Altın Konu Citizen Sleeper İnceleme

Carissa · 3 Ara 2023

Harika karakter gelişimi, dünya inşası, müzik ve etkileşimli hikaye anlatımının yanı sıra tam olarak ne olduğunu bilmiyorum ama NeoCab'ı bir türlü aklımdan çıkaramıyorum. Bazı insanlar, biçilmiş kaftan sanat tarzından ya da olay örgüsünün görünüşte kasvetli ilerleme hızından nefret ediyor, ama ben bunu düşünmeden duramıyorum.

İyi bir oyun tasarımının işleri oldukça basit ve güvenilir kıldığını söylüyorlar: bilinen yerleşik ipuçlarını temel alarak yeni bir şey sunarak. Her şey değil, sadece bir şey. NeoCab tam da bunu yapıyor; Ruh hali grafiği, kahramanınızın etrafındaki dünyayla nasıl aynı hizada olduğunu incelemenin harika bir yoludur ve onun da bunu görebilmesi, her türlü ilginç sonuca ve tepkiye neden olabilir.

In Other Waters'ın yaratıcısından, benzer bir yaklaşımı benimseyen, merakı ve yeniliği harekete geçirmeye yetecek kadar farklılığa sahip, ancak dik bir öğrenme eğrisi gerektirecek kadar fazla olmayan bilim kurgu rüya çocuğu Yurttaş Uyuyan geliyor.

Tam anlamıyla, ben sabırsız bir varlığım. Dünyayı umursamadan, Silithus'un kum tepelerinde dolaşıp dev böcekleri mor bağlayıcı bir güç yüzüğü için kamp kurduğum uzun oyun seansları artık geride kaldı. Atlanabilir bir açılış için tespih duası olarak LMB'mi veya Enter anahtarımı uyuşuk bir şekilde ezmeme neden olan uzun süreli JRPG arka hikayeleri için sıfır zamanım var.

Yani, çok fazla metin içeren Citizen Sleeper gibi bir şeyin benim çantam olmayabileceğini düşünebilirsiniz. Ancak mükemmel temiz tasarımı, mükemmel skoru, çok katmanlı hikaye akışları, grup, kaynak, zaman yönetimi, düzenli kullanıcı arayüzü ve sürprizler beni hızla saatlerce oynamaya sürükledi. Daha sonra bu saatler, gece boyunca oynanarak her şeyi tüketen bir hal aldı. Ama biraz geriye gidelim…

Bunun bir kart oyunu değil, bir zar oyunu olduğunu gördüğümde bu işin içinde olduğumu biliyordum. FATE ve FUDGE zarlarını seviyorum; hassas çalışmanızı hiçbir zaman beceriksizce mahvetmeden sonuçları şu veya bu yönde fısıldamaya yetecek kadar. Oyun, masaüstü RPG'nin anlatım özgürlüğünden ilham aldığı gerçeğini öne çıkarıyor. Zar, dallanma seçeneklerinin RNG'nin değişen seçenekleri tarafından sürekli olarak hafifletilmesini sağlar ve hayalet dünya siber uzayı için daha düşük değerleri ve et uzayındaki hizip ve görev odaklı görevler için daha yüksek değerleri ustaca kullanır.

Yeterince beslenmemek veya onarılmamak aynı zamanda bir sonraki döngünüz için daha az zar üreteceğiniz anlamına gelir, böylece bu hayati önem taşıyan şeyleri de her turda sınırlı zarlarınızla yönetirsiniz.

Öğreticide gezinmek için daha fazla konsept ortaya çıkmaya devam ettiğinde, iyi bir şekilde işimin bittiğini biliyordum. Çoklu örtüşen gerçeklikler. “Bu çok iddialı ve beceriksiz mi olacak?” Merak ettim. "Makinelerin bolluğundan yorulacak mıyım?"

Ama asla yapmadım. Hem yapısal hem de anlatısal olarak bilinmesi gereken bir temeldi.

Tasarım öğeleri bir yana, yazı muhteşem. Demek istediğim, gerçekten düşünceli, şiirsel, duygulu, kısa ve öz iyi düzyazı, iyi karakterler, iyi diyalog, modern ve özenli ama asla vaaz veya twit değil. Karmaşık karakterler, karmaşık etikler, ilginç ilerlemeler. Sadakatler, içinde bulunduğunuz gerçeklik gibi değişir ve mutasyona uğrar: biliş ve fikir birliğinden oluşan bir kaleydoskop.

Oynadığınız karakter büyüleyici. Öğrenmek, hayatta kalmak ve gelişmek için melankoli, korku, merak, masumiyet, erdem ve bazen de gölgenin bir karışımı. Sadece duygusal katmanlardan değil aynı zamanda oyun tarzlarından da oluşan büyüleyici (kelimenin tam anlamıyla) bir yapıdır. Seçimler önemlidir ve makyajınızın meta düzeyi bazı ilham verici fikirler yaratır.

Ayrıca Amos Roddy'nin son derece havalı, düşünceli, minimalist elektro müziğinden de bahsetmeliyim. Tek kelime yalan yok, uykuya dalmak için oyunu bırakırdım ve müzik hiç eskimezdi. Benim için sürüklenmeyi tamamladığı için Steam Deck'imin sesini açardım.

Tamam, şimdi birkaç küçük kelime oyunu: Nesnelerin nesnelerin üzerine sürükleyip bırakılması biraz tesadüfi olabilir. Oyunun son %30'unu tamamladığım Steam Deck'in dokunmatik ekranında bunu yapmaya çalışmak daha iyi olamaz.

Bazen veri madenciliği işi biraz fazla basitleştirilmiş ve tekrarlayıcı olabiliyor, öyle ki, sıkıcı bir hal alabiliyor.

Bazen ilerleme çok kolay gerçekleşebilir: Eğer kaynaklara sahipsem, hizip oluşturmamı sağlayan tekrarlanabilir bir eylem art arda istediğim kadar yapılabilir; bir içki satın almak anlamsız geliyor. Ancak konumların süresi doluyor ve güncelleniyor ve bu da hileyi yeniliyor.

Ayrıca, biraz fazla geri dönüş olabilir; özellikle bir döngüyü bitirmek istediğinizde ve size hala tamamlanması gereken tamamlanmamış bir karşılaşma olduğu önerildiğinde. Bu, dikkatinizi gerektiren parıldayan düğümü bulmak için ekranın etrafında gezinmeyi veya hatta harita üzerinde hareket etmeyi içerebilir. Bunun daha iyi halledilebileceğini hissettim.

Öte yandan, bazı güzel tek renkli resimler ve bir sayfa metinden biraz daha fazlası ile, zamanlayıcı tabanlı değil, sıralı olmasına rağmen oyun, beni meşru bir şekilde koltuğumda kıvrandıran bazı avuç içi terleyen, mide çalkalayan anlar yarattı. .

Henüz görmemiş veya oynamamış biri için, Citizen Sleeper'ı daha önce Supergiant'ın Transistörü, Klei'nin Invisible Inc.'inin yukarıda bahsedilen NeoCab ile karıştırılmış hali olarak tanımlarım. İyi bir önlem olarak bir tane daha ekleyeyim: Bunu izometrik bir Mass Effect'in Tarikatçı Simülatörle buluşması gibi düşünün.

Tamam saçmalıklara son vereceğim. Bir oyunu diğer oyunları kullanarak tanımlamaktan nefret ediyorum ama belki de bu daha çok Citizen Sleeper'ın çağrışımıyla bana bıraktıkları duygudur: duygusal hikaye anlatımı ve dünya inşasının muhteşem bir estetikle, zengin ama seçmesi kolay görünüşte mükemmel bir karışımı. Gelecek yıllar için kolayca tavsiye edebileceğim bir oyun deneyimi ve kalıcı bir deneyim.

Neyse ki oyun, karakterlerin kapsamını genişletmek, yalnızca adını duyduğumuz diğerlerinin geçmiş hikayelerini keşfetmek ve genel olarak The Eye'ın ve birçok paydaşının öyküsünü ve yaşamını daha da zenginleştirmek için iki yeni ücretsiz DLC (FLUX ve REFUGE) ekledi. .

Bu DLC'ler kusursuz bir şekilde uygulanıyor; hikayenin sona erdiğini hissettiğinizde, bir konuşma olasılıkları geminin yeni alanlarına, yeni karakterlere ve yeni görevlere doğru genişletiyor ve o kadar doğal ki, geçişin nerede gerçekleştiğini anlamakta zorlanabilirsiniz.

Göz'de geçirdiğim süreyi uzatacak yolları seçmeye devam ettiğimi, uzun rotayı takip ettiğimi, kültürün, hikayelerin ve dolambaçlı yan soruların tadını çıkardığımı fark ettim. Ayrılmak istemediğim bir yer.

Ne nadir bir mücevher! Oynat. Bu sadece yılın favorilerimden biri değil, şimdiye kadarki favorilerimden biri.