Ayyıldız2 | 2008 TR Yapısı • 1-99 Orta Emek Destan • Oto Avsız • 10 Temmuz 21:00 HEMEN TIKLA!
2019 yazı şimdiden bize çok sayıda harika korku filmi sundu, ancak timsahlar, tarikatlar, oyuncak bebekler, hikayeler ve köpekbalıklarından sonra en iyisi henüz gelmedi. The Most Dangerous Game'in sadist kedi ve fare hicvi Clue'nun zekasını ve gülünç grubunu alır ve You're Next'in eğlence ve kanıyla beklentileri alt üst etme becerisiyle birleştirirseniz, Hazır Ya Da Değil, bir tane elde edersiniz. feci derecede eğlenceli bir film ve şu ana kadar yılın en iyi korku-komedisi.
İlişkiler zordur, özellikle de farklı bir ekonomik geçmişe sahip biriyle iseler. Farklı beklentileriniz ve deneyimleriniz var ve bazen farklı diller konuşuyormuşsunuz gibi görünebilir.
Grace'in (başarılı bir yıldız olan Samara Weaving) düğün gününde müstakbel kocası Alex Le Domas (Mark O'Brien), varlıklı ve berbat ailesini onun üzerine yıktığı için özür diler, çünkü onlar bunu yapmazlar. yeni insanlara iyi davran. Grace'in yeni ailesinin çoğu üyesi, Grace'in kısa flört süresine şüpheyle yaklaşırken, Alex'in alaycı kardeşi Daniel (Adam Brody) ve görünüşte cana yakın olan annesi Becky (Andie MacDowell), Grace'e ailenin masa oyunu iş imparatorluğuna kabul edilebileceğine inanması için fırsat verir veya Alex yarı şakayla onu düzeltirken "hakimiyet".
Üvey bir çocuk olarak büyümüş olan Grace'in bir aile özlemi, onu düğün gecelerinde oyun oynamanın tuhaf geleneğine uymaya yetecek kadar uysal kılar. Görüyorsunuz, Le Domas klanı, eski bir ata ile ona aileye hediye veren "sihirli" bir kart kutusu satan gizemli bir gezici satıcı arasındaki garip karşılaşma nedeniyle, oyun kartları basmaktan masa oyunları üretmeye ve şimdi spor bayilerine sahip olmaya geçti. nesiller önce kutsal olmayan servetleri. Grace, "Saklambaç" yazılı bir kart çıkardığında, aile, 18. yüzyıldan kalma çeşitli silahları alıp gecenin geri kalanını Grace'i avlamak için geçirmeden önce 100 saniye verir. onlarca yıldır yürütülüyor.
Oradan film, hızlı ve esprili diyaloglar, harika bir topluluk kadrosu ve giderek daha çılgın ve kanlı hale gelen bir olay örgüsüyle bir tavşan deliğine iniyor. Yönetmenler Matt Bettinelli-Olpin ve Tyler Gillett, Rosemary's Baby'den ilham alan Devil's Run'dan sonra etkileyici bir ikinci sınıf filmi ve hem V/H/S hem de Southbound'da harika bölümler sunuyor. Hala ilhamlarını kollarında taşıyorlar. Filmin üç noktalı aydınlatma kullanımı ürkütücü bir şekilde Kubrickvari ve 80'lerde geçen bir geçmişe dönüş sahnesi sırasında ürkütücü kült-y ritüel maskeleri ve tören kıyafetlerinin kullanılması Gözleri Tamamen Kapalı'ya açık bir selam.
Gillett ve Bettinelli-Olpin, aksiyonu taze ve yaratıcı tutan bir dizi mini set ve şaka yapmak için ailenin devasa malikanesinin her köşesini ve burukluğunu kullanarak tek bir ortamdan en iyi şekilde yararlanmayı da başarıyorlar. Filmin odak noktası ille de kanlı olmak değil, ancak keskin bir film müziği (Çaykovski'nin 1812 Uvertürü'nün yıllardır en iyi kullanımı dahil) ve kırmızı tonları gerçekten vurgulayan ve iki kez düşünmenizi sağlayacak harika sinematografinin yardımıyla şiddet baştan sona yoğun kalıyor. oyun gecesi beyaz giymek hakkında.
Guy Busick ve R. Christopher Murphy'nin senaryosu, beklentileri yıkmak ve izleyicinin ailenin okült tarihinin gerçek olup olmadığını ve Grace'in bu cehennemden tam olarak nasıl çıkabileceğini tahmin etmesini sağlamak için harika bir iş çıkarıyor. Bununla birlikte, Le Domas ailesini en geniş tanımların ötesinde geliştirmek için çok az şey yapıyor ve filmin başlarında kurulan belirli şeyleri anlamlı bir şekilde takip etmekte başarısız oluyor.
Neyse ki, performanslar çok iyi, bu küçük sorunları affetmek kolay. Görüyorsunuz, zengin ve acımasız insanlar olmasına rağmen, Le Domas bazen komik bir şekilde beceriksiz, sürekli öldürmelerini berbat ediyor ve oyunun kurallarını tartışıyor. The Strangers'daki katillerden çok Clue kadrosuna benziyorlar. Aileye yeni katılanlar, Charity (Elyse Levesque) ve Fitch (Orphan Black'in fantastik Kristian Bruun'u) çok komik. Çünkü ikisi de bu özel oyun gecesine ilk kez tanık oluyorlar ve geleneklere alışkın değiller (Fitch, YouTube'da tatar yayı atışıyla ilgili bir eğitim izliyor). Adam Brody'nin çelişkili Daniel rolü, filmdeki en iyi anlardan bazılarını yaşıyor. Grace ve Alex'e yardım etmek istediğini söylese de, gerçekten herhangi bir inisiyatif almak veya parmağını kıpırdatmak üzere değil.
Performanslar her ne kadar güçlü olsa da, bu Samara Weaving'in baştan sona gösterisi. Tam bir dehşet ve kırılganlık, çocuksu şaşkınlık ve savaşmadan yere yığılmayan tam bir baş belası arasında mükemmel bir denge buluyor. Ve avda hızla ayrılırken, Weaving ve O'Brien, Parks and Recreation'da April ve Andy'yi akla getiren harika bir kimyaya sahipler. Weaving, Mayhem ve The Babysitter'da zaten bir sıçrama yapmış olsa da, bu onun bugüne kadarki en önemli rolü. Bir sonraki rolü gelecek yılki Bill & Ted devam filminde olacak, yani bu dünyada herhangi bir adalet varsa, bu filmi yeterince insan görecek ve karşılığında Hugo amcası kadar uzun soluklu ve başarılı bir kariyere sahip olacak.
Ready Or Not, hızlı tempolu, acımasız bir eğlence zamanı ile insan avı türüne yeni bir soluk getiriyor. Sadece 95 dakika içinde kan dökülüyor, kahkahalar atılıyor, beklentiler ve tür mecazları karşılanıyor ve altüst oluyor ve sizi bu özel düğün için tekrar tekrar LCV yanıtlamaya hevesli bırakacak patlayıcı bir finalle bitiyor.
İlişkiler zordur, özellikle de farklı bir ekonomik geçmişe sahip biriyle iseler. Farklı beklentileriniz ve deneyimleriniz var ve bazen farklı diller konuşuyormuşsunuz gibi görünebilir.
Grace'in (başarılı bir yıldız olan Samara Weaving) düğün gününde müstakbel kocası Alex Le Domas (Mark O'Brien), varlıklı ve berbat ailesini onun üzerine yıktığı için özür diler, çünkü onlar bunu yapmazlar. yeni insanlara iyi davran. Grace'in yeni ailesinin çoğu üyesi, Grace'in kısa flört süresine şüpheyle yaklaşırken, Alex'in alaycı kardeşi Daniel (Adam Brody) ve görünüşte cana yakın olan annesi Becky (Andie MacDowell), Grace'e ailenin masa oyunu iş imparatorluğuna kabul edilebileceğine inanması için fırsat verir veya Alex yarı şakayla onu düzeltirken "hakimiyet".
Üvey bir çocuk olarak büyümüş olan Grace'in bir aile özlemi, onu düğün gecelerinde oyun oynamanın tuhaf geleneğine uymaya yetecek kadar uysal kılar. Görüyorsunuz, Le Domas klanı, eski bir ata ile ona aileye hediye veren "sihirli" bir kart kutusu satan gizemli bir gezici satıcı arasındaki garip karşılaşma nedeniyle, oyun kartları basmaktan masa oyunları üretmeye ve şimdi spor bayilerine sahip olmaya geçti. nesiller önce kutsal olmayan servetleri. Grace, "Saklambaç" yazılı bir kart çıkardığında, aile, 18. yüzyıldan kalma çeşitli silahları alıp gecenin geri kalanını Grace'i avlamak için geçirmeden önce 100 saniye verir. onlarca yıldır yürütülüyor.
Oradan film, hızlı ve esprili diyaloglar, harika bir topluluk kadrosu ve giderek daha çılgın ve kanlı hale gelen bir olay örgüsüyle bir tavşan deliğine iniyor. Yönetmenler Matt Bettinelli-Olpin ve Tyler Gillett, Rosemary's Baby'den ilham alan Devil's Run'dan sonra etkileyici bir ikinci sınıf filmi ve hem V/H/S hem de Southbound'da harika bölümler sunuyor. Hala ilhamlarını kollarında taşıyorlar. Filmin üç noktalı aydınlatma kullanımı ürkütücü bir şekilde Kubrickvari ve 80'lerde geçen bir geçmişe dönüş sahnesi sırasında ürkütücü kült-y ritüel maskeleri ve tören kıyafetlerinin kullanılması Gözleri Tamamen Kapalı'ya açık bir selam.
Gillett ve Bettinelli-Olpin, aksiyonu taze ve yaratıcı tutan bir dizi mini set ve şaka yapmak için ailenin devasa malikanesinin her köşesini ve burukluğunu kullanarak tek bir ortamdan en iyi şekilde yararlanmayı da başarıyorlar. Filmin odak noktası ille de kanlı olmak değil, ancak keskin bir film müziği (Çaykovski'nin 1812 Uvertürü'nün yıllardır en iyi kullanımı dahil) ve kırmızı tonları gerçekten vurgulayan ve iki kez düşünmenizi sağlayacak harika sinematografinin yardımıyla şiddet baştan sona yoğun kalıyor. oyun gecesi beyaz giymek hakkında.
Guy Busick ve R. Christopher Murphy'nin senaryosu, beklentileri yıkmak ve izleyicinin ailenin okült tarihinin gerçek olup olmadığını ve Grace'in bu cehennemden tam olarak nasıl çıkabileceğini tahmin etmesini sağlamak için harika bir iş çıkarıyor. Bununla birlikte, Le Domas ailesini en geniş tanımların ötesinde geliştirmek için çok az şey yapıyor ve filmin başlarında kurulan belirli şeyleri anlamlı bir şekilde takip etmekte başarısız oluyor.
Neyse ki, performanslar çok iyi, bu küçük sorunları affetmek kolay. Görüyorsunuz, zengin ve acımasız insanlar olmasına rağmen, Le Domas bazen komik bir şekilde beceriksiz, sürekli öldürmelerini berbat ediyor ve oyunun kurallarını tartışıyor. The Strangers'daki katillerden çok Clue kadrosuna benziyorlar. Aileye yeni katılanlar, Charity (Elyse Levesque) ve Fitch (Orphan Black'in fantastik Kristian Bruun'u) çok komik. Çünkü ikisi de bu özel oyun gecesine ilk kez tanık oluyorlar ve geleneklere alışkın değiller (Fitch, YouTube'da tatar yayı atışıyla ilgili bir eğitim izliyor). Adam Brody'nin çelişkili Daniel rolü, filmdeki en iyi anlardan bazılarını yaşıyor. Grace ve Alex'e yardım etmek istediğini söylese de, gerçekten herhangi bir inisiyatif almak veya parmağını kıpırdatmak üzere değil.
Performanslar her ne kadar güçlü olsa da, bu Samara Weaving'in baştan sona gösterisi. Tam bir dehşet ve kırılganlık, çocuksu şaşkınlık ve savaşmadan yere yığılmayan tam bir baş belası arasında mükemmel bir denge buluyor. Ve avda hızla ayrılırken, Weaving ve O'Brien, Parks and Recreation'da April ve Andy'yi akla getiren harika bir kimyaya sahipler. Weaving, Mayhem ve The Babysitter'da zaten bir sıçrama yapmış olsa da, bu onun bugüne kadarki en önemli rolü. Bir sonraki rolü gelecek yılki Bill & Ted devam filminde olacak, yani bu dünyada herhangi bir adalet varsa, bu filmi yeterince insan görecek ve karşılığında Hugo amcası kadar uzun soluklu ve başarılı bir kariyere sahip olacak.
Linkleri görebilmek için Turkmmo Forumuna ÜYE olmanız gerekmektedir.
girmesinin
Linkleri görebilmek için Turkmmo Forumuna ÜYE olmanız gerekmektedir.
aynı ayda Ready Or Not'un gelmesiyle ilgili söylenecek bir şey var . İkinci filmi görmeden ikisini karşılaştırmak zor, ama Ready Or Not sınıf ve para hakkında söyleyecek bir şeyleri var. Film, tüm kötülüklerin kökünde para olmadığını, kötülüğün tüm paranın kökü olduğunu savunuyor. The Purge'da zenginlerin fakir insanları avlamasına kıyasla sosyoekonomik eşitsizlik için daha az doğrudan bir alegoridir, ancak zamansız bir çekiciliği olan bir hiciv yapar.Ready Or Not, hızlı tempolu, acımasız bir eğlence zamanı ile insan avı türüne yeni bir soluk getiriyor. Sadece 95 dakika içinde kan dökülüyor, kahkahalar atılıyor, beklentiler ve tür mecazları karşılanıyor ve altüst oluyor ve sizi bu özel düğün için tekrar tekrar LCV yanıtlamaya hevesli bırakacak patlayıcı bir finalle bitiyor.
Şu an konuyu görüntüleyenler (Toplam : 0, Üye: 0, Misafir: 0)
Benzer konular
