Altın Konu El Paso, Elsewhere İnceleme

Carissa · 2 Mar 2024

İlk başta, El Paso, Başka Bir Yer'in kasıtlı olarak eski tarz tarzının itici olacağını düşündüm.

Bu kadar güçlü bir anlatım odağına sahip bir oyun için, ara sahnelerin karakterlerin fazla duygu ifade etmeyeceği veya fazla hareket etmeyeceği düşük poligon tarzında oynanması tuhaf geldi. Aynı zamanda Outriders gibi son yıllarda türdeki daha rafine oyunlardan ziyade, Max Payne ve diğer ilk üçüncü şahıs nişancı oyunları gibi oynanıyor. Oynadıkça, bu seçimlerin yalnızca kasıtlı olmadığını, projenin tam da kalbi olduğunu daha çok kabul etmeye başladım.

Bu onun mükemmel bir deneyim olduğu anlamına gelmiyor; Bazen tüm bu kasıtlı şakalar, şık bir çatışmanın önüne geçiyor. Yine de El Paso, Başka Yerde'nin 2000'li yılların başındaki estetiği, oyuncular ana karakterin gerçek ve kişisel cehennemine doğru ilerledikçe tuhaf nişancı oyununun uhrevi hissini sürdürmek için çok önemli. Max Payne ve Blade gibi türün büyük isimlerine doğaüstü, neo-noir bir övgü olarak başlayan bu hikaye, zamanla istismarla ilgili samimi bir hikayeye dönüşüyor. Açıkçası Strange Scaffold'dan Xalavier Nelson Jr.'ın çok kişisel bir projesi, El Paso, Elsewhere'in pürüzlü yönleri onu güzel, mutlaka oynanması gereken bir indie yapan şey.

El Paso, Başka Yerde'nin ilk önermesi yeterince basittir: James Savage bir canavar avcısıdır, eski kız arkadaşı Draculae bir vampirdir ve dehşet verici bir olayı durdurmak için onu öldürmek zorundadır. Estetiğini paylaştığı El Paso, Elsewhere adlı eski oyunların çoğu, öncülden daha ileri gitmemiş olabilir. Ancak Max Payne oyunlarında olduğu gibi, oyunun sağlam görsel tarzına rağmen, ana karakterinin kişisel mücadeleleri baştan sona görmek isteyeceğiniz bir hikayenin temelini oluşturuyor.

El Paso, Başka Yerde vampirizm hakkında birçok yönden bir hikaye. James aşağıya indikçe Draculae ile olan ilişkisinin ve geçmişinin katmanları daha da geri çekiliyor. James'in geçmişte uyuşturucuları nasıl kötüye kullandığı hakkında daha fazla şey öğrendim; bu, oyuncu olarak yolculuğum sırasında iyileştiğimde onu tekrar kullanmaya zorlamak zorunda kaldığım bir şeydi. Drakula ile olan ilişkisi ilk başta trajik olsa da tatlı görünüyor, ancak bunun çoktan dağılmış, sakinleştirici bir aşk duygusunun peşinde inşa edilen yıkıcı ve istismarcı bir ilişki olduğu açıkça ortaya çıkıyor. James, oyunun geçtiği doğaüstü El Paso motelinin altındaki 50 kata indikçe deneyim daha da çılgınlaşıyor.

Düşük poli estetiğin parladığı yer burasıdır. Nesneler tanınabilir ancak aynı zamanda bulanık ve dokusuzdur. James aralarında ilerledikçe seviyeler şekil değiştirecek ve bazen seviyeler arasında bir asansörde geçmesi gereken ara sahneler bunun yerine bir motel odası veya çöl şeklini alacak. Tuhaf, kafa karıştırıcı ve bazen saçma ama bunların hepsi beni James'in dayanılmaz yolculuğundaki zihniyetine sokuyor.

Bu, bırakılması zor olan duygusal bir hikaye ama bu hikayenin geliştiricisi için ne kadar kişisel olduğunu gösteriyor. Xalavier Nelson Jr., James'i seslendiriyor ve dördüncü duvarı sık sık yıkıyor, bu nedenle çoğu zaman geliştirici doğrudan oyuncuyla konuşuyor.

Bu mücadeleler vurgulanıyor, ancak aynı zamanda ölüm mesajının "öldün" yerine "devam et" olması gibi küçük şeyler yoluyla gizli bir umut ve cesaret de var. Karmaşık duygusal konuları ele alan bağımsız oyunlar yeni değil ancak El Paso, Başka Yerde hikayesini hem fantastik hem de hümanist bir şekilde anlatıyor. El Paso'nun sonunu ve tüm iniş çıkışlarını oynamamı sağladı.

James'in Drakula'ya doğru büyüleyici inişi, başlangıçta motel odaları ve koridorlar gibi görünen ancak giderek tuhaflaşan seviyelere bölünmüş durumda. Tipik olarak, bu seviyelerde oyuncular rehineleri kurtarırken ve bazen güçlü bir patronla savaşırken düşmanları patlatır. El Paso, Elsewhere'in Remedy Entertainment'ın eski Max Payne oyunlarından büyük ölçüde ilham aldığı ilk bakışta hemen fark ediliyor. Tabancalardan pompalı tüfeklere ve Uzi'lere kadar çok sayıda silah, etrafta dolaşırken ellerindeki düşmanları hızla parçalayabilen ve hatta mükemmel atışlar yapmak için zamanı yavaşlatabilen çok sayıda silah içeriyor. El Paso, Elsewhere, bir süredir yapılmamış bir üçüncü şahıs nişancı tarzıdır, ancak oyunu daha keyifli hale getirmek için oyunu güncellemenin küçük yollarını buluyor.

Menzilli saldırılar nispeten yavaştır ve yalnızca birkaç düşmandan gelir. Bazen eski Max Payne oyunlarında olduğu gibi, bir düşman tarafından pusuya düşürülmek ve hızla öldürülmek nadirdir. Her hedeften yayılan ışık işaretleri aynı zamanda çoğu seviyede çatı bulunmadığından kaybolmanın neredeyse imkansız olduğu anlamına da geliyor.

El Paso, Elsewhere'in oynanışı, bir odaya daldığımda ve aynı anda birden fazla düşmanı alt ettiğimde kendimi baş belası gibi hissetmeme neden oluyor, ancak James oldukça zayıf ve cephanesi de az olduğundan, gidişat hızla onun aleyhine dönebilir. Çağdaş üçüncü şahıs nişancı oyunlarının çoğundan daha "havada" hissettiriyor, ancak oynanış yoluyla James'in kırılgan ve ağırlıksız zihinsel durumunu yansıtıyor.

Bu trajik hikayenin sonunu görebilmek için onu iyileştirmek için hap kullandığımda, bağımlılıklarını teşvik ettiğimde James'e yaptığım şey için kendimi kötü hissetmeden edemedim. Sanırım bu açıdan Drakula'dan pek de iyi değildim.

Anlatımıyla oynanışı iç içe geçirmenin akıllıca yollarını bulan bir oyunu her zaman takdir etmişimdir, ancak bu üçüncü şahıs nişancı oyununun bazen kasıtlı sürtünmesi bazen sorunlara neden olabilir. En önemli sorunlar, James'in isabet alanının yakından riskli olması ve ben etrafta koşarak sürekli silah ateşlerken James'in vurulduğuna dair işitsel ve görsel göstergelerin net olmamasıydı. Bu da bazı durumlarda aldığım hasarın farkında olmadığımda kasıtsız ölümlere yol açtı.

Oyunun duvarlarla dolu seviyelerinde çok sık takılma eğiliminde olduğundan, başlamadan önce kamera ayarlarıyla da oynamak isteyeceksiniz. Neyse ki kameranın yüksekliğinin nasıl dengeleneceğini ayarlayabildim ve bunu kamerayı daha aşağı ve James'e yaklaştırdıktan sonra oyun deneyimi çok daha iyi hale geldi. Boss dövüşlerinin neredeyse Souls benzeri tasarımı aynı zamanda Max Payne tarzı oynanışla uyumsuzluk hissi veriyor ve bu düşmanlar bazen ortamın bazı kısımlarında sıkışıp kalıyor.

Bu sorunlar eski tarz tasarımı benimsemenin tehlikelerini gösteriyor; Sektörün animasyon, isabet göstergesi ve kamera açıları gibi konularda yenilik yapmasının ve geliştirmesinin bir nedeni var. Yine de anlatım ve oynanış açısından olumlu noktalar, El Paso, Başka Yerde yaşadığım teknik sorunlardan (veya kasıtlı kararlardan) çok daha ağır basıyor.

Oyunun tüyler ürpertici, samimi hikayesinin ne söylediğini, oynanış ve estetikle nasıl güçlendirildiğini anladığınızda, onu elinizden bırakmakta zorlanacaksınız. El Paso, Başka Yerde yılın en büyüleyici bağımsız filmlerinden biri. Bu sizi rahatsız edebilir ama önemli olan da bu.