Altın Konu Damsel İnceleme

Carissa · 1 Ara 2023

Eski klişenin aksine Damsel, kıç tekmelemek için herhangi bir yardıma ihtiyaç duyan bir oyun değil. Avustralyalı geliştirici Screwtape Studios'un bu kendinden emin çıkışı, yakın zamanda Steam'in Erken Erişiminden ayrıldı ve taklit ettiği oyunların bu kadar sevilmesinin özünü şık bir dış görünüşle birleştirmeyi başarıyor.

Eski oyunculara Bombjack gibi oyunları hatırlatacak seviye tasarım felsefesine sahip Damsel, her şeyden önce atari tarzı eğlence olma niyetinde çok net. 2 boyutlu bir aksiyon platform oyununda oyuncular, adı geçen vampir avcısını çeşitli küçük müstakil seviyelerde zıplarken, tırmanırken, atak yaparken ve keserken kontrol eder ve genellikle kan emici sürüyü tabutlarına geri göndermeyi içeren görevleri tamamlar. Değeri ne olursa olsun, hikaye üç bölüme ayrılmış, karikatür estetiğine sahip şık çizgi roman ara sahneleri ve biraz şımarık mizah diliyle sunuluyor. Ancak burada karakterizasyon veya olay örgüsünde çok fazla değişiklik beklemeyin. Neyse ki, bu sahneler yalnızca gerçek seviyeleri gösteriyor ve gösterinin haklı olarak yıldızı olan oynanışın önüne geçmiyor.

Bunun gibi klasik olarak basit bir araç setine sahip oyunlarda, oyuncu kontrolünün nüansları ön plana çıkıyor. Şans eseri, Damsel'ı oynamak bir zevk. Oyuncular çift atlama, duvar tırmanışı yapabilir, boşluklardan geçebilir, uzaktan ateş edebilir ve düşmanlara yakın dövüş yapabilir. Platform oluşturmanın tamamı son derece akıcı hissediyor ve seviyeler bağlamında ölçülüyor. İlk başta, bu geniş hareket araç seti, ayaklarını sürüyen düşman yapay zekasına kıyasla oyunun dengesiz olacağı izlenimini verdi. Bununla birlikte, Damsel'in zorluk eğrisi, yeni düşmanların ve çevresel tehlikelerin yavaşça katmanlanmasıyla, oyuncuyu tüm yeteneklerini kullanmaya ve puanlarını en üst düzeye çıkarmak için seviyede nasıl gezinileceği konusunda stratejik olarak düşünmeye zorlayan, oyuncuların geri gelmesini sağlamak için küresel liderlik tabloları ile ustaca yürütülür. .

Düşman çeşitliliği ve zorluk eğrisi övgüyü hak etse de maalesef seviye tasarımı için aynı şeyi söylemek mümkün değil. Bombjack'e daha önceki atıf uygundur; çoğu aşama, her biri genellikle bir düşman veya tehlike tarafından korunan bir hedefe sahip, atlanacak birkaç dikey yönelimli düz platform seviyesinden oluşur. Ek olarak, daha sonraki seviye katmanları aynı platform düzenlerini geri dönüştürme eğilimindedir; bunun yerine darboğazlar oluşturmak için daha fazla tehlike ve daha zorlu düşmanlar eklemeyi tercih ederler. Oyunun hızlı tempolu doğası ve düşmanları nasıl yok ettiğinizi geliştirme yeteneği, bunun hiçbir zaman büyük bir sorun olmayacağı anlamına gelir, ancak bu seviyelerin düzeninde veya boyutunda biraz daha fazla çeşitlilik, oyunun ömrünü uzatmaya hizmet edebilirdi.

Sonuçta, hareket ve dövüşün temel mekaniği, Damsel gibi bir arcade aksiyon oyununun yaşadığı ve öldüğü şeydir. Burada geliştirici başarılı oldu. Aslında, ateş etme ve atlama o kadar basit ama rafine ki, seviyeler boyunca dağılmış olan QTE tarzı mini oyunlar, oyuna çeşitlilik ve tekrar oynanabilirlik kazandırmak için var olmalarına rağmen, tam tersini sağlıyor. Bu bölümler, oyunun geri kalanının hızlı tempolu ve akıcı doğasına aykırı olma eğilimindedir. Bir bilgisayarı hacklemek veya bir rehineyi serbest bırakmak için her 10 saniyede bir durmak zorunda olmak, puanlama sistemine bir risk ve ödül unsuru katıyor ancak oyunun geri kalanı kadar tatmin edici değil. Öyle bile olsa, Damsel kesinlikle giriş fiyatına değer ve basit eğlence ve özlü oyun tasarımı bir araya geldiğinde neler başarılabileceğinin iyi yapılmış bir örneğidir.