Altın Konu Covenant: Project Zero İnceleme

Carissa · 2 Ara 2023

Covenant: Project Zero, mega şirketlerin yıldızlararası bir ortamda genişleyen bir insan uygarlığını kontrol ettiği distopik bir gelecekte geçen bir uzay operası macerasıdır. Çok çeşitli karakterlere, bir dizi mini oyuna ve (kısmen ilginç bilgilerle dolu ayrıntılı bir kodeks sayesinde) iyi geliştirilmiş bir dünyaya sahip olan Covenant: Project Zero, kadim gizemleri araştıran, yıldızları kapsayan bir yolculuk vaat ediyor ve galaksinin karanlık yeraltı dünyası.

Covenant'ta bir eğitim bulunmuyor ve buna ihtiyaç da yok. Bunun yerine, baş karakterin kargo gemisinde nispeten huzurlu bir bölümle açılıyor. Bir tüccar ve kurye olan John Covenant ile tanışıyoruz. Gemisi, bir sonraki varış noktasına teslim edilmek üzere sığırlarla dolu; bu, Firefly'ın uzayda vahşi batı estetiğini çağrıştıran pek çok anın ilki.

Gemi bir sonraki uğrak limanına yaklaşırken John, mürettebatını oluşturan eklektik karakter grubuyla konuşarak gemideki çeşitli görevlerle ilgileniyor. Bunun, sakin ortam elektronik müziğiyle desteklenen, çekirdek kadroya ve ortama hoş ve sakin bir giriş olduğunu buldum. Mass Effect'te Normandiya'nın sağladığı ev duygusunu hatırladım.

Covenant'taki birçok görev, eldeki soruna doğru aracın veya öğenin uygulanmasını içerirken, diğerleri mini oyun biçiminde biraz daha ustalık gerektirir. Bunlardan bazıları oldukça ilgi çekici, bazıları ise bir animasyondan biraz daha fazlası; örneğin fareye her tıklandığında daha geniş açılan ve bir levyenin kuvvetini temsil eden bir kapı.

Çatışmaların çoğu yukarıdan aşağıya atış yoluyla gerçekleştirilir ve bu büyük bir potansiyele sahip olsa da şu anda kurşun cehennemi türüne biraz fazla ağırlık veriyor. Bu kesinlikle bir meydan okuma sunuyor, ancak düşmanın darbe silahlarının tüm odaları sular altında bırakan düzinelerce küçük mermiye bölünmesini izlemek, aksi takdirde oldukça sağlam bir ortamda biraz sürükleyici bir şey. Dost ateşi bu dünyada ciddi bir sorun olmalı!

Daha küçük dövüşler bazen Covenant'ın ortamına biraz daha uygun gelen, zamanlaması daha kısıtlı bir mini oyun aracılığıyla gerçekleştirilir; John ve rakipleri birbirlerine ateş etmek için ortaya çıkmadan önce siper alıyorlar. Bu, kurşun ve cehennem savaşından çok daha iyi görünüyor ve hikayenin bazen vahşi batı havasına uygun bir his veriyor. Tempo biraz artırılabilir, ancak Covenant'ın mücadelesini bu yönde ilerletmesi gerektiğini düşünüyorum.

Covenant'ın kenarları kaba ama keskin, ilgi çekici bir bilim kurgu destanı için çabaladığı açıkça görülüyor. Müzik, bu macerayı uzay operası arenasına sağlam bir şekilde yerleştirmek ve bazı büyükleri geri çağırmak için büyük bir etki yaratmak için kullanılıyor. Bu arada görseller piksel sanatını iyi bir etki için kullanıyor; Tepegöz kamerası her alanın geniş bir görüntüsünü verirken, karakterlere diyalog sahneleri için basit portreler sunuluyor.

Covenant'ın yazımının hala biraz iyileştirilmesi gerekiyor; karakterler görev hedefleri için oldukça şeffaf vektörler olabilir ve bazen bir görevdeki olayların sırası biraz kafa karıştırıcı olabilir. Kaptan Covenant'ın, bilinçsiz mürettebat üyelerinin kapsülleri iyileştirmesine yardım etmek yerine otomatik kayar kapıları onarmaya öncelik verdiğini görünce oldukça şaşırdım. Ne komiktir ki, Kaptan zamanı geldiğinde onlara yardım etme zahmetine bile girmedi; onları alması için yerleşik robotu gönderdi.

Covenant, mükemmel bir bilim kurgu macerasının tüm bileşenlerine sahiptir. Şu anda pek çok pürüzlü kenar var; özellikle yazı, diyalog ve dövüşün biraz cilalanması gerekiyor; ancak bu kenarların sevgiyle zımparalandığı ve bunların altında gerçek bir mücevherin saklanabileceği açık. Covenant: Project Zero'nun gelişimi, hem macera oyunlarının hem de uzay operası destanlarının hayranları için takip edilmeye değer olacak.