Altın Konu Loot River İnceleme

Carissa · 3 Ara 2023

Loot River, Tetris tarzı kayan platformlarda canavarlarla savaşan piksel sanatlı fantastik savaşçıların yer aldığı sahneleriyle daha yayınlanmadan önce fragmanlarıyla büyük ilgi topladı. Neye bakıyorduk ki? Bu nasıl işe yarayabilir?

Straka.studio'daki Slovak geliştiricilere tam kredi vermek gerekirse, bu inanılmaz bir kancaydı. Fragmana kadar ilerlemeden önce, türlerin bu tuhaf karışımından çoktan büyülenmiştim.

Görünüşe göre kayan platformlar oyun deneyiminin merkezinde yer alırken, Tetris'in hızlı blok yerleştirmesinden ziyade bir keşif mekaniği. Bazı aksiyon RPG'lerinde baskı plakaları veya benzerleri kullanıldığı gibi, Loot River'da da sular altında kalmış yeraltı zindanlarında kayan platformlar bulunur ve bunların manevrası ve yeniden konumlandırılması çevreyi keşfetmek için çok önemlidir.

Platformlar aynı zamanda hızlı ve amansız mücadelede de rol oynuyor. Savuşturmanın, kaçmanın ve saldırmanın yanı sıra, neden bir platforma girip düşmana vurup, karşı saldırı şansı bulamadan uçup gitmiyorsunuz?

Konseptin görünüşteki şakacılığına rağmen, Loot River, birden fazla paralel evrendeki mistik yozlaşmanın etrafında dönen bir olay örgüsüyle, bu günlerde çok popüler hale gelen Orta Çağ gotik kasveti ile ıslanmış durumda; oyunun "şey"ini açıklamak için kullanışlı bir anlatım aracı. ilerlemeyle birlikte kalıcı ölüm” yaklaşımı ve sivri uçlu silahlar, gıcırdayan zincirler ve uğursuz görünen başlıklarla dolu.

Sonuçta, Clive Barker'ın Tetris'i yeniden yapımına benzeyen, herhangi bir sayıda 2D Dark Souls klonu gibi hissettiren (Blasphemous, Salt and Sanctuary, Dark Devotion, vb.) ve Hyper Light Drifter'ın Sokoban ile kesiştiği gibi oynanan bir oyun ortaya çıktı.

İşe yaramamalı ve… pek çok açıdan işe yaramıyor. Loot River sorunlarla dolu, bunların hepsi kolayca gözden kaçmıyor.

Yeni başlayanlar için, bir oyunu "Loot River" olarak adlandırmak, oyuncuların Diablo ve Borderlands serisi gibi oyunlardan beklediği türden neşeli eser koleksiyonunu ima ediyor ve bu çok az. Kahramanınızın her biri silah ve zırh için birkaç yuvaya sahiptir ve bir kutu da üçe kadar takı taşıyabilir ve hepsi bu: fazladan eşya taşımak için bir sırt çantası bile yok ve bunun da ötesinde, ganimet damlaları az ve çok uzak olabilir (ve çoğu zaman ilk etapta kapmaya değmez). Kuşkusuz, geliştiriciler bunu yakın tarihli bir Steam güncellemesinde ele aldılar.

Ayrıca, özellikle farklı yükseklikteki platformlara sahip sonraki seviyelerde, platformlar arasındaki hafif ara sıra kesintilerden, görünüşte düşman saldırı sinyallerinden ayrılmış bir savuşturma sistemi gibi oldukça sinir bozucu olanlara kadar bir dizi aksaklık ve mekanik sorun var. Birden fazla oyuncunun (ben de dahil) saatler süren ilerlemeyi kaybetmesine neden olan, oyunu sıfırlayan bir aksaklık gibi çıldırtıcı.

Ve henüz. Ve henüz. Tüm hatalarına rağmen, Loot River yanlış yaptığından çok daha fazlasını doğru yapıyor. Yeni potansiyel büyülerin, silahların ve zırhların yavaşça eklenmesi ve gelecekteki çalışmaları ustaca değiştirebilecek eserlerin birikmesi, türün ilgi çekici yönünü gerçekten ortaya çıkarıyor ve açıkçası o zamandan beri bu tür şeylere bu kadar bağımlı olmadım. Space Robinson veya Tek Yönlü Kahramanlıklar. Biraz kafa karıştırıcı büyü sistemi gibi başlangıçtaki hayal kırıklıkları bile, yeterli sayıda denemeden sonra kendiliğinden çözülme eğilimindedir.

Ve koşuların kendisi içgüdüsel düzeyde tatmin edici. Her ne kadar savuşturma konusunda hâlâ ustalaşmamış olsam da ve belki de hiçbir zaman da olamayacak olsam da (görünüşe göre, düşmanın saldırı sinyali bile ortaya çıkmadan önce bunu yapmak zorundasınız), savaşın şiddetli gümbürtülerini ve pikselli kan sıçramalarını ve şaşırtıcı derecede Hem karakterinizi hem de kullandığı platformu hareket ettirmeye yönelik sezgisel çift çubuk sistemi, beni yeniden bir kontrol cihazı kullanma konusunda heyecanlandırdı. Ben genellikle oldukça inatçı bir klavye ve fare tipiyim.

Ve Loot River Hidetaki Miyazaki'den biraz ödünç almış olsa da kimin umurunda? Herkes de öyle ve bu oyun bunu iyi yapıyor. Yıkıma dönüşen ve kirli su üzerinde yüzen yozlaşmış bir toplum kavramı, işleri ilginç kılacak kadar alışılagelmişin yeterince farklı bir versiyonudur. Kasvetli mizah parçaları ve minör tuşlu gayda drone'larını ağırlaştıran muhteşem derecede sürükleyici müzik, bu dünyayı keşfetmeyi bir keyif haline getiriyor.

Bazı karakterlere daha yakından bakmakta bir sakınca görmüyorum, ancak arka planlar sürekli olarak etkileyici, küflü sefaletten, aynı derecede küflü, çürümüş ihtişam vizyonlarına kadar değişiyor. Düşman tasarımları her zaman ilgi çekicidir (özellikle hançer taşıyan mantar yaratıklarını ve korkunç bir makas gibi ikiye ayrılan uzun kılıçları olan zırhlı muhafızları severim) ve ateş animasyonu özellikle çarpıcıdır.

Neyle karşı karşıya olduğunuzu bildiğiniz sürece bunu tüm kalbimle tavsiye ederim. Loot River, çoğumuzun ilk fragmanlardan çıkarım yaptığı gibi, doğrudan sol sahadan çıkan çılgın, beklenmedik bir oyun değil, ama aynı zamanda sıradan bir genel aksiyon RPG'si de değil.

Geliştiriciler Loot River ile bazı gerçek riskler aldılar ve kusurlu, bazen sinir bozucu ve sonuçta büyüleyici bir oyun yarattıklarından dolayı büyük bir övgüyü hak ediyorlar.