- Katılım
- 31 Mar 2012
- Konular
- 71
- Mesajlar
- 91
- Online süresi
- 5d 22h
- Reaksiyon Skoru
- 77
- Altın Konu
- 14
- TM Yaşı
- 14 Yıl 2 Ay 18 Gün
- Başarım Puanı
- 118
- MmoLira
- 649
- DevLira
- 0
HERAKLES Otomatik Avlı kalıcı sunucu. 19 Haziran'da açılıyor. Atius & Wizard güvencesiyle hemen kayıt ol, ön kayıt ödülleri aktif. HEMEN TIKLA!
PEAKY BLİNDERS: BEYNİ
Peaky Blinders: Mastermind , yalnızca dokuzuncunun sonunda heyecanlanan bir beyzbol maçını izlemek gibidir. Zamana karşı kurulan bir bulmaca oyunudur ve maalesef sadece zamanınız dolduğunda adımını atmaya başlar. Bazı yeni zaman bükme ve bulmaca mekaniği sunarken, onları tatmin edici bir karışımda birleştirmekte başarısız oluyor. Zorlu son birkaç bölüm nihayetinde Mastermind'ı kurtarır, ancak onu asla kaynak materyalinin heyecanına tam olarak yükseltmez
BBC'nin popüler suç dramasına dayanan Peaky Blinders: Mastermind, Shelby ailesi (Peaky Blinders olarak da bilinir) Birmingham'ın Small Heath bölgesinde hakimiyetlerini ortaya koymaya çalışırken 1. Sezon olaylarından önce gerçekleşir. Oyuncu kadrosunun benzerlikleri oldukça belirgindir ve diziye aşina olan herkes tarafından anında tanınır; Bunların arasında Cillian Murphy (imzası olan yassı şapkası ile birlikte) ve sessiz bir otorite yayan Helen McCrory var. Seçme şansı olduğundan değil, yani Mastermind'da sözlü diyalog yok, bu da serinin tonunu tamamen yeniden yaratmaya yardımcı olmuyor. Elbette, her gün oyuncuların kötü bir taklidini okumak zorunda kalırdım.
Yine de karakterler arasındaki konuşmalarda biraz garip bir şeyler var. İfadeler pek doğru gelmiyor ve aile üyelerinin birbirlerine duydukları ses tamamen tanınmıyor. Değişimler, sertleşmiş suçlulardan daha çok çocukların hikaye kitabı karakterlerine benziyor. Ancak hikaye kesinlikle çocuk dostu değil, çünkü Peaky Blinders'ın merkezinde olduğu bir komplo etrafında dönüyor ve bir şiddet, aldatma ve intikam ağı ortaya çıkıyor. Bu hiçbir şekilde sürükleyici bir hikaye değil, bulmaca kutusu seviyelerini birbirine yapıştıran çizgi roman paneli benzeri ara sahneler ile kullanışlı bir hikaye.
İlk oyunumda tamamlamam dört ya da beş saatimi alan toplam 10 görev var, bunların çoğu 1919 Birmingham sanayiindeki tuğla depoların gölgesi altındaki Arnavut kaldırımlı sokaklarda geçiyor. Şovun atmosferi, varlıkların yeniden kullanılması nedeniyle bazı seviyeler birbirinden ayrışmasa bile ortamlarda iyi bir şekilde yeniden üretiliyor. Bu görevlerin her biri, çetenin oynanabilir altı üyesinden birini kontrol ederken, bir zaman sınırı içinde bir dizi hedefi tamamlamayı içerir.
Gösterinin atmosferi, bazı seviyeler birbirinden farklı görünmese bile ortamlarda iyi bir şekilde yeniden üretiliyor.
Scampish Finn küçük boşluklardan ve açık pencerelerden geçebilir, kalkık Arthur kapıları tekmeleyebilir ve düşmanlarla kavga edebilir ve diğer karakterlerin geçebilmesi için polisin dikkatini dağıtabilen kurnaz Ada. Bu yetenekler her karakter için çeşitlilik sunar, ancak sonuçta hepsi öğelerle etkileşime geçmek için aynı tek basma düğme istemine kaynar. Hedefler, zaman zaman çetenin eylemlerini başarılı bir şekilde senkronize etmeyi başardığınız tatmin edici anlar üretebilir, ancak aynı zamanda bunların çoğu, özellikle de belirli senaryolar birden fazla kez yeniden üretildiğinde başarısız olabilir.
Ana oyun, adımlarınızı anakronistik indie rock müzikleri gibi bazı çok hafif gizli mekaniklerle karıştırılmış bulmaca çözmekten oluşur. Buradaki fikir, ister bir kapıyı açmak için bir kaldıraç kullanarak, ister bir muhafız döverek olsun, savaşamayan karakterlerin geçebilmesi için olsun, kahramanlarınızın her birini doğru zamanda doğru yerde birbirlerine yardım etmek için almaktır. Bu, esasen gerçek planlamadan ziyade deneme yanılma yoluyla elde edilir. Büyük ölçüde, bir karakteri ilerleyemeyecekleri bir seviyeye hareket ettiriyor olacaksınız, ardından geri sarma mekanizmasını kullanarak ilk karaktere yardımcı olabilecekleri bir noktaya - onlarla bir akor vurabilecek bir sisteme geçmek için kullanacaksınız. 2017'de Seksi Brutale'i oynayan. Sorun şu ki, geri sarmanın cezası yok. Bu yüzden, yanlış bir adım atarsanız veya bir düşmanın görüş konisine yakalanırsanız, bu önemli değil. Bu biraz, bir hata yaptığınızı düşünüyorsanız, birkaç tur geri gitmenize izin veren bir rakibe karşı satranç oynamak gibidir.
Ana oyun, adımlarınızı anakronistik indie rock müzikleri gibi bazı çok hafif gizli mekaniklerle karıştırılmış bulmaca çözmekten oluşur.
Özellikle erken saatlerde, zaman zaman aşırı uzatılmış bir öğretici gibi hissettiren ve memnuniyet kazanmak için sadece birkaç küçük kafa kaşıma anı sunan biraz ödüllendirici olabilir. Yükselmesi çok uzun sürmesi utanç verici, çünkü tüm çarklar sonunda harekete geçtiğinde Peaky Blinders: Mastermind tamamen farklı bir deneyim haline geliyor ve eğlenceli bir meydan okuma sağlıyor.
Görev 8 benim için dönüm noktasıydı - işte burada işlerin çok daha ilginç hale geldiği yer. O zamana kadar, zamanınızın büyük çoğunluğu için ve çoğunlukla birbirine çok benzeyen yerlerde aynı anda yalnızca iki veya üç karakteri kontrol ediyorsunuz. Size düzenli olarak çözmeniz gereken basit bulmacalar verilir, örneğin bu kapıyı açmak veya bir düzine korumayı geçerken bu kolu çekmek gibi hızlı bir şekilde sıkıcı ve tekrarlayan hale gelir. Yine de, bu önceki seviyelerin en önemli özelliği, kanalizasyon şebekelerinde sürünerek ve karakoldayken karmaşık bir şekilde gardiyanlardan kaçarak Tommy, Arthur ve John'u kullanarak bir hapishaneye sızmak zorunda kalmamdı.
Görev 8 benim için dönüm noktasıydı - işte burada işlerin çok daha ilginç hale geldiği yer.
Yine de Mission 8'de, Tommy Shelby'nin psikolojik zihniyetinin unsurları, Birinci Dünya Savaşı'ndaki deneyiminden etkilenirken ilginç şekillerde devreye giriyor. Sizi bu belirli seviyeyi diğerlerinden biraz farklı oynamaya zorlar ve gizli unsurları temel bulmaca kutusu zihniyetine tercih eder. Aynı şey son iki görev için söylenemez, ancak çok daha büyük bir ölçekte gerçekleşiyorlar. Mastermind ile eğlencemin çoğunu bulduğum yer burası.
Peaky Blinders Sezon 5
Bu iki geniş haritanın bu kadar iyi olmasının ana nedeni, ilk kez 5'ten fazla çete üyesini kullanmanızı gerektirmeleri ve şehir genelinde zincir reaksiyonlar yaratmak için hepsini senkronize etmeleridir. Bir atı ve arabayı hareket ettirerek hedefimin bir ara sokakta yürümesini engellemek için parçalarımı zamanında sokaklarda taşımaya çalışmak gerçekten heyecan vericiydi. İlk başta basit bir teklif gibi görünen şey, istediğiniz sonucu elde etmek için tetiklemeniz gereken karmaşık bir olaylar dizisi haline gelir.
Bu bulmacalar daha zorlayıcıydı ve koordine etmek, herkes eskisinden çok daha az çocuk oyuncağı haline geldi, o kadar ki birkaç kez geri sarmak ve stratejimi yeniden düşünmek zorunda kaldım. Sonunda bitirdiğimde bile bronz madalya zamanını zar zor kazıyordum, bu da beni geri dönüp altın sıralamasına ulaşmak için neredeyse bir dakika boyunca bir şekilde traş olmayı denemeye heveslendirdi. Bu madalya sistemi, geleneksel olarak çöp toplanabilir birkaç cep saati ile birlikte, çok sınırlı bir miktar da olsa, her görev için bir tekrarlanabilirlik seviyesi sunar.
Bu son iki seviye, Peaky Blinders: Mastermind'ın bütünüyle olmasını istediğim şeydi.
Benzer şekilde, son görev Küçük Heath etrafında yola çıkmanızı ve işi bitirmek için ekibinizi bölmenizi gerektirir. Zorlukları hiç abartılmadan biraz yukarı kaldırır ve şaşırtıcı olmasa da tatmin edici bir şekilde hikayeyi sağlamlaştırır. Bu son iki seviye, Peaky Blinders: Mastermind'in bütünüyle olmasını istediğim şeydi: tüm çetenin setini bir gizem ve entrika zemininde kullanan zorlu bir bulmaca kutusu seti. En sonunda bundan sadece bir saat kadar almanız talihsiz bir durum.
Peaky Blinders: Mastermind İnceleme
Zaman Haydutları
Peaky Blinders: Mastermind , yalnızca dokuzuncunun sonunda heyecanlanan bir beyzbol maçını izlemek gibidir. Zamana karşı kurulan bir bulmaca oyunudur ve maalesef sadece zamanınız dolduğunda adımını atmaya başlar. Bazı yeni zaman bükme ve bulmaca mekaniği sunarken, onları tatmin edici bir karışımda birleştirmekte başarısız oluyor. Zorlu son birkaç bölüm nihayetinde Mastermind'ı kurtarır, ancak onu asla kaynak materyalinin heyecanına tam olarak yükseltmez
BBC'nin popüler suç dramasına dayanan Peaky Blinders: Mastermind, Shelby ailesi (Peaky Blinders olarak da bilinir) Birmingham'ın Small Heath bölgesinde hakimiyetlerini ortaya koymaya çalışırken 1. Sezon olaylarından önce gerçekleşir. Oyuncu kadrosunun benzerlikleri oldukça belirgindir ve diziye aşina olan herkes tarafından anında tanınır; Bunların arasında Cillian Murphy (imzası olan yassı şapkası ile birlikte) ve sessiz bir otorite yayan Helen McCrory var. Seçme şansı olduğundan değil, yani Mastermind'da sözlü diyalog yok, bu da serinin tonunu tamamen yeniden yaratmaya yardımcı olmuyor. Elbette, her gün oyuncuların kötü bir taklidini okumak zorunda kalırdım.
Yine de karakterler arasındaki konuşmalarda biraz garip bir şeyler var. İfadeler pek doğru gelmiyor ve aile üyelerinin birbirlerine duydukları ses tamamen tanınmıyor. Değişimler, sertleşmiş suçlulardan daha çok çocukların hikaye kitabı karakterlerine benziyor. Ancak hikaye kesinlikle çocuk dostu değil, çünkü Peaky Blinders'ın merkezinde olduğu bir komplo etrafında dönüyor ve bir şiddet, aldatma ve intikam ağı ortaya çıkıyor. Bu hiçbir şekilde sürükleyici bir hikaye değil, bulmaca kutusu seviyelerini birbirine yapıştıran çizgi roman paneli benzeri ara sahneler ile kullanışlı bir hikaye.
İlk oyunumda tamamlamam dört ya da beş saatimi alan toplam 10 görev var, bunların çoğu 1919 Birmingham sanayiindeki tuğla depoların gölgesi altındaki Arnavut kaldırımlı sokaklarda geçiyor. Şovun atmosferi, varlıkların yeniden kullanılması nedeniyle bazı seviyeler birbirinden ayrışmasa bile ortamlarda iyi bir şekilde yeniden üretiliyor. Bu görevlerin her biri, çetenin oynanabilir altı üyesinden birini kontrol ederken, bir zaman sınırı içinde bir dizi hedefi tamamlamayı içerir.
Gösterinin atmosferi, bazı seviyeler birbirinden farklı görünmese bile ortamlarda iyi bir şekilde yeniden üretiliyor.
Scampish Finn küçük boşluklardan ve açık pencerelerden geçebilir, kalkık Arthur kapıları tekmeleyebilir ve düşmanlarla kavga edebilir ve diğer karakterlerin geçebilmesi için polisin dikkatini dağıtabilen kurnaz Ada. Bu yetenekler her karakter için çeşitlilik sunar, ancak sonuçta hepsi öğelerle etkileşime geçmek için aynı tek basma düğme istemine kaynar. Hedefler, zaman zaman çetenin eylemlerini başarılı bir şekilde senkronize etmeyi başardığınız tatmin edici anlar üretebilir, ancak aynı zamanda bunların çoğu, özellikle de belirli senaryolar birden fazla kez yeniden üretildiğinde başarısız olabilir.
Ana oyun, adımlarınızı anakronistik indie rock müzikleri gibi bazı çok hafif gizli mekaniklerle karıştırılmış bulmaca çözmekten oluşur. Buradaki fikir, ister bir kapıyı açmak için bir kaldıraç kullanarak, ister bir muhafız döverek olsun, savaşamayan karakterlerin geçebilmesi için olsun, kahramanlarınızın her birini doğru zamanda doğru yerde birbirlerine yardım etmek için almaktır. Bu, esasen gerçek planlamadan ziyade deneme yanılma yoluyla elde edilir. Büyük ölçüde, bir karakteri ilerleyemeyecekleri bir seviyeye hareket ettiriyor olacaksınız, ardından geri sarma mekanizmasını kullanarak ilk karaktere yardımcı olabilecekleri bir noktaya - onlarla bir akor vurabilecek bir sisteme geçmek için kullanacaksınız. 2017'de Seksi Brutale'i oynayan. Sorun şu ki, geri sarmanın cezası yok. Bu yüzden, yanlış bir adım atarsanız veya bir düşmanın görüş konisine yakalanırsanız, bu önemli değil. Bu biraz, bir hata yaptığınızı düşünüyorsanız, birkaç tur geri gitmenize izin veren bir rakibe karşı satranç oynamak gibidir.
Ana oyun, adımlarınızı anakronistik indie rock müzikleri gibi bazı çok hafif gizli mekaniklerle karıştırılmış bulmaca çözmekten oluşur.
Özellikle erken saatlerde, zaman zaman aşırı uzatılmış bir öğretici gibi hissettiren ve memnuniyet kazanmak için sadece birkaç küçük kafa kaşıma anı sunan biraz ödüllendirici olabilir. Yükselmesi çok uzun sürmesi utanç verici, çünkü tüm çarklar sonunda harekete geçtiğinde Peaky Blinders: Mastermind tamamen farklı bir deneyim haline geliyor ve eğlenceli bir meydan okuma sağlıyor.
Görev 8 benim için dönüm noktasıydı - işte burada işlerin çok daha ilginç hale geldiği yer. O zamana kadar, zamanınızın büyük çoğunluğu için ve çoğunlukla birbirine çok benzeyen yerlerde aynı anda yalnızca iki veya üç karakteri kontrol ediyorsunuz. Size düzenli olarak çözmeniz gereken basit bulmacalar verilir, örneğin bu kapıyı açmak veya bir düzine korumayı geçerken bu kolu çekmek gibi hızlı bir şekilde sıkıcı ve tekrarlayan hale gelir. Yine de, bu önceki seviyelerin en önemli özelliği, kanalizasyon şebekelerinde sürünerek ve karakoldayken karmaşık bir şekilde gardiyanlardan kaçarak Tommy, Arthur ve John'u kullanarak bir hapishaneye sızmak zorunda kalmamdı.
Görev 8 benim için dönüm noktasıydı - işte burada işlerin çok daha ilginç hale geldiği yer.
Yine de Mission 8'de, Tommy Shelby'nin psikolojik zihniyetinin unsurları, Birinci Dünya Savaşı'ndaki deneyiminden etkilenirken ilginç şekillerde devreye giriyor. Sizi bu belirli seviyeyi diğerlerinden biraz farklı oynamaya zorlar ve gizli unsurları temel bulmaca kutusu zihniyetine tercih eder. Aynı şey son iki görev için söylenemez, ancak çok daha büyük bir ölçekte gerçekleşiyorlar. Mastermind ile eğlencemin çoğunu bulduğum yer burası.
Peaky Blinders Sezon 5
Bu iki geniş haritanın bu kadar iyi olmasının ana nedeni, ilk kez 5'ten fazla çete üyesini kullanmanızı gerektirmeleri ve şehir genelinde zincir reaksiyonlar yaratmak için hepsini senkronize etmeleridir. Bir atı ve arabayı hareket ettirerek hedefimin bir ara sokakta yürümesini engellemek için parçalarımı zamanında sokaklarda taşımaya çalışmak gerçekten heyecan vericiydi. İlk başta basit bir teklif gibi görünen şey, istediğiniz sonucu elde etmek için tetiklemeniz gereken karmaşık bir olaylar dizisi haline gelir.
Bu bulmacalar daha zorlayıcıydı ve koordine etmek, herkes eskisinden çok daha az çocuk oyuncağı haline geldi, o kadar ki birkaç kez geri sarmak ve stratejimi yeniden düşünmek zorunda kaldım. Sonunda bitirdiğimde bile bronz madalya zamanını zar zor kazıyordum, bu da beni geri dönüp altın sıralamasına ulaşmak için neredeyse bir dakika boyunca bir şekilde traş olmayı denemeye heveslendirdi. Bu madalya sistemi, geleneksel olarak çöp toplanabilir birkaç cep saati ile birlikte, çok sınırlı bir miktar da olsa, her görev için bir tekrarlanabilirlik seviyesi sunar.
Bu son iki seviye, Peaky Blinders: Mastermind'ın bütünüyle olmasını istediğim şeydi.
Benzer şekilde, son görev Küçük Heath etrafında yola çıkmanızı ve işi bitirmek için ekibinizi bölmenizi gerektirir. Zorlukları hiç abartılmadan biraz yukarı kaldırır ve şaşırtıcı olmasa da tatmin edici bir şekilde hikayeyi sağlamlaştırır. Bu son iki seviye, Peaky Blinders: Mastermind'in bütünüyle olmasını istediğim şeydi: tüm çetenin setini bir gizem ve entrika zemininde kullanan zorlu bir bulmaca kutusu seti. En sonunda bundan sadece bir saat kadar almanız talihsiz bir durum.
Karar
Peaky Blinders: Mastermind, çalışma süresinin çoğu için, ilham verici olmayan şekillerde uygulanan benzersiz fikirlere sahip bir bulmaca oyunudur. Hikayesi ve tonu, seviyeleri sağlam ama sıra dışı bir şekilde bir arada tutuyor, ne kaynak malzemesini düşürmüyor ne de üzerine ilginç bir şekilde inşa ediyor. Son iki görevde her şey bir araya gelmeye başladığında ve karmaşık hedeflere ulaşmak için tüm ekibinizi birlikte kullanmaya başladığınızda, bu zevkle dolu gerçek bir meydan okumaya dönüşüyor ve ben daha fazlasını istemeye başladım. Keşke oraya varmam bu kadar uzun sürmeseydi.
- Katılım
- 24 Mar 2019
- Konular
- 5,602
- Mesajlar
- 14,847
- Çözüm
- 14
- Online süresi
- 7mo 3d
- Reaksiyon Skoru
- 6,802
- Altın Konu
- 669
- Başarım Puanı
- 499
- MmoLira
- 11,960
- DevLira
- 297
Paylaşım için teşekkürler.
Şu an konuyu görüntüleyenler (Toplam : 0, Üye: 0, Misafir: 0)
Benzer konular
