- Katılım
- 8 Eki 2012
- Konular
- 555
- Mesajlar
- 1,301
- Online süresi
- 2mo 3d
- Reaksiyon Skoru
- 718
- Altın Konu
- 68
- TM Yaşı
- 13 Yıl 8 Ay 2 Gün
- Başarım Puanı
- 282
- MmoLira
- 2,295
- DevLira
- 243
ROHAN2 WORLD 1-120 TR TİPİ OFFICIAL YOHARA, BALATHOR VE AMON! 80. GÜNÜNDE! +10.000 ONLİNE! HİLE VE BOT %100 ENGELLİ HEMEN TIKLA!
Hades benim yılın oyunudur. Aynı zamanda yılın oyunu. Hades'in nesnel olarak en iyisi olduğunu söylemek istemiyorum , çünkü bu imkansız bir ölçü (ve ayrıca Baldur's Gate 3 henüz çıkmadı). Aksine, geliştirici Supergiant'ın Yunan mitolojisi aromalı aksiyon roguelike'si, beklenmedik bir şekilde, 2020 yılını en iyi karakterize eden oyundur.
(Bu inceleme, Hades'in hikayesini oldukça derinlemesine tartışır ve hem küçük hem de büyük spoiler içerir. Büyük spoilerlerin olduğu bölümleri belirttim. Oyunu bitirmediyseniz - ve demek istediğim gerçekten bitirdiyseniz - ve diliyorum spoilerlardan kaçınmak için muhtemelen bu bölümleri atlayın.)
Gibi
2020, eğer siz kendiniz zamanın dışında var olan göksel bir varlık olmanız durumunda, sürekli bir aksilikler yılı olmuştur. Sadece Amerika'da 200.000'den fazla kişinin hayatına mal olan korkunç derecede yanlış yönetilen bir salgınla başladı. Şimdi her geçen an
Hades , insanların başarısızlığın kaçınılmaz olduğunu anladıktan sonra ne yaptıklarıyla ilgili bir oyundur. Bir başarısızlığın temeli üzerine inşa edilmiş bir evde yaşarken, siz ve çevrenizdekiler tek yapabileceğiniz başarısız olduğunda, harekete geçseniz de hiçbir şey yapmamayı seçseniz de başarısızlık geldiğinde zamanınızı nasıl geçiriyorsunuz? Elbette, Hades'in davasındaki insanlar Yunan tanrılarıdır, ancak Yunan tanrıları sadece daha iyi kaslara ve
Supergiant, Hades'i bir roguelike olarak tanımlar , ancak bunun tek nedeni, gerçekte ne olduğunu özetleyen iyi bir tür tanımlayıcı olmamasıdır. Tartarus, Asphodel, Elysium ve Styx Tapınağı'nın sürekli değişen salonlarında aksiyona dayalı koşular arasında, çeşitli tanrılar, tanrıçalar, gölgeler (temelde hayaletler) ve kategorize edilmeye meydan okuyan Dusa ile bolca zaman geçiriyorsunuz. Ayrıca hem diğer köpeklerden daha büyük olan hem de
Bu karakterleri 10 saat 20, 30, 60 ve ileriye bıraktıkça tanıyorsunuz. Yaz boyunca Hades'in erken erişim versiyonunu oynarken Achilles ile ilk karşılaştığımda , aynı donuk duvara sürekli olarak poz veren kasvetli bir gölge olduğunu düşündüm. Şimdi, aylar sonra, o bir baba, erkek kardeş ve belki de benim için daha fazlası gibi - kendi geçmiş başarısızlıklarına rağmen cömert bir yazı tipi. Bazen gerçek hayattaki ilişkilere benzer bir hızda hareket eden bu yavaş inşa etkileşimleri, Hades'in merkezinde yer alır.Yüzeye çıkarken cehennemi berbat etmek gibi. Karakterler de ilerlemenize ve yaptıklarınıza tepki veriyor, bunların bazıları doğrudan onları ilgilendiriyor. Hem oyun boyunca hem de çeşitli karakterlerle ilerlemenizin olası permütasyonlarının sayısı göz önüne alındığında, neredeyse her zaman tutarlı hissetmeyi bir şekilde başaran akıllara durgunluk verecek kadar karmaşık bir anlatı sistemidir.
İLAN
Resim : Süper Dev Oyunlar / Kotaku
İLAN
Balığa da gidebilirsiniz. Ve evinizi yenileyin!
Bu ilişkiler, Hades'in hedeflerinin temelde diğer roguelikes hedeflerinden temelde farklı olduğu anlamına gelir; bunların çoğu, her şeyden önce zorluk ve ustalığa öncelik verir. Hades bu temele dayanıyor, ancak başarısızlığa odaklanmasına rağmen, oyun aslında oyuncunun kafasını bir dizi tuğla duvara dayayarak sonunda kırılıncaya kadar dövmesiyle ilgili değil.
Artık birçok arkadaşım Hades oynamaya başladığına göre , birkaçının belirli patronlar veya belirli alanlardaki mücadeleleri hakkında hayal kırıklığı ifade ettiğini duydum. Onlara her zaman şunu söylerim: “Birkaç kez daha çalıştırın. O bölümü geçeceksin ve ardından birkaç kez daha koşarsan, ilk etapta sorun yaşamış olmana şaşıracaksın. " " X silahını kullanırsanız veya Y stratejisini kullanırsanız bu bölümü geçersiniz" demediğime dikkat edin. Çünkü bu ayrıntılar önemli değil.
Hades, zorluk yanılsaması ve acımasız bir öğrenme eğrisi sunar, ancak ne olursa olsun herkesin sonunda bitiş çizgisini geçmesini sağlar. Sürekli değişen labirenti, aynalardan oluşan bir salondur, ancak kötü niyetle aldatıcı bir şekilde değil.
Kolayca 80 veya 100 saat sürebilen bir oyun olmasına rağmen (yine de her şeyi yapmak ve görmek istiyorsanız), Hadesoyuncuların zamanına saygı duyan bir oyundur. Her koşu, hem karakter diyaloğu hem de istatistiklerinizi kalıcı olarak artırmak için kullanılabilecek öğeler açısından bir tür somut ilerleme sağlar ve karşılaştığınız zorluklara daha iyi dayanmanızı sağlar. Dövüşler ayrıca sizi gelecekteki dövüşlere hazırlamak için ustaca yüce bir iş çıkarır; düşmanlar ve patronlar birbirlerine seslenir. Devasa Kemik Hydra'nın lav mağarasına ilk kez girip “Aman tanrım, kıçımı tekmelemek üzereyim” diye düşünebilirsin, ama aslında asla kafanı aşamazsın. Saldırı modellerinin kemik başlarını ya da kemik kuyruklarını yapmakta sorun yaşıyor olsanız bile, sonunda yeterli HP ve ölüm meydan okumaları (klasik oyunlarda "canlar" olduğunu düşünün) kazanacaksınız ve hata için bol bol yeriniz olacak. Bu yeterli değilse, "Tanrı Modu" nu da açabilirsiniz. Başarısız olan her koşudan sonra hasar direncinizde sürekli artan artış. Anlatı mantıklı geliyor - sonuçta sen lanet bir tanrısın - ve seni hiçbir şeyden mahrum bırakmıyor.
Ama benim yaptığım gibi sertleşseniz bile, muhtemelen yeterince güçlü ve anlayışlı olacaksınız ve sonunda yaratıcı kaslarınızı çalıştırmaya başlamak için zihnin mevcudiyetini kazanacaksınız. Her Hadeskoşusu, Zagreus'u ek güçlü yeteneklerle aşılayan, ancak yalnızca siz ölene kadar süren çeşitli tanrı ve tanrıçaların rastgele güçlendirmeleriyle ve "nimetleriyle" doludur. Birkaç örnek vermek gerekirse: Athena, varsayılan atılma yeteneğinizin etrafına bir kalkan koyabilir ve düşmanların mermi saldırılarını onlara geri çarpmanıza olanak tanır. Ares, normal veya özel saldırılarınıza "Doom" ekleyebilir, bu da düşmanların vurulduktan sonra bir anda hasar almasına neden olur (bu patlamaları istifleyebilir ve bunlara her türlü eğlenceli değiştirici ekleyebilirsiniz). Artemis, kritik vuruş şansınızı çatıdan artırabilir. Zeus, yeteneklere şimşek ekler, çünkü bu onun ana konusudur (çok kötü azgın kararlar bir yana).
İLAN
Resim : Süper Dev Oyunlar
İLAN
Henüz burada birçok yanlış seçenek bulamadım. Kesinlikle patronları eritecek yapılar var, ancak diğer rogueliklerin aksine, kendime başarı için gerçek bir şans vermek için rehberler veya en uygun yapılar arama ihtiyacı hissetmedim. Zaman içinde kendi oyun tarzımı geliştirdim
Hades , zorluk yanılsaması ve acımasız bir öğrenme eğrisi sunar, ancak ne olursa olsun herkesin sonunda bitiş çizgisini geçmesini sağlar. Sürekli değişen labirenti, aynalardan oluşan bir salondur, ancak kötü niyetle aldatıcı bir şekilde değil. Aksine, oyuncuları kasıtlı olarak, bazıları için daha önce altta yatan herhangi bir maddeyi kaldırmadan yabancılaştırıcı veya ürkütücü olarak görülen bir türe davet etmeyi amaçlamaktadır. Nasıl oynarsanız oynayın, heybetli patronlara bakmanın gerilimini, yanlışlıkla hayalinizdeki yapıyı bir araya getirmenin heyecanını yaşarsınız. Bir bütün olarak ölürsün, ama bunu kendi hızına göre yaparsın.
Bu bizi Hades'in temel çelişkisine getiriyor : Bu, başarısızlıkla ilgili bir oyun, ancak başarınız ile derinden ilgileniyor. Ancak Zagreus başarılı olsa bile yine de başarısız oluyor. Yüzeye çıkar - büyük kaçışını gerçekleştirir - ancak cehennemin meşhur kan havuzunda, ölümdeki gözlerine kadar geri dönmek için. Yolculuk aslında içine hapsolduğunuz sistemin üstesinden gelmekle ilgili değil, çünkü yapamazsınız. Zag dener ve sonra ölür. Yol boyunca hafifletici koşullardan bağımsız olarak - ve çok sayıda var - bu sabit kalır.
(Büyük spoiler burada başlar.)
The Fates'in acımasız parmakları arasında sıkışan Hades'in hikayesi, başarısızlığın yeniden çerçevelendirilmesiyle ilgili bir masal haline geliyor. Gerçekten istediğin şey kavramanın dışında kaldığında ne yapabilirsin? Bir çok şey çıkıyor. Zagreus'un kaçma girişimleri asla dünyayı kurtarmaz veya Yunan mitinin gidişatını değiştirmezken, her biri yavaş ama emin adımlarla kendi toplumundaki insanların yaşamlarını iyileştirir. Başlangıçta, bu büyük ölçüde kendi kendine hizmet yaklaşımının yan ürünüdür: Hades'in evindeki salonu temizlersiniz, böylece daha sonraki koşuları iyileştirmeye yardımcı olan ek öğeler ve para birimleri için değerli taşları, koşular sırasında kazanılan taşları ve diğer para birimlerini takas edebilirsiniz. Karakterlere, donatıldıkları sürece özel bonus istatistikler ve yetenekler sağlayan "hatıralar" karşılığında hediyeler veriyorsunuz.
Bunu başka gelişmeler izler, ancak kesinlikle daha az bencil ve daha kişisel bir eğilime bürünürler. Asık suratlı ama iyi huylu müzisyen Orpheus'a ilham perisini yeniden keşfetmesine yardım ediyorsunuz. Aşil'i kayıp aşkıyla yeniden bağladın. Megaera ve onun çok farklı kız kardeşlerini konuşma terimleriyle geri alıyorsun. Salonda kaçış girişimleriniz için kriko yapmayan bir dizi kozmetik iyileştirme yaparsınız, ancak bunlar işlevsel olarak aşırı çalışan bir hizmetçi olan Dusa the Gorgon'un hayatını kolaylaştırır.
The Fates'in acımasız parmakları arasında sıkışan Hades'in hikayesi, başarısızlığın yeniden çerçevelendirilmesiyle ilgili bir masala dönüşüyor. Gerçekten istediğin şey kavramanın dışında kaldığında ne yapabilirsin? Bir çok şey çıkıyor.
Zagreus'un en yakın akrabalarıyla ilişkilerinin gelişmesi uzun, uzun, uzun zaman alır ama bu arada bulduğu ailesiyle anlamlı bağlar kurar ve memleketini daha yaşanabilir bir yer haline getirir. Sadece bu değil, kendisinin nasıl öldüklerini anlatan rastgele gölgeleri dinleyen, yardımcı bir şekilde salonun şefine balık getiren ve hatta en yakın zamanda eve gelen salon çalışanı unvanını sessizce kutlayan türden bir adam olduğunu ortaya koyuyor. [hesaplanamayan zaman miktarı, çünkü gelecek aynı zamanda Cehennem'deki şimdiki zamandır, bir nevi, açıklaması zor]. Zagreus şımarık bir prens olmayı asla bırakmaz, ancak durumu ne olursa olsun etrafındaki herkesi kendi istekleri, ihtiyaçları ve varlıkları olan insanlar olarak görmeye başlar.
Zagreus yolculuğuna Hades'ten cehennemden çıkmak için başlar. Geride bıraktıkları için bunun ne anlama gelebileceğine aldırış etmeden kaçmaya çalışıyor. Bunun temelinde yatan bir tür nihilizm var: Elbette, ayrılmak için çok kişisel bir nedeni var, ama aynı zamanda burayı babasının başarısızlığının simgesi olarak görüyor. Kefaretin ötesinde, öyleyse neden kalasınız? Ancak zamanla odak noktası değişir. Kişisel yörüngesindeki bu değişikliği müjdeleyen büyük bir vahiy, burunda “aha” anı yoktur. O sadece diğer karakterlere yardım etmeye ve binlerce yıl süren yapısal ihmalden sonra paramparça olan bir yeri yeniden inşa etmeye başlar ve kendi durumu giderek daha da çetin görünse de çabalarını arttırır. Diğer karakterler ise, kaldığı ve nihayet devreye girdiği için açıkça memnun olduğu için sessizce hakarete uğramaktan vazgeçiyorlar. Zagreus'un Hades'i asla terk edemeyeceği fazlasıyla netleştiğinde, onunla barıştığı hissine kapılıyorsunuz. Ne yapabileceğini anladı ve orijinal planı kadar görkemli olmasa da, daha önemli olabilir.
Hades'i bu yazın başında, hâlâ erken erişimdeyken oynamaya başladım . Oyunun sonu, 2018'den bu yana çeşitli permütasyonlarda olduğu gibi, o zamanlar temelde farklıydı. Oyunun 2020 ortası sürümünde, Hades'le mücadele ettiniz ve eğer onu paketlerseniz, Zagreus Yunanistan'a doğru ilerlemeye çalışacaktı. , ancak eşiği geçerken görünmeyen bir güç tarafından aniden parçalanacaktı. Kaçış yok mu? ekranın üst kısmındaki metin sorardı. Sonra Zag eski kan havuzunda uyanacaktı.
Bu çok kasvetli bir sondu! Daha fazla karakter diyaloğu görmek ve yükseltmelerin kilidini açmak için sonraki koşularda yaptığım gibi, Hades Zagreus'a sürekli olarak neden rahatsız olduğunu sordu; onu bekleyen tek şey, sonsuz bir dizi acılı, anlamsız ölümdü. Bu bahisleri sağlam bir şekilde yerine koyarak muhtemelen 30 saat oyun zamanı geçirdim. Zag cehennemin güçlerini geri çevirir, sik çantalı babasını döver ve sonra görünmez bir el onu bulaşık havlusu gibi sıkarken korkunç bir şekilde ölürdü. Bu, durumun umutsuzluğunu büyük bir odağa yerleştirdi. Zag, birden çok anlamda Cehennem'e hapsolmuştu: Elbette fiziksel konum, ama aynı zamanda değişim yaratma umuduyla her seferinde sadece aynı sonuçları üretmek için tekrar tekrar bir şeyler yapan saf sefalet.
İLAN
Resim : Süper Dev Oyunlar / Kotaku
İLAN
Ancak bu aynı zamanda dikkatleri Zagreus'un eylemlerinin somut sonuçlarına da yöneltti. Ölümlerine rağmen etrafındakilerin hayatları gelişti. Hades'in evi de yaptı. Bu iyileştirmeleri yapmayı seçtim çünkü biriktirdiğim kaynaklarla yapacak başka bir işim yoktu. Ama iyi hissettirdi. Bu kabus gibi karıştırıcının bıçaklarına sıkışıp kalan Zagreus'un kim olduğu hissinin bir uzantısı gibiydi. Zagreus'un kendini kapana kısılmış bulduğu sistem umutsuzdu, ama durum değildi. Hayat değildi. Mekaniğin, anlatının ve tamamlanmamış bir oyunun birleşimiyle sunulan son derece güçlü bir ifadeydi.
Bunun hala son olmasını diliyorum. Ancak erken erişimin kararsız doğası nedeniyle, Hades'in bu sürümü artık mevcut değil. Oynadığım oyunun büyük bir kısmı, insanların şu anda oynadıkları oyun değil, ama bu kısmı silinmez bir şekilde deneyimimi renklendirdi. Oynadığım oyun, bilerek veya bilmeyerek farklı bir noktaya işaret eden farklı bir hikaye anlattı. Tam 1.0 sürümünden itibaren olmadı.
Hem erken erişim hem de 1.0 sürümünde Zagreus, Hades'ten kaçmanın yanı sıra uzun zamandır kayıp olan annesi Olympia tanrıçası Persephone'yi bulmak istiyor. Hem gizlice taşındıktan hem de sonunda yeraltı dünyasından kaçtıktan çok sonra, yetişkinliğe kadar annesi olduğunu bile öğrenmedi. Zagreus'un hedefinin ulaşılamaz olduğu oyunun versiyonunda, bu o kadar da önemli değildi. Başka bir şey olabilirdi, ancak o zamanki oyunun yapısı nedeniyle, yokluğunda bana hikayenin ana fikri gibi hissettiren şeyi etkilemezdi.
Oyunun 1.0 versiyonunda Hades'i yendikten sonra Zagreus cehennemin sınırlarını terk eder ve Persephone'yi bulur. Kısa bir süre gecikmiş anne-oğul bağlarından sonra Zagreus güçsüzleşir ve ölür. Üst tarafta uzun süre hayatta kalamayacağı ortaya çıktı. Oyun daha sonra yüzeye çıkan bir dizi gezintiye dönüşür (her seferinde Hades'i yenebileceğini varsayarsak) Zagreus, annesinin neden gittiği, Hades'in ondan saklayarak ne elde etmek için durduğuna dair ufak tefek parçaları öğrenmek için çılgınca çabalar. ve annesinin yeraltı dünyasına nasıl dönmesini sağlayacağını. Bu konuşmaların çoğunu mahkum bir çaba olarak okudum. Persephone'nin pişmanlıkları vardı elbette, ama kendisi için inşa ettiği hayatı ve evi seviyordu ve ölülerin efendisiyle yeniden tanışmak için acelesi yok gibi görünüyordu. Benim için iyiydi. Ailem boşandı; Ben çocukken, Her şeyden çok tekrar bir araya gelmelerini diledim. Gerçekte, olması gerekenden daha uzun süre birlikte kalmışlardı.için ablam ve ben ve onlara hem mutsuz yaptı.
İLAN
Resim : Süper Dev Oyunlar
İLAN
In HadesPersephone, Hades'i 10 kez yendikten sonra Zagreus ile yeraltı dünyasına geri dönüyor. İkiniz, Styx kayıkçı-ürün satıcısı Charon'un kaptanlığını yaptığı küçük bir tekneye atlayın ve krediler yuvarlansın. Güzel bir an. Sonra, bir post-kredi sahnesinde, Persephone, Hades'i aşağı yukarı kendi saçmalığına sahip olmaya zorlar. Her şey biraz fazla düzenli geliyor. Yıllar süren sözlü ve fiziksel taciz, muazzam bir yalanlar ağı, Hades'in en iyi bildiği inancı, değer verdiği herkesi uzaklaştıran bir inanç ve bir krallığın çökmesine neden olan liderlik ve kendi oğlunun aldığı tek şey hızlı bir "Oh dip, benim B ”? Kuşkusuz, durum bundan biraz daha karmaşık ve Zag, Hades'i yanlışlarının çoğundan sorumlu tutuyor. Ancak sahneyi ilk kez izlediğimde, oyunun başka türlü nüanslı doğasına hala doğru gelmiyordu. Artı, sorular cevapsız kaldı: Diğer Olimpiyat tanrıları, içlerinden birinin cehennemdeki yasadışı varlığına nasıl tepki verirdi? Sonuçta daha azına dünyayı sarsan savaşlar verdiler.
Bu son, benim için büyük bir zıtlıktı. Neyse ki Hades bitmemişti . Hades'i yendikten sonra, Hades'i yenmedin . Hades'i 10 kez yendikten, Persephone'yi eve gelmeye ikna ettikten ve kredilerin yuvarlanmasını izledikten sonra, Hades'i yenmediniz . Kredilerden sonra bile oyun saatlerce devam ediyor. Benim de dahil olmak üzere bazı oyuncular Hades'in final sahnesine ulaşmış olsalar da, hala tam olarak kaç koşu veya diğer ön koşulların onu tetiklediğini anlamadılar. Ancak oyundaki diğer her şeyde olduğu gibi bu da kaçınılmaz görünüyor. Sadece koşmaya ve kraliçelerinin ani dönüşüne tepki gösteren karakterlerle konuşmaya devam etmelisiniz. Sadece buna bağlı kalmalısın.
(Büyük spoiler burada bitiyor.)
Hades'i oynadığım süreyi hesaba katmadan değerlendiremem . Bu, temelde tüm oyunlar için geçerlidir: Yıllarca nostaljik bir şekilde özlem duyarak kaç klasikler harcadınız, sadece nihayet onları tekrar oynadıktan sonra aslında daha basit bir zaman veya durum için özlem duyduğunuzu fark etmek için? Ancak bunun , hem yankılanan hem de beni biraz çelişkili hissettiren şeyler açısından Hades üzerine okumam için özellikle doğru olduğunu düşünüyorum .
İLAN
İlk önce Hades oynamaya başladımAynı sıralarda Black Lives Matter protestoları ülke çapında patlak verdi. En azından o dönemde Söylemi sarsan olasılık duygusu açısından, sonsuzluk öncesine benziyor. İnsanların, düzenli olarak Siyah insanlara saldıran kanlı tahribat polisine ve polisin kasasının aşırı doldurulabilmesi için toplumların katlandığı yapısal hasara gerçekten uyandığını hissettim. Belki daha da önemlisi, Amerikalılar artık toplulukları nasıl iyileştireceklerine dair alternatif fikirler yazmıyor gibiydi. Aktivistler, en azından askerileştirilmiş polis güçleri var olduğu sürece kaldırılmayı ve defedilmeyi savundular, ancak bu yılın başlarında, bu kadar sıkı savaştıkları anın nihayet geldiği hissine kapıldı. Defunding, ana akım bir konuşma noktası haline geldi. Belki de en azından Demokratik olarak yönetilen şehirlerde,
Ama şimdiye kadar hepimizin bildiği gibi işler bu şekilde yürümedi. Aylar geçtikçe, polisin protestoculara yönelik istismarı hız kesmeden devam etti, çünkü büyük medya kuruluşları insan hayatları yerine mülk hasarına ve polisin şiddeti kışkırtmadaki rolüne odaklandı. Aşırı sağcı aşırılık yanlısı milisler insanları vurarak polis saflarına sığındı. Şimdi, sokaklarda daha da kötü şiddeti ateşlemeye ve bu ülkede kalan küçük demokrasinin ne olursa olsun potansiyel olarak çalmaya hazır görünen bir Başkanlık seçiminin nişangahındayız.
Yaz ilerledikçe, Hades'in ezici sistemik başarısızlık karşısında umutsuzluğa kapılmayı reddeden ve bunun yerine topluluğunu yeniden inşa etmeye ve bulduğu ailesini desteklemeye yardım etmeye dönüştüğü hikayesi yeni bir önem kazandı.
Şu anda umutsuzluk içeride. Nasıl olmaz? İnsanlar ayağa kalktı, ancak tarihsel olarak korkunç olan statüko daha da yükseldi. Twitter ve Facebook'a gidip en son okuduğunuz manşetin yanında farklı "Biz sikildik" varyasyonlarını yayınlamaktan başka yapacak ne kaldı? Kendimi maruz bıraktıklarımın ötesinde hiçbir tehlikede olmayan beyaz bir adamım. Buna rağmen yazın çoğunu umutsuzlukla geçirdim.
Hades'in beni atlattığını söyleyecek kadar ileri gitmeyeceğim . Hayatımın bu noktasında
İLAN
Önümüzdeki aylarda ve yıllarda, işler daha da kötüye gidecek. Ancak son zamanlarda, Hades bana çok güzel günler verdi ve çok daha önemlisi, kelimenin tam anlamıyla herkesin yakın olduğu birine - veya sadece biraz rando ya da bir grup randevu verebileceğini aklımda tutmamda yardımcı oldu. ya da her neyse - birkaç güzel gün. Zamanla, bu daha büyük bir şeye dönüşebilir ve umarız. Bu arada, elimizde olan bu ve hiçbir şey değil.
(Büyük spoiler burada başlar.)
Hades'e ek bir gün olacağını düşündüğüm ama ek bir gece geç "sadece bir koşu" seansına dönüştüğünü düşündüğüm şey için sadık kalırken , oyunun son halini buldum - normal ile aynı formatta açıldı. oyun — çok düzgün sonundan çok daha karmaşık. Koşular sırasında veya sonrasında Zagreus ve Hades, kopmuş ilişkileri hakkında düzenli olarak konuşurlardı - her ikisi de sonunda iyi niyete benzeyen bir şeyle meşgul olurlar, ancak Hades eylemlerinin kısmen haklı olduğu ve kötüye kullanım alışkanlıklarının değişmez olduğu konusunda ısrar etmeye devam ederdi. Bu arada, Zagreus ve Persephone bir ilişki kurmaya çalıştı, ancak telafi etmek için çok fazla kayıp zamanları olduğu açıktı.
Yine de, oyun nihayet "sona erdiğinde", aile hakkında iyimser ama dağınık bir mesajla sona erdi; bu, ünlü işlevsiz Yunan tanrılarının oynadığı bir oyundan bekleyeceğiniz gibi. Bu noktada Zagreus'un Hades'in evindeki rolü de değişti. Gerçekten kaçmaya çalışmak yerine, Cehennem savunmasını test etmek ve görünüşlerini korumakla görevli resmi bir personel oldu, böylece hiçbir meraklı Olympia tanrısı kapıyı çalmazdı. Az ya da çok kırık sisteme asimile edilmişti. Masaya oturmuştu ama statüko dayandı.
Resim : Süper Dev Oyunlar / Kotaku
Sonsuza dek sürebilmenizi gerektiren bir oyunun aslında bir yapıyı somutlaştırmak yerine sökmekle ilgili olup olmadığını merak etmeme neden oldu. Ancak Hades pek çok konuda devasa bir oyundur. Sonunda rotadan sapmak için fazla bir şey yapamam, özellikle de benim için en çok yankı uyandıran şey muhtemelen başlamak için son hedef bile olmadığında. Hades sadece başarısızlıkla ilgili bir oyun değildir. Aynı zamanda aile, fedakarlık, insanların kendilerine söylediği yalanlar ve bir sürü başka konu hakkında. Genellikle oldukça karanlık olan kaynak materyali ve çok acımasız olan ve dikkat çekici bir şekilde hafif kalpli bir şeyle ortaya çıkan merkezi bir anlatımı alır. Bu bir denge hareketi, ama Hadesçeker. Süper dev, her şeye rağmen, çoğu karaktere mutlu son veren bir Yunan mitolojik hikayesi yaratmayı başardı.
(Büyük spoiler burada bitiyor.)
Bu iyimserliği takdir etmeye başladım, özellikle de birçok başka insanın oyunun bu temelde ilk oynadığım versiyondan daha umutlu versiyonunu deneyimlemesini izlediğime göre. Hades ve ateşli tanrı kadrosu, oyunculara diğer her şeyden çok ihtiyaç duyulan bir erteleme sağlıyor. Bu, oyunun kendi mekanik nezaketiyle güzel bir şekilde örtüşüyor; Size sağlığı artıran kalpler vererek sevgisini ifade eden ölüm tanrısı Thanatos gibi, Hades de başta mesafeli ve zor davranır, ancak gerçekten sadece kalbinizin arzuladığı her şeye sahip olmanızı ister. Size uygun bir hızda hedeflerinize ulaşmanıza yardımcı olmak ister.
İLAN
İLAN
Dün, insanların bir koşuyu ilk kez tamamlamaya karşı çıkmalarını izlemenin ne kadar eğlenceli olduğunu tweetledim - Hades'i “yenmek üzere olduklarını ” söyledim - çünkü ne yapacakları hakkında hiçbir fikirleri yok. Bir kişi , " Hades'in gerçek en iyi hikayesi , oyuncunun oyun deneyimiyle sahip olduğu hikaye"
O kadar büyük ve cömert ki, birçok farklı insanı, hangi karakterlere ve fikirlere ilk, son ya da ortada tuttuklarına bağlı olarak birçok farklı çıkarım bırakacak. Bazıları benimkinden daha uzun soluklu olacak, bazıları ise "iyi bir vuruş" kadar basit olacak (ve ah adamım, çizgi çok, çok iyi). Hepsi bu, Hades'in kesin bir şey söylemekten sıyrılmaya çalıştığını söylemek değildir . Nasıl dilimlediğin önemli değil. Ama iyi bir hikaye anlatılıyor ve Hades hikayesini herkese biraz farklı anlatıyor. Bu bakımdan iyi bir efsane gibi. Veya bir hidra, içinde çok fazla kafası vardır, ancak kimse tam olarak kaç tane olduğu konusunda tam olarak anlaşamaz.
Resim : Süper Dev Oyunlar
In Hades , Yunan myth en ünlü karakterlerinden biri olan kaya-iterek Sisifos, biraz parçası vardır. Bir tepeye sonsuza kadar bir kaya yuvarlamadığında, oyunun ilk alanı olan Tartarus'taki eşyaları dağıtır. Hayatta kalmadaki çetin, yıpratıcı gücüne rağmen, Hades'in en derin odalarının nemli derinliklerinde bir güneş ışığı ışınıyla neşeyle neşeyle karşılaşır. Bazı oyuncular bunun, 1942'de ünlü bir şekilde "Sisifos'u mutlu hayal etmesi gerektiğini" yazan filozof ve yazar Albert Camus'un karakter üzerine yapılan bir ruminasyona benzediğini gözlemlemişlerdir ve temelde Sisifos'un mücadelesinin yararsızlığını kabul ederse - ya da en azından , doğasında bulunan bir anlam veya hedeften yoksun - içinde hoşnutluk bulabilirdi.
Gelen
(Bu inceleme, Hades'in hikayesini oldukça derinlemesine tartışır ve hem küçük hem de büyük spoiler içerir. Büyük spoilerlerin olduğu bölümleri belirttim. Oyunu bitirmediyseniz - ve demek istediğim gerçekten bitirdiyseniz - ve diliyorum spoilerlardan kaçınmak için muhtemelen bu bölümleri atlayın.)
Gibi
Linkleri görebilmek için Turkmmo Forumuna ÜYE olmanız gerekmektedir.
, Hades geçenlerde 2018 yılında erken erişim girdi ve ek gelişme neredeyse iki yıl sonra onun 1.0 sürümü başlattı boktan baba, Hades'in bir ev içi içine girmeleri hakkında, özellikle-ve gelen ayrılamayacağınız gerçeğiyle ilgili şartlar.
Linkleri görebilmek için Turkmmo Forumuna ÜYE olmanız gerekmektedir.
, yapısı ve hikayesi tekrarlanan, kaçınılmaz başarısızlıklara dayanan bir oyundur. Hades'in oğlu Zagreus olarak, cehennemden çıkmak için kesmeye, kalkan darbelerine, mızrak yapmaya, eğilmeye, yumruk atmaya ve ateş etmeye çalışırsınız, ancak öfkenizi kazanmanın peşinden kaç şeytani gölge düşerse (bir Grek'e övgü), siz başladığınız yere geri dönün.2020, eğer siz kendiniz zamanın dışında var olan göksel bir varlık olmanız durumunda, sürekli bir aksilikler yılı olmuştur. Sadece Amerika'da 200.000'den fazla kişinin hayatına mal olan korkunç derecede yanlış yönetilen bir salgınla başladı. Şimdi her geçen an
Linkleri görebilmek için Turkmmo Forumuna ÜYE olmanız gerekmektedir.
getiriyor . Her gün, iyi insanların
Linkleri görebilmek için Turkmmo Forumuna ÜYE olmanız gerekmektedir.
başarısız bir çabası olduğunu öğreniyoruz.Sonsuz sayıda açgözlü, umursamayan makinelerin dişlilerine - birçoğu daha önce doğduğumuzdan beri bir biçimde ya da şekilde çalışıyor. Hastalanırız. İşimizi kaybediyoruz. Ya da ortaya çıkan gerilim ve zaman / mesafenin bir kombinasyonu, en çok değer verdiğimiz küçük bir avuç ilişkiyi zorlar. Yıl sona ererken, kazanılan toprakların değerli parçaları bile uçuruma doğru kayıyormuş gibi geliyor.
Linkleri görebilmek için Turkmmo Forumuna ÜYE olmanız gerekmektedir.
karşısında odaklanmak, kavgada bir noktayı görmek, hatta günlük hayatın sıradan iddialarını sürdürmek
Linkleri görebilmek için Turkmmo Forumuna ÜYE olmanız gerekmektedir.
.Hades , insanların başarısızlığın kaçınılmaz olduğunu anladıktan sonra ne yaptıklarıyla ilgili bir oyundur. Bir başarısızlığın temeli üzerine inşa edilmiş bir evde yaşarken, siz ve çevrenizdekiler tek yapabileceğiniz başarısız olduğunda, harekete geçseniz de hiçbir şey yapmamayı seçseniz de başarısızlık geldiğinde zamanınızı nasıl geçiriyorsunuz? Elbette, Hades'in davasındaki insanlar Yunan tanrılarıdır, ancak Yunan tanrıları sadece daha iyi kaslara ve
Linkleri görebilmek için Turkmmo Forumuna ÜYE olmanız gerekmektedir.
sahip kişilerdir .Supergiant, Hades'i bir roguelike olarak tanımlar , ancak bunun tek nedeni, gerçekte ne olduğunu özetleyen iyi bir tür tanımlayıcı olmamasıdır. Tartarus, Asphodel, Elysium ve Styx Tapınağı'nın sürekli değişen salonlarında aksiyona dayalı koşular arasında, çeşitli tanrılar, tanrıçalar, gölgeler (temelde hayaletler) ve kategorize edilmeye meydan okuyan Dusa ile bolca zaman geçiriyorsunuz. Ayrıca hem diğer köpeklerden daha büyük olan hem de
Linkleri görebilmek için Turkmmo Forumuna ÜYE olmanız gerekmektedir.
olan Cerberus, onu ölçülebilir şekilde en iyi çocuk yapıyor. Bu karakterlere bağlarınızı güçlendirmek için hediyeler verebilirsiniz, ancak onlarla sadece sayısız koşu boyunca sohbet etmek, katmanlarının çoğunu soymak için yeterlidir.Bu karakterleri 10 saat 20, 30, 60 ve ileriye bıraktıkça tanıyorsunuz. Yaz boyunca Hades'in erken erişim versiyonunu oynarken Achilles ile ilk karşılaştığımda , aynı donuk duvara sürekli olarak poz veren kasvetli bir gölge olduğunu düşündüm. Şimdi, aylar sonra, o bir baba, erkek kardeş ve belki de benim için daha fazlası gibi - kendi geçmiş başarısızlıklarına rağmen cömert bir yazı tipi. Bazen gerçek hayattaki ilişkilere benzer bir hızda hareket eden bu yavaş inşa etkileşimleri, Hades'in merkezinde yer alır.Yüzeye çıkarken cehennemi berbat etmek gibi. Karakterler de ilerlemenize ve yaptıklarınıza tepki veriyor, bunların bazıları doğrudan onları ilgilendiriyor. Hem oyun boyunca hem de çeşitli karakterlerle ilerlemenizin olası permütasyonlarının sayısı göz önüne alındığında, neredeyse her zaman tutarlı hissetmeyi bir şekilde başaran akıllara durgunluk verecek kadar karmaşık bir anlatı sistemidir.
İLAN
Resim : Süper Dev Oyunlar / Kotaku
İLAN
Balığa da gidebilirsiniz. Ve evinizi yenileyin!
Bu ilişkiler, Hades'in hedeflerinin temelde diğer roguelikes hedeflerinden temelde farklı olduğu anlamına gelir; bunların çoğu, her şeyden önce zorluk ve ustalığa öncelik verir. Hades bu temele dayanıyor, ancak başarısızlığa odaklanmasına rağmen, oyun aslında oyuncunun kafasını bir dizi tuğla duvara dayayarak sonunda kırılıncaya kadar dövmesiyle ilgili değil.
Artık birçok arkadaşım Hades oynamaya başladığına göre , birkaçının belirli patronlar veya belirli alanlardaki mücadeleleri hakkında hayal kırıklığı ifade ettiğini duydum. Onlara her zaman şunu söylerim: “Birkaç kez daha çalıştırın. O bölümü geçeceksin ve ardından birkaç kez daha koşarsan, ilk etapta sorun yaşamış olmana şaşıracaksın. " " X silahını kullanırsanız veya Y stratejisini kullanırsanız bu bölümü geçersiniz" demediğime dikkat edin. Çünkü bu ayrıntılar önemli değil.
Hades, zorluk yanılsaması ve acımasız bir öğrenme eğrisi sunar, ancak ne olursa olsun herkesin sonunda bitiş çizgisini geçmesini sağlar. Sürekli değişen labirenti, aynalardan oluşan bir salondur, ancak kötü niyetle aldatıcı bir şekilde değil.
Kolayca 80 veya 100 saat sürebilen bir oyun olmasına rağmen (yine de her şeyi yapmak ve görmek istiyorsanız), Hadesoyuncuların zamanına saygı duyan bir oyundur. Her koşu, hem karakter diyaloğu hem de istatistiklerinizi kalıcı olarak artırmak için kullanılabilecek öğeler açısından bir tür somut ilerleme sağlar ve karşılaştığınız zorluklara daha iyi dayanmanızı sağlar. Dövüşler ayrıca sizi gelecekteki dövüşlere hazırlamak için ustaca yüce bir iş çıkarır; düşmanlar ve patronlar birbirlerine seslenir. Devasa Kemik Hydra'nın lav mağarasına ilk kez girip “Aman tanrım, kıçımı tekmelemek üzereyim” diye düşünebilirsin, ama aslında asla kafanı aşamazsın. Saldırı modellerinin kemik başlarını ya da kemik kuyruklarını yapmakta sorun yaşıyor olsanız bile, sonunda yeterli HP ve ölüm meydan okumaları (klasik oyunlarda "canlar" olduğunu düşünün) kazanacaksınız ve hata için bol bol yeriniz olacak. Bu yeterli değilse, "Tanrı Modu" nu da açabilirsiniz. Başarısız olan her koşudan sonra hasar direncinizde sürekli artan artış. Anlatı mantıklı geliyor - sonuçta sen lanet bir tanrısın - ve seni hiçbir şeyden mahrum bırakmıyor.
Ama benim yaptığım gibi sertleşseniz bile, muhtemelen yeterince güçlü ve anlayışlı olacaksınız ve sonunda yaratıcı kaslarınızı çalıştırmaya başlamak için zihnin mevcudiyetini kazanacaksınız. Her Hadeskoşusu, Zagreus'u ek güçlü yeteneklerle aşılayan, ancak yalnızca siz ölene kadar süren çeşitli tanrı ve tanrıçaların rastgele güçlendirmeleriyle ve "nimetleriyle" doludur. Birkaç örnek vermek gerekirse: Athena, varsayılan atılma yeteneğinizin etrafına bir kalkan koyabilir ve düşmanların mermi saldırılarını onlara geri çarpmanıza olanak tanır. Ares, normal veya özel saldırılarınıza "Doom" ekleyebilir, bu da düşmanların vurulduktan sonra bir anda hasar almasına neden olur (bu patlamaları istifleyebilir ve bunlara her türlü eğlenceli değiştirici ekleyebilirsiniz). Artemis, kritik vuruş şansınızı çatıdan artırabilir. Zeus, yeteneklere şimşek ekler, çünkü bu onun ana konusudur (çok kötü azgın kararlar bir yana).
İLAN
Resim : Süper Dev Oyunlar
İLAN
Henüz burada birçok yanlış seçenek bulamadım. Kesinlikle patronları eritecek yapılar var, ancak diğer rogueliklerin aksine, kendime başarı için gerçek bir şans vermek için rehberler veya en uygun yapılar arama ihtiyacı hissetmedim. Zaman içinde kendi oyun tarzımı geliştirdim
Linkleri görebilmek için Turkmmo Forumuna ÜYE olmanız gerekmektedir.
kağıt üzerinde
Linkleri görebilmek için Turkmmo Forumuna ÜYE olmanız gerekmektedir.
görünse
Linkleri görebilmek için Turkmmo Forumuna ÜYE olmanız gerekmektedir.
işe yarıyor . Hangi silahı kullandığım önemli değil, atılmayı asla bırakmam. Özel veya cast ataklarımı pek kullanmıyorum. Nimet seçimimi ham hasara ve kritik vuruş şansına odakladım. Athena'nın kalkanını dini hararetle arıyorum. Tüm bunlar Zagreus'u bir tür disko topu spam topuna dönüştürüyor ve bu harika bir zaman. Birçoğu "ısı" (oyuncuların Hades yapmak için etkinleştirebilecekleri bir dizi koşul) ile 20'den fazla çalıştırmayı tamamladım.daha zor, daha iyi ödüller karşılığında) ortaya çıktı. Yöntemim, kaba olsa da işe yarıyor. Ancak eşimin, arkadaşlarımın ve çeşitli Twitch yayıncılarının eşit derecede etkili olabilecek veya olmayabilecek, ancak daha iyi olmasa da yine de uygulanabilir olan diğer yaklaşımları izledim.Hades , zorluk yanılsaması ve acımasız bir öğrenme eğrisi sunar, ancak ne olursa olsun herkesin sonunda bitiş çizgisini geçmesini sağlar. Sürekli değişen labirenti, aynalardan oluşan bir salondur, ancak kötü niyetle aldatıcı bir şekilde değil. Aksine, oyuncuları kasıtlı olarak, bazıları için daha önce altta yatan herhangi bir maddeyi kaldırmadan yabancılaştırıcı veya ürkütücü olarak görülen bir türe davet etmeyi amaçlamaktadır. Nasıl oynarsanız oynayın, heybetli patronlara bakmanın gerilimini, yanlışlıkla hayalinizdeki yapıyı bir araya getirmenin heyecanını yaşarsınız. Bir bütün olarak ölürsün, ama bunu kendi hızına göre yaparsın.
Bu bizi Hades'in temel çelişkisine getiriyor : Bu, başarısızlıkla ilgili bir oyun, ancak başarınız ile derinden ilgileniyor. Ancak Zagreus başarılı olsa bile yine de başarısız oluyor. Yüzeye çıkar - büyük kaçışını gerçekleştirir - ancak cehennemin meşhur kan havuzunda, ölümdeki gözlerine kadar geri dönmek için. Yolculuk aslında içine hapsolduğunuz sistemin üstesinden gelmekle ilgili değil, çünkü yapamazsınız. Zag dener ve sonra ölür. Yol boyunca hafifletici koşullardan bağımsız olarak - ve çok sayıda var - bu sabit kalır.
(Büyük spoiler burada başlar.)
The Fates'in acımasız parmakları arasında sıkışan Hades'in hikayesi, başarısızlığın yeniden çerçevelendirilmesiyle ilgili bir masal haline geliyor. Gerçekten istediğin şey kavramanın dışında kaldığında ne yapabilirsin? Bir çok şey çıkıyor. Zagreus'un kaçma girişimleri asla dünyayı kurtarmaz veya Yunan mitinin gidişatını değiştirmezken, her biri yavaş ama emin adımlarla kendi toplumundaki insanların yaşamlarını iyileştirir. Başlangıçta, bu büyük ölçüde kendi kendine hizmet yaklaşımının yan ürünüdür: Hades'in evindeki salonu temizlersiniz, böylece daha sonraki koşuları iyileştirmeye yardımcı olan ek öğeler ve para birimleri için değerli taşları, koşular sırasında kazanılan taşları ve diğer para birimlerini takas edebilirsiniz. Karakterlere, donatıldıkları sürece özel bonus istatistikler ve yetenekler sağlayan "hatıralar" karşılığında hediyeler veriyorsunuz.
Bunu başka gelişmeler izler, ancak kesinlikle daha az bencil ve daha kişisel bir eğilime bürünürler. Asık suratlı ama iyi huylu müzisyen Orpheus'a ilham perisini yeniden keşfetmesine yardım ediyorsunuz. Aşil'i kayıp aşkıyla yeniden bağladın. Megaera ve onun çok farklı kız kardeşlerini konuşma terimleriyle geri alıyorsun. Salonda kaçış girişimleriniz için kriko yapmayan bir dizi kozmetik iyileştirme yaparsınız, ancak bunlar işlevsel olarak aşırı çalışan bir hizmetçi olan Dusa the Gorgon'un hayatını kolaylaştırır.
The Fates'in acımasız parmakları arasında sıkışan Hades'in hikayesi, başarısızlığın yeniden çerçevelendirilmesiyle ilgili bir masala dönüşüyor. Gerçekten istediğin şey kavramanın dışında kaldığında ne yapabilirsin? Bir çok şey çıkıyor.
Zagreus'un en yakın akrabalarıyla ilişkilerinin gelişmesi uzun, uzun, uzun zaman alır ama bu arada bulduğu ailesiyle anlamlı bağlar kurar ve memleketini daha yaşanabilir bir yer haline getirir. Sadece bu değil, kendisinin nasıl öldüklerini anlatan rastgele gölgeleri dinleyen, yardımcı bir şekilde salonun şefine balık getiren ve hatta en yakın zamanda eve gelen salon çalışanı unvanını sessizce kutlayan türden bir adam olduğunu ortaya koyuyor. [hesaplanamayan zaman miktarı, çünkü gelecek aynı zamanda Cehennem'deki şimdiki zamandır, bir nevi, açıklaması zor]. Zagreus şımarık bir prens olmayı asla bırakmaz, ancak durumu ne olursa olsun etrafındaki herkesi kendi istekleri, ihtiyaçları ve varlıkları olan insanlar olarak görmeye başlar.
Zagreus yolculuğuna Hades'ten cehennemden çıkmak için başlar. Geride bıraktıkları için bunun ne anlama gelebileceğine aldırış etmeden kaçmaya çalışıyor. Bunun temelinde yatan bir tür nihilizm var: Elbette, ayrılmak için çok kişisel bir nedeni var, ama aynı zamanda burayı babasının başarısızlığının simgesi olarak görüyor. Kefaretin ötesinde, öyleyse neden kalasınız? Ancak zamanla odak noktası değişir. Kişisel yörüngesindeki bu değişikliği müjdeleyen büyük bir vahiy, burunda “aha” anı yoktur. O sadece diğer karakterlere yardım etmeye ve binlerce yıl süren yapısal ihmalden sonra paramparça olan bir yeri yeniden inşa etmeye başlar ve kendi durumu giderek daha da çetin görünse de çabalarını arttırır. Diğer karakterler ise, kaldığı ve nihayet devreye girdiği için açıkça memnun olduğu için sessizce hakarete uğramaktan vazgeçiyorlar. Zagreus'un Hades'i asla terk edemeyeceği fazlasıyla netleştiğinde, onunla barıştığı hissine kapılıyorsunuz. Ne yapabileceğini anladı ve orijinal planı kadar görkemli olmasa da, daha önemli olabilir.
Hades'i bu yazın başında, hâlâ erken erişimdeyken oynamaya başladım . Oyunun sonu, 2018'den bu yana çeşitli permütasyonlarda olduğu gibi, o zamanlar temelde farklıydı. Oyunun 2020 ortası sürümünde, Hades'le mücadele ettiniz ve eğer onu paketlerseniz, Zagreus Yunanistan'a doğru ilerlemeye çalışacaktı. , ancak eşiği geçerken görünmeyen bir güç tarafından aniden parçalanacaktı. Kaçış yok mu? ekranın üst kısmındaki metin sorardı. Sonra Zag eski kan havuzunda uyanacaktı.
Bu çok kasvetli bir sondu! Daha fazla karakter diyaloğu görmek ve yükseltmelerin kilidini açmak için sonraki koşularda yaptığım gibi, Hades Zagreus'a sürekli olarak neden rahatsız olduğunu sordu; onu bekleyen tek şey, sonsuz bir dizi acılı, anlamsız ölümdü. Bu bahisleri sağlam bir şekilde yerine koyarak muhtemelen 30 saat oyun zamanı geçirdim. Zag cehennemin güçlerini geri çevirir, sik çantalı babasını döver ve sonra görünmez bir el onu bulaşık havlusu gibi sıkarken korkunç bir şekilde ölürdü. Bu, durumun umutsuzluğunu büyük bir odağa yerleştirdi. Zag, birden çok anlamda Cehennem'e hapsolmuştu: Elbette fiziksel konum, ama aynı zamanda değişim yaratma umuduyla her seferinde sadece aynı sonuçları üretmek için tekrar tekrar bir şeyler yapan saf sefalet.
İLAN
Resim : Süper Dev Oyunlar / Kotaku
İLAN
Ancak bu aynı zamanda dikkatleri Zagreus'un eylemlerinin somut sonuçlarına da yöneltti. Ölümlerine rağmen etrafındakilerin hayatları gelişti. Hades'in evi de yaptı. Bu iyileştirmeleri yapmayı seçtim çünkü biriktirdiğim kaynaklarla yapacak başka bir işim yoktu. Ama iyi hissettirdi. Bu kabus gibi karıştırıcının bıçaklarına sıkışıp kalan Zagreus'un kim olduğu hissinin bir uzantısı gibiydi. Zagreus'un kendini kapana kısılmış bulduğu sistem umutsuzdu, ama durum değildi. Hayat değildi. Mekaniğin, anlatının ve tamamlanmamış bir oyunun birleşimiyle sunulan son derece güçlü bir ifadeydi.
Bunun hala son olmasını diliyorum. Ancak erken erişimin kararsız doğası nedeniyle, Hades'in bu sürümü artık mevcut değil. Oynadığım oyunun büyük bir kısmı, insanların şu anda oynadıkları oyun değil, ama bu kısmı silinmez bir şekilde deneyimimi renklendirdi. Oynadığım oyun, bilerek veya bilmeyerek farklı bir noktaya işaret eden farklı bir hikaye anlattı. Tam 1.0 sürümünden itibaren olmadı.
Hem erken erişim hem de 1.0 sürümünde Zagreus, Hades'ten kaçmanın yanı sıra uzun zamandır kayıp olan annesi Olympia tanrıçası Persephone'yi bulmak istiyor. Hem gizlice taşındıktan hem de sonunda yeraltı dünyasından kaçtıktan çok sonra, yetişkinliğe kadar annesi olduğunu bile öğrenmedi. Zagreus'un hedefinin ulaşılamaz olduğu oyunun versiyonunda, bu o kadar da önemli değildi. Başka bir şey olabilirdi, ancak o zamanki oyunun yapısı nedeniyle, yokluğunda bana hikayenin ana fikri gibi hissettiren şeyi etkilemezdi.
Oyunun 1.0 versiyonunda Hades'i yendikten sonra Zagreus cehennemin sınırlarını terk eder ve Persephone'yi bulur. Kısa bir süre gecikmiş anne-oğul bağlarından sonra Zagreus güçsüzleşir ve ölür. Üst tarafta uzun süre hayatta kalamayacağı ortaya çıktı. Oyun daha sonra yüzeye çıkan bir dizi gezintiye dönüşür (her seferinde Hades'i yenebileceğini varsayarsak) Zagreus, annesinin neden gittiği, Hades'in ondan saklayarak ne elde etmek için durduğuna dair ufak tefek parçaları öğrenmek için çılgınca çabalar. ve annesinin yeraltı dünyasına nasıl dönmesini sağlayacağını. Bu konuşmaların çoğunu mahkum bir çaba olarak okudum. Persephone'nin pişmanlıkları vardı elbette, ama kendisi için inşa ettiği hayatı ve evi seviyordu ve ölülerin efendisiyle yeniden tanışmak için acelesi yok gibi görünüyordu. Benim için iyiydi. Ailem boşandı; Ben çocukken, Her şeyden çok tekrar bir araya gelmelerini diledim. Gerçekte, olması gerekenden daha uzun süre birlikte kalmışlardı.için ablam ve ben ve onlara hem mutsuz yaptı.
İLAN
Resim : Süper Dev Oyunlar
İLAN
In HadesPersephone, Hades'i 10 kez yendikten sonra Zagreus ile yeraltı dünyasına geri dönüyor. İkiniz, Styx kayıkçı-ürün satıcısı Charon'un kaptanlığını yaptığı küçük bir tekneye atlayın ve krediler yuvarlansın. Güzel bir an. Sonra, bir post-kredi sahnesinde, Persephone, Hades'i aşağı yukarı kendi saçmalığına sahip olmaya zorlar. Her şey biraz fazla düzenli geliyor. Yıllar süren sözlü ve fiziksel taciz, muazzam bir yalanlar ağı, Hades'in en iyi bildiği inancı, değer verdiği herkesi uzaklaştıran bir inanç ve bir krallığın çökmesine neden olan liderlik ve kendi oğlunun aldığı tek şey hızlı bir "Oh dip, benim B ”? Kuşkusuz, durum bundan biraz daha karmaşık ve Zag, Hades'i yanlışlarının çoğundan sorumlu tutuyor. Ancak sahneyi ilk kez izlediğimde, oyunun başka türlü nüanslı doğasına hala doğru gelmiyordu. Artı, sorular cevapsız kaldı: Diğer Olimpiyat tanrıları, içlerinden birinin cehennemdeki yasadışı varlığına nasıl tepki verirdi? Sonuçta daha azına dünyayı sarsan savaşlar verdiler.
Bu son, benim için büyük bir zıtlıktı. Neyse ki Hades bitmemişti . Hades'i yendikten sonra, Hades'i yenmedin . Hades'i 10 kez yendikten, Persephone'yi eve gelmeye ikna ettikten ve kredilerin yuvarlanmasını izledikten sonra, Hades'i yenmediniz . Kredilerden sonra bile oyun saatlerce devam ediyor. Benim de dahil olmak üzere bazı oyuncular Hades'in final sahnesine ulaşmış olsalar da, hala tam olarak kaç koşu veya diğer ön koşulların onu tetiklediğini anlamadılar. Ancak oyundaki diğer her şeyde olduğu gibi bu da kaçınılmaz görünüyor. Sadece koşmaya ve kraliçelerinin ani dönüşüne tepki gösteren karakterlerle konuşmaya devam etmelisiniz. Sadece buna bağlı kalmalısın.
(Büyük spoiler burada bitiyor.)
Hades'i oynadığım süreyi hesaba katmadan değerlendiremem . Bu, temelde tüm oyunlar için geçerlidir: Yıllarca nostaljik bir şekilde özlem duyarak kaç klasikler harcadınız, sadece nihayet onları tekrar oynadıktan sonra aslında daha basit bir zaman veya durum için özlem duyduğunuzu fark etmek için? Ancak bunun , hem yankılanan hem de beni biraz çelişkili hissettiren şeyler açısından Hades üzerine okumam için özellikle doğru olduğunu düşünüyorum .
İLAN
İlk önce Hades oynamaya başladımAynı sıralarda Black Lives Matter protestoları ülke çapında patlak verdi. En azından o dönemde Söylemi sarsan olasılık duygusu açısından, sonsuzluk öncesine benziyor. İnsanların, düzenli olarak Siyah insanlara saldıran kanlı tahribat polisine ve polisin kasasının aşırı doldurulabilmesi için toplumların katlandığı yapısal hasara gerçekten uyandığını hissettim. Belki daha da önemlisi, Amerikalılar artık toplulukları nasıl iyileştireceklerine dair alternatif fikirler yazmıyor gibiydi. Aktivistler, en azından askerileştirilmiş polis güçleri var olduğu sürece kaldırılmayı ve defedilmeyi savundular, ancak bu yılın başlarında, bu kadar sıkı savaştıkları anın nihayet geldiği hissine kapıldı. Defunding, ana akım bir konuşma noktası haline geldi. Belki de en azından Demokratik olarak yönetilen şehirlerde,
Ama şimdiye kadar hepimizin bildiği gibi işler bu şekilde yürümedi. Aylar geçtikçe, polisin protestoculara yönelik istismarı hız kesmeden devam etti, çünkü büyük medya kuruluşları insan hayatları yerine mülk hasarına ve polisin şiddeti kışkırtmadaki rolüne odaklandı. Aşırı sağcı aşırılık yanlısı milisler insanları vurarak polis saflarına sığındı. Şimdi, sokaklarda daha da kötü şiddeti ateşlemeye ve bu ülkede kalan küçük demokrasinin ne olursa olsun potansiyel olarak çalmaya hazır görünen bir Başkanlık seçiminin nişangahındayız.
Yaz ilerledikçe, Hades'in ezici sistemik başarısızlık karşısında umutsuzluğa kapılmayı reddeden ve bunun yerine topluluğunu yeniden inşa etmeye ve bulduğu ailesini desteklemeye yardım etmeye dönüştüğü hikayesi yeni bir önem kazandı.
Şu anda umutsuzluk içeride. Nasıl olmaz? İnsanlar ayağa kalktı, ancak tarihsel olarak korkunç olan statüko daha da yükseldi. Twitter ve Facebook'a gidip en son okuduğunuz manşetin yanında farklı "Biz sikildik" varyasyonlarını yayınlamaktan başka yapacak ne kaldı? Kendimi maruz bıraktıklarımın ötesinde hiçbir tehlikede olmayan beyaz bir adamım. Buna rağmen yazın çoğunu umutsuzlukla geçirdim.
Hades'in beni atlattığını söyleyecek kadar ileri gitmeyeceğim . Hayatımın bu noktasında
Linkleri görebilmek için Turkmmo Forumuna ÜYE olmanız gerekmektedir.
. Ancak yaz ilerledikçe, Hades'in ezici sistemik başarısızlık karşısında umutsuzluğa kapılmayı reddeden ve bunun yerine topluluğunu yeniden inşa etmeye ve bulduğu ailesini desteklemeye yardım etmeye dönüştüğü hikayesi yeni bir önem kazandı. Umutsuzluğun ne kadar yararsız olduğu,
Linkleri görebilmek için Turkmmo Forumuna ÜYE olmanız gerekmektedir.
ve nerede yaşarsanız yaşayın, herkesin katkıda bulunabileceği hayati derecede önemli taban örgütleri var - insanların onları aramaya ihtiyacı var. Bunu mantıklı olarak biliyordum ama bu beni pek rahatlatmadı. Hadeshissetmeme yardım etti .İLAN
Önümüzdeki aylarda ve yıllarda, işler daha da kötüye gidecek. Ancak son zamanlarda, Hades bana çok güzel günler verdi ve çok daha önemlisi, kelimenin tam anlamıyla herkesin yakın olduğu birine - veya sadece biraz rando ya da bir grup randevu verebileceğini aklımda tutmamda yardımcı oldu. ya da her neyse - birkaç güzel gün. Zamanla, bu daha büyük bir şeye dönüşebilir ve umarız. Bu arada, elimizde olan bu ve hiçbir şey değil.
(Büyük spoiler burada başlar.)
Hades'e ek bir gün olacağını düşündüğüm ama ek bir gece geç "sadece bir koşu" seansına dönüştüğünü düşündüğüm şey için sadık kalırken , oyunun son halini buldum - normal ile aynı formatta açıldı. oyun — çok düzgün sonundan çok daha karmaşık. Koşular sırasında veya sonrasında Zagreus ve Hades, kopmuş ilişkileri hakkında düzenli olarak konuşurlardı - her ikisi de sonunda iyi niyete benzeyen bir şeyle meşgul olurlar, ancak Hades eylemlerinin kısmen haklı olduğu ve kötüye kullanım alışkanlıklarının değişmez olduğu konusunda ısrar etmeye devam ederdi. Bu arada, Zagreus ve Persephone bir ilişki kurmaya çalıştı, ancak telafi etmek için çok fazla kayıp zamanları olduğu açıktı.
Yine de, oyun nihayet "sona erdiğinde", aile hakkında iyimser ama dağınık bir mesajla sona erdi; bu, ünlü işlevsiz Yunan tanrılarının oynadığı bir oyundan bekleyeceğiniz gibi. Bu noktada Zagreus'un Hades'in evindeki rolü de değişti. Gerçekten kaçmaya çalışmak yerine, Cehennem savunmasını test etmek ve görünüşlerini korumakla görevli resmi bir personel oldu, böylece hiçbir meraklı Olympia tanrısı kapıyı çalmazdı. Az ya da çok kırık sisteme asimile edilmişti. Masaya oturmuştu ama statüko dayandı.
Resim : Süper Dev Oyunlar / Kotaku
Sonsuza dek sürebilmenizi gerektiren bir oyunun aslında bir yapıyı somutlaştırmak yerine sökmekle ilgili olup olmadığını merak etmeme neden oldu. Ancak Hades pek çok konuda devasa bir oyundur. Sonunda rotadan sapmak için fazla bir şey yapamam, özellikle de benim için en çok yankı uyandıran şey muhtemelen başlamak için son hedef bile olmadığında. Hades sadece başarısızlıkla ilgili bir oyun değildir. Aynı zamanda aile, fedakarlık, insanların kendilerine söylediği yalanlar ve bir sürü başka konu hakkında. Genellikle oldukça karanlık olan kaynak materyali ve çok acımasız olan ve dikkat çekici bir şekilde hafif kalpli bir şeyle ortaya çıkan merkezi bir anlatımı alır. Bu bir denge hareketi, ama Hadesçeker. Süper dev, her şeye rağmen, çoğu karaktere mutlu son veren bir Yunan mitolojik hikayesi yaratmayı başardı.
(Büyük spoiler burada bitiyor.)
Bu iyimserliği takdir etmeye başladım, özellikle de birçok başka insanın oyunun bu temelde ilk oynadığım versiyondan daha umutlu versiyonunu deneyimlemesini izlediğime göre. Hades ve ateşli tanrı kadrosu, oyunculara diğer her şeyden çok ihtiyaç duyulan bir erteleme sağlıyor. Bu, oyunun kendi mekanik nezaketiyle güzel bir şekilde örtüşüyor; Size sağlığı artıran kalpler vererek sevgisini ifade eden ölüm tanrısı Thanatos gibi, Hades de başta mesafeli ve zor davranır, ancak gerçekten sadece kalbinizin arzuladığı her şeye sahip olmanızı ister. Size uygun bir hızda hedeflerinize ulaşmanıza yardımcı olmak ister.
İLAN
Linkleri görebilmek için Turkmmo Forumuna ÜYE olmanız gerekmektedir.
Linkleri görebilmek için Turkmmo Forumuna ÜYE olmanız gerekmektedir.
Hades
KUTU TEKLİFİNİN ARKASI
"Kısaca tartıştıktan sonra, Cerberus, evet, çuvalı kabul edeceği sonucuna varıyor."OYUN TÜRÜ
Anlatı güdümlü kötü baba zımbası.BEĞENDİ
Nasıl oynadığınıza bağlı olarak ortaya çıkan çok yönlü bir hikaye, deneyi ödüllendiren görkemli bir mücadele, yalnızca olmasını istediğiniz kadar zor olan zorluklar, haydutların tüm iyi hislerini çok fazla güçlük çekmeden.SEVMİYOR
Bazı geç oyun hikayeleri, diğer haydutlar muhtemelen benim için mahvoldu.GELİŞTİRİCİ
Süper Dev OyunlarPLATFORM
PC (Oynandı), Nintendo SwitchYAYIN TARİHİ
16 Aralık 2018 (erken erişim), 17 Eylül 2020 (sürüm 1.0)OYNANDI
90 saatlik PC sürümü (oyun erken erişimin son aşamalarındayken 50 kadar)İLAN
Dün, insanların bir koşuyu ilk kez tamamlamaya karşı çıkmalarını izlemenin ne kadar eğlenceli olduğunu tweetledim - Hades'i “yenmek üzere olduklarını ” söyledim - çünkü ne yapacakları hakkında hiçbir fikirleri yok. Bir kişi , " Hades'in gerçek en iyi hikayesi , oyuncunun oyun deneyimiyle sahip olduğu hikaye"
Linkleri görebilmek için Turkmmo Forumuna ÜYE olmanız gerekmektedir.
. Diğer pek çok oyun söz konusu olduğunda, sıradan bir gözlem olurdu, ancak bu durumda, alışılmadık şekilde doğru geliyor. Hades kendini, nasıl oynadığınıza bağlı olarak sonsuz sayıda farklı konfigürasyonda ortaya çıkarır - ya da erken erişimi hesaba katarsak, oynadığınızda bile.O kadar büyük ve cömert ki, birçok farklı insanı, hangi karakterlere ve fikirlere ilk, son ya da ortada tuttuklarına bağlı olarak birçok farklı çıkarım bırakacak. Bazıları benimkinden daha uzun soluklu olacak, bazıları ise "iyi bir vuruş" kadar basit olacak (ve ah adamım, çizgi çok, çok iyi). Hepsi bu, Hades'in kesin bir şey söylemekten sıyrılmaya çalıştığını söylemek değildir . Nasıl dilimlediğin önemli değil. Ama iyi bir hikaye anlatılıyor ve Hades hikayesini herkese biraz farklı anlatıyor. Bu bakımdan iyi bir efsane gibi. Veya bir hidra, içinde çok fazla kafası vardır, ancak kimse tam olarak kaç tane olduğu konusunda tam olarak anlaşamaz.
Resim : Süper Dev Oyunlar
In Hades , Yunan myth en ünlü karakterlerinden biri olan kaya-iterek Sisifos, biraz parçası vardır. Bir tepeye sonsuza kadar bir kaya yuvarlamadığında, oyunun ilk alanı olan Tartarus'taki eşyaları dağıtır. Hayatta kalmadaki çetin, yıpratıcı gücüne rağmen, Hades'in en derin odalarının nemli derinliklerinde bir güneş ışığı ışınıyla neşeyle neşeyle karşılaşır. Bazı oyuncular bunun, 1942'de ünlü bir şekilde "Sisifos'u mutlu hayal etmesi gerektiğini" yazan filozof ve yazar Albert Camus'un karakter üzerine yapılan bir ruminasyona benzediğini gözlemlemişlerdir ve temelde Sisifos'un mücadelesinin yararsızlığını kabul ederse - ya da en azından , doğasında bulunan bir anlam veya hedeften yoksun - içinde hoşnutluk bulabilirdi.
Gelen
Linkleri görebilmek için Turkmmo Forumuna ÜYE olmanız gerekmektedir.
, Hades yazar ve tasarımcı Greg Kasavin bu kasıtlı bir kafa sallama değildi, ama en kendisinin ve Camus benzer sonuçlara varmışlardır o “güzel serin” dile getiriyor. Bana göre Sisifos hakkındaki bu özel riff, doğal olarak sadece durumunun gerçekliğinden değil, aynı zamanda Hades'in durumunda, Zagreus'un hikayesinden de kaynaklanıyor. Sisifos, Zagreus'un kendi Sisif mücadelesinin bir tür yansıması, mikrokozmosu ve şimdilik tüm dünyasını sınırlayan ve tanımlayan cehennemden kurtulamayacağını kabul etmekte bulabileceği memnuniyet olarak hizmet eder. ama yine de etrafındakilerin yaşamlarında en azından küçük ama anlamlı iyileştirmeler yapabilir.
