Altın Konu Baba Is You İnceleme

Carissa · 2 Ocak 2024

İster haritanın her santimini keşfetmeye çalışalım, ister ödülleri en üst düzeye çıkarmaya çalışalım, ister çevrimiçi olarak arkadaşlarımızla takılıp dans edelim, oyunlardaki davranışlarımızın kişiliğimizi temsil ettiğini düşünebiliriz. Benim de oyun oynama konusunda özel bir yöntemim olduğunu düşünüyorum.

Piyasaya sürülen bu kadar çok oyun varken buna ayak uydurmak zor olabiliyor ve bu nedenle oyun kalıplarımız aynı kalıyor; Eğer oyun bizim modelimize uymuyorsa, ona geri dönmeyebiliriz.

Arvi Teikari'den Baba Sen misin bunu benim için değiştirdi. Kendi ritmime göre dans etmiyordum, ritmini dinleyebilmek için her şeyi yavaşlatıyordum. Siz ekrana baktığınızda ve yeni şeyler denediğinizde yumuşak bir şekilde titreşir. Bu, kendi iç mantığına sahip bir dünya ama bu, diğer oyunlara kıyasla gerçekten farklı bir anlama geliyor.

Öğrenecek kadar sabırlı olduğunuz sürece size kendi dilini öğretir. Bir bulmacaya yaklaşmanın farklı yollarını bulmanız için sizi zorluyor. Ve oyunlardaki kimliğin ve hedeflerin doğasını çok nazikçe sorguluyor.

Baba Sensin 2017'de Nordic Game Jam'den geldin. Tasarımcı Arvi Teikari'nin mantıkta "yok" ifadesinin nasıl çalıştığını düşündüğü "Orada Değil" teması vardı. 2019'un en zorlu bulmaca oyunlarından birine yol açan şey bu ikili açılıp kapanmaydı.

Oyuncu Baba'dır... bazen. Bu tavşan, köpek, kedi yaratık, eski Mario oyunlarını hatırlatan bir adanın etrafında dolaşıyor ve dil bulmacalarını yukarıdan aşağıya bir bakış açısıyla çözüyor.

Oyuncuya "Duvar Durdu" ve "Bayrak Kazandı" gibi üç kelimelik birkaç ifade sunulur. Bu kelimeler, sıranın dışına da itilebilen, sıralı bloklar halinde sunulur. Yani “Duvar Durdur” ifadesindeki “Dur”u çıkarmak, “Duvar”ın artık hareketi engelleyen bir nesne olmadığı anlamına gelir. Oyuncu duvarların içinden serbestçe geçebilir.

Tahmin edebileceğiniz gibi bu yapının çok çeşitli kullanım alanları var: “Taş İtiyor”, “Anahtar Açık”, “Su Yüzüyor.” Her ifade, kayanın yüzebilmesi ve suyun itilebilmesi için değiştirilebilir.

Bu tür akıllara durgunluk veren bir dinamizm, bir bulmaca oyunu için mükemmeldir. Yakında oyuncu dünyayı alt üst etmek için her türlü ifadeyi eşleştiriyor. “Duvar Sensin” artık Baba'yı değil, seviyedeki tüm duvarları, sanki katın kendisini kontrol ediyormuşçasına kontrol ettiğiniz anlamına geliyor.

Baba Sensin konusunda coşkulu olmak çok kolay. Büyüleyici sanat eserleri ve rahatlatıcı müzikler yeni oyuncuyu karşılıyor. Ama inanılmaz derecede zorlu bir oyun. Baba Sensin'in en çok ön plana çıkardığı şey, ara vermenin gerçekten faydalı olduğudur.

Bu, günümüzde oyunlar için tehlikeli bir kavram. Dikkatimizi çekmek için yarışan bu kadar çok oyun varken, oyunda sıkışıp kalmak (oyuncunun sadece ara verme fikriyle karşı karşıya kalmasına izin vermek) bazılarının geri dönmeyeceği anlamına gelebilir.

Ancak Baba Sensin'in cazibesi ve cazibesi oyuncuyu kendine çekiyor. Bulmacalarını çok baştan çıkarıcı bir şekilde sunuyor. Yukarıdan aşağıya bakış açısı ve tek ekranlı doğası, belirli bulmacaların günlerce aklınızda kalabileceği anlamına gelir, ta ki geri dönüp bir kez daha çözmek zorunda kalana kadar.

Çıktığı günden bu yana aylardır Baba Is You oynuyorum, ancak seviye ağı sayesinde giderek artan ilerlemeler elde ediyorum. Bazı geceler hala göremediğim seviyelerin etkisi altında kalıyorum. Bunun bir zorluk eğrisi sorunu olduğunu düşünmüyorum, ancak oyuna kendi şartlarıyla ilgi duyma sorunu olduğunu düşünüyorum.

Bir problemden beş dakika bile olsa uzaklaşmak, yolunuzda yaptığınız hataları görmenize yardımcı olmak için gereken tek şey olabilir. Hayatta ve özellikle her türlü oyunda bu doğrudur. Dinlenmek sizi daha taze bir şekilde geri getirir ve bu, bazılarımızın öğrenerek yapabileceği bir ders olduğundan eminim. Baba Is You, seviyeleri ele alırken kısa aralıklarla bunu görmeme gerçekten yardımcı oldu.

Bizden video oyunları hakkında bildiğimizi sandığımız şeyleri unutmamızı istiyor. Oyunlardaki bazı harika mecazları alır ve bizden bunları kırmamızı ister. Bayrağın her zaman kazanma koşulu olması mı gerekiyor? Kesinlikle bu kayayla değiştirilebildiğinde değil!

Bir bulmacaya yaklaşırken bile oyun birden fazla düşünme biçimini teşvik eder. Sorunu tersine mühendislikle çözebilir ve bayraktan geriye doğru düşünebilirsiniz. Olasılıkları sınırsızca deneyebilirsiniz. Veya belki de oturup ilahi ilhamı bekleyerek ekrana bakabilir veya hatta mümkün olan her varyasyonu deneyerek oyunu kaba kuvvetle çalıştırmayı deneyebilirsiniz.

Ancak sonuncusu tavsiye edilmez. Oyun size kendi dilini, dünyasını yöneten iç mantığı öğretmeye çalışıyor. Bunu anlamanızı istiyor. Bu da farklı düşünmenizi gerektiriyor. Bu yönüyle Baba Sensin The Talos Prensibi veya Örgü gibi diğer bulmacalara benzemiyor. Daha çok The Witness'a benziyor, hatta daha çok benziyor
Karşı oda.

Görünüşte çok masum bir oyun ama bunun ötesinde çok daha fazlası var. Bu, oyuncuyu sınırlarını zorlayacak ama her zaman daha fazlasını istemeye davet edecek inanılmaz derecede zor bir bulmaca oyunudur.

Ancak başka bir nedenden dolayı ilginç. Oyunda her zaman kim olduğunuzu bildiren üç kelimelik bir ifade bulunur. Çoğunlukla bu Baba'dır. Eğlenmek için “Sen”i bir duvara veya bir kayaya dönüştürebilirsiniz. Bu şekilde zafer koşulunun ne olduğunu da değiştirebilirsiniz: bayraktan kayaya veya güle.

Ancak oyunda ve bu yıl oynadığım neredeyse tüm oyunlarda yaşadığım en ilginç ve iç gözlemsel anlar, bir bulmacanın cevabının, Baba'yı hem "Sen" hem de "Sen" olacak şekilde seviyeyi değiştirmek olduğu anlar oldu. zafer koşulu. Bunu başardığınızda otomatik olarak kazanırsınız.