Overwatch 2 İncelemesi

[ByMoDuS]

ROHAN2 WORLD 1-120 TR TİPİ OFFICIAL YOHARA, BALATHOR VE AMON! 80. GÜNÜNDE! +10.000 ONLİNE! HİLE VE BOT %100 ENGELLİ HEMEN TIKLA!

Overwatch 2 İncelemesi​

Sayısız bağlantı sorunu, çok sayıda DDoS saldırısı ve daha fazlası 4 Ekim'deki lansmandan bu yana kahraman nişancının başına bela oldu. Bahsedilen bağlantı sorunları acımasızdı. Bir maça bağlanamamak, bitirmeden maçtan atılmak ve diğer sorunlar, orijinal oyunda kazandıkları içerikleri bu devam oyununda kilitlenenler için hiçbir şey söylememek için çalkantılı bir lansmana yol açtı, elbette yanlışlıkla, ama daha az sinir bozucu değil. Bu bağlantı sorunları sonuçta oyun deneyiminin geri kalanını renklendiriyor mu? Hem evet hem de hayır diyebilirim.

Bir kenara not: Lansman sorunları bu incelemeyi teknik olarak eksik bir inceleme haline getiriyor çünkü vaat edilen PvE modları oyunun lansman versiyonunda bulunmuyor. Bu kesinlikle büyük bir hayal kırıklığı, ancak bu modu beklerken hala oynanacak çok sayıda içerik var. Ben sadece önümdekileri inceleyebilirim, ancak PvE nihayet düştüğünde bir güncelleme olacağını tahmin ediyorum. Bir yandan, çevrimiçi çok oyunculu bir oyuna bağlanamamak, oyunun tanımı gereği oynanamaz olduğu anlamına gelir.

Sonunda bağlandıktan sonra ana ekrana geri gönderilmek bir şekilde kıyaslandığında daha kötü hissettiriyor. Ancak, bir maç sorunsuz bir şekilde oynanabildiğinde, oyun şarkı söylüyor. Tabii ki 2014'ten bu yana söylediği şarkıya benzer bir şarkı ve bu konuya geleceğiz, ancak daha fazla sorun giderildikçe ve oyunun performansı arttıkça, oyunun her şey yolunda giderken ne yaptığına odaklanmanın önemli olduğunu düşünüyorum. Bağlantı sorunları geçicidir, ancak oynanış harika değilse bu kalıcıdır.
​

Bilmeyenler için Overwatch, oyuncuların üç sınıftan birine giren benzersiz kahramanları kontrol ettiği 6v6 5v5 birinci şahıs nişancı oyunudur: Hasar, saldıran sınıf; Tank, hattın önündeki sert adam; ve Destek, hattın arkasındaki iyileştiriciler ve tamponlar. Takımlar iki Hasar kahramanı, iki Destek ve bir Tank'tan oluşuyor ve bu da Overwatch 2'nin en büyük değişikliğine yol açıyor: yukarıdaki çarpı işaretli metni fark ettiniz mi? Eskiden her takımın iki tankı vardı.

Stratejik olarak, bunun oyunu nasıl değiştirdiği abartılamaz. Maçlar artık daha hızlı, çünkü tek bir tankı aşmak momentum sarkacının her iki takımın yönünde çok daha fazla sallanmasına neden oluyor. Takım savaşlarında daha fazla aciliyet, hedeflerde daha fazla ileri geri savaş ve daha hızlı zafer anları var. Bu artan tempo, her maça daha fazla aksiyon katıyor ve sonuçta oyun bundan faydalanıyor. Her takımdan bir üyenin çıkarılması fikri çok tartışıldı ama her oyun modunda birden fazla maç yaptıktan sonra bu değişikliğin memnuniyet verici olduğunu söyleyebilirim.

Oyun modlarından bahsetmişken, Overwatch 2'nin selefiyle arasına mesafe koymakta zorlandığı alan burası. Bu inceleme için oynadığım maçların çoğu hatırladığım kadarıyla ikisi hariç hepsi zaten aşina olduğum modlarda oynandı. Kontrol noktalarını ele geçirmek genel olarak bir birinci şahıs nişancı oyununun temelidir, bu nedenle Kontrol veya Hibrit maçının ilk yarısını oynamak bu noktada eski bir zeminde ilerlemek anlamına geliyor. Overwatch'ın kuşkusuz ana akım haline getirdiği bir mekanik olan yükü hareket ettirmek, orijinal oyun ilk çıktığında olduğu gibi ilham verici bir huşu anı yaratmıyor çünkü orijinal oyundan farklı değil.
​

Ancak yeni bir oyun modu var ve o da Push. Push, basit bir ifadeyle Overwatch Halat Çekme Savaşıdır. Haritanın merkezi bir noktasında bir robot var ve takımlar bunun kontrolünü ele geçirmek için savaşmak zorunda. Yükün takım üyeleri ona yakınken hareket ettirilmesine benzer şekilde, robot bir kez ele geçirildiğinde hareketli bir duvarı haritanın rakibinin kenarına doğru itecek ve yol boyunca kontrol noktalarına çarpacaktır. Robotu rakibin belirme noktasına kadar bir duvarı ittirmeyi başaran takım ya da süre dolmadan önce robotu bir duvarı en uzağa ittiren takım kazanır.

Push akıllıca bir mod ve yük fikrini tersine çevirmenin ilginç bir yolu. Sürekli büyüyen bir uçurum boyunca iki takım arasında bir itme ve çekme yaratmak, robot üzerindeki ilk hak iddiası bir Push maçının en çılgın noktası olabileceğinden, başlangıçtan itibaren bazı gergin anlar yaratır. Yine de çok fazla ölü zaman var, özellikle de bir takım robotu haritanın kendi tarafında hak iddia ettiğinde ve diğer duvara kadar yürüyüp itmeye başlamak zorunda kaldığında. Elbette her Overwatch maç türünde ölü zaman vardır, yeniden toplanmak oyunun ana stratejisinin bir parçasıdır, ancak Push'ta bu çok daha belirgindir. Yine de Push, Overwatch 2'nin ana modlarının geri kalanına tam olarak uyuyor ve her oynandığında heyecan verici takım tabanlı aksiyon getiriyor.

Peki bu kahraman nişancı oyununda birlikte oynadığım kahramanlar ne olacak? Kadroda her üç sınıf için birer tane olmak üzere üç yeni yüz var. Bir Tank oyuncusu olarak üçü arasında en sevdiğim Junker Queen, kişisel oyun tarzıma tam olarak uyuyor: Pompalı tüfeği çok güçlü ve özel silahları, fırsat verilirse tüm takımı paramparça edebilir. Kendimi uzun bir süre Junker Queen ile savaşa atlarken görebiliyorum.
​

Diğer iki yeni kahraman, kişisel olarak beni pek etkilemese de, oynaması yine de çok zevkli. Hasar kahramanı Sojourn'un güçlü railgun'u, iki farklı ateş modu sayesinde savaşın gidişatını tek başına değiştirebilir ve Overclock yeteneği ile birleştiğinde onu düşman kahramanlar için mutlak bir kabusa dönüştürür. Destek oyuncuları, duvarlara tırmanabilen ve aynı anda birden fazla güçlendirme uygulayabilen mermili bir şifacı olan Kiriko'yu kazanıyor. Her ikisi de Overwatch formülüne yeni eğlence unsurları ekliyor ve üç yeni OW2 kahramanı da gelecekte olacaklar için yüksek bir çıta belirliyor.

Oyunun sunumu bir önceki oyundaki güçlü estetik kararları devam ettiriyor, ancak yeni kullanıcı arayüzü seçimlerinin eskisinden daha steril olduğunu kabul ediyorum. Orijinal HUD kalabalığın arasında göze çarpıyordu ve oynadığınız Overwatch görünümü daha genel, kendi türündeki diğer nişancı oyunlarıyla daha değiştirilebilir hissettiriyor. Bu, oyunu oynamayanlar, örneğin Overwatch Ligi izleyicileri için daha erişilebilir hale getirebilirken, oyun içinde biraz daha arzulanan bir şey bırakıyor.
​

Spor bahislerinde bir alt ve üst bahsinin ikisinin de gerçekleşmemesini ifade eden bir terim vardır; örneğin bir takımın 17 sayı atması ve alt ve üst bahsin tam olarak 17 olarak belirlenmesi gibi. Bu terime "itme" deniyor ki bu ironik bir durum çünkü bu fikir Overwatch 2'nin selefine kıyasla nasıl hissettiğimi mükemmel bir şekilde özetliyor. Yeni fikirler, yeni haritalar, yeni bir maç türü ve yeni kahramanlar var, ancak bunların hiçbiri ilk oyunun zaten çok iyi olan deneyimini büyük ölçüde geliştirmiyor.

Bununla birlikte, bu eklemelerin hiçbiri oyun için net olumsuzluklar da değildir. Overwatch 2 basitçe, olduğu oyun ile olmak istediği oyun arasında garip bir geçiş aşamasında bulunuyor. Hiçbir şekilde bir devrim değil, en azından orijinal oyun gibi değil, ama yine de Overwatch ve bu da hala çok eğlenceli olduğu anlamına geliyor.
​

Artıları

5'e 5'e geçiş maçlara daha fazla aksiyon katıyor.
Yeni kahramanlar kadronun geri kalanına tam olarak uyuyor.
Yeni Push modu eğlenceli bir halat çekme oyunu..
"Daha fazlası" tam olarak "devam filmi" tanımına uymasa bile, daha fazla Overwatch...​

​

Eksiler

Kendini ilk oyundan yeterince ayırmıyor (5v5 dışında)...
Yeni kullanıcı arayüzü eskisinden daha az kişiliğe sahip...
Bağlantı sorunları, iyileştirilmiş ve geliştirilmiş olmalarına rağmen, deneyimi rahatsız etmeye devam ediyor...​

​

​

 

[EJDER]

Paylaşım için teşekkürler.