Altın Konu Loop Hero İnceleme

Carissa · 5 Ara 2023

Hiç bu otomatik tıklama oyunlarının çok daha fazla içeriğe sahip olmasını dilediniz mi? Kendi şansınızı zorlamanıza ve ardından hemen pişman olmanıza olanak tanıyan Rogue benzeri deste inşa etmeye ne dersiniz? Evet, ben de yapmadım… ta ki Loop Hero'yu oynayana kadar.

İsimsiz yalnız bir savaşçı uyanır ve kendisini anlamadığı güçlerin harap ettiği ıssız bir dünyada bulur. Ayrıca yerel bir kamp ateşinde sürekli olarak yeniden dirildikleri için kalıcı olarak ölemezler.

Loop Hero'nun önermesini okurken Dark Souls'u hemen hayal eden tek kişi olamam. Ancak oyun, serinin anlatım kibrini alıyor ve ondan benzersiz bir şey inşa ediyor. Bunu ifade etmenin en basit yolu, tahtayı kendi başınıza oluşturduğunuz sanal bir masaüstü RPG'ye benzemesidir.

Koşuya başladıktan sonra kahraman, çorak arazide bir döngü halinde dolaşır ve haritada görünen birkaç cılız balçıkla savaşır. Keşif ve savaş tamamen otomatik olarak yapılır. Ancak çok geçmeden yeni harita özelliklerini gösteren kartları biriktirmeye başlarsınız ve bunları daha sonra ızgarada bir yere yerleştirirsiniz.

Köyler veya bataklıklar gibi bazıları doğrudan yola gider ve koşunuza yeni özellikler (ve canavarlar) ekler. Dağlar ve çayırlar gibi diğerleri ise döngünün dışına yerleştirilir ve kahramanınıza daha fazla sağlık gibi pasif bonuslar verir.

Daha fazla taşı yerleştirdikçe yeni yapılar ve canavarlar ortaya çıkıyor ve kahramanın tamamladığı her döngüde zorluk giderek artıyor. Her koşunun nihai hedefi, bölümün korkutucu son boss'unu ortaya çıkarmaya yetecek kadar karo yerleştirmektir. Hazırlanmanın iyi bir yolu, ana kampınızı yeni kalıcı binalarla yükseltmektir. Bunlar, koşularınız sırasında topladığınız kaynaklar aracılığıyla satın alınır ve yeni kartlar ve karakter sınıfları gibi şeylerin kilidini açar.

Loop Hero ile oyunun adı sinerji; Oyunun her unsuru diğerleriyle önemli şekillerde ilişkilidir. Oyunu gerçekten bağımlılık yapıcı kılan da bu merkezi kavramdır. Koşunuzu daha iyi uyarlamak ve geçen sefer yaptığınızdan daha ileri gidip gidemeyeceğinizi görmek için geri döneceksiniz. Aynı zamanda, daha yüksek risk almak potansiyel olarak daha iyi ödüller anlamına geldiğinden, şansınızı zorlama dürtüsü her zaman oradadır. Her şey optimizasyonla (ve biraz da şansla) ilgilidir.

Loop Hero'nun aynı zamanda harika bir keşif duygusu da var. Benzersiz varyasyonlar yaratmak için bazı parçalar yan yana yerleştirilebilir ve yeni bir şeye rastlamak gerçekten heyecan vericidir. Oyunun, Amiga günlerini anımsatan karanlık ama renkli retro estetiğiyle birleştiğinde, gerçekten de şimdiye kadar oynadığınız hiçbir şeye benzemiyor.

Kusurlara gelince, Loop Hero'da yalnızca birkaç tane var ama bunlar önemsiz değil. Daha sonraki bölümlere ilerledikçe oyun daha çok kaynak sıkıntısına dönüşüyor. Oyunun ortasından sonuna kadar olan yapıların inşa edilmesi için tonlarca nadir malzeme gerekir ve ilerlemek için değil, yalnızca öğütmek için koşular yapmak zorunda kalmaya başlarsınız.

Oyun bu kaynakları nasıl elde edeceğiniz ve hatta bazı kartların nasıl çalıştığı konusunda daha net olsaydı, bu o kadar da sinir bozucu olmazdı. Danışabileceğiniz bir oyun içi ansiklopedi var, ancak olması gerekenden daha belirsiz. Daha da kötüsü, ne yapacağınızı bilseniz bile, oyundaki rastgele şans, ihtiyacınız olan şeyi kaybetmeden tüm döngüleri tamamlamanız anlamına gelebilir.

Bütün bunlara rağmen Loop Hero hala harika. Eminim buna benzer çok az oyun oynamışsınızdır ve sonlara doğru hayranlık duygusu yerini biraz bıkkınlığa bıraksa da, burada olanlar gerçekten sürükleyici.