I Am Dead İnceleme

DexMa · 8 Ocak 2021

İLK İNCELEME

Morris Lupton, daha önce oynadığım hiçbir baş karaktere benzemiyor. Öldüğü için değil (çünkü düşünürseniz şaşırtıcı sayıda video oyunu karakteri ölmüştür), bu onun sesi. David Shaughnessy'nin canlandırdığı - kadife İngiliz West Country tonları, 'fantezi yokel' dışındaki herhangi bir oyun karakteri için tamamen sıra dışıdır - Morris'in sesi, I Am Dead'in kısa öyküsündeki aracınızdır, temelde sizin kadar her şeyi bilen bir anlatıcı verilen zaman. Mutlak bir zevk haline gelebilecek kadar büyüleyici bir şekilde yararsızdır, ne olup bittiğini gerçekten bilmeden bir güzel titreşim ve hafif karmaşa bulutu üzerinde süzülüyor.

Bir bakıma Morris, onlarca yıllık video oyunlarının unutkanlık karşıtı kahramanlarının tuhaf bir yansıması - kendisi de burada gerçekten neler olup bittiğini bulma arayışında, hatta muhtemelen dünyayı (veya en azından bir parçasını) kurtarmak için. Bunun dışında, sahte bir intikam nedeni yerine, bunu yapıyor çünkü ölümden sonra bir hayat olduğunu öğrendiğinde oldukça şaşırmış meraklı eski bir müze sahibi ve ölü köpeği ona bir şeyler yapmasını söylüyor.

Ve Morris mikrokozmostaki ben ölüyüm - kahramanın zıplayıcıları kadar kabarık ve sıcak bir oyun (İngiliz tabirinin çok kastettiği) ve amaçsızca dolaşmakla ilgilendiği kadar, aslında hikayesinin işinin sonuna varıyor. Ancak yine Morris gibi, sıcak dış görünümünün hemen altında derin bir zeka katmanı var.

OYUN İÇİ GÖRSELLER

Gerçekten sevimli bir hikaye hakkında söylenecek çok az şey var.

Öncelikle, bu tamirci bir hazine avına çevrildi. Her aşamada, öğrenmeniz için size (çok ölü) bir birey verilir. Bunu, onları tanıyan hala yaşayan Shelmerston sakinlerini bularak ve geçmişte kendileri için önemli olabilecek nesneleri - bir gazi savaş madalyası, eski bir madeni para - öğrenmek için anılarına bakarak yaparsınız. günümüz. Bazıları tam olarak size söylendiği yerde olacak ve diğerleri aradan geçen yıllarda ışık kesintisi ile hayalet büyüsünün bir kombinasyonunu bulmayı gerektirecek şekilde taşınmış olabilir. Bu nesnelerden beşinin izini sürün ve hayalet arkadaşınızı çağırıp onlarla konuşabileceksiniz. Bu tamamlandığında, Morris uygun bir aday bulmak için adanın ölen nüfusunu araştırırken ve bu süreçte Shelmerston’ın geçmişi hakkında daha fazla şey öğrenirken bir sonraki adıma geçeceksiniz. Sizi gerçekten sevimli bir hikayeye götürür, sıcakkanlı ama nadiren twee ve ölüm, aşk ve evin anlamı hakkında söylenecek çok az şeyle.

Hepsi çok zarif ve aynı zamanda son derece kolay. Ölü hatıraları olanlar açıkça işaretlenmiştir ve ihtiyacınız olan öğelerin ne olduğuna karar vermede hiçbir bulmaca yoktur. Her anı seti, resim netleşene kadar sağ ok tuşunu basılı tutarak çözülmesi gereken bir dizi çizgi roman panelinin ne anlama geldiğini anlatan bir anlatıdır. Listede sırada ne olduğunu size göstermek için söz konusu öğe her zaman vurgulanır. Bu bittiğinde, hazine avı her zaman hafızasına şahit olduğunuz kişiyi çevreleyen küçük alanda gerçekleşir, yani eşyaların nerede saklanabileceğine dair çok sınırlı bir alan vardır.

I Am Dead'in son aşamalarında, tüm bunlardan biraz daha fazla özlem duymuyordum - bu daha bilmece benzeri bir anılar dizisi veya beni keşfetmeye sevk eden çok aşamalı bir görevdi. beni sonuncuya götürecek birden çok öğe. Sadece keşfedilebilir alanlarla değil, keşfedilebilir öğelerle dolu bir oyun dünyasında, içinden geçmek için çok fazla şey keşfetmenizin istenmemesi biraz garip geliyor.

Ancak bu, Ben Ölüyüm'ün ana hikayenin ötesinde zorluklar sunmadığı anlamına gelmez. Herhangi bir bölgenin ikinci amacı, belirli bir açıyla dilimlendiğinde belirli bir modele uyan bir nesneyi bularak salınan ada ruhları olan Grenkins'in izini sürmektir. Görsel bir yardım olmadan açıklamak biraz zor, işte size ne demek istediğimi gösterecek bir gif:

Grenkins, bu çekirdek dilimleme mekaniğiyle biraz daha fazla etkileşim sunuyor - ve Shelmerston'da bulunan düzinelerce, bunlar kesinlikle temel hikaye bulmacalarından daha fazla sayıda - ama yine de küçük, açıkça işaretlenmiş bir yere bağlılar ve çoğu zaman çözülebilirler. kazayla. Bir kereden fazla, sadece kontrol etmek için bir nesneyi dilimledim ve yol boyunca yanlışlıkla bir Grenkin bulmacasını çözdüm. Ama I Am Dead’in somut olmayan kollarında bir meydan okuma daha var ve adı Bay Whitstable.

Bay Whitstable, her alanda belirli posterler bulduğunuzda ortaya çıkan bir İskoç keçi palyaçosudur. Bu posterler, Bay Whitstable'ın defalarca bilmeceler dediği şeylerle kaplıdır, ancak muhtemelen şifreli ipuçlarına daha yakındır, her biri daha geniş dünyada gizli bir öğeyi sinsice gösterir. Şüphesiz, I Am Dead'in sunduğu en zorlu oyun unsurlarıdır ve her biri sizden bulunduğunuz tüm seviyenin herhangi bir yerinde (bazen derinden) kamufle edilmiş öğeleri kısa bir süre içinde bulmanızı ister. Benim için açık ara en eğlenceli ve zor yanını oluşturdular, ancak kesinlikle bir yan görev, birkaç yetersiz ses hatlarından çok az fazlasıyla ödüllendirildi ve kuşkusuz, keyifli bir şekilde garip bir son ödeme.

Temel hikaye ile bu daha zorlu zorlukların ayrılması, bana geliştirici Hollow Ponds'tan bir uzlaşma gibi geliyor, hem kolay bir anlatı hem de test edilmek isteyenler için bir girişim, her iki taraf da belki daha tatmin edici hale getirilebilir. onları birleştirerek. Ancak, adil olmak gerekirse, burada basit bir baştan sona hikayeden ve ona güç veren mekaniklerden daha fazlası var.

OYUNUN TANITIM VİDEOSU

I Am Dead’in yaratıcıları Richard Hogg ve Ricky Haggett, daha önce PlayStation'a özel Hohokum'un doğumuna yardım ettiler… Eh, Hohokum'un kendi başına ne olduğunu söylemek zor, ancak bu kesinlikle insanlara soyut manzaralarda yardımcı olan bir tür kozmik spermatozoa olmayı içeriyordu. I Am Dead, Hohokum'dan daha geleneksel olarak "oyun-y" dir - belirli bir hikayesi, geleneksel bir dünya haritası, iyi tanımlanmış hedefleri ve açık bir şekilde açıklanmış mekaniği vardır - ancak rahat, amaçsız keşifte bir zevk paylaşır.

Bir dokunuş daha fazla meydan okumayı özleyen her oyuncu için, Shelmerston Limanı'nın denize püskürtülmüş dükkanlarında süzülmekten, daha az gezilen köşelerine göz atarak, esnafın dolaplarında içki saklayıp saklamadığını görmek için mutlu olan başka biri olacaktır. arkadaki çöp yığınına sıkışmış bir şey var. Her yerde, son derece İngiliz ortamının, konuşan balık insanlarıyla, kafasına elma olan ünlü bir ressamla ve içki kaçakçılığı yapan viskiyle ilgili tekrar eden bir alt planla alanı paylaştığını gören hafif bir gerçekliğin yardım ettiği sürprizler var. Yeterince etrafınıza bakın ve Morris'in çözmesine yardım ettiğiniz hikayenin yanında başka hikayelerin de olduğunu fark edeceksiniz, yol boyunca keşfettiğiniz sahneler boyunca anlatılacak. Dilimleme mekaniğinin kendisi gibi, ne kadar derine bakarsanız, ben Öldüğüm o kadar ilginç hale gelir.

Bu daha serbest biçimli deneyimin size çekici gelip gelmeyeceğini muhtemelen zaten bileceksiniz. Bazıları dört saatlik hikâyeyi aceleyle tamamlayacak ve bitmiş gibi hissedecek. Kendim için, sadece meraklı olduğum için ekstra bilgi, arka plan ve eski moda şakalarla ödüllendirilme hissini sevdim. Bu, I Am Dead'in kalbinde geleneksel oyunlardan daha fazlasını istemeyi bıraktığım anlamına gelmiyor, ancak rakip bir ilgi teklif edilmek bunu çok daha az sorun haline getirdi.

KARAR

Tıpkı Morris Lupton gibi, Ben Ölüyüm'ün ne olduğunu tam olarak bilmiyormuşum gibi geliyor. Aynı zamanda kolay bir bulmaca oyunu, müthiş derecede basit ama etkileyici bir dizi ev yapımı ve hikaye karmaşık, deneysel bir keşif deneyimi. Bunun güzelliği, hiçbir zaman tek bir olaya bağlanma ihtiyacı hissetmemesidir - bu üç fikrin arasında doğal olarak dönmeye başladım; Shelmerston’ın keşfedilebilir nesnelerini incelerken sırayla oynamak ve öğrenmek. Ne Morris ne de Ben Ölüyüm mükemmel - ama yine de kendilerini seviyorum.