Altın Konu Loopmancer Oyun İncelemesi

bLastX · 4 Ocak 2024

Son günlerde adından çokça bahsettiren Loopmancer‘ı inceliyoruz. Eşi benzeri görülmemiş bir servet eşitsizliği, robotlar ve sapiens arasındaki çizgileri bulanıklaştıran sibernetik insanlar, kendi çıkarları doğrultusunda uyum içinde çalışan şirketler ve devlet kurumları; dünya tam olarak bu halde.
Başka bir deyişle Cyberpunk türü her zamankinden daha popüler hale geldi. Yeni bir stüdyo olan eBrain Studios tarafından geliştirilen Loopmancer, şaşırtıcı anlar ve bolca şiddetle dolu heyecan verici bir oyun yaratmak için cyberpunk dünyalarının distopyasını rogue-lite unsurlarıyla birleştiren iki boyutlu aksiyon platform oyunu.

Loopmancer İncelemesi: Xiang Zixu’nun Kaderi

Loopmancer, bu yıl görsel olarak en çekici bağımsız yapımlardan birini sunan güzel bir oyun. Heyecan verici bir cyberpunk noir anlatısı üreten, yürek hoplatan dövüş sahneleri ve gizemli bir dedektif hikayesiyle dolu.

Nano biyoteknolojideki atılımlar tıbbı yeni zirvelere taşıdı, vatandaşlar sokaklarda biyonik protezlerle dolaşmaya başladı ve bu tür teknolojinin ardından yeni suçlu türleri ortaya çıktı.

Zixu, Dragon City’yi dize getirebilecek bir komployu hızla ortaya çıkarır.

Zixu öldükten sonra öldüğü gün uyanır, olan her şeyi hatırlar ve onu kırmanın bir yolunu bulana kadar sonsuz bir döngüde kalır. Geçmiş olaylarla ilgili bilgisiyle donanmış olan Zixu, yolculuğu boyunca dahil olan her karakter için ciddi sonuçlar doğurabilecek kritik seçimler yapmak zorundadır. Tüm bunlarla birlikte Loopmancer’ın cyberpunk atmosferi yoğun ve ilgi çekici, oyunun döngü tabanlı mekaniği için basit bir temadan çok daha fazlası.

Zixu’nun açtığı her katman, daha fazla soru ortaya çıkarıyor ve beklenmedik anlar yaratıyor.

Anlatının merkezindeki dallara ayrılan hikayeler, olabilecekleri kadar karmaşık ve iç içe geçmiş değil ancak yine de, oyuncunun seçimine bağlı olarak hikaye yeni yerlere giderken oyuncuların geri dönüp çoklu sonları deneyimlemeleri için yeterli teşvik sunuyor. Baştan sona takip etmeye değer bir ucuz kurgu gizemi.

Her seviye kendine özgü ve bakılacak yeni bir şey sunuyor; tekrarlamayı ve aynı seviyeyi defalarca görmeyi yoğun bir şekilde vurgulayan bir oyunda doğruyu bulmak için kilit bir unsur, bu yüzden aynı bölümleri oynamaya hazır olun.

. Zixu ve beraberindeki karakterler diyalog satırları yavan görünüyor ve replikleri genellikle çok düz geliyor. Ayrıca altyazıların okunması genellikle oldukça zahmetli.

Loopmancer’ın en büyük gücü, her zaman akıcı ve ağır hissettiren mücadelesi. Savaş mekanikleri, oyuncular cephaneliklerindeki araçları karıştırıp eşleştirirken, yakın dövüş, menzilli ve özel saldırılar arasında geçiş yaptıklarında en iyi sonucu veriyor ve oyun, çeşitli bölgeler için bir mücadele listesi sayesinde bu oyun tarzını teşvik ediyor.

Düşmanlar çoğunlukla yürüme animasyon hızlarıyla uyumsuz bir şekilde zeminde kayıyor ve bazı durumlarında sanki bitmemiş gibi görünüyor. Ayrıca, bazı düşmanların kesinlikle sendeleme mekaniği ile ilgili sorunları var. Düşük seviyeli LongXi Çetesi üyeleri, sendelemeye, orada kalmaya ve ölene kadar vurulmaya meyilli.

Loopmancer, iki boyutlu aksiyon-macera rogue-lite türünün başka bir oyunu olmuş.

Oyuncular, ilk beş koşudan sonraki her seviyenin tamamına yakınını görmüş olacak ve değişiklikler o kadar küçük ki bazen gereksiz bile kalıyor diyebilirim.
Birçok rogue-like, ya her koşuda benzersiz bir deneyim sunan prosedürel bir üretim sistemine ya da oyuncuları her görevde ustalaşmaya zorlayan statik ancak zorlu bir seviye tasarımına yaslanır. Oyunun seviye tasarımı bu konuda çok vasat.

Rutin olarak başarısız olmalarına rağmen, oyuncuları iyi vakit geçirmeleri için neredeyse el altından kandıran çok dikkatli hazırlanmış bir sistemdir.

Loopmancer‘ın ilk yarısı, ikinci yarıda efsaneler ve yükseltme Çekirdek dağları ile ödülleri havaya uçurmadan önce, yükseltme malzemeleri ve düşük seviyeli silahlar yavaş bir tempoda veriyor.

Dahası, Loopmancer her çalışmanın başlangıcında diyalog ve ara sahne sekanslarını önden yüklüyor, bu da aksiyona geri dönmeyi sıkıcı hale getiriyor.
Seviyeler arası geçiş de, Loopmancer için başka bir sorunlu nokta.

Seviyeler, oyun mekanik olarak daha titiz olmak istediğinde başarısız olan bazı ilkel platform bölümleri sunar. Yani duvardan atlama mekaniği, hareket takımının geri kalanı kadar net değil. Oyuncular, bir avuç alanda kesin zamanlama ve uzamsal farkındalık gerektiren bölümlerde kendilerini kontrollerle savaşırken bulacak. Duvardan atlama, oyunun düzenli olarak gerektirdiği bir şey değil ancak yapıldığında dayanılması acı verici.
Çoğu zaman, Loopmancer kendini bir kimlik kriziyle mücadele eden bir oyun olarak sunuyor. Bir yandan, ilgi çekici ve sıkı sıkıya bağlı bir deneyim olmak için yeterli yetenek ve titiz dövüşe sahip sağlam bir iki boyutlu aksiyon-macera oyunu var. Öte yandan, türün yürütülmesinde denge bulmakta zorlanan ve oyun döngüsünü gereksiz yere sıkıcı hale getiren bir rogue-lite oyunu var ancak kesinlikle daha çok güncelleme gerekli.