BİOMUTANT İNCELEMESİ

ibrahim6516 · 3 Haz 2021

60

BİOMUTANT İNCELEMESİ

Sıkıcı, kırık bir açık dünya, suyun üzerinde güzellik ve çekicilik taşır.

(Resim: © Deney 101)

BİLMEM GEREK
Bu ne? Garip yaratıklarla dolu bir açık dünya RPG
Ödemeyi bekliyor: $60/£50
Geliştirici: Experiment 101
Yayımcı: THQ Nordic İncelenme
tarihi: Nvidia RTX 3080, Intel i9-9900K, 16GB RAM
Multiplayer?
Bağlantı Yok : Resmi site

AMAZON'U KONTROL EDİN
Biomutant, cazibeyle hayatta kalan sıkıcı bir oyundur. Başka hangi açık dünya oyunu, dövüş sanatlarında uzmanlaşmış iki ayaklı bir mutant kediyi canlandırıyor? Bu, grotesk, sırıtan atınızdan sıçrayabileceğiniz, düşmanlarınızı nemli bir çene kırıcıdaki karıncalar gibi yuvarlamak için etrafınıza bir mukus yumağı toplayabileceğiniz, mukusu "patlatarak" onları uçurabileceğiniz ve yavaş bir atışla bitirebileceğiniz bir RPG'dir. -Motion Max Payne-esque bir namlu için trompet boynuzlu bir silahtan elektrikli mermi voleybolu. O halde, bu içi boş ilerleme ve aralıksız bir anlatıcı, Biomutant'taki neşenin çoğunu emmesi trajik.

Biomutant çok daha fazlası olacak gibi görünüyor, ancak pratikte hiçbir yere gitmeyen sonsuz bir yeni fikir akışı ve fotoğraf modunu kullanmak için bir bahane dışında sunacak çok az şeyi olan güzel, zehirli manzaralar. (127 ekran görüntüsü alıyorum ve sayıyorum.) Özellikle hayal kırıklığı yaratıyor çünkü Biomutant'ın kıyamet sonrası hakkındaki kayıtsız, iyimser vizyonu, Fallout'taki her faşist yamyam imparator için Elvis gibi giyinmiş bir gelincikle birlikte, son zamanların canlandırıcı bir yorumu.
Ancak, çetrefilli, sevimli kuklaları çıkarırsanız, geriye kalan tek şey, aynı renk eşleştirme bulmacasının döner bir telefon veya mikrodalga ya da her neyse üzerine sıvanmış başka bir ucuz riff dışında keşfedilecek çok az şeyi olan kırık bir açık dünya RPG'sidir. En azından muhteşem görünüyor.

Furld'un Sonu

Biomutant'ın insan içermeyen kıyamet sonrası hem sert hem de tatlı. İnsanlık için en kötü senaryoyu hayal ediyor: kirliliğin tamamen ortadan kaldırılması, geç kapitalist açgözlülük ve sömürü, savaş - en büyük serserilerden biri kim. Ama aynı zamanda biz gittikten sonra hayatla dolup taşan canlı bir dünyayı da tasvir ediyor.
Yolda başka bir kıyamet olsa da, dünyanın gelecekteki kürk vatandaşlarının çoğu, yalnızca mümkün olan en lezzetli yemekleri yapmak isteyen iriyarı bir şeften herkesin kendilerini nasıl hissediyorlarsa öyle giyinmelerini isteyen huysuz bir modacıya kadar, dünyanın gelecekteki kürk vatandaşlarının çoğu tarafından merak ve kaçınılmazlıkla kucaklanıyor. toprak patlar. Ahh.

Boşluğu sıcacık kucaklayan hikayelere saygı duyarım, bu yüzden anlatımın ve yazının Biomutant'ın dünyasının dün sona ermesini dilememe neden olmasına şaşırdım. David Shaw Parker'ın her şeye gücü yeten anlatıcı olarak performansı fena değil, ancak sakarin tonu, yazıdaki parçalanmış İngilizce ile çatışıyor, bu da genellikle utanç verici bir şekilde twee. Bir Shakespeare sesinin sidik ve boku "sarı meyve suyu" ve "kahverengi göğüsler" olarak tanımladığını bir daha asla duymak istemiyorum.

Bir şeyleri ilerletmek için boşluk çubuğunu çarpamazsam, Biomutant yalnızca anlatımla telafi edilemez hale gelirdi.

Temposu acıyı uzatıyor, her konuşma birkaç saniyelik sevimli mutant anlamsız konuşmalarla açılıyor, ardından Parker, bağlam ne olursa olsun, aynı hoşgörülü tam boğaz tonu ve ilkel sözdizimiyle daha önce gözden geçirdiğim metni okuyor. Basit cümlelerin şifresinin çözülmesi birkaç saniye sürer çünkü diğer her kelime karmaşık bir bileşikle değiştirilir. 'İnsanlar konuşmak için kutularda dururdu' yerine "Bu, geçmişten kalma bir Pling-plong kabini, kelimeleri havada sallamak yerine vızıltı teli ile kablolamanız gerektiğinde". Parker bu satırları yüksek sesle okuduğunda alay edildiğimi hissediyorum. Dayanılmaz.
Karakterler yardımcı olmuyor. Üç boyutlu kürklü insanlardan daha çok bulanık benzetmeler gibi yazılmışlar. Kişisel yaşamlarına dair sevimli bakışlar, karakterinizin iç monologuyla kesişen, tamamı Shaw tarafından anlatılan uzun soluklu ahlak dersleriyle kesintiye uğrar.

Bir şeyleri ilerletmek için boşluk çubuğunu çarpamazsam, Biomutant yalnızca anlatımla telafi edilemez hale gelirdi. Bu, ekleme yoluyla bir çıkarma durumu, mutant modellerdeki etkileyici genişliği ve yaratıcılığı yıkayan ve homojenleştiren ve öldürücü düzeylerdeki ihtişam ve koşullarla yüzey seviyesindeki alegorilerini parlatan bir performans. Biomutant'ın güzel dünyası, en azından uzaktan kendi adına konuşmaktan çok daha iyidir.

(İmaj kredisi: Deney 101)
Biomutant'ın neden bu kadar çok The Legend of Zelda: Breath of the Wild karşılaştırması yaptığını anlamak kolay. Benim küçük dağ gelinciğim bir yamaç paraşütüyle havada uçuyor, Hayat Ağacı'nın her yöne kıvrılan boğumlu kökleri, nehirler ve yollarla kesilen çimenli tepeler, her şeyin üzerinde parçalanan eski bir otoyol. Doğuda yükselen turuncu uçlar, batıda devasa siyah bir yara, kabuğun içine çöken ufalanan bir şehir silüeti - iyi bir bilgisayarda harika görünüyor. Her manzara bir macera vaadidir, ancak neredeyse her yolculuk aynıdır.
Klasik açık dünya mantrası burada geçerlidir: Görürseniz oraya gidebilirsiniz. Ama oraya gitmeli misin? Muhtemelen değil. Dağın tepesindeki ürkütücü kule ve banliyölerin altına gömülü derin mağara, Biomutant'taki diğer her yer gibi hem önemsiz ganimetler hem de basit bulmacalarla dolu. Yan görevler de yumuşaktır, çoğu aynı dönen kadranın, renk eşleştirme bulmacasının etkileyici bir çeşitliliğini tamamlamak için eski dünya teknolojisini bulmayı içerir.
Hayal gücü eksikliği o kadar saçma ki, kağıda sabitlenmiş müzik şeritleri gibi bazı bulmacaları çözmek için nota ölçülerini bile döndüreceksiniz . Aynı turuncu ve beyaz düğüm eşleştirme bulmacasıyla lamine edilmiş diğer nesneler: TV'ler, atari makineleri, sigorta kutuları, film projektörleri, radyolar, plak çalarlar, mikrodalgalar, küreler, meteorlar. Meteorlar! Asla eğlenceli değil.
İlan

(İmaj kredisi: Deney 101)
Bu yüzden, zar zor bulmaca olan düzinelerce anlamsız toplama görevi ve bulmacadan sonra, Biomutant'ın beni ne sıklıkla durup, sıcak hava balonuna pilotluk yapan bir uzay giysisi içinde bir gelincik olsun, baktığım şeyle ilgilenmeye zorladığına hala şaşırıyorum. kararmış bir uçurumun veya kıtanın etrafında kendi metabolizmalarına uygun bir havuç arayan devasa bir antik kaplumbağanın üzerinde. Tek istediğiniz garip ve güzel bir şeyse, Biomutant oldukça iyi bir zamandır.
Haritanın etrafındaki ilk turda, Biomutant'ın manzarasında sarhoş oldum. Bu gerçekten çarpıcı bir ortam ve gerçek bir el topuna dönüşen devasa bir mekanik el de dahil olmak üzere, onu çözmek için bazı süslü sürüşlere sahip oluyorsunuz. faydalı mı? Neredeyse hiç. Ama havalı mı? Evet, bu gerçekten Biomutant'ın büyük kısmını tanımlar. Çünkü ister devasa bir makinede bir şehrin harabelerinin etrafından dolanırken, ister öne cıvatalı demir bir ejderha başlı ev yapımı jet ski ile zehirli bir bataklıktan süzülürken, arazi nadiren bir engel veya tehdittir ve en uzak köşelerdeki yaratıklar. haritanın görünümü, başlangıç alanındakilerden nadiren daha büyük bir sorundur.

Deli bilim

Biomutant'ın stat oyunu hakkında çok fazla düşünmek zorunda değildim.

Savaş senaryoları neredeyse her zaman bazı küçük adamların eşlik ettiği iriyarı bir mutant ve birkaç yakın dövüş ve menzilli köleden oluşur, ancak herhangi bir yolla kolayca halledilirler. Kaçın, ateş edin, yumruk atın veya eğik çizgi - fiilleriniz sınırlıdır - beni teçhizatıma, istatistiklerime ve bazı ciddi teoriler yapmak için güçlerime bir göz atmaya zorlayan tek bir dövüş hatırlamıyorum.
Düşmanlar büyük ölçüde farklı kürk mantolara sahip aynı temel arketiplerdir ve kot yelekli devasa kaplanlardan yağlı gözlü ağaç kütüğü kurtlarına kadar hepsi inanılmaz olsa da, birkaç saat sonra savaşmaları pek eğlenceli değil. Bu kısmen, istatistiklerinizin ve güçlerinizin Biomutant'ta ne kadar hızlı bir şekilde balonlaştığından kaynaklanmaktadır. Avantajlar, seviye başına stat artışları ve psi güçlerinde katman ve sevimli küçük mutantınız yarı tanrı statüsüne endişe verici bir şekilde ulaşacak.
İlk başta herkesi dev bir mukus topunun içine çekip arenada bir John Woo aksiyon kahramanı gibi dalmak eğlencelidir, ancak savaş o kadar kolay ki, avantaj puanlarımı veya stat yükseltmelerimi nereye harcadığımı düşünmek zorunda kalmadım. Dağınık oynamış olsam bile, her zaman içine dalmak için büyük miktarda temizlenmiş sağlık kitleri stoğuna sahiptim. Beşinci saatte, elde edecek psi gücüm kalmamıştı. Ara sıra yapılan vites değişimlerinin yanı sıra, Biomutant'ın istatistik oyunu hakkında çok fazla düşünmek zorunda değildim.
İlan

(İmaj kredisi: Deney 101)
Bir serseri, çünkü çekiç ve bumeranglardan çift tabancalara ve bo değneklere kadar her şey üzerinde çalışılacak etkileyici bir dövüş stili ve silah türü var. Dövüşlerin hipnotik bir ritmi vardır: yakın muharebe kombosu, menzilli silah ateşleme ve yeniden konumlandırma, temel hasar tetiklemeleri veya kitle yönetimi için psi güçleri ve ardından yakın dövüşe geri dönme. İyi hissettiriyor!
Yine de The Power of Cool için çok şükür, çünkü savaş asla daha derine inmez. Her saldırı, drama ve atletizm satmak için dramatik yavaşlama ve bulanıklık efektleriyle dolu benzersiz animasyonlarla birlikte gelir. İlk başta heyecan verici, ancak mükemmel zamanlanmış atlatmalar ve mükemmel silah kombinasyonları, HP'nizi ayı öpecek ve tanrıyı öldürmeye yetecek kadar ölümcül tek bir yumruk oluşturacak teçhizat hazırladığınızda pek önemli değil.
Biomutant'ın üretim sisteminin etkileyici, deneysel potansiyelini seviyorum. Ateşe dayanıklılığımı arttırmak için berelere çivi çakmak veya hızlı doldurma hızıyla donma tetikleyen bir av tüfeğini bir araya getirmek, doğrudan bir min-maxer'ın kalbine hitap etmelidir. Ancak, benzersiz zorluklar için donanım belirlemenizi asla teşvik etmeyen düz savaş tasarımında bunların hepsi kaybolur.

(İmaj kredisi: Deney 101)
İlk birkaç saatimde zehirli bir tuvalet fırçası ve ateşli oklavayı bir araya getirerek, her düşmanı komik kusmaya veya alev alev yanan pantalon animasyonlarına, sağlık çubuklarının saniyeler içinde çökmesine zorlayan, çift kollu bir yakın dövüş yapısı oluşturdum. Birkaç saat sonra, yükselen fil sasquat'larından otobüs büyüklüğündeki rakunlara kadar en zorlu düşmanları daha da hızlı sakatlayan ve üzerindeki her zorluğun havasını emen bir silah kurdum.
İlan

Tüm sorunlarına rağmen Biomutant'ın bazı kısımlarını sevdim.

Demek istediğim, RPG'lerin beni zorluk eğrisinin biraz önünde vurarak donanım tamirciliğini ve dikkatli kişiselleştirmeyi ödüllendirmesine bayılıyorum, ancak Biomutant, deneyimi tekrarlayabilmem için beni hiçbir zaman güçlü yeni bir düşman veya savaş konfigürasyonu ile alçaltmadı.
Biomutant'ın ışınlanmış bölgeleri , küçük geri dönüşler için, biraz dişli müdahalesi gerektirir . Uygun dirençler olmadan bu alanlarda çok uzun süre zırh içinde dolaşmak sizi öldürür, bu nedenle belirli biyomların etrafında kıyafetler inşa etmek Biomutant'ın ilerlemesinde önemli bir itici güç olarak lanse edilir.
Ancak bu ölümcül, çekici alanlarda bulduğunuz şey, sadece daha basit dövüşler ve muhtemelen ihtiyacınız olmayan bazı nadir ganimetlerdir. Kazmak için büyük anlatı açıklamaları veya gerçekten benzersiz karşılaşmalar yoktur. Işınlanmış bölgeler Biomutant'taki diğer her yerde olduğu gibi, sadece canlı yanma, donarak ölme, boğulma veya üçüncü bir kol filizlenme tehlikesini satmak için bazı ekstra görsel efektlerle süslenmiştir.

(İmaj kredisi: Deney 101)
Keşfetmek ve yan görevler yapmak için kaçmak sadece birkaç saat bana yüksek düzeyde ganimet fazlası verdi, satıcıların çoğunu, yükseltme istasyonlarını ve temel işçilik sistemlerini oyunumun büyük bir kısmı için işe yaramaz hale getirdi. Eşya satın almaya veya yükseltmeye gerek olmadığı için takas becerime herhangi bir seviyelendirme puanı koymama gerek yoktu ve sadece yüksek ikna statümden yararlanan iki küçük konuşmayı hatırlayabiliyorum. Böylece her şey sağlığa, güce, çevikliğe ve mutant psi güçlerime akıtıldı. Zor zorluk seçeneği, Biomutant'taki donanım bolluğunu ve basit savaş tasarımını açıklayamaz. Herhangi bir uzun yoldan saparsanız, size ne fırlatırsa onu çabucak geride bırakacaksınız.
Ama işte yine o çekicilik, beni bir JNCO kot katalog modeli gibi süslenmiş Kylo Ren görünümlü gelinciğim şeklinde zar zor ayakta tutuyor. Keşke kocaman pantolonum bir fark yaratsaydı. Ve sanırım bir şekilde yapıyorlar, çünkü tüm sorunlarına rağmen Biomutant'ın bazı kısımlarını hala sevdim.
Küresel kubbeli atımın korkunç gülümsemesine çok benzeyen, büyük, acılı bir sırıtışla keyif aldım. Acı dolu anlatım ve asılsız ilerlemeyle dişlerimi sıkıyorum, bir sonraki bana nasıl bir boktan kukla fırlatacağını görmek için. Biomutant, PC'deki hiçbir şeye benzemeyen abartılı bir çizgi film dioramasıdır, oynaması veya dinlemesi pek eğlenceli değildir.