Yeşil Şövalye İncelemesi

EsatOfficial · 26 Tem 2021

Yeşil Şövalye, kendisini, bazı özel mecazları -biri için canavarlar ve büyük dövüş sahneleri- akla getiren bir "destansı fantezi macerası" olarak tanımlıyor. Gerçek Yüzüklerin Efendisi olayı, yazar JRR Tolkien'in filmin dayandığı ortaçağ şiirinin büyük bir hayranı olduğu ve hatta kendi çevirisini ürettiği göz önüne alındığında oldukça uygun. Yine de, Yeşil Şövalye'ye HBO'nun Game of Thrones gibi bir şey bekliyorsanız, filmin ilk on dakikasında halının altınızdan çekilmesi muhtemeldir.

Yeşil Şövalye, başka bir King Arthur tarzı kılıç ve tahta oyunu değil - neyse ki çok, çok daha iyi.

David Lowery'nin (Pete's Dragon) yönettiği ve başrollerini Dev Patel, Alicia Vekander, Joel Edgerton ve Ralph Ineson'ın paylaştığı Yeşil Şövalye tek kelimeyle yoğun.Genç bir şövalye adayı olan Gawain'in (Patel) hikayesini anlatıyor ve bir insanın hakkında harika hikayeler anlatabileceği türden bir şan ve şeref hayal ediyor. Gawain cesur ama kararsız, gerçek bir kahramanlık ya da romantizm yapamıyor. Ta ki, Kral Arthur'un sarayı bir gün gizemli ve canavar bir ziyaretçi tarafından kesintiye uğrayana kadar - dev, bitki benzeri bir şövalye oyun teklif eder: Yeterince cesur olan herhangi bir şövalye, önemli bir darbeyle ona bir darbe indirebilir. uyarı - bir yıl sonra, Noel günü, o şövalye camelot'tan ayrılmalı ve onu aramalı, böylece darbeye aynı şekilde karşılık verebilir. Kendini kanıtlamaya hevesli olan Gawain, meydan okumayı kabul eder ve coşkusu içinde onun kafasını keser. Ancak bu, canavarı öldürmez ve Gawain birdenbire yaptığı şeyin gerçekliğiyle ve yaptığı gerçeğiyle hesaplaşmaya bırakılır.

Bu arada, bunların hepsi şiirden, bu yüzden kulağa biraz tuhaf gelebilir - 700+ yıllık, anonim olarak yazılmış bir ahlak hikayesiyle uğraşıyoruz.

Bu kışkırtıcı olayın aradan çekilmesiyle film, kaynak materyalinden kurtulmaya başlar ve açıkça ilham aldığı ancak şiirde doğrudan atıfta bulunulmayan yeni anlar sunar. Yol kenarındaki haydutlardan hayaletler ve devlerle karşılaşmalara kadar her şeyin başı belada olan Gawain'in Yeşil Şövalye'nin evini bulma ve anlaşmanın sonunda başarılı olma yolculuğu, ne kolay ne de doğrusaldır. Film, bu anlara epizodik bir yaklaşım getiriyor ve hikayeyi, her şeyi daha da peri masalı gibi hissettiren süslü bir şekilde resimli başlık kartlarıyla bölüyor.

Bu başlık kartlarının arasında, oyalanan gür, resimsi sahneler yer alıyor - Patel ormanlarda ağır ağır ilerlerken ya da at sırtında rüzgarla ilerlerken filmin bölümleri sessizce, diyalogsuz ilerliyor. Kamera bir kereden fazla statik bir konumda oturur ve uzaktan yakalamasını bekler ve size en esrarengiz ayrıntılar için ön planı gözlerinizle keşfetmeniz için fazlasıyla zaman verir.

Bu epizodik karşılaşmalar ilerleme kaydettikçe ve işler giderek gerçeküstü hale geldikçe, Lowery izleyicilerden giderek daha fazla katılım talep etmeye başlar. Kaynak materyal gibi, film de kesin cevapları olmayan sorular sormak için tasarlanmış metaforlar ve sembolizmle katmanlanmıştır. Örneğin, Gawain görevinin sonuna yaklaşırken, isimsiz bir Lord ve Leydi'nin kale evine gelir - Leydi, Camelot'ta evinde Gawain'in bir tür kız arkadaşı Essel'i oynayan Alicia Vikander tarafından canlandırılır. Bu yinelenen oyuncu seçimi ekranda asla kabul edilmez, ancak sonuçları çoktur.

Bu, size sadece "beyninizi kapatıp" yolculuğun tadını çıkarmanız için zaman veren türden bir film değil. Bununla birlikte, Patel'in Gawain'i kesinlikle erkeklerin göz şekerinde liderdir, bu yüzden umarım her an derinden meşgul olmak için çok kızmazsınız. Studio A24, Sir Gawain'in Tiger Beat tarzı tanıtım resimlerini şakacı bir şekilde yayınladı ve bunlar yanlış reklamdan başka bir şey değil. Filmin sessizliğe olan tutkusu ve Gawain'in çalışma süresinin yarısından fazlasını ekranda tek başına ya da neredeyse öyle geçirdiği gerçeği göz önüne alındığında, bu harika bir şey. Patel'in performansı, tüm sahneleri tamamen sessizlik içinde geçirse bile manyetik ve üzücü.

Oyuncu kadrosunun geri kalanı da işte uyumuyordu. Vikander'in ikili rolü, bir tür Shakespeare ritmi ve gravitasıyla yaptığı açıklayıcı ağır kaldırmanın çoğundan sorumludur. Ineson'un Yeşil Şövalyesi, filmin çoğu gibi, VFX yerine tamamen protezlerle yapılır, ancak yine de, kilolarca makyaj altında bile sahnelerinden bir yemek yapmayı başarır. Camelot kanonundaki tartışmasız en ünlü ve yaygın olarak uyarlanmış karakter olan Kral Arthur (Sean Harris) bile, çocuksu bir kahramandan ziyade yaşlanan ve duygusal bir hükümdar olarak kendini tamamen yeni ve taze hissediyor.

Yeşil Şövalye'ye katılmaya ve katılmaya istekli olan herkes, şüphesiz bu deneyimden çok şey kazanacaktır - bu kesinlikle birden çok açıdan izlenmeye ve arkadaşlarla çeşitli açılardan uzun tartışmalara değer. Benzer şekilde, aktif olarak ayar yapmamak, muhtemelen kafa karıştırıcı ve sinir bozucu bir saatle sonuçlanacaktır. Beklentilerinizi ölçmek ve açık fikirli olmak en iyisi olacaktır.