Altın Konu Endless Dungeon İncelemesi

KERİM ERBAY · 30 Eki 2023

Amplitude Studios tarafından geliştirilen roguelite kule savunma oyunu Endless Dungeon, harika ve hayal kırıklığının tam ortasında yer alıyor.

Amplitude Studios'un 2014 tarihli zindan savunma oyunu Dungeon of the Endless ile başlayan serüven, haydutluktan ziyade kule savunmasına doğru eğilen bir "taktik aksiyon oyunu" olan Endless Dungeon ile devam ediyor. Göz alıcı izometrik grafikleri ve çekici müzikleriyle oyun, aralarından seçim yapabileceğiniz çeşitli kahramanlarla keyifli bir zindan gezintisi deneyimi vaat ediyor. Ve ilk birkaç saat için Endless Dungeon gerçekten de bunu başaracak gibi görünüyor.

Oyunun hikayesi oldukça geneldir ve tamamen görmezden gelmenin çok az etkisi olacaktır. Temel olarak, bir grup mülteci merkez dünya olarak hizmet veren bir Salonda toplanmıştır ve bir şeyleri karıştıran bir düşman hacker vardır. Ayak takımı bir grup, söz konusu hacker'a ulaşmak için bir tesisin çeşitli katlarında savaşırken, aynı zamanda Kristal Bot adlı bir yaratığa eşlik ediyor ve onu koruyor. Ve eğer Bot ölürse, oyun biter. Bu ayrıntıların arkasındaki neden Endless oyunlarına yeni başlayanlar için belirsiz olabilir, ancak Amplitude'un önceki oyunlarına aşina olanlar, bazı yerleşik bilgileri tanımaktan heyecan duyacaklardır.

Önemli olan, oyuncunun - tek başına, yapay zeka kontrollü NPC'ler eşliğinde veya en fazla iki arkadaşıyla birlikte - bu tesise girmesi, Kristal Bot'u ve diğer önemli yerleri savunmak için stratejik olarak taretler kurması ve ölmeden mümkün olduğunca uzağa gitmesi gerektiğidir. Bu sırada, ortalığı kasıp kavurmak ve Bot'u yok etmeye çalışmak için canavar dalgaları ortaya çıkar ve bu dalgalar periyodik olarak veya Bot'u bir konumdan diğerine taşımak veya taretleri yükseltmek için bir araştırma istasyonu kullanmak gibi belirli eylemleri gerçekleştirerek tetiklenir.

Basit bir önermedir ve Endless Dungeon'ın oynanış döngüsüne kapılmak oldukça kolaydır. Oyuncuların bir rogue-lite'dan bekleyeceği bazı mekaniklere sahip: prosedürel olarak oluşturulmuş haritalar, hack-and-slash dövüşü (silahlarla) ve elbette nasıl yapıldığını anlamak için aynı zindanlarda tekrar tekrar koşmak. Ancak oyuncu öldüğünde sıfırdan başlamaz; bunun yerine, bir sonraki denemeyi daha kolay hale getirmek için bir şeyleri değiştirebilecekleri Salon'da yeniden doğarlar.

Her koşu sırasında, Hücreler ve Hurdalar olmak üzere toplanacak iki tür para birimi vardır ve bunlar Salon'da karakterleri, silahları yükseltmek ve derinliklere yapılacak sonraki yolculukların başarılı olma olasılığını artıracak diğer değişiklikleri yapmak için harcanabilir. Hücreler ayrıca zindanlarda düşen Hurda miktarını artırarak ve en önemlisi maksimum parti boyutunu yükselterek koşuları kalıcı olarak iyileştirmek için de kullanılabilir.

Bu ilerleme sistemi oyunun en ödüllendirici kısımlarından biridir ve son seviyeye kadar hayatta kalmanın ayrılmaz bir parçasıdır. Çünkü adına rağmen Endless Dungeon aslında sonsuz bir zindan değil ve bir final boss'u var. Tesise yapılan her gezi daha uzun sürdüğü ve biraz daha kolaylaştığı için sıkı çalışmanın ve strateji geliştirmenin karşılığını kademeli olarak görmek memnuniyet verici.

Genel olarak, Endless Dungeon birkaç düzine saat geçirmek için eğlenceli bir yol, ancak bu kusursuz olduğu anlamına gelmiyor. Çatlaklar oldukça hızlı bir şekilde ortaya çıkmaya başlıyor ve oyun ilerledikçe bir şeylerin eksik olduğu hissi artarak daha belirgin hale geliyor. Hikaye gibi, her şey oldukça genel görünüyor. Oyunun çok fazla potansiyeli var, ancak birkaç alanda yetersiz kalıyor, oyuncunun biraz tatminsiz hissetmesine ve bazı mekaniklerin tam olarak ete kemiğe bürünmemesine neden oluyor.

Bunun bir örneği, güçlü veya benzersiz silahların kararlı eksikliğidir. Çoğu zaman, bir karakterin başlangıç silahı, bir koşu sırasında düşenlerin çoğundan daha iyi olacaktır ve örneğin, aynı düz, gri tabancayı kullanarak ilk birkaç bölgeyi gezmek alışılmadık bir durum değildir. Güzel parçacık efektlerine rağmen, yağmalanan silahların çoğu varsayılandan daha etkili değildir veya dezavantajları avantajlarından daha ağır basar. Bu yeni pompalı tüfek kağıt üzerinde daha yüksek DPS'ye sahip olabilir, ancak sınırlı menzili ve son derece düşük ateş hızı onu açıkça kötü bir seçim haline getiriyor. Sadece birkaç turda, sadece bir avuç silahın almaya değer olduğu ortaya çıkıyor ve bu da böyle bir oyunda önemli olması gereken yeni ganimet bulma heyecanını ortadan kaldırıyor.

Aynı şey Endless Dungeon'ın diğer yönleri için de geçerlidir. Her seviye boyunca rastgele yerlerde jeneratörler vardır ve bunlar üç kaynaktan birinin toplama oranını artırmak için ayarlanabilir: Bilim, Endüstri veya Gıda. Bununla birlikte, gerçekten önemli olan tek kaynağın Endüstri olduğu kısa sürede anlaşılır çünkü bu, zafer ve yenilgi arasındaki farkı belirleyen kuleleri inşa etmek için kullanılır. Aynı şekilde, aralarından seçim yapabileceğiniz bir dizi taret olsa da, yalnızca bir avuç vazgeçilmez görünüyor.

Bu nedenlerden dolayı, Endless Dungeon'daki her koşu, tekrar tekrar yapılan aynı seçimlerle hızlı bir şekilde çerez kesici hissetmeye başlar. Sunulan seçenekler gerçekten seçenek değildir çünkü öne çıkan birkaç seçenekten çok daha az avantajlıdırlar. Bir süre sonra, bazı oyuncular kasıtlı olarak daha kötü bir silah kuşanabilir veya sadece işleri biraz değiştirmeye çalışmak için daha az etkili taretler atabilir, ancak bu gerçekten gerekli olmamalıdır.

Benzer şekilde, özel yetenekleri ve başlangıç silahları dışında, karakterler birbirinin yerine kullanılabilir ve gerçekten ayırt edici hissettirmezler. Oyunun tadını arkadaşlarınızla birlikte çıkarırken, bu çeşitlilik eksikliği daha az göze çarpıyor çünkü her oyuncu farklı silah türlerini seçebilir ve bir sinerji yaratmak için özel yeteneklerini kullanabilir. Ancak, diğer parti üyelerini kontrol etmek için yapay zekaya güveniyorsanız, oyun çok daha az dinamik hissediyor. Bazı karakterler, oyuncu tarafından doğrudan kontrol edilmedikçe özel yeteneklerini bile kullanmazlar, bu da onları ideal arkadaşlardan daha az yapar. Özel yetenekler, tam da yeteneklerini kullanmak için karakterler arasında manuel olarak geçiş yapmanın en az uygun olduğu zamanda, savaşın çılgınlığı içinde debriyaj olabilir.

Endless Dungeon'daki çift çubuklu nişancı savaşı tamamen ilgi çekici ve eğlenceli. Bazı karşılaşmalar tatmin edici derecede çılgınca olabiliyor, her şey kaybedilmiş gibi göründüğünde zamanında bir iyileştirme veya durağanlık yeteneği yenilgiyi savuşturuyor. Hareket ve nişan alma sıkı ve sezgisel hissettiriyor, ancak bazı düşman türleriyle savaşırken gerçekten fark edilen bir kaçma eksikliği şüpheli bir seçimdi. Ancak her yönden gelen düşman dalgalarına karşı koymak, taretlerin iyi yerlere kurulmuş olmasını ummak ve özellikle zorlu bir savaştan sonra Kristal Bot'un tam sağlıkla memnun bir şekilde biplediğini görmek tamamen ödüllendirici.

Tamamen benzersiz olmasa da boss karşılaşmaları da aynı şekilde iyi vakit geçirtiyor. Çoğu ilk denemede çözülebilir ve yenilebilir, ancak yine de en azından anlık olarak zorlayıcıdırlar. Ancak aynı şey, stratejik olarak yerleştirilmiş bazı taretlerle sağlığını azaltmak için sütunların etrafında sonsuza kadar uçurulabilen tekrarlayan ve yavan son patron için söylenemez. Bu, zaten ortalamanın üzerine çıkmakta zorlanan bir oyuna cansız bir kapanış getiriyor.

Endless Dungeon, bazı alanlarda bunu tamamen hak etse de eleştirmesi zor bir oyun. Amplitude ekibi, saatlerce eğlendirecek eğlenceli bir roguelite, kule savunması, çift çubuklu zindan tarayıcısı yaratmayı başardı. Aynı zamanda, masaya getirdiği hiçbir şeyde mükemmel değil, yenilik yapamıyor ve hatta bazı bariz yerlerde açıklanamaz bir şekilde yetersiz kalıyor.