Tony Hawk: Until the Wheels Fall Off İnceleme

[EsatOfficial]

ROHAN2 WORLD 1-120 TR TİPİ OFFICIAL YOHARA, BALATHOR VE AMON! 80. GÜNÜNDE! +10.000 ONLİNE! HİLE VE BOT %100 ENGELLİ HEMEN TIKLA!

"Tony Hawk: Tekerlekler Düşene Kadar" yaşayan en popüler kaykaycı hakkında bir belgesel ama aynı zamanda onun gizli sosunu yakalamakla da ilgili. Yönetmen Sam Jones (ve yönetici yapımcılar Mark ve Jay Duplass), Hawk'ın hayat hikayesine odaklandıklarını, başarı ve inovasyonun yıpratıcı örneklerini damıtmaya adadılar;
akranlarınızın imkansız olduğunu düşündüğü bir şeyi yapmaya çalışırken başınızı yere vurduğunuzda bile başarısızlıkla ilgilenmemek. Aynı noktada, yarışmalarda aldığı tüm madalyalara rağmen, Hawk da kazanmakla ilgilenmiyor gibi görünüyor. Sadece kafasındaki numarayı yapmak ve onu indirmek istiyor.
Hawk'ın kariyeri, bir marka, 90'lar ve 00'ların pop kültüründe bir kamera hücresi, kendini kibar ve aynı zamanda yapabildiklerinde son derece, inek olarak sunan, uzun boylu bir adam olarak bilinir. Ama bunların hepsi, 80'lerin kaykayının artan popülaritesi sırasında kendi alanını yaratan, bir zamanlar süper kararlı bir genç olarak geri dönüyor.
daha yaşlı, daha büyük, çok daha punk akranlarının dehşetine. Bu belgeseldeki entrikanın bir kısmı, Duane Peters gibi eski patencilerin Hawk'ın yarışmaları sırasında yaptığı ayrıntılı numaralardan etkilenmediklerinden bahsetmesiyle Jones'un sahneyi nasıl doldurduğuna dayanıyor.
ya da daha felsefi olan Rodney Mullen'ın Hawk'ın başardığını entelektüelleştirmesi.

Kaykayda bu kadar iyi olmak, Jones'un hikayelere genellikle kaykayın popülaritesine bağlı olarak gelişen bir kariyerin kronolojik görünümünü dahil ettiği Hawk için şöhret ve başarının zirvelerine ve vadilerine yol açtı. Bu sırada,
Hawk, aile dinamiklerine odaklanarak daha da temellendi; yıllardır ailesinin en küçük çocuğuydu ve babası Frank Hawk, Ulusal Kaykay Derneği'nin kurulmasına yardım etti, ancak aynı zamanda büyüyen Tony için bir gölge yarattı. Genç yaşta bu kadar başarı, size finansal sorumluluğu öğretmez.
Bunun müziği, farklı punk dönemleriyle dolu olabilir (bazı tanınabilir iğne damlaları diğerlerinden daha fazla stok hissi veriyor), ancak belgeselin kendi kenarları basit stil tarafından yumuşatılmış. Pek çok zafer günü belgesi gibi olur,
orada bulunan herkesin hayrete düşüren sözcüklerinden oluşan bir koleksiyonla belirli bir fenomene geri bakıyor, ancak hikaye anlatımı yöntemleriyle o kadar hızlı enerji hissetmiyor. Hawk'ın kökenleri ve bu kadar göze çarpan bir kariyere yol açan özellikler hakkında bilgi edinmek heyecan verici.
ve yine de bu spor başına buyruk hikayesinin oldukça ilkel bir şekilde anlatıldığı zamanı anlatıyor.

Jones'un filmi Hawk'a saygı duyuyor, ancak bunun eserini menkıbeye dönüştürmesine izin vermiyor - kaykaycıya, büyük ölçüde kaykaycılığa odaklanması nedeniyle kişisel yaşamında mükemmel olmadığı şeylerden bahsetmesi için zaman veriliyor.
Şöhretin “en kötü uyuşturucu” olduğundan bahsediyor ve bu kadar olası olmayan bir ünlüden bununla ilgili sözler duymak ilginç. Ancak doktorun yüzeysel eğilimlerine uygun olarak, daha büyük konuları inceleme yeteneği yalnızca çok derinlere iner. Ve belgesel, Hawk ve akranları için yaşlanan bedenler üzerinde kaykay yapmanın bedelini daha da derinleştirmeye çalıştığında,
bu son notlar dokunaklı olamayacak kadar uzun.

"Tony Hawk: Tekerlekler Düşene Kadar", Alex Honnold'un serbest tırmanış belgeseli "Serbest Solo" gibi bir şeye benzediğinde en parlak şekilde parlar. tahtaya geri dönüyor.
Sürükleyici bir açılış sekansı, Hawk'ı bir kaykay üzerinde Sisifos gibi çerçeveliyor, sürekli olarak eldeki görevi yerine getiriyor - bu durumda, bir 900 daha yapıyor. Tekrar tekrar, günümüzün 53 yaşındaki Hawk tahtaya biniyor, düşüyor yarı borudan aşağı iner, kendini hızlandırır ve şu ya da bu şekilde havada dönüşü tamamlamaz.
Ama peşinden koşmayı bırakmıyor. Hawk'ı bu belgeselde izlemek, böyle bir numarayı yapmanın fiziksel değil, zihinsel bir başarı olduğunu anlamanıza yardımcı oluyor.​