Altın Konu Valfaris İnceleme

Carissa · 2 Ocak 2024

6e07d1390ced8baddd73a07aaf98aa16f2a34d5ab164bb33304ae32e9b65a436_product_card_v2_mobile_slider_639.jpg

Valfaris, aile geçmişinde baskın olarak Contra genlerinin ortaya çıktığı, yandan kaydırmalı bir aksiyon nişancı oyunudur. Estetiği, birisinin bir grup metal albüm kapağını alıp bunları yürüyen kabuslarla dolu acımasız, lanetli bir dünyaya dikmiş gibi hissettirecek şekilde dikkatlice şekillendirilmiştir.

Aksiyon, kan ve abartılı bir hikayeyle dolu Valfaris, belirli bir izleyici kitlesini mosh pit'e çekmek için tasarlandı.

Valfaris'in, oyuncusuna dayatmak üzere olduğu patlama ve sakatat darbesini haklı çıkarmaya pek ihtiyacı yok. ama bu onu denemekten alıkoymuyor çünkü neden olmasın? Valfaris'in adı geçen kalesi geçmişte bir ara galaktik haritalardan kayboldu ve her zaman olduğu gibi, birçok biyomundan silinmek üzere damlayan dehşetlerle sürünerek geri döndü.

Bir zamanlar bu kale dünyasında yaşayan bir adam olan Therion, eski evindeki birçok yaratığı temizlemek için gelir.

Orada, mutlu musun? Artık bir şeyleri havaya uçurmaya başlayabiliriz.

Başlangıçta Valfaris'in baskıcı gaddarlığı beni ürkütmüştü; müzik, anında sadece korku değil aynı zamanda umutsuzluk duygusu yaratma konusunda iyi bir iş çıkarıyor. Bu, belirli bir izleyici kitlesine veya daha doğrusu belirli bir ruh haline yönelik bir stildir; birkaç ekranlık lazer patlatma aksiyonundan sonra içimdeki klasik Doom hayranını buldum; yardım edemediğim ancak zaman zaman geri döndüğüm bir oyun ve sıkışıp kaldım.

Buradaki aksiyon ilgi çekici ve iyi ayarlanmış, temel kişiselleştirme duygusu için birkaç oyun stilini açık bırakacak kadar çeşitli. Therion bir tabanca, enerji tüketen bir kalkan ve bir kılıçla başlar (bu da düşmanların enerjisini düşürmesine neden olur). Ayrıca daha güçlü bir vuruş yapmak için kalkan enerjisini de tüketen daha ağır silahlar da edinebilir.

Kendimi güvenilir kılıcımı tabancadan daha fazla kullanırken buldum; kalkan enerjimi ağır silahlar gibi aptalca şeylere harcamak yerine, mermileri kalkanımla "yakalamayı" ve onlara hızla karşılık vermeyi seçtiğimi fark ettim.

Patron savaşları beni kılıçla yeniden hücum etmeden önce sahip olduğum her şeyi düşmana atmaya zorladığında bu durum kısa süre sonra değişti.

Her silah yuvası (tabanca, kılıç ve ağır) çeşitli alternatiflerden biriyle doldurulabilir ve her biri daha fazla seçenek için daha da yükseltilebilir, böylece aralarından seçim yapabileceğiniz iyi bir dövüş stili seçimi sağlanır. Bunu denemekten keyif aldım ve farklı olasılıklara saygı duymanın ve denemenin daha kolay olmasını diledim.

Bahsi geçmişken, Valfaris aslında "kolay" bir iş yapmıyor.

İlk başta oyunu oldukça basit buldum, ancak işlerin hızlanmaya başlaması çok uzun sürmüyor. Öğütücü derecede zor değil, ancak özellikle zor alanlarda veya patronlarda birkaç yeniden denemeyi zorlamak için yeterli zorluk var, bu da bunu Contra'nın ve 90'ların yan kaydırma aksiyonu için çıtayı belirleyen benzer nişancı oyunlarının manevi bir soyundan geliyormuş gibi hissettiriyor.

Görsellerden zaten bahsetmiştim ancak Valfaris'in özünde bir Heavy Metal oyunu olduğunu tekrar belirtmekte fayda var. Kanlı ve korkunç ortamlar sevgiyle hazırlanmış ve sanat eserleri olağanüstü olmaktan başka bir şey değil.

Curt Victor Bryant (80'lerin sonu ve 90'ların başında çığır açıcı ekstrem metal grubu Celtic Frost'ta çalan) tarafından bestelenen müzik de ilham kaynağı olarak oldukça metal ama aslında stil çeşitliliği sağlama konusunda oldukça iyi bir iş çıkarıyor. Oyunun açılış alanlarında umutsuzluk duygusu uyandırıyor.

Valfaris, 90'lar tarzı atışların aksiyon dolu, agresif ve pişmanlık duymayan öfkeli bir parçası. Özellikle tematik ve belki de niş manifestosunu yerine getirmekten çekinmeyen bir oyunu deneyimlemek keyifli.

"Albüm sanatının ortaya çıkması" hissini yakalayan bir oyun arayan bir metal hayranıysanız veya sadece 90'ların retro tarzındaki oyunlara dayanan iyi bir tetikçiyi seven biriyseniz, o zaman bu oyunu denemeye değer.