Altın Konu Dream Engines: Nomad Cities İnceleme

Carissa · 5 Ara 2023

Dream Engines: Nomad Cities, mevcut bağımsız oyun trendlerine iki kuş, tek taş yaklaşımını benimseyerek, fabrika simülasyonlarının karmaşıklığını (taşıma bantlarını yönlendirmeyi severseniz iyi olur) bir kısmı Tim Burton, bir kısmı Tim Burton'dan oluşan tuhaf bir steampunk fantazi havasıyla birleştiriyor.

Temel mekanikler Factorio'ya benzer: doğal kaynakları toplayın, geliştirin ve daha fazla şey inşa etmek için kullanın. Arayüz ve tesadüfi parçalar bile izometrik görünüme ve etrafta dolaşmak ve inşa etmek için üçüncü şahıs bir avatarın kullanılmasına kadar benzer.

Ve Factorio gibi tedarik zinciri kurulumu da her şeydir; Dream Engines, taş kesiciler, ağaç biçerdöverler veya gıda işleme tesisleriyle ilgili değil, daha ziyade hepsinin uyumlu bir bütün halinde birlikte çalışması ve parçalarının toplamından çok daha büyük bir ilerleme motoru olarak bir araya gelmesiyle ilgilidir.

Hepsini konveyör bantlarla bağlamanız şartıyla (bu oyunda teknik olarak bunlar raydır, ancak konsept aynıdır) elbette verimli bir şekilde. Yerleştirme her şeydir. Berbat edersen tedarik hatların tıkanır, işçileriniz aç kalır ve şehriniz yerle bir olur. Yeterince berbat ederseniz, siz çaresizce izlerken, tıkanmış raylar ve elektrik kesintisi olan binalardan oluşan bir labirentte sıkışıp kalmışken, tuhaf neon böceksi yaratıklar şehrinizi tamamen yok edecek, erken bir koşu sırasında başıma geldiği gibi.

Dream Engines'i en belirgin ilham kaynağından ayıran şey, karanlık, tuhaf ortamı ve steampunk tadıdır. Avatarınız tatar yayı kullanan bir robottur ve ilk kaynaklar arasında kanayan ağaçlar ve havada asılı duran kayalar yer alır. Hem geleneksel elektriği hem de daha fazla bilim için gerekli olan "akı" adı verilen bir güç kaynağını takip etmeniz gerektiğinden bahsetmiyorum bile.

Tutumunuza bağlı olarak, ortama yapılan vurgu ek baş ağrılarına neden olabilir, çünkü özellikle araştırma laboratuvarları kurmaya ve teknoloji ağacında ilerlemeye başladığınızda, bazı şeyleri kavramak için üzerinde çalışmanız gereken çok fazla metin vardır. Dream Engines sabırsızlara göre bir oyun değildir.

Öte yandan, ortamın tuhaflığı ve oyunun bunu açıklamak için kullandığı oldukça rahat tempo, eğer bu tür şeylerden hoşlanıyorsanız daha ilgi çekici bir deneyim sağlar. Geleneksel gerçeklikle bağları zayıf olduğu için bundan sonra ne olacağını tahmin etmek daha zor.

Dik sivri çatılı çok sayıda belli belirsiz ortaçağ görünümlü ahşap binaların ara sıra steampunk ve Tesla ile buluşan çılgın bilim mekanizmasıyla birleştiği görsel estetik, güzel bir şekilde yapıldı. Biraz Danny Elfman'ı hatırlatan bir müzikle birleştiğinde ortaya çıkan genel etki, Laika Studios veya Tim Burton stop motion filmlerinin strateji oyunu eşdeğeridir.

Açıkça Factorio'dan ilham alan Dream Engines, kült favorinin steampunk yeniden görünümünden ibaret değil. Öncelikle, iyi ya da kötü, aynı karmaşıklığa sahip değil. Olumlu tarafı, bu, kavramanın biraz daha kolay olduğu anlamına geliyor, ancak en azından şimdilik aynı sınırsız potansiyele de sahip değil.

Dream Engines'i gerçekten benzersiz kılan şey, "Göçebe Şehirler" alt başlığıdır: Bir haritayı bitirin veya canavarlar tarafından ezilmeye başlayın, saldırganlıkları giderek artar ve kelimenin tam anlamıyla şehrinizi başka bir yere uçurursunuz.

Bu, her türlü lojistik hususu da ekler, çünkü ancak bu kadarını taşıyabilirsiniz ve ayrıca binaları şehrinizin sınırlarının dışına da yerleştirebilirsiniz, bu da uçup gittiğinizde onları feda edeceğiniz anlamına gelir. Bu durum bina yerleşiminin önemini arttırmaktadır; en pahalı, karmaşık eşyaları tabiri caizse evinize yakın tutmak isteyeceksiniz, böylece o da sizinle birlikte seyahat edecek.

Bunun güzel bir yan etkisi de var: Ray yerleşimlerinizi ve konveyör sistemlerinizi makul bir onarımın ötesinde bozarsanız, bölgedeki her şeyi yıkıp yeniden inşa etmeye çalışmak yerine, sadece yola çıkabilir, hatalarınızdan ders alabilir ve yeni bir yerde yeniden başlayabilirsiniz.

Dream Engines: Nomad Cities herkese göre olmayabilir; bazıları için biraz tuhaf olabilir ve karmaşık üretim simülasyonları konusunda ne kadar tutkulu olduğunuza bağlı olarak ya çok karmaşık olabilir ya da yeterince karmaşık olmayabilir.

Üstelik hâlâ Erken Erişim aşamasında, bu da geliştiricilerin Suncrash'in hâlâ bir yöne ya da diğerine (istisnailik ya da karmaşıklık) yönelmek, hatta her ikisini de ikiye katlamak için zamanları olduğu anlamına geliyor.

Şahsen ben, Dream Engines'in tam sürüme doğru uçuşuna yaklaşırken neye doğru ilerlediğini merak ediyorum (kalkıştan sonra geride hangi binaların ve kaynakların kaldığından bahsetmiyorum bile), ancak bu arada, bu zaten ilgi çekici ve ilgi çekici bir şey. Fabrika ve şehir simülasyonlarına ilgi çekici derecede tuhaf bir yaklaşım.