Altın Konu The 7th Guest VR İnceleme

Carissa · 2 Mar 2024

The 7th Guest gibi bir oyunu nasıl korursunuz? PC klasiği, 1993'te çığır açan bir sürümdü ve bazı etkileyici önceden oluşturulmuş 3D grafiklerle o zaman
için alışılmadık derecede karanlık bir oyun sunuyordu. Ancak bugün oynayın ve bu gerçeğin anlaşılması zor olacaktır. Günümüz standartlarına göre, bunu dönemin sevimsiz oyunculuklarla dolu basmakalıp bir bulmaca macerasıyla karıştırmak kolaydır. Bu kadar eski bir sürümün ooh'larını ve aah'larını korumak için basit bir yeniden düzenlemenin yapabileceği çok şey var.

Belki de bu gerilimi hisseden Vertigo Games, The 7th Guest VR ile çok farklı bir yeniden yapım yaklaşımı benimsiyor. Orijinalin gösterişli bir versiyonunu bir kulaklığa bırakmak yerine, yeni sürüm baştan sona yeniden tasavvurdur. Artık tamamen keşfedilebilir bir 3 boyutlu alan olarak inşa edilmiş aynı ürkütücü malikaneyi içeriyor, ancak ortak olan tek şey bu. Daha ayrıntılı bir cinayet gizemi ve neredeyse tamamen orijinal bir dizi bulmaca, 7. Konuk'un günümüzün teknik gelişmeleriyle yapılmış olsaydı nasıl görünebileceğini hayal etmeyi amaçlıyor.

Karışık sonuçlar bulan yaratıcı bir yeniden yapım yaklaşımıdır. 7. Misafir VR, sezgisel kaçış odası bulmacalarıyla dolu, perili bir ev macerası olarak en iyi sonucu verir. Bu dokunsal eğlence, sanal gerçekliğin tuhaflıkları nedeniyle karmaşıklaşıyor, çünkü beceriksiz hareket kontrolleri en büyük korkuyu sunuyor.

The 7th Guest VR, selefinin oldukça radikal bir yeniden tasavvuru olsa da, pek çok temel DNA'yı paylaşıyor. Oyuncular karanlık ve fırtınalı bir gecede hayaletler, bulmacalar ve tüyler ürpertici kuklalarla dolu perili bir evle karşılaşacakları ürkütücü bir malikaneye çağrılır. VR'nin yeniden yapımı, 1993'teki oyunun öyküsünü genişleterek, oyuncular gizemli bir şekilde eve davet edilen bir avuç konuğun başına ne geldiğini öğrenirken hikayeyi tam bir cinayet gizemine dönüştürerek çok eğlenceli. Eski korku kinayeleri ve doğaüstü kamplarla dolu, bu da türün eğlenceli bir geri dönüşünü sağlıyor.

Hikaye, önceden oluşturulmuş 3D videonun yoğun kullanımı sayesinde orijinal 7. Konuk'un önemli bir özelliğiydi. Bu, gerçek oyuncuların PC oyununa katılmasını sağladı; 1993 yılı için dikkate değer bir başarı. VR versiyonu, bu hayranlık uyandıran faktörü kendine ait bir sihir numarasıyla yeniden yakalamayı hedefliyor: hacimsel video. Bu, oyuncuların etraflarında 3D olarak tamamen dolaşabilmesi nedeniyle hayalet oyunculara hayat veriyor. Bu çığır açıcı bir teknik başarı olmasa da oyuncuları etkileşimli bir korku filminin merkezine yerleştirerek sinematik çekiciliğini artırmaya yardımcı oluyor.

VR'nin sürükleyici doğası, eski malikanenin uygun bir 3 boyutlu yenilenmesiyle orijinal oyunun ürkütücü tonunun hakkını veriyor. Her oda, kalın örümcek ağları, çizik portreler ve tozlu mobilyalarla dolu bir Cadılar Bayramı keyfidir. Tüm bu sanatsal eklemeler, 7th Guest VR'nin yeniden yapım olarak en iyi şekilde çalıştığı yerdir. 2023'te, aptalca bir MIDI müziği ve bayat görsellere sahip eski bir PC oyununun piyasaya sürüldüğü sırada nasıl gerçekten sinir bozucu hissettiğini anlatmak zor. VR sürümü hayalet hikayesini modernize etme, hafif korku ve eğlenceli kampı dengeleme konusunda harika bir iş çıkarıyor. Phasmophobia'dan çok Disney'in Perili Köşkü'ne benziyor ama bu ton orijinaliyle mükemmel bir uyum sağlıyor.

Şakacı korku estetiği eğlenceli bir set düzenlemesi sağlarken, 7th Guest VR, bulmacalar söz konusu olduğunda daha çok karışık bir deneyim sunuyor. Temel oynanış döngüsü yeterince kolaydır: Konağın her odası, birbirine bağlı bulmacalarla dolu, kendi mini kaçış odasıdır. Bunlardan bazıları, bazı beyinsel zeka oyunlarını VR'dan mükemmel şekilde yararlanan dokunsal çözümlerle karıştırarak harika bir denge buluyor. Büyük bir banyoda, böcekleri kovup ellerimle duvardaki delikleri tıkayarak hamamböceklerini örümceklerle dolu bir duvar boyunca yönlendiriyorum. Bir diğerinde, başka türlü ulaşamayacağım eşyaları yakalamak için elimi bir sihirbazın şapkasına sokuyorum.

Burada tonlarca yaratıcı etkileşim var ve hiçbir bulmaca odası aynı hissi vermiyor. Hatta birkaçı, orijinalin bulmacalarının daha masa oyunu benzeri doğasına saygı duruşunda bulunuyor. Tanıdık bir mantık bilmecesi, bir avuç veziri satranç tahtasına yerleştirmeme ve onları birbirlerinin nişangahına koymamaya dikkat etmeme neden oluyor. Mutfakta, bir parça donmuş et, onu bir cadı içeceği için yeniden inşa ederken bir yapboza dönüşüyor. Bunun gibi bulmacalar, bilgisayar bulmacalarını çözenlerin eski çağını hatırlatıyor ve VR'nin daha modern dokunsal hissini hâlâ kendi avantajlarına kullanıyor.

Ancak teknoloji genellikle 7. Konuk'un en büyük engelidir. Oyunu oynadığım süre boyunca, saçımı PSVR2'min altına çekmeme neden olan, hareket kontrollü çok sayıda hassas an yaşadım. Bir odada bebekleri giyotine yerleştiriyorum, kafalarını diğer bebeklere takıyorum ve onları bir çay partisinde doğru koltuklara yerleştiriyorum. Teorik olarak harika bir mantık bulmacası ama oyuncak bebekleri doğru konumlarına yerleştirmek tam bir acı.

Bazı yönlerden, oyunun kendisinden çok VR platformlarını eleştirdiğimi hissediyorum, ancak 7th Guest VR her zaman teknolojik tuhaflıklar etrafında tasarım yapmıyor. Piyano tuşlarına basarken ya da mücevher kutusundaki küçük halkalara dikkatlice dokunurken oyunun ileri safhalarındaki bazı bulmacalar hassasiyet gerektiriyor. Kalın parmaklı hareket kontrollerini kullanırken bunlar tam olarak kolay görevler değildir. Arka yarısı bunun gibi sinir bozucu etkileşimlerle dolu ve bu da sonunda bulmacaları otomatik olarak çözmek için para harcamama neden oldu. Anlamak zor değildi; İnfazla zaman kaybetmekten yoruldum.

Belki de bu teknik aksaklıklar sonuçta daha sadık bir deneyim sağlar. Sonuçta, 1993'te bilgisayarların kendi sinir bozucu sınırlamaları vardı; belki de VR yeniden yapımının yeni bir oyun çağının ilk siğillerini de beraberinde getirmesi doğrudur. Bunu yüksek konsept düzeyinde takdir edebiliyorum, ancak 7th Guest VR zaman zaman teknolojinin potansiyelinin gerisinde kalıyor. Bu, 2020'nin temiz, hareket kontrollü kaçış odası oynanışını çivileyen mükemmel bir korku bilmecesi olan The Room VR: A Dark Matter gibi bir şeyden çok daha karmaşık bir deneyim.

Sinir bozucu son zorluklar dizisine ulaştığımda malikaneden kaçmaya hevesli olsam da, sol sahanın yeniden yapımı olarak The 7th Guest VR'ye hâlâ hayranlık duyuyorum. Bir PC klasiğinin perili ev enerjisini yakalama konusunda övgüye değer bir iş çıkaran, aynı zamanda tamamen kendine ait bir deneyim sunan, dikkatle düşünülmüş bir yeniden hayal ürünüdür. Başka bir şey olmasa bile, bu, kapalı mekanlarda Cadılar Bayramını şeker mi şaka mı yapanlardan saklanarak geçirmenin iyi bir yoludur.