Payday 3 İnceleme

Carissa · 2 Mar 2024

Her şey plana göre gidiyordu. Bir kuyumcu dükkanını dikkatlice inceledikten sonra ekibim sessizce binanın bodrum katına sızdı ve koridorlarda sürünmeye başladı. Bir güvenlik kodu buldum, bir takım arkadaşım birkaç kamerayı ateşledi ve bir diğeri herhangi bir alarmı tetiklemeden kasayı kırdı. Mükemmel bir suçtu… neredeyse. Bir gardiyanın varlığımızı fark etmesi için tek bir yanlış hareket yeterliydi. Polisler akın etmeye başlayınca cam kasaları kırdık ve doğaçlama bir kaçış yapmadan önce helikoptere mümkün olduğunca çok mücevher yükledik.
Bu, geliştirici Starbreeze Studios'un banka soygunu oyunu Payday 2'den çok iyi öğrendiği bir gerçek. Çok oyunculu başarı öyküsü, mikro işlem skandallarından konsol desteğinin kesilmesine kadar 10 yıllık ömrü boyunca itibarı tehdit eden bazı tökezlemeler olmadan devam etmedi. Modern devamı Payday 3, Starbreeze'e yalnızca mükemmel bir canlı hizmet yayını planlamakla kalmayıp, bunu hiçbir aksama olmadan başarabileceğini gösterme şansı verecek.

Payday 3 bunu başarıyor mu? Aslında bu sorunun tam cevabını yıllarca bilemeyeceğiz, ancak kooperatif nişancı oyunu çıkışta kendisini iyi bir konumda buluyor. Serinin kazanan soygun formülü, başlangıçta çeşitli görevler, ustaca atışlar ve oynanacak tonlarca beceriyle daha da güçleniyor. Starbreeze'in planlarında bazı boşluklar görebiliyorum çünkü tanıdık sorunlar ve yeni fikirlerin eksikliği stüdyonun aynı işi iki kez yapmasını zorlaştırabilir.

Payday 3 öncekilerden çok da uzaklaşmıyor ve onu suçlayamam. Ateşli bir topluluğa sahip son derece başarılı bir çok oyunculu oyunun devamını yapıyor olsaydım, ben de onu güvenli bir şekilde oynamayı tercih ederdim. Hala bir soyguncu ekibinin çok adımlı soygunları gerçekleştirmek için birlikte çalıştığı dört oyunculu bir ortak oyundur. Oyuncular, karmaşık tasarlanmış seviyelerden gizlice geçerek hedefleri tamamlıyor... ve işler kaçınılmaz olarak ters gittiğinde silahları patlatıyorlar. Bu görevler, bazı hareketli komik hikayelerle birbirine bağlanıyor, ancak hikaye, tür klişelerinin kısa bir derlemesinden biraz daha fazlası.

Kendini işine adamış bir oyuncu, daha yüksek hareket hızı ve AI ayarlamaları gibi çeşitli nüansları fark edebilecektir, ancak en dikkat çekici değişiklikler, banka soygunu fantezisini bir adım daha artıracaktır. Örneğin, soyguncular artık tam bir saldırı başlamadan önce daha fazla zaman kazanmak için rehineleri alıp polislere takas edebilir. Bu küçük ayarlamalar hem deneyimi biraz daha sinematik hale getiriyor hem de gizlilik ve aksiyon aşamaları arasına biraz gerilim katıyor. Stratejik müzakere, bir kasayı güvenli bir şekilde açmak veya bir matkabı monte etmek için birkaç saniyelik ekstra süre ile sonuçlanabilir.

Payday 2'deki uzun kuyruklu desteğin Starbreeze'i soygun tasarım uzmanlarına dönüştürdüğü hemen anlaşılıyor. Payday 3 lansmanında çok çeşitliliğe sahip sekiz farklı senaryoyla birlikte geliyor. Görevlerden birinde yerel bir bankaya giriyorum, termit kullanarak kasaya giriyorum ve içerideki nakit üzerindeki mürekkep tuzaklarını dikkatlice devre dışı bırakıyorum. Bir diğeri ekibimi bir köprüye sıkıştırdı, bir kamyonu Overwatch yükü gibi hareket ettirdi, ardından içindeki parayı alıp helikopterle kaçtı.

En heyecan verici görevleri beni karmaşık bir şekilde tasarlanmış, aldatıcı derecede karmaşık seviyelere atıyor. Bir gece kulübü soygununda takım arkadaşlarım ve ben, devasa bir kasayı gizleyen gizli bir yer altı partisini keşfedene kadar personel bölgelerine gizlice girdik. Bir görevin ardından, iki katlı bir sanat galerisindeyim, gizli QR kodlarıyla sessizce sergiler açıyor ve pahalı sanat eserlerini kasalarından özenle kesiyorum. Neredeyse hiçbir iki soygun aynı görünmüyor veya aynı hissi vermiyor, bu da gelecekteki içerik güncellemeleri için iyiye işaret.

Bazen Payday 3, Payday 2 ile 3 arasında piyasaya sürülen tam bir üçleme olan son Hitman oyunlarından ipuçları alıyormuş gibi geliyor, ancak tam anlamıyla sürükleyici bir simülasyona geçmiyor. Her şeyden önce çok oyunculu bir nişancı oyunu olduğu göz önüne alındığında bu anlaşılabilir bir durum, ancak çoğu zaman kendimi Starbreeze'in formülünü biraz daha değiştirmesini dilerken buluyorum. İşleri halletmenin birkaç yolu olsa da, nadiren bir soygunu tamamlamanın ikiden fazla yolu varmış gibi geliyor. Bazı öğelerin konumları ve şifreleri değişiyor ancak olayların sırası sert geliyor. Fark edilmeden nasıl başaracağımı başarılı bir şekilde çözdükten sonra, sanki bir kaçış odası bulmacasını çözmüşüm gibi geliyor: Cevapları bildiğimde bunu tekrar yapmanın nesi eğlenceli?

Belki de hayal gücüm biraz fazla hiperaktiftir (bana çok fazla fikir verdiği için Rififi gibi büyük soygun filmlerini suçlayın). Keşke bir bankanın ön kapısına barikat kurabilseydim ya da bir veznedarın kıyafetlerini çalarak personel bölümüne gizlice girebilseydim dediğim anlar yaşıyorum. Beni suçlayabilir misin? Payday serisinin banka soygunu fantezisini artırabileceği yolları hayal etmek için 10 yılım vardı. Bazı yeni araçlarla bile, küçük yaratıcı sıçramalar bende bir C Planı özlemi uyandırıyor.

Tekrar değeri açısından eksik olan görevler, derin ilerleme kancalarıyla telafi ediliyor. Payday 3'te yaptığım her şey bana oynamaya devam etmemi sağlayan çeşitli ödüller sunuyor. Kademeli olarak daha fazla özelleştirme seçeneğinin kilidini açan bir seviye yükseltme sistemi, tamamlanması gereken çok sayıda oyun içi başarı ve "araştırma" yoluyla kilidi açılabilecek bir sürü beceri var. Ne zaman bir görevi tamamlasam, genellikle oynayabileceğim en az bir yeni oyuncağım olur.

Bu ilerleme kancaları arasında beceriler en etkili olanıdır. Payday 3, oyuncuların gerçekten özel bir yapı oluşturabilecekleri, tamamen yeniden işlenmiş bir yetenek sistemine sahiptir. Bir sağlık görevlisi rolünü oynamak istersem, takım arkadaşlarımı daha hızlı canlandırmamı, ekstra şarjlı sağlık kitlerini düşürmemi, takım arkadaşlarım yerdeyken ekstra hız kazanmamı ve daha fazlasını yapmamı sağlayacak takviyeleri stoklayabilirim. Diğerleri oyunu gerçekten değiştirebilir. Mühendis beceri serisi bana polis dalgalarını savuşturmak için konuşlandırabileceğim bir taret veriyor. Sabit bir kilit açma sistemiyle, her görevde oyun tarzımın geliştiğini hissedebiliyorum.

Silah özelleştirmesi, mücevher kutusunun üzerindeki güvenlik çubukları gibi bunu daha da güçlendiriyor. Her silahın seviyesi yükseltilebilir ve daha sonra aynı anda birkaç modla donatılabilir, bu da oyuncuların temel silahı tamamen değiştirmesine olanak tanır. Biraz kurcalamayla basit başlangıç tabancam, kullanışlı bir lazer görüşe sahip susturuculu bir tabancaya dönüştü. Bu sistem, Payday 3'ün modern bir tetikçiden beklediğim kadar hızlı ve çabuk yenilenen silah oyunuyla iyi bir şekilde eşleşiyor. Ekipmanımdaki bu kadar esneklik sayesinde, bir iş kötüye gittiğinde laboratuvara geri dönebiliyorum ve yoğun polis dalgalarına karşı daha güvenilir bir silah yaratabiliyorum.

Ve elbette moda tercihlerim de değişiyor. Asıl keyif, hırsızımı yeni giysilerle giydirmekten ve silahlarımı yeniden boyamaktan geliyor. Uzun süre oynanması ve desteklenmesi gereken bir oyun için çok önemli olan seçilebilir karakter kadrosuna kişilik katmanın birçok yolu zaten var. Bunun gibi ayrıntılar bana sadece görevleri tekrar tekrar oynamak için değil, aynı zamanda mümkün olduğu kadar çok para kazanabilmek için riskli hareketler yapmak için ihtiyaç duyduğum dürtüyü veriyor. Bu takım elbiseler kendi kendilerine satın alınmayacak.

Payday 2'nin en tartışmalı anlarını yaşadıysanız, muhtemelen Payday 3'ün mikro dönüşümler içereceğini duymaktan korkacaksınız. Bunlar lansman sonrası için planlanıyor, dolayısıyla nasıl uygulanacağını henüz görmedik. Starbreeze, hayranlara premium para biriminin yalnızca kozmetik ürünler için kullanılacağına dair güvence veriyor; oyunda halihazırda kaç tane ücretsiz ürün olduğu göz önüne alındığında bu çok da endişe verici olmamalı. Payday 2'nin en kötü şöhretli sorunlarından bazılarının ardından stüdyonun daha kusursuz bir plan oluşturmak için çizim tahtasına geri döndüğünü hissettiğim tek alan burası. Her türlü kazan-öde avantajını ortadan kaldırmak doğru bir hamle gibi görünüyor, ancak Starbreeze'in topluluğuna tekrar ihanet edip etmeyeceğini bekleyip görmemiz gerekecek.

Payday 3 gibi herhangi bir canlı servis oyununu eleştirmenin sorunu, çoğunun inanca bağlı olmasıdır. Oyunun temeli başlangıçta yeterince güçlü mü? Stüdyonun uzun vadeli hedeflerini gerçekleştirmek için iyi bir konumda olduğunu düşünüyor musunuz? Şu anda her ikisine de yanıt geçici olarak evet ancak bu kadar erken bir zamanda kesin bir şey söylemek zor. Kesin olarak bildiğim şey, herhangi bir önemli hatayla karşılaşmadığım ve banka soygununun temellerinin güçlü göründüğü.

İlk gün sunulan içerik, ilk bakışta zayıf görünebilir ve öyle de, ancak kendinize güvenmeniz için iyi bir neden var. Maaş Günü 2, piyasaya sürülmesinin ardından çok sayıda yeni soygun gerçekleştirdi ve Starbreeze'in burada aynı numarayı iki kez başaramadığını hayal etmek zor. Lansmanda yer alan sekiz soygunun hepsinin yüksek kalitede olduğu göz önüne alındığında gelecek kağıt üzerinde parlak görünüyor. Bunun, DLC planlarının önemli denge düzeltmeleri lehine bir yıl sonra başlatılacağı bir Halo Infinite durumu olduğunu anlamıyorum.

Öyle olsa bile beni duraksatan bazı sallantılı kararlar var. Şu anda tam bir kadroyla eşleşmekte zorluk çektiğim için çöpçatanlık zaten sinir bozucu bir süreç olmaya başladı. Bunun nedeni herkesin katılabileceği rastgele bir çalma listesinin bulunmamasından kaynaklanıyor gibi görünüyor. Bunun yerine sekiz görevden birini ve ardından bir zorluk ayarını seçiyorum. Şu anda bu kararın oyuncu tabanını çok zayıf bir şekilde yaydığı görülüyor. Bunun değişeceğini hayal ettiğim bir şey, ancak bu, kritik lansman penceresi için bir sıkıntı noktası.

Payday 3, takım arkadaşları olarak yetenekli botların olduğu tek oyunculu bir deneyim olarak geçerli olsaydı bu pek sorun olmazdı, ancak durum böyle değil. Devam filminde yapay zeka her yönüyle geliştirilmiş olsa da, modern standartlara göre hala eksik. Ne zaman bilgisayar kontrollü takım arkadaşlarımla meşgul olsam, onlar boş yere boş boş dolaşma eğiliminde oluyorlar. Onları biraz yönlendirebilirim ama genellikle dört gerçek oyuncu için dengelenmiş görevlerde işin çoğunu ben yapıyorum.

Düşman yapay zekasının durumu pek iyi değil. Uzun süredir Payday hayranları, NPC davranışlarındaki önemli değişiklikleri fark edecek, ancak yeni gelenler hala 10 yıllık bir oyun oynuyormuş gibi hissedecekler. Sık sık bazı SWAT adamlarını biçerim ve bir başkasının, hemen yanında meydana gelen kargaşadan mutlulukla habersiz, uzaklara baktığını görürüm. Bu bir anlaşmayı bozucu değil, ancak "soygun filmi" fantezisini soğuk ve mekanik bir şeyle kesintiye uğratıyor.

İyi bir Danny Ocean planı gibi, Payday 3'ün başarısı da uygulamaya bağlı olacak. Özel fanlar herhangi bir kör noktayı hızlı bir şekilde bulacak ve alarm zillerini çalacaktır. Daha hızlı oynanış ve güçlü ilk soygunlar sayesinde Starbreeze'in elinde güçlü bir temel var, ancak bundan sonra her küçük ayrıntı önemli olacak. Bir soygun filmi izleyen herkes, en iyi planların bile hiçbir zaman aksamadan gerçekleşmeyeceğini bilir; gerçek bir dehanın, işler kötü gittiğinde anında uyum sağlayabilmesi gerekir.