Ayyıldız2 | 2008 TR Yapısı • 1-99 Orta Emek Destan • Oto Avsız • 10 Temmuz 21:00 HEMEN TIKLA!
Kendini şanslı hissediyor musun?
Terry Cavanagh, bazı zorlu oyunlar yaptığı için bilinir . VVVVVV veya Super Hexagon gibi oyunları oynadıysanız, onun benzersiz basit ve cezalandırıcı oyun tasarımına aşinasınızdır. Bu tasarım, en son projesi Dicey Dungeons ile tamamen yeni bir formda da olsa tam teşhirde . Burada, refleksleriniz yerine, şansa dayalı cehennemin cezalandırıcı eldivenlerinden bir sürü canlı zar almanız gerektiği için stratejik becerileriniz test ediliyor. Sevimli, çileden çıkarıyor ve tehlikeli derecede eğlenceli.
Dicey Dungeons, kaderin vücut bulmuş hali Lady Luck tarafından yönetilen tuhaf bir oyun şovunda geçiyor. Altı yarışmacının her biri, en büyük arzularının peşinden koşarak yarışma programına geldi ve bu arzular, sadece 'kazanabilirlerse' onların olacak. İşin püf noktası, oyun gösterisine katılımın her katılımcının bir oyun kalıbına dönüştürülmesini ve şans eseri yönetilen bir dizi hain, değişen zindanlarda savaşmasını gerektirmesidir. Ve bir bölümün sonuna kadar ulaşma şansına rağmen, her zaman tamamen kazanmadan önce katlanmaları gereken başka bir bölüm vardır .
Anlatı, çoğunlukla yapacağınız sonsuz koşular için bir çerçeveleme aracı olarak orada olsa da, yine de - yüzeyde - biraz sığ bir oyun gibi görünebilecek şeylere pek çok fantastik karakter katıyor. Lady Luck, karizmatik, ancak ince bir şekilde kötü kişiliğiyle ve bir nevi saçma, çocuk kitabı benzeri mizahı ve illüstrasyonları ile yarışma sunucusu rolünü iyi oynuyor ve Dicey Dungeons'a kendine özgü bir lezzet verme yolunda uzun bir yol kat ediyor.
Oyun, roguelike ve güverte inşa mekaniği akıllıca işlenmiş sıra tabanlı bir RPG şeklini alır. Geçtiğiniz her bölümde, zorlu bir patron dövüşüyle sonuçlanan giderek daha zor düşmanların altı katından geçersiniz. Yol boyunca, dükkanlardan ve mağlup edilen düşmanlardan teçhizat alırsınız ve genellikle her katın çıkışına ulaşmak için hangi yoldan gideceğinize karar vermeniz için biraz alan verilir. Her düşmanı yenmek ya da her sandığı açmak zorunda değilsiniz, bu nedenle maliyetleri ve faydaları sürekli tartarken stratejik becerileriniz devreye giriyor. Arkasındaki yükseltme örsüne erişmek için o düşmanla savaşıyor musunuz yoksa bunun yerine çıkış için acele mi ediyorsunuz? Önce Kardan Adam ile mi yoksa Banshee ile mi savaşacaksınız? Yanlış cevap yoktur ve sonuçlar her zaman bir dereceye kadar rastgele tesadüflerle belirlenir,
Dövüşteyken, eylemleriniz, her birinin etkinleştirilmesi için belirli zar numaralarına ihtiyaç duyduğu bir dizi kart tarafından belirlenir. Bazı kartların çift sayıya ihtiyacı vardır, bazı kartların çiftlere ihtiyacı vardır. Bazıları birkaç turda birkaç zar atmaya ihtiyaç duyarken, bazıları belirli maksimum eşiklerin altına düşen zarlara ihtiyaç duyar. Her turun başında varsayılan olarak üç zar atarsınız ve mevcut elinizle bunları en iyi şekilde nasıl sayacağınızı bulmak sizin işinizdir. Bazen zarların size göre gittiği bir dönüşünüz olur ve daha harekete geçme şansı bile olmadan düşmanı tamamen devirirsiniz. Bazen tam tersi olur ve temelde hiçbir şey yapamazsınız, ancak birkaç vuruş yapıp bir sonraki turda daha iyi bir katılım umarsınız.
O halde başarı, büyük ölçüde sizin uygun bir deste kurma yeteneğinize bağlıdır. Elinizde aynı anda en fazla altı kartınız olabilir, bu da işleri basit ve kolay yönetirken her kartı çok daha önemli hale getirir. Altı kartlık stoğunuz size çok fazla yer bırakmaz, bu nedenle size biraz sağlık restorasyonu veren bir kart daha iyi bir seçenek olabilirken gerçekten başka bir hücum kartına ihtiyacınız olup olmadığını iyice düşünmeniz gerekir. Eliniz aynı zamanda koşu ilerledikçe yinelemeniz gereken bir şeydir. Örneğin, daha sonra bir Kardan Adam çıkarmayı planlıyorsanız, zayıflığından yararlanmak için Ateş hasarı verebilecek birkaç kart takas etmek iyi olabilir.
Bir deste inşa etmede ne kadar iyi olursanız olun, kaçınılmaz olarak yine de çok fazla hasar alacaksınız ve Limit Break özelliği burada devreye giriyor. Yeterince cezayı aldıktan sonra, karakteriniz büyük ölçüde değiştirebilecek özel bir yeteneği tetikleyebilir. savaşın gelgiti. Örneğin, Savaşçı, yaptığınız bir sonraki eylemi iki katına çıkaran bir yetenek elde ederken, Cadı bu dönüşte fazladan üç zar atabilir. Bu hareketlerin hiçbiri kendi başına oyun bozmaz, ancak kesinlikle doğru koşullarda olabilirler, bu da her dövüşü çok daha ilginç kılar.
Aynı fikir, bazen sonuçlar üzerinde şiddetli etkilere sahip olabilen, savaştaki 'gizli' mekanikler için de geçerlidir. Örneğin, bir kart, iki düşük değerli zarı tek bir yüksek değerli zar olarak birleştirmenize izin verir. Ancak iki zarın toplamı altıdan fazlaysa, biri altılı zarla, biri de geri kalanı ne olursa olsun ölürsünüz. Bunun gibi küçük şeyler asla sizin için söylenmez, ancak onları oynarken keşfedeceğinizden eminiz ve bu yavaş büyüyen bilgi tabanı size sonraki koşularda daha iyi şanslar verir. Hepsi biraz karmaşık gelebilir, ancak bu savaş sistemi basitlik ve karmaşıklık arasında dikkate değer bir denge kurmayı başarıyor. Her zaman zor geliyor ama asla aşılmaz.
İşlerin çok kasvetli olmasını engelleyen şeyin büyük bir kısmı, her koşunun havadar ve özlü doğasıdır. Burada gereksiz öğe yoktur. Her katta etkileşim için yalnızca birkaç düşman ve ödül var ve her iki veya üç dövüşten sonra karakterinizi tekrar seviyelendiriyorsunuz. Vaktinizi alırsanız, birinci kattan patronu yenmek için hala belki yirmi dakika sürüyor ve bu yolculuktaki zorluk eğrisi neredeyse mükemmel bir şekilde değerlendiriliyor. Öyleyse kaybetmek, dağın sonuna kadar tekmeleniyormuşsunuz ve daha çok küçük bir aksilik gibi geliyor. Bulunduğunuz yere geri dönmeniz çok uzun sürmüyor ve muhtemelen bu sefer yolculuğunuzu biraz daha kolaylaştırmak için bir iki şey öğrendiniz.
Savaş sistemi kendi başına yeterince bağımlılık yapabilir, ancak her karakterin bir öncekinden ne kadar farklı oynadığını anladığınızda işler gerçekten ilginçleşir. Örneğin Robot, her tura üç zarla başlamaz. Bunun yerine, doğru tetiğe her dokunuşla yeni bir kalıbı manuel olarak çekerler ve her yeni kalıptaki sayı, kartların yanındaki bir 'CPU Ölçer'e eklenir. Sayaçtaki sayı limiti aşarsa, tüm kartlar kaybolur ve kalan zarı kullanamazsınız. Tam olarak limite gelirse, kullanmak için herhangi bir zar gerektirmeyen bir dizi bonus eylemi arasından seçim yapmanıza izin veren bir 'Jackpot' tetiklenir. Altı karakterin her biri, bunun gibi tamamen farklı bir oyun tarzına sahip, bu da Dicey Dungeons'a devasa birtekrar oynanabilirlik miktarı. İşler, kartları etkinleştirmek için zar atma kullanımının temel işlevinden hiçbir zaman tamamen farklı değildir, ancak Cavanagh, bu temel fikri yinelemek için etkileyici şekilde yaratıcı ve eğlenceli bazı yollar düşündü.
Tekrar oynanabilirlikten bahsetmişken, her karakterin fethedilmesi gereken toplam altı bölüm vardır ve bunların her biri bir öncekinden daha zor olan bir kural kümesine sahiptir. Örneğin, Hırsız'ın ikinci bölümü, her savaşa bir lanetli debuff ile başladığını görüyor, bu da her karta yüzde elli bir başarısızlık şansı veriyor. Bir kez tetiklendikten sonra kaybolur, ancak her savaşta bu lanetin üzerinizde asılı olması, eylemlere tamamen farklı bir şekilde yaklaşmanızı sağlar. Altı karakterin dövüş sistemi hakkındaki düşüncelerinizi nasıl genişlettiğine çok benzer şekilde, altı bölüm, her bir karakteri oynamayı nasıl düşündüğünüzü genişletir, çünkü ince ayarlı kural setleri her sınıfın benzersiz güçlü ve zayıf yönlerine hakim olmanızı gerektirir.
Bir araya gelmediyseniz, Dicey Dungeons sizi yeni şeyler denemeye zorlayarak sizi rahatsız etmekten zevk alan bir oyun türüdür. Bir karakter için iyi çalışan bir şey, bir diğerinde felaket olabilir ve bir bölümün kuralları, sizi geçen sefer zafere taşıyan eli tamamen torpile edebilir. Sizi sürekli olarak yeni yöntemler ve yeni oyun tarzları denemeye teşvik etmeye odaklanan bu odaklanma, Dicey Dungeons'ı bu kadar bağımlılık yaratan ve keyifli bir deneyim haline getiren şeylerin büyük bir kısmı çünkü sürekli kendini yeniden keşfetmenin yeni yollarını buluyor. Çekirdek oyun döngüsünün ne kadar tekrarlayıcı olduğunu düşündüğünüzde, bu daha da etkileyici. Her zaman aynı zar atma ve kağıt oynama hareketlerinden geçiyorsunuz, ancak burada veya orada birkaç kuralı değiştirmek neredeyse tamamen farklı hissettiren bir oyun ortaya çıkarıyor.
Bu eğlenceli, sürekli gelişen oyun tasarımı, saatlerce uçarken Dicey Dungeon'ların gerçek bir muamele gibi görünmesine yardımcı olan, son derece iyi yürütülen bir sunumla destekleniyor. Marlowe Dobbe'nin hikaye kitabı görselleri, onu benzerlerinden çok farklı kılan deneyime dostça ve karikatürize bir çekicilik katıyor. Sevimli düşmanlar, bir savaşı kazandıktan sonra sizi tebrik eder. Zarların hepsi teknik olarak hayatları için savaşıyor olsalar da, bir dövüşten diğerine geçerken yüzlerinde her zaman büyük gülümsemeler vardır. Bu görseller davetkar ve cesaret vericidir, sizi her zaman geri gelip bir koşu daha denemeye davet eder. Bu parçalayıcı görseller sonra bazı yapmak için Evi ve Hip Hop ögeleri karıştırır Chipzel inanılmaz çekici bir film müziği, ile desteklenmektedir katil izler.
Sonuç itibari ile;
Terry Cavanagh, Dicey Dungeons ile yine başardı; Bu, Switch için şu anda satın alabileceğiniz en iyi roguelike oyunlardan biridir. Bir sürü oyun çeşitliliği, fantastik müzik, yüksek becerili bir tavan ve arkadaş canlısı görseller, bunu kaçırmak istemeyeceğiniz tamamen sürükleyici ve eğlenceli bir deneyim haline getiriyor. Roguelikes veya kart oyunlarını seviyorsanız, bunu mümkün olan en kısa sürede almanızı şiddetle tavsiye ederiz - ve istemeseniz bile, yine de kontrol etmenizi öneririz.
Moderatör tarafında düzenlendi:
