Altın Konu WWE 2K Battlegrounds İnceleme

Carissa · 23 Eki 2023

2020, WWE 2K serisinden hiçbir şey görmeyi beklemediğimiz bir yıldı. WWE 2K20 için zorlu bir lansmanın ardından güreş simülasyonu serisi, bu yıl için geri adım atmaya karar verdi. Şaşırtıcı bir şekilde bu, güreş video oyununun masadan kalktığı anlamına gelmiyordu. 2K ve Sabre Interactive, NBA Playgrounds kitabından alıntı yaparak güreş sporunu alıp sıradan bir oyun deneyimine dönüştürdü. Bu, güreşin arcade versiyonu olan WWE 2K Battlegrounds'a yol açtı ve bu yıl güreş simülasyonunun olacağı boşluğu büyük ölçüde doldurdu.

Öncelikle bu alıştığınız güreş simülasyonu değildir ve kesinlikle bir simülasyon da değildir. Battlegrounds ringine adım atmadan önce tüm ciddiyeti kapıda bırakmanız en iyisi. WWE 2K Battlegrounds, en sevdiğiniz güreşçilerin karikatür versiyonlarıyla dolu daha çok gündelik bir deneyimdir. Tam olarak 70'ten fazlası, çoğunun kilidi ilerleme veya mikro işlemler yoluyla açılıyor. Battlegrounds dünyasında her şey mümkün ve çoğu gerçekçi değil. Biliyorum, bu kelime zaten çoğu kişi tarafından güreşi tanımlamak için kullanılıyor. Ancak uzaktan kumandalı keçiler, rakipleri havaya fırlatmak ve motosikletleri silah olarak kullanmak kesinlikle başka bir şey. Bunların hepsi 10 dakikadan fazla sürmemesi gereken hızlı maçlarda gerçekleştirilir.

Bununla birlikte, normal simülasyonda bulunan süslemelerin çoğunu içerdiği için WWE 2K franchise ağacından çok da uzak değil. Her güreş oyununda olduğu gibi Sergi modu da ilk Battlegrounds deneyimimi yaşadığım yer. Farklı modlar ve oynanışla yönünüzü bulmak için iyi bir başlangıç noktasıdır.

WWE 2K Battlegrounds her tür ve yaştaki oyuncu tarafından kolayca seçilebilir. Çok erken bir zamanda, oyunda ustalaştığımı hissettim, bu da birkaç özel hamleyi şans eseri yapmamdan kaynaklanıyordu. Arcade yönü nedeniyle ezberlenecek çok fazla hamle veya kombinasyon yok, bu da benim beğenimi kazandı. Güreş ve dövüş oyunlarında iyi olma konusunda son derece amatör olduğumu itiraf etmeliyim. Amacım yumruk atmak, tekme atmak veya blok yapmak ve en iyisini ummak. Her ne kadar bazen rakibime karşı avantaj elde etmek için yapmam gereken tek şeyin bu olduğunu hissetsem de, bu her şeyin tuşlara basmak olduğu anlamına gelmiyor.

Sergideki tüm modların inceliklerini öğrendikten sonra, WWE 2K Battlegrounds'un geri kalan tekliflerini genişlettim. Daha sonra Battlegrounds Challenge gözüme çarptı ama bu mücadeleye başlamadan önce kendi güreşçimi oluşturmam gerekiyordu. Oyun açısından Karakter Özelleştirme ne basit ne de karmaşıktır. Saç stilleri, yüz ön ayarları ve kıyafetlerin dışında karakterlerinizi diğer simülasyonlarda olduğu kadar yoğun bir şekilde detaylandıramayacaksınız. Ancak yine de dövmeler, makyaj, giriş animasyonları ve hatta imza hareketleriyle güreşçinize kendi havasını verebilirsiniz. Geniş güreşçi kadrosunda olduğu gibi, Karakter Özelleştirmesinde de kozmetik mikro işlemler bulunmaktadır.

Bu türdeki diğer oyunların çoğunda olduğu gibi, hem Battle Bucks adı verilen oyun içi kazanılabilir bir para birimi hem de gerçek parayla satın alınan VC vardır. Bu sadece ağzımda ekşi bir tat bırakıyor ve eğer sadece kozmetik amaçlı değilse pek çok başka şey. Ancak Battlegrounds'ta işleyiş şekli ne tatlı, ne ekşi ne de tuzlu. Duygu oldukça tarafsız, bu konuda pek fazla değilim ama telaşlanmıyorum da. WWE 2K Battlegrounds'ta kazanmak için öde seçeneği yalnızca WWE Superstar'larının satın alınmasıyla hissedilir. Kazanmak için öde avantajından yararlanmanın başka bir yolu daha var ve bu da kişiselleştirilmiş güreşçinizi yükseltmektir. Ancak bu çok büyük bir israf gibi görünüyor.

Battlegrounds Challenge, dövüşleri kazanarak, para kazanarak ve ardından bunu yetenek ağacı puanlarına harcayarak güreşçinizi geliştirmenize olanak tanır. İlk başta bu yolculuğa çıkacağım için çok heyecanlıydım ama henüz yolun yarısına bile gelmemiştim ve tüm motivasyonum kaybolmuştu. Sıkıcı hale geldiğinden değil, sadece bu noktada güreşçilerin yetenek ağaçlarını geliştirmiştim. Üçü de. Gerçek para kullanmadan bile. Güreşçimi maksimuma çıkarmak için çok az çaba harcayarak yeterli Savaş Parası elde ettim. Bu yüzden dövüşlerin geri kalanına devam etme ihtiyacını hissetmedim. Çoklu yol panosunda hala mevcut olan ödüller vardı. Ancak zaten büyük ödüllerin tümünü ilk önce ben kaptım ve geriye sadece çok daha küçük miktarlar kaldı.

Battlegrounds Challenge'a karşı hislerim konusunda kendimi çok çelişkili hissediyorum. Gerçek para harcamanıza gerek olmadığı için mutluyum ama aynı zamanda nihai hedefinize ulaşmanın bu kadar kolay olmasından da nefret ediyorum. Denge, düzgün çalışması için orada değil. Beceri ağacındaki her şeyin maliyeti de aynı tutardadır. Kağıt üzerinde harika bir mod ama benim gibi birine onu tamamlama konusunda daha fazla motivasyon vermek için biraz daha iyi uygulanması gerekiyor.

Battlegrounds Mücadeleleri dışında, Sergi, Savaş Alanlarının Kralı ve Turnuvalar gibi diğer modlarda kendi güreşçinizi kullanabilirsiniz. Hem Kral hem de Turnuvalar çevrimiçi çok oyunculu modlardır, ancak ilki şansımın yaver gittiği tek moddu. Ne yazık ki Turnuvalarda çevrimiçi bir maç bulamadım, bu çok yazık çünkü Çelik Kafes Turnuvasına katılmayı gerçekten çok istiyordum.

Bir güreş oyununun arcade versiyonu için beklediğim son şey bir kampanya moduydu. NBA Playgrounds oyunlarının hiçbirinde kampanya yoktu. Sanki bir çizgi roman okuyormuşsunuz gibi kurgulanan WWE 2K Battlegrounds hikayesi, Paul Heyman'ın bir sonraki WWE Süperstarını ABD'de (ve Meksika'da) aramasını konu alıyor. 'Stone Cold' Steve Austin'in yardımıyla, WWE Süperstarlarını kendi arka bahçelerinde sıradan güreşçilerle karşı karşıya getiren ülkeyi dolaşıyorsunuz.

Battlegrounds'un çılgınlığı esas olarak buradan kaynaklanıyor. Hikaye ilerlemesi sayesinde yalnızca diğer güreşçilerin değil, aynı zamanda aşırı gerçekçi olmayan etkileşimli bileşenlerle gelen güreş halkalarının da kilidini açabilirsiniz. Daha önce de belirtildiği gibi, bir keçiyi uzaktan kumandayla kontrol ederek Meksika'daki rakiplerinize çarpabilir veya onları Florida'da bir timsahın ağzına atabilirsiniz.

İlk başta bu Battlegrounds Challenge'a benziyordu, ilk başta oldukça kolaydı ama Challenge'ın aksine çok daha fazla motivasyon hissettim. Ancak birkaç yerde keskin bir sola dönüş oldu. Artık düğmelere basmak söz konusu değildi. Rakiplerime ve onların nasıl savaştıklarına uyum sağlamanın zamanı gelmişti. Sonunda meydan okunduğunu hissettim. Ne yazık ki kendimi biraz fazla zorlanmış hissettim. Dürüst olmak gerekirse henüz kampanyayı bitirmedim ama bu bitirmeyeceğim anlamına gelmiyor. Bununla başa çıkmak için doğru ruh haline, enerjiye ve sabra ihtiyacım var. Çok yaklaştım ama henüz başaramadım.

Bazı alanlarda motivasyonumu kaybederken bazılarında WWE 2K Battlegrounds eğlenceli bir oyun olmayı başarıyor. Hâlâ o WWE hissi var, sadece çok sulandırılmış.