Super Mario RPG incelemesi

[TheJotun]

ROHAN2 WORLD 1-120 TR TİPİ OFFICIAL YOHARA, BALATHOR VE AMON! 80. GÜNÜNDE! +10.000 ONLİNE! HİLE VE BOT %100 ENGELLİ HEMEN TIKLA!

Super Mario RPG: Legend of the Seven Stars'ın orijinal SNES versiyonunu ilk çıkışından on yıldan fazla bir süre sonra oynadım. O zamana kadar Paper Mario ve Mario & Luigi serilerinin en iyi oyunlarından bazıları tarafından çoktan gölgede bırakılmıştı. En azından benim zihnimde öyleydi ve ilk Mario RPG'yi pek çok hayranı arasında bu kadar sevdiren şeyin ne olduğunu hiçbir zaman tam olarak anlayamamıştım. Şimdi, aradan bir on yıl (ve daha fazlası) geçtikten sonra, büyük ölçüde orijinali güzel görsel tasarım, akıllıca yenilenmiş savaş ve çok ihtiyaç duyulan bazı yaşam kalitesi yükseltmeleriyle yeniden bağlamsallaştıran inanılmaz bir yeniden yapım sayesinde nihayet anlıyorum.

Square tarafından geliştirilen 1996 tarihli orijinal sürüm, Final Fantasy'nin hassasiyetlerini Mantar Krallığı'na taşıyor ve platform aksiyonunu RPG savaşıyla takas ediyordu. Sonraki Mario RPG'lerden herhangi birini oynadıysanız, buradaki temelleri zaten biliyorsunuzdur: tanışmak için büyüleyici aptal karakterlerle dolu bir hikaye ve ekrandaki aksiyona göre düğmelerinize mükemmel bir şekilde bastığınız için sizi ödüllendiren sıra tabanlı bir savaş sistemi var.

Yeniden yapım, orijinalin içeriğinde büyük bir değişiklik yapmıyor. Hala Super Mario World tarzı bir haritadan hedeflerinizi seçiyor ve izometrik bir üstten bakış açısıyla mekanları keşfediyorsunuz. Bu konumlar, düşmanların yerleşiminden yararlı öğelerin saklandığı yerlere kadar orijinal SNES oyunuyla neredeyse aynıdır; öyle ki, kendi oyunumda birkaç kez yaptığım gibi, oyunun gizli köşelerini temizlemek için kesinlikle eski bir GameFAQs izlenecek yolu yükleyebilirsiniz.

En büyük fark, Switch'in yeniden yapımının orijinalinden çok çok daha iyi görünmesi. Donkey Kong Country tarzı CGI sprite'larla işlenen eski sanat, hiper keskin modern ekranların spot ışığı altında iyi durmuyor, ancak yeni düzgün 3D karakter modelleri ve ortamlarla güzel bir şekilde hayata döndürüldü. Bazı kale zeminlerindeki yansımalardan karakterlere savaşta kişiliklerini veren muhteşem animasyonlara kadar her şey küçük ayrıntılarla zengin.

Remake geliştiricisi ArtePiazza, orijinalin kişiliğini korurken üzerinde büyük iyileştirmeler yapan harika ve sevgi dolu bir görsel yükseltme sunmuş. Bununla birlikte, oyun boyunca performans düşüşlerine neden olabilecek birkaç alan olduğunu belirtmek gerekir, ancak bu hiçbir zaman özellikle dikkat dağıtıcı bir sorun değildir - bu kare hızı yalpalamaları, örneğin Switch'teki Link's Awakening remake'inde olduğundan çok daha az fark edilir.

Temel savaş birkaç yeni sistemle canlandırıldı. Artık ardışık zamanlı eylemleri başarıyla gerçekleştirdiğinizde bir zincir bonusu alıyorsunuz ve bu zincir kırılana kadar mevcut parti yapınıza göre size istatistik artışları sağlıyor. Ayrıca, zamanlanmış eylem başarılarına göre dolan bir sayaç var ve bu sayaç ile eğlenceli küçük bir ara sahne ve düşmanları alt etmeye yardımcı olacak güçlü bir yetenek ile çağırma tarzı bir yeteneği serbest bırakmak için harcayabilirsiniz. Artık eylemlerinizi zamanlamanıza yardımcı olacak görsel göstergeler var ve saldırılarınız için daha da hassas bir bonus penceresi var.

Bunların hepsi savaşın akışını büyük ölçüde etkilemeyen küçük eklemelerdir, ancak hepsi bir araya gelerek size dövüşlerde dikkate almanız gereken oldukça sağlam bir ek faktörler listesi sunar ve riskleri artırmaya yardımcı olur. Orijinal oyunda, bir saldırı penceresini kaçırmanız gerçekten önemli değildi, çünkü hasarı bir sonraki turda telafi ediyordunuz. Şimdi ise, her türlü bonus özelliği kaybettiğiniz için o pencereyi kaçırmak çok üzücü. Bunlar, yeniden yapılanmada dövüşlerin daha sağlam ve ödüllendirici hissettirmesine yardımcı olan çok akıllıca değişiklikler.


Savaştaki bir diğer büyük fark ise, yerine geçtiğiniz karakter bir durum etkisinden etkilenmiş veya nakavt olmuş olsa bile, artık bir tur kaybetmeden istediğiniz zaman parti üyelerini değiştirebilmeniz. Bu, partinin tamamen ölmesine neden olabilecek pek çok durumun artık sorun olmadığı anlamına geliyor, çünkü örneğin herkes düştüğünde Peach'i değiştirip onun canlandırma yeteneğini kullanmaya başlayabilirsiniz. Super Mario RPG bunu hesaba katmak için büyük ölçüde yeniden dengelenmedi, bu nedenle ana hikaye ilk seferinden önemli ölçüde daha kolay.


Eğer zorlanmak istiyorsanız, ya ana hikaye boyunca düşük seviyede kalmanız ya da son boss'u yendikten sonra açılan oyun sonrası içeriği beklemeniz gerekecek. Bu temelde sizi önceki bossların çeşitli güçlendirilmiş versiyonlarına karşı bir avuç rövanş maçına götüren kısa bir görev dizisidir, ancak bu dövüşler Super Mario RPG'nin yeniden yapımının en tatmin edici unsurlarından bazılarıdır, sizi daha ayrıntılı düşman zayıflıklarını bulmaya ve bunlardan yararlanmak için yeni stratejiler benimsemeye zorlar. Bu dövüşler, onlarla ne kadar mücadele ettiğinize bağlı olarak belki bir veya iki saatlik ek içerik oluşturuyor, ancak oldukça eğlenceli bir zafer turu sunuyorlar.

Burada bu yeniden yapımın orijinal Super Mario RPG ile nasıl karşılaştırıldığı hakkında çok şey yazdım ve modern bir oyun olarak nasıl çalıştığını gerçekten yazmadım. Bunun nedeni onu asla bir oyunla karıştırmamanız. Yeni görseller harika olsa da ve yeni dövüş sistemleri dövüşleri daha ilgi çekici hale getirse de, bu hala özünde bir SNES oyunu - şüphesiz en iyi SNES oyunlarından biri - ve modern çağda sıfırdan geliştirilen bir şey kadar sağlam veya önemli hissettiren bir şey beklememelisiniz.


Super Mario RPG biraz... soyut, daha iyi bir terim bulamıyorum. Birbirinden kopuk ve tuhaf, ama bunu kötü anlamda söylemiyorum - belki de Mario'nun şimdiye kadar en çok saykodelik bir rüya sekansı gibi hissettirdiği oyun, ki bu da Super Mario Bros. Wonder'ı içeren bir yıl için önemli bir şey. Karakterler görünüşte rastgele aralıklarla hikayeye girip çıkıyorlar, bir hikayenin nerede bitip diğerinin nerede başladığı asla tam olarak belli değil ve olay örgüsü kötü adamın kim olduğunu belirlemekle pek ilgilenmiyormuş gibi göründüğünde kötü adamın kim olduğunu unutmak oldukça kolay.

Yine de büyük bir maceraya atılmak yerine bir dizi vinyet içinde sürüklendiğiniz hissi Super Mario RPG'ye cazibesini veren şeydir - ve yıllar önce SNES orijinalini Paper Mario gibi oyunlarla karşılaştırırken kaçırdığım kısım budur: The Thousand-Year Door gibi oyunlarla karşılaştırırken gözden kaçırdığım kısım.


Super Mario RPG bir skeç komedisi, Mario karakterlerinin sadece oyun avatarları değil, gerçekten karakterler olabileceği bir dünya hayal eden bir komedi. Bu fikrin ikinci kısmı artık yeni değil, ancak hızlı ateş eden aptallıklar hala işe yarıyor. Vinyetten vinyete atlamak - kötü Power Rangers ile savaşmak, Mario'yu bir dövüş sanatları ustasına dönüştürmek, bu bulut adamın neden kendine kurbağa dediğini merak etmek - hala gerçekten komik olan diyalogların yardımıyla kendi cazibesini sunuyor.


Bu Switch yeniden yapımı, 2023'te bu cazibenin parlamasını sağlamak için orijinalin pürüzlü kenarlarını zımparalamak için inanılmaz bir iş çıkarıyor. Diğer Mario RPG'ler, saçma esprileri sağlam rol yapma maceralarıyla daha iyi birleştiren daha önemli deneyimler sundu, ancak Super Mario RPG'nin çılgın saçmalıkları bugün hala tadını çıkarmaya değer ve yeniden yapım, bunu yapmanın mutlak en iyi yolu.

​

 

[bLastX]

Paylaşım için teşekkürler.

 

[Tunga]

Paylaşım için teşekkürler.