![[DEV]AB](/data/avatars/s/2135/2135420.jpg?1657747839){kind=avatar}
Türkiye'de ilk Mobil & PC Aynı Anda Metin2 Oyna. Triarchonline kalıcı ve uzun ömürlü yapısı ile 24 Temmuz'da açılıyor. | 1-99 Mobil Metin2 Triarch HEMEN TIKLA!
Resident Evil serisi, 25 yıllık tarihi boyunca, kendisine şüpheli bir biyo-silah enjekte eden ve her ortaya çıktığında yeni bir şeye dönüşen çılgın bir bilim adamı gibi sürekli değişti ve gelişti. Resident Evil, hayatta kalma-korku ve aksiyon oyununun farklı karışımlarını denerken, bu evrimler çoğu zaman unsurların büyüleyici bir şekilde yeniden birleşimi oldu. İle Yerleşik Evil 7 Capcom sallanır birinci şahıs açısından daha dar bir kapsamı ile direk, ve daha çok korku-odaklı oyun. Resident Evil Village , bu fikri selefinden çok farklı hissettiren ama aynı derecede ilgi çekici bir şey yapma fikrini geliştiriyor.
Perspektif ve mekanik temeller aynı olsa da Village, RE7'den kendi yönünde ayrılıyor ve aynı zemini yeniden kurma dürtüsüne direnirken o oyunla ilgili harika olan bazı şeyleri yakalıyor. Bazı noktalarda hala korkutucu olsa da, aynı temel birinci şahıs formülüne daha az korku odaklı bir yaklaşım gerektirir. Village, Resident Evil'ı geliştirmeye devam ederken, temel ilkelerinden bazılarını keskin bir şekilde kavrayarak, cildinizin altına girmenin ve gerginliği artırmanın yeni yollarını (veya eskilerini canlandırmanın) bularak geliştirmeye devam ediyor.
Resident Evil Village, bir süredir oldukça net bir şekilde görüldüğü gibi, Resident Evil 4'ün merceğinden Resident Evil 7. Daha hızlı tempolu bir aksiyon yaklaşımı için önceki oyunların daha yavaş, hayatta kalma-korku odağı. RE4 korkutucuydu çünkü düşmanlar tarafından eziliyordunuz, köşelere geriliyordunuz ve motorlu testereleri kullanan deli adamlar tarafından kovalanıyordunuz. Karartılmış koridorları takas etti ve adrenalin yüklü panik için korkuları atladı.
Bu yüzden RE7, ilk Resident Evil'in karanlık ve ürkütücü perili ev fikrine yaslanırken, Village daha hızlı, panik yapan RE4'ten ipuçları alarak dönüşüyor. Tekrar, arkanızda ne olduğunu merak etmenizi sağlayan sıkı, kapalı birinci şahıs bakış açısıyla oynanıyor ve yine de muhteşem, kıvrımlı ortamları aracılığıyla daha yavaş hareket ve keşiflere odaklanıyor. Ancak Village'ın yaklaşımı belirgin bir şekilde daha aksiyon merkezli ve Capcom'un yeniden başlatma formülünü seriye bu kadar farklı bir yöne itmeyi başarması dikkat çekici.
Village, üç yıl sonra Resident Evil 7'nin hikayesini yeniden canlandıran Ethan Winters'a odaklanıyor. Eşi Mia'yı Baker'ın evinden kurtardıktan ve ardından Resident Evil franchise'ın ana dayanağı Chris Redfield tarafından kurtarıldıktan sonra Ethan ve Mia, Chris'in yardımıyla saklanarak hayatlarını yeniden başlatmak için Avrupa'ya taşındı. O zamandan beri bir kızları oldu ve hayatlarını yeniden bir araya getirmeye çalışırken Ethan, yaşadığı travma ile mücadele etmeye devam ediyor. Bu arada Mia konuyu aklından çıkarmaya çalışıyor ve hatta onu hatırlamakta zorlanıyor gibi görünüyor. Ancak Ethan, paylaştıkları "canavarlarla dolu bir evde işkence görerek hayatta kalan" travma konusunda karısının neden biraz tuhaf davrandığını gerçekten anlayamadan, Chris ve ekibi çiftin içine girdi.
Ethan, bir araba kazasından bir süre sonra uyanır. Onu ve Rose'u taşıyan iki rastgele özel kuvvet adamı öldü. Ethan, boş görünen bir köye çarpana kadar kayıp çocuğunu bulmak için karlı ormanda dolaşır. Çok geçmeden kurtadam gibi görünenlerin kuşatma altında olduğunu keşfeder. Her şey, sizi karmakarışık, akılsız zombiler yerine insan gibi davranan düşmanların istila ettiği bir köye bırakarak RE formülünü alt üst eden Resident Evil 4'ün başlangıcını son derece anımsatıyor. Lycanlar silah kullanıyor ve size ok atıyorlar ve etrafınızı sarmaktan kaçınmak için evlere koşabilir ve ilerlemelerini yavaşlatmak için kapılara mobilyalarla barikat kurabilirsiniz. Village'daki ilk büyük zorluk, çılgınca barikatlar kurmaya, silah bulmaya çalışırken bu yaratıkların saldırısından sağ çıkmaktır.
Tıpkı 2005'teki ilhamı gibi, Village'ın açılış savaşı da savunulabilir bir konum yaratmaya veya ciddi bir kaybetme tehlikesiyle karşı karşıya olduğunuz devam eden bir silahlı çatışmaya katılmaya çalışmanın korkutucu yoğunluğuna giriyor. Bu, dövüşü, silahınızdaki mermi sayısının, topaklanan Kalıplı düşmanlarından birini öldürmek için ihtiyacınız olan mermi sayısıyla aynı olmadığının farkına varılması korkusuna neden olan RE7'nin yavaş yanma korkusundan tamamen farklı bir duygu. Ancak Village'ın dövüşü kalbinizin çarpmasına neden olabilir.
Gerçekten, Village'ın RE7'den bu kadar uzaklaştığını hissetmesi, bu konuda işe yarayan şeydir - bir devam filmi olarak, Capcom kendine meydan okumak için yeni bir yol arıyormuş gibi geliyor. Village'de çoğu zaman, en azından standart zorlukta, yüzleşmek üzere olduğunuz her şey için kendinizi iyi donanımlı bulacaksınız - zorluk, bu kaynakları etkili bir şekilde kullanmak ve kendinizi hayatta tutmaktır. Village, RE7 ile aynı hareket sistemlerini kullanıyor, bu da zaman zaman biraz yavaş ve hantal hissediyor; Ethan özellikle çevik değil ve bir sprintte bile zar zor hareket ediyormuş gibi hissedebilir. Pekmezin içinden geçme hissine rağmen, Village, düşmanların da yavaş ve temkinli yaklaşması için ayarlanmış. bu yüzden onlarla uğraşmak, onların hareketlerini değerlendirmenize veya size yaklaşma ve sizi parçalama şansı vermeden önce zayıf noktalarına vurmanıza neden olan bir açmaz gibi bir araya geliyor. Kendinizi tehlikeden uzak tutmak için alanlarda gezinmeye çalışırken gerginliği de arttırır - birinci şahıs görüşü, farkındalığınızın çok dar olduğu anlamına gelir, bu nedenle çevreniz hakkında aşırı titiz kalmak çok önemlidir. Bazen koşmanız ve ayakta durmak için daha iyi bir yer bulabileceğinizi ummanız gerekir.
Kontroller etrafı sarıldıklarında gergin anlar için çalışırken, patron savaşlarında biraz sallantıda hissediyorlar. Burada, bir canavar size saldırırken veya büyük bir silahla size saldırırken sık sık saldırılardan kaçıyorsunuz. Hareketinizin sınırlarını hafifletmeye yardımcı olan RE7'den başka bir engel olan bir korumada ellerinizi tutma yeteneğiyle bir miktar hasarı emebilirsiniz, ancak daha iyi strateji bir savaş alanında koşup yoldan çekilmektir. Bu genellikle rakibinizin ne yaptığını görmekten fedakarlık etmek anlamına gelir, böylece öyle ya da böyle hızlı bir hamle yapabilirsiniz ve bu, savaşmanın biraz garip bir yoludur. Ethan ileriye bakarken yanlara adım atamayacağından, sürekli olarak onun için koşuyorsunuz ve size gelen her şeyin size çarpmamasını umuyorsunuz. Bu patron savaşlarını sinir bozucu yapmaz veya zorluklarını artırmaz.
Mermilerin elde edilmesi kolaydır ve kısaysanız, çevrenizi arayarak bulduğunuz malzemelerden daha fazlasını yapabilir veya bunları, tam ihtiyacınız olduğunda ortaya çıkma tutkusu olan gezgin bir tüccar olan Duke'tan satın alabilirsiniz. Oyun boyunca çok sayıda silah ve silah yükseltmesi bulacaksınız ve yeni gizli öğeler bulmak için merkez kasabayı tekrar tekrar ziyaret edeceksiniz. Köye dağılmış domuzlar ve tavuklar gibi hayvanları içeren karakterinizi yükseltmek için bir sistem bile var. Onları vurun ve etlerini Duke'a getirin, onları sağlığınızı artıran, hareket hızınızı artıran veya korumanızı daha etkili hale getiren yemekler haline getirecek.
Etrafında taşıdığın her şey bir yere gitmek zorunda, bu yüzden Village RE4'ün envanter yönetim sistemini geri getiriyor: Silah, cephane ve sağlık öğeleriyle dolu bir çantanız var ve her bir eşya bir ızgarada yer kaplıyor. Oyunun çoğu için, muhtemelen bunun için endişelenmenize gerek kalmayacak, ancak işler ilerledikçe, kendinizi gittikçe daha fazla teçhizat taşırken bulmaya başlayacaksınız. Her şeyin sizin kasanıza uygun olduğundan emin olmak için öğeleri hareket ettirebilir, Tetris tarzı ve Duke'tan daha büyük kasalar satın alabilirsiniz, böylece daha fazla eşya getirebilirsiniz - ancak bu sistem, satmanız gerekip gerekmediğini merak etmeye başladığında en ilginç olanıdır. eski silahlardan kurtulun veya daha az kullanışlı öğeleri fazladan cephane gibi şeyler lehine fırlatın. Merhametli bir şekilde, işçilik malzemeleri envanterinizde sayılmaz, bu nedenle anında mermi ve sağlık öğeleri yapmakta özgürsünüz.
Village, RE7'den çok daha fazla düşman çeşitliliğine sahip olsa da, pek çok farklı hız ve yeni zorluklarla, hepsi ateş etmek değil. Hikayede ilerledikçe, her biri köye ve etrafındaki bölgeye hükmeden korkunç canavar insanlar olan Dört Lord'dan biri tarafından yönetilen dört farklı alan var. İlki, Lady Dimitrescu (internette çok ünlü) tarafından yönetilen kale ve köyde lycanların kafataslarını patlatmak için çok zaman harcarken, kale bölümünde yapılacak çok daha az atış var. Zaman zaman vurmanız gereken düşmanlarla karşılaşacaksınız, ancak kalede Dimitrescu ve kızları gibi dar koridorlarında gezinmek için çok daha fazla zaman harcanır - görünüşte vampirler kendilerini böcek bulutlarına dönüştürebilen ve başka yerlerde kendilerini yeniden düzenleyebilen vampirler - seni avlamak. Dimistrescu'yu veya kızlarını geleneksel silahlarınızla öldüremezsiniz, bu yüzden bulunursanız kaçmanız gerekir. Tüm seviye kaleyi keşfetmekle, bölgede ilerlemeniz gereken öğeleri aramakla, Dimistrescu'nun ağır ayak seslerini dinlerken ve ondan uzak durmaya çalışırken harcanır.
Bu ilk yeni alanda bile Village, deneyimini farklı korku fikirleriyle karıştırıyor ve yeniden harmanlıyor. Sadece tonlarca düşmanı vurmuyorsunuz, aynı zamanda, RE7'deki Baker evinde gezinmenin nasıl bir şey olduğuna çok daha yakın olan gizlilikle de meşgul oluyorsunuz. Oyunun sonraki bölümleri, yolunuza farklı engeller çıkarır. Resident Evil'in malikanesini veya Resident Evil 2'nin karakolunu anımsatan bulmaca ağırlıklı seviyeler var. Uzaktan korkunç derecede güçlü düşmanları duyduğunuz ve onlarla yüzleşmek zorunda kalacağınızı bilerek yığılmaya başlayın. Hazırlanırken ceplerinize cephane koyun. Ve Village'in RE7'yi bu kadar dikkate değer kılan yoğun korkulardan bazılarına da odaklanabileceğini gösteren noktalar var - burada bozulamayacak kadar iyi noktalar.
Village'in size çok sayıda silah vermesine ve onları kullanmanıza izin vermesine rağmen, her yeni köşeyi dolaşırken bir huzursuzluk atmosferini sürdürmenin de harika olduğunu söylemek yeterli. Bir sürü silahınız olabilir, ama yüzleşmek üzere olduğunuz şeyin üstesinden gelebilir misiniz? Karşılaştığınız bir sonraki yaratığa karşı bile işe yarayacaklar mı? Çok fazla eylem sağlamakla bu korkuyu sürdürmek arasında mükemmel bir denge var. Bu, RE7'nin uyandırdığı türden yoğun bir endişe değil, ancak Village kendi korkusunu teşvik ediyor ve gerilimi en az beklediğiniz anda yükseltmek için birkaç harika RE7 benzeri set parçasıyla sizi vuruyor. Dimitrescu ile belirli bir "oh bok" anı akla geliyor; Oyunun ilerleyen bölümlerinde diğerleri size sadece çok sayıda silahınız olduğu için yenilmez olduğunuz anlamına gelmediğini hatırlatır.
Village'ın hiçbir bölümü tamamen aynı değildir ve her biri, hem yeni hem de nostaljik bir şey yaratmak için onları temeldeki RE7 hissiyle birleştirmek için geçmiş Resident Evil oyunlarının farklı yönlerini kullanır. Oyunun, çalışma süresi boyunca ne kadar ustaca farklı bir şeye dönüşebildiği etkileyici ve her bölüm eğlenceli, yoğun ve doğal olarak kendi tarzında korkutucudur. Sonuç, sürekli olarak size yeni bir şeyler fırlatan, ancak her zaman zaten bildiğiniz ve deneyimlediğiniz şeye ilginç bir yeni yorum getirmiş gibi hissettiğiniz bir oyundur. Resident Evil fikirlerinin bir karmaşası, evet, ancak her biri son derece iyi uygulanıyor - bu, franchise'ın tüm geçmişinin farkında görünen ve en iyi unsurlarını istendiğinde toplayabilen bir oyundur.
Bununla ilgili uyarı, işlerin tuhaf ve tepeden tırnağa dönüş yaptığı oyunun son saatidir. Village'ın son anlarına doğru koşarken, aksiyon daha da yükselir ve bu da gereksiz ayrılıklar gibi hissettiren ve genel pakete fazla bir şey katmayan son birkaç düşman karşılaşmasıyla sonuçlanır. Lycan ordularıyla geçmişte yaşanan kavgalar, hareket etmeye devam etmenizi ve karşılaştığınız şeye dikkat etmenizi gerektiren yoğun meselelerdi, bu son parçalar bir portaldan başka bir oyuna adım atmışsınız gibi hissettiriyor. Orada birkaç dakika boyunca Village, Resident Evil 6'nın en kötü aksiyon ağırlıklı bölümlerini çiziyor, dişlerinizi gıcırdatmanıza ve yumruklarınızı sıkmanıza neden olan şeyin izini kaybediyor ve bunu Call of Duty gibi atıcılara benzer bir şeyle değiştiriyor.
Aynı an, Village'ın hikayesindeki bazı tutarsızlıkları vurguluyor. Oyunda görünen Umbrella şirketinin logosuna odaklanan yayın öncesi görüntüler olmasına rağmen, Village'ın daha büyük RE franchise'ına bağlanma şekli biraz üzerinde durulmuş hissediyor. Aynısı, gerçekten hiçbir şey açıklamadan gizemli bir şey söylemek için oraya buraya gelen Chris Redfield için de geçerli. Ethan'ın Dört Lord ile etkileşimlerine odaklanmak ve köyde neler olup bittiğini ortaya çıkarmak daha eğlenceli ve ilginç - bunlar önemsiz ve insan olarak ortaya çıkan düşmanlardır. Birbirlerini pek sevmiyorlar ama yine de size işkence etmek ve sakat bırakmak istiyorlar ve Ethan ve birbirleriyle etkileşimleri karakterlerine boyut katıyor. Sonuç olarak, bu en iyi Resident Evil hikayesi değil, ancak eğlenceli kötü adamlarla dolu ürkütücü bir boğuşma. O'
Neyse ki, oyunun ilerleyen safhalarında derinliklere dalma uzun sürmez ve dövüşle ilgili eğlenceli unsurlar - bire bir veya bire çok fazla kavgaların tartışmalı doğası ve zorlu alt etmenin yollarını bulma düşmanlar sizi parçalamadan önce - hızlı tempolu arcade modu The Mercenaries'e aktarılır. Bu aynı zamanda Resident Evil 4'ten çıkan bir asansör gibi hissettiriyor; Köyün savaşını alır, üzerine bir zamanlayıcı tokatlar ve puan kazanmaya odaklanır. The Mercenaries, kendi başına eğlenceli bir yan aktivitedir, düşmanları hızlı bir şekilde indirerek ve verilen seviyelerden birini olabildiğince hızlı tamamlamaya çalışarak her zaman daha yüksek bir puan almaya cesaret eder. Köyde savaşın ne kadar sıkı olabileceğini gösteriyor, ancak bazen savaş alanı etrafındaki yavaş, su altı hareket hissiyle biraz geri çekilebilir.
Village paketinin bir başka özelliği de, hem Resident Evil karakterleri hem de canavarlar olarak diğer oyuncularla savaştığınız çok oyunculu odaklı bir mod olan Resident Evil Re: Verse. Re: Verse, bu yaz Village alıcıları için ayrı olarak yayınlanması planlanıyor, ancak inceleme metnimize dahil edilmedi.
Resident Evil 7, serinin korku temellerine mükemmel bir dönüş oldu, ancak yeni fikirler ve yeni bir bakış açısıyla kurnazca değiştirildi. Benzer şekilde Village, Resident Evil'in en iyi aksiyon unsurlarının akıllıca yeniden tanıtımıdır. Köy, RE7'yi böylesine temiz hava (ya da belki kokuşmuş, bayat, küf dolu, ama iyi bir şekilde ) yapan bazı şeyleri yakalamasına rağmen , kendi benzersiz yaratığı haline geliyor. Güzelce bükülmüş şeytan Resident Evil'in gelecekte neye dönüşebileceğini merak ediyorsun.
Perspektif ve mekanik temeller aynı olsa da Village, RE7'den kendi yönünde ayrılıyor ve aynı zemini yeniden kurma dürtüsüne direnirken o oyunla ilgili harika olan bazı şeyleri yakalıyor. Bazı noktalarda hala korkutucu olsa da, aynı temel birinci şahıs formülüne daha az korku odaklı bir yaklaşım gerektirir. Village, Resident Evil'ı geliştirmeye devam ederken, temel ilkelerinden bazılarını keskin bir şekilde kavrayarak, cildinizin altına girmenin ve gerginliği artırmanın yeni yollarını (veya eskilerini canlandırmanın) bularak geliştirmeye devam ediyor.
Resident Evil Village, bir süredir oldukça net bir şekilde görüldüğü gibi, Resident Evil 4'ün merceğinden Resident Evil 7. Daha hızlı tempolu bir aksiyon yaklaşımı için önceki oyunların daha yavaş, hayatta kalma-korku odağı. RE4 korkutucuydu çünkü düşmanlar tarafından eziliyordunuz, köşelere geriliyordunuz ve motorlu testereleri kullanan deli adamlar tarafından kovalanıyordunuz. Karartılmış koridorları takas etti ve adrenalin yüklü panik için korkuları atladı.
Bu yüzden RE7, ilk Resident Evil'in karanlık ve ürkütücü perili ev fikrine yaslanırken, Village daha hızlı, panik yapan RE4'ten ipuçları alarak dönüşüyor. Tekrar, arkanızda ne olduğunu merak etmenizi sağlayan sıkı, kapalı birinci şahıs bakış açısıyla oynanıyor ve yine de muhteşem, kıvrımlı ortamları aracılığıyla daha yavaş hareket ve keşiflere odaklanıyor. Ancak Village'ın yaklaşımı belirgin bir şekilde daha aksiyon merkezli ve Capcom'un yeniden başlatma formülünü seriye bu kadar farklı bir yöne itmeyi başarması dikkat çekici.
Village, üç yıl sonra Resident Evil 7'nin hikayesini yeniden canlandıran Ethan Winters'a odaklanıyor. Eşi Mia'yı Baker'ın evinden kurtardıktan ve ardından Resident Evil franchise'ın ana dayanağı Chris Redfield tarafından kurtarıldıktan sonra Ethan ve Mia, Chris'in yardımıyla saklanarak hayatlarını yeniden başlatmak için Avrupa'ya taşındı. O zamandan beri bir kızları oldu ve hayatlarını yeniden bir araya getirmeye çalışırken Ethan, yaşadığı travma ile mücadele etmeye devam ediyor. Bu arada Mia konuyu aklından çıkarmaya çalışıyor ve hatta onu hatırlamakta zorlanıyor gibi görünüyor. Ancak Ethan, paylaştıkları "canavarlarla dolu bir evde işkence görerek hayatta kalan" travma konusunda karısının neden biraz tuhaf davrandığını gerçekten anlayamadan, Chris ve ekibi çiftin içine girdi.
Ethan, bir araba kazasından bir süre sonra uyanır. Onu ve Rose'u taşıyan iki rastgele özel kuvvet adamı öldü. Ethan, boş görünen bir köye çarpana kadar kayıp çocuğunu bulmak için karlı ormanda dolaşır. Çok geçmeden kurtadam gibi görünenlerin kuşatma altında olduğunu keşfeder. Her şey, sizi karmakarışık, akılsız zombiler yerine insan gibi davranan düşmanların istila ettiği bir köye bırakarak RE formülünü alt üst eden Resident Evil 4'ün başlangıcını son derece anımsatıyor. Lycanlar silah kullanıyor ve size ok atıyorlar ve etrafınızı sarmaktan kaçınmak için evlere koşabilir ve ilerlemelerini yavaşlatmak için kapılara mobilyalarla barikat kurabilirsiniz. Village'daki ilk büyük zorluk, çılgınca barikatlar kurmaya, silah bulmaya çalışırken bu yaratıkların saldırısından sağ çıkmaktır.
Tıpkı 2005'teki ilhamı gibi, Village'ın açılış savaşı da savunulabilir bir konum yaratmaya veya ciddi bir kaybetme tehlikesiyle karşı karşıya olduğunuz devam eden bir silahlı çatışmaya katılmaya çalışmanın korkutucu yoğunluğuna giriyor. Bu, dövüşü, silahınızdaki mermi sayısının, topaklanan Kalıplı düşmanlarından birini öldürmek için ihtiyacınız olan mermi sayısıyla aynı olmadığının farkına varılması korkusuna neden olan RE7'nin yavaş yanma korkusundan tamamen farklı bir duygu. Ancak Village'ın dövüşü kalbinizin çarpmasına neden olabilir.
Gerçekten, Village'ın RE7'den bu kadar uzaklaştığını hissetmesi, bu konuda işe yarayan şeydir - bir devam filmi olarak, Capcom kendine meydan okumak için yeni bir yol arıyormuş gibi geliyor. Village'de çoğu zaman, en azından standart zorlukta, yüzleşmek üzere olduğunuz her şey için kendinizi iyi donanımlı bulacaksınız - zorluk, bu kaynakları etkili bir şekilde kullanmak ve kendinizi hayatta tutmaktır. Village, RE7 ile aynı hareket sistemlerini kullanıyor, bu da zaman zaman biraz yavaş ve hantal hissediyor; Ethan özellikle çevik değil ve bir sprintte bile zar zor hareket ediyormuş gibi hissedebilir. Pekmezin içinden geçme hissine rağmen, Village, düşmanların da yavaş ve temkinli yaklaşması için ayarlanmış. bu yüzden onlarla uğraşmak, onların hareketlerini değerlendirmenize veya size yaklaşma ve sizi parçalama şansı vermeden önce zayıf noktalarına vurmanıza neden olan bir açmaz gibi bir araya geliyor. Kendinizi tehlikeden uzak tutmak için alanlarda gezinmeye çalışırken gerginliği de arttırır - birinci şahıs görüşü, farkındalığınızın çok dar olduğu anlamına gelir, bu nedenle çevreniz hakkında aşırı titiz kalmak çok önemlidir. Bazen koşmanız ve ayakta durmak için daha iyi bir yer bulabileceğinizi ummanız gerekir.
Kontroller etrafı sarıldıklarında gergin anlar için çalışırken, patron savaşlarında biraz sallantıda hissediyorlar. Burada, bir canavar size saldırırken veya büyük bir silahla size saldırırken sık sık saldırılardan kaçıyorsunuz. Hareketinizin sınırlarını hafifletmeye yardımcı olan RE7'den başka bir engel olan bir korumada ellerinizi tutma yeteneğiyle bir miktar hasarı emebilirsiniz, ancak daha iyi strateji bir savaş alanında koşup yoldan çekilmektir. Bu genellikle rakibinizin ne yaptığını görmekten fedakarlık etmek anlamına gelir, böylece öyle ya da böyle hızlı bir hamle yapabilirsiniz ve bu, savaşmanın biraz garip bir yoludur. Ethan ileriye bakarken yanlara adım atamayacağından, sürekli olarak onun için koşuyorsunuz ve size gelen her şeyin size çarpmamasını umuyorsunuz. Bu patron savaşlarını sinir bozucu yapmaz veya zorluklarını artırmaz.
Mermilerin elde edilmesi kolaydır ve kısaysanız, çevrenizi arayarak bulduğunuz malzemelerden daha fazlasını yapabilir veya bunları, tam ihtiyacınız olduğunda ortaya çıkma tutkusu olan gezgin bir tüccar olan Duke'tan satın alabilirsiniz. Oyun boyunca çok sayıda silah ve silah yükseltmesi bulacaksınız ve yeni gizli öğeler bulmak için merkez kasabayı tekrar tekrar ziyaret edeceksiniz. Köye dağılmış domuzlar ve tavuklar gibi hayvanları içeren karakterinizi yükseltmek için bir sistem bile var. Onları vurun ve etlerini Duke'a getirin, onları sağlığınızı artıran, hareket hızınızı artıran veya korumanızı daha etkili hale getiren yemekler haline getirecek.
Etrafında taşıdığın her şey bir yere gitmek zorunda, bu yüzden Village RE4'ün envanter yönetim sistemini geri getiriyor: Silah, cephane ve sağlık öğeleriyle dolu bir çantanız var ve her bir eşya bir ızgarada yer kaplıyor. Oyunun çoğu için, muhtemelen bunun için endişelenmenize gerek kalmayacak, ancak işler ilerledikçe, kendinizi gittikçe daha fazla teçhizat taşırken bulmaya başlayacaksınız. Her şeyin sizin kasanıza uygun olduğundan emin olmak için öğeleri hareket ettirebilir, Tetris tarzı ve Duke'tan daha büyük kasalar satın alabilirsiniz, böylece daha fazla eşya getirebilirsiniz - ancak bu sistem, satmanız gerekip gerekmediğini merak etmeye başladığında en ilginç olanıdır. eski silahlardan kurtulun veya daha az kullanışlı öğeleri fazladan cephane gibi şeyler lehine fırlatın. Merhametli bir şekilde, işçilik malzemeleri envanterinizde sayılmaz, bu nedenle anında mermi ve sağlık öğeleri yapmakta özgürsünüz.
Village, RE7'den çok daha fazla düşman çeşitliliğine sahip olsa da, pek çok farklı hız ve yeni zorluklarla, hepsi ateş etmek değil. Hikayede ilerledikçe, her biri köye ve etrafındaki bölgeye hükmeden korkunç canavar insanlar olan Dört Lord'dan biri tarafından yönetilen dört farklı alan var. İlki, Lady Dimitrescu (internette çok ünlü) tarafından yönetilen kale ve köyde lycanların kafataslarını patlatmak için çok zaman harcarken, kale bölümünde yapılacak çok daha az atış var. Zaman zaman vurmanız gereken düşmanlarla karşılaşacaksınız, ancak kalede Dimitrescu ve kızları gibi dar koridorlarında gezinmek için çok daha fazla zaman harcanır - görünüşte vampirler kendilerini böcek bulutlarına dönüştürebilen ve başka yerlerde kendilerini yeniden düzenleyebilen vampirler - seni avlamak. Dimistrescu'yu veya kızlarını geleneksel silahlarınızla öldüremezsiniz, bu yüzden bulunursanız kaçmanız gerekir. Tüm seviye kaleyi keşfetmekle, bölgede ilerlemeniz gereken öğeleri aramakla, Dimistrescu'nun ağır ayak seslerini dinlerken ve ondan uzak durmaya çalışırken harcanır.
Bu ilk yeni alanda bile Village, deneyimini farklı korku fikirleriyle karıştırıyor ve yeniden harmanlıyor. Sadece tonlarca düşmanı vurmuyorsunuz, aynı zamanda, RE7'deki Baker evinde gezinmenin nasıl bir şey olduğuna çok daha yakın olan gizlilikle de meşgul oluyorsunuz. Oyunun sonraki bölümleri, yolunuza farklı engeller çıkarır. Resident Evil'in malikanesini veya Resident Evil 2'nin karakolunu anımsatan bulmaca ağırlıklı seviyeler var. Uzaktan korkunç derecede güçlü düşmanları duyduğunuz ve onlarla yüzleşmek zorunda kalacağınızı bilerek yığılmaya başlayın. Hazırlanırken ceplerinize cephane koyun. Ve Village'in RE7'yi bu kadar dikkate değer kılan yoğun korkulardan bazılarına da odaklanabileceğini gösteren noktalar var - burada bozulamayacak kadar iyi noktalar.
Village'in size çok sayıda silah vermesine ve onları kullanmanıza izin vermesine rağmen, her yeni köşeyi dolaşırken bir huzursuzluk atmosferini sürdürmenin de harika olduğunu söylemek yeterli. Bir sürü silahınız olabilir, ama yüzleşmek üzere olduğunuz şeyin üstesinden gelebilir misiniz? Karşılaştığınız bir sonraki yaratığa karşı bile işe yarayacaklar mı? Çok fazla eylem sağlamakla bu korkuyu sürdürmek arasında mükemmel bir denge var. Bu, RE7'nin uyandırdığı türden yoğun bir endişe değil, ancak Village kendi korkusunu teşvik ediyor ve gerilimi en az beklediğiniz anda yükseltmek için birkaç harika RE7 benzeri set parçasıyla sizi vuruyor. Dimitrescu ile belirli bir "oh bok" anı akla geliyor; Oyunun ilerleyen bölümlerinde diğerleri size sadece çok sayıda silahınız olduğu için yenilmez olduğunuz anlamına gelmediğini hatırlatır.
Village'ın hiçbir bölümü tamamen aynı değildir ve her biri, hem yeni hem de nostaljik bir şey yaratmak için onları temeldeki RE7 hissiyle birleştirmek için geçmiş Resident Evil oyunlarının farklı yönlerini kullanır. Oyunun, çalışma süresi boyunca ne kadar ustaca farklı bir şeye dönüşebildiği etkileyici ve her bölüm eğlenceli, yoğun ve doğal olarak kendi tarzında korkutucudur. Sonuç, sürekli olarak size yeni bir şeyler fırlatan, ancak her zaman zaten bildiğiniz ve deneyimlediğiniz şeye ilginç bir yeni yorum getirmiş gibi hissettiğiniz bir oyundur. Resident Evil fikirlerinin bir karmaşası, evet, ancak her biri son derece iyi uygulanıyor - bu, franchise'ın tüm geçmişinin farkında görünen ve en iyi unsurlarını istendiğinde toplayabilen bir oyundur.
Bununla ilgili uyarı, işlerin tuhaf ve tepeden tırnağa dönüş yaptığı oyunun son saatidir. Village'ın son anlarına doğru koşarken, aksiyon daha da yükselir ve bu da gereksiz ayrılıklar gibi hissettiren ve genel pakete fazla bir şey katmayan son birkaç düşman karşılaşmasıyla sonuçlanır. Lycan ordularıyla geçmişte yaşanan kavgalar, hareket etmeye devam etmenizi ve karşılaştığınız şeye dikkat etmenizi gerektiren yoğun meselelerdi, bu son parçalar bir portaldan başka bir oyuna adım atmışsınız gibi hissettiriyor. Orada birkaç dakika boyunca Village, Resident Evil 6'nın en kötü aksiyon ağırlıklı bölümlerini çiziyor, dişlerinizi gıcırdatmanıza ve yumruklarınızı sıkmanıza neden olan şeyin izini kaybediyor ve bunu Call of Duty gibi atıcılara benzer bir şeyle değiştiriyor.
Aynı an, Village'ın hikayesindeki bazı tutarsızlıkları vurguluyor. Oyunda görünen Umbrella şirketinin logosuna odaklanan yayın öncesi görüntüler olmasına rağmen, Village'ın daha büyük RE franchise'ına bağlanma şekli biraz üzerinde durulmuş hissediyor. Aynısı, gerçekten hiçbir şey açıklamadan gizemli bir şey söylemek için oraya buraya gelen Chris Redfield için de geçerli. Ethan'ın Dört Lord ile etkileşimlerine odaklanmak ve köyde neler olup bittiğini ortaya çıkarmak daha eğlenceli ve ilginç - bunlar önemsiz ve insan olarak ortaya çıkan düşmanlardır. Birbirlerini pek sevmiyorlar ama yine de size işkence etmek ve sakat bırakmak istiyorlar ve Ethan ve birbirleriyle etkileşimleri karakterlerine boyut katıyor. Sonuç olarak, bu en iyi Resident Evil hikayesi değil, ancak eğlenceli kötü adamlarla dolu ürkütücü bir boğuşma. O'
Neyse ki, oyunun ilerleyen safhalarında derinliklere dalma uzun sürmez ve dövüşle ilgili eğlenceli unsurlar - bire bir veya bire çok fazla kavgaların tartışmalı doğası ve zorlu alt etmenin yollarını bulma düşmanlar sizi parçalamadan önce - hızlı tempolu arcade modu The Mercenaries'e aktarılır. Bu aynı zamanda Resident Evil 4'ten çıkan bir asansör gibi hissettiriyor; Köyün savaşını alır, üzerine bir zamanlayıcı tokatlar ve puan kazanmaya odaklanır. The Mercenaries, kendi başına eğlenceli bir yan aktivitedir, düşmanları hızlı bir şekilde indirerek ve verilen seviyelerden birini olabildiğince hızlı tamamlamaya çalışarak her zaman daha yüksek bir puan almaya cesaret eder. Köyde savaşın ne kadar sıkı olabileceğini gösteriyor, ancak bazen savaş alanı etrafındaki yavaş, su altı hareket hissiyle biraz geri çekilebilir.
Village paketinin bir başka özelliği de, hem Resident Evil karakterleri hem de canavarlar olarak diğer oyuncularla savaştığınız çok oyunculu odaklı bir mod olan Resident Evil Re: Verse. Re: Verse, bu yaz Village alıcıları için ayrı olarak yayınlanması planlanıyor, ancak inceleme metnimize dahil edilmedi.
Resident Evil 7, serinin korku temellerine mükemmel bir dönüş oldu, ancak yeni fikirler ve yeni bir bakış açısıyla kurnazca değiştirildi. Benzer şekilde Village, Resident Evil'in en iyi aksiyon unsurlarının akıllıca yeniden tanıtımıdır. Köy, RE7'yi böylesine temiz hava (ya da belki kokuşmuş, bayat, küf dolu, ama iyi bir şekilde ) yapan bazı şeyleri yakalamasına rağmen , kendi benzersiz yaratığı haline geliyor. Güzelce bükülmüş şeytan Resident Evil'in gelecekte neye dönüşebileceğini merak ediyorsun.
