Liberated Oyun İncelemesi

Kehanet · 7 Haz 2020

Merhaba Turkmmo Okurları.Çokça hikayesi bulunan Liberated oyunu yani özgürlük anlamına gelmektedir.Bu oyun ile ilgili bir inceleme yapacağız

Öncelikle Bir kaç tür hikayesine kısaca bakalım

Gözetim kontrolden çıktı, teknoloji kitlelerin zihnini uyuşturuyor ve hükümet (ya da şirketler ya da bunların bir kombinasyonu) faşist ve yozlaştı, özgürlükleri sıyırdı ve güvenlik adına muhaliflere suikast düzenledi. Bu tanıdık öncül 1984'ten Westworld'e kadar olan eserlerde tekrar tekrar kullanıldı ve aynı zamanda video oyunu kadar çizgi roman kitabı olan bir siberpunk-ish yan kaydırma aksiyon oyunu Liberated'de dünyanın durumu. Teknoloji distopisi, filmlerde, kitaplarda, çizgi romanlarda ve video oyunlarında iyi giyilen bir bölgedir ve Liberated, başka yerlerde daha iyi yapılmayan çok az şey sunmaktadır.

Özgürlüğün hikayesi, daha ilginç ilhamlarının karbon kopyasıdır. Aynı şey hem aşırı basit hem de sıklıkla sinir bozucu olan sinir bozucu yan kaydırma oyunuyla da geçerlidir. Oyunun oynanması gereken oynanabilir parçaların ve hikayenin muhteşem, çizgi romanlardan esinlenen sanat stiliyle eşleşememesi talihsiz bir durumdur - tüm bu harika görünümlü panellerde sayfalama yapmak, Liberated'ın sahip olup olmayacağını merak etmenizi sağlayacaktır. cansız bir oyun yerine oldukça iyi bir çizgi roman yaptı.

Adil olmak gerekirse, Liberated'ın hikayesi çoğunlukla bir çizgi roman. Oyun, aynı isimli bir grafik romanın dört cildini okuyormuşsunuz gibi sunuluyor. Panelden sonra panelden geçerken, genellikle çok sayıda düşman vurmak veya onlardan saklanmak ve geçtikçe boyunlarını kırmakla görevlendirdiğiniz, oynanabilir bir yan kaydırma seviyesi haline gelen bir duraklamayı durdurursunuz.

Hikaye, gözetim teknolojisinin ve sosyal medyanın güvenliği adına toplumu kontrol etmek için bir araç haline geldiği bir dünyada geçiyor. Mücadele, özgürlük sıyırma teknolojilerine direnen ve hükümetin mutlak güç elde etmek için terörizm korkusu kullandığında ısrar eden Anonim benzeri isyancı bir gruptur. Neredeyse Alan Moore'un Vendetta için V'sinin hikayesi, ancak maskeli bir uyanıklık yerine, birkaç hücreniz var. Eksik olan tek şey Guy Fawkes maskesi - Liberated'ın bu fikri de biraz farklı bir şekilde ele almasına rağmen.

İlk ciltte, polislerin avladığı bir hacker oynuyorsunuz ve daha sonra, özgürlüğüne yardım etmek için kurtarılmışlar tarafından toplanıyorsunuz. Pratik bir bakış açısından, oyun çoğunlukla bir yerden bir yere yürüyor, polisler tarafından ileri geri devriye gezerken fark edilmemeye çalışıyor. Daha gizli bölümlerde, karakteriniz onları geçerken duvarların ve nesnelerin arkasına geçebilir ve daha sonra düşmanları geçtikçe pusu yapabilirsiniz. Çoğu zaman, silahınızı doğru analog çubukla hedeflemek ve ileriye doğru yürümek, görüş alanınıza girer girmez polisleri ve uçan uçağı çıkarmak daha iyidir.

Oyunun çoğu silah oyunu ve asla eğlenceli değil. Özgürlük, Gölge Kompleksi gibi unvanlar uyandırmak ister, ancak eski bir çağdan yarı hatırlanmış bir şey gibi oynar. Hiç gizli olmaya çalışmak bir acıdır - o kadar hızlı hareket edersiniz ve vizyonunuz o kadar sınırlıdır ki, onları görmeden hemen önce düşmanlara doğru namlu yaparsınız ve onları hemen uyarırsınız. Eğer bir seviye sinsi olmanızı gerektiriyorsa, uzak bir el feneri görene kadar yürüyüşe çıkmanız ve gizlemek için uzağa gitmeniz gerekir. Düşmanların belirli bir alanda ileri geri yürümekten başka bir şey yapmalarına rağmen, bu çok fazla başarısızlığa neden olur.

Atış, ilerleme için en az daha hızlı ve daha güvenilirdir, ancak sadece marjinal olarak daha az sinir bozucudur. Düşmanlar onları görebilmeniz için ekrandan görebildiğinden, silahınız yukarıdayken etrafta dolaşmak daha iyi olur, lazer çerçevesini kafa seviyesinde düzleştirerek çerçeveye kimin girebileceğini çabucak öldürün. Oyun boyunca silahlı çatışmalar donuk, çünkü düşmanlar doğrudan size gelmekten başka bir şey yapmıyor. Eğer kafa vurma amacınız kapalıysa, düşmanı yaralayacaksınız, böylece tek başvurunuzun diğer adam olana kadar tetik düğmesinde olabildiğince hızlı bir şekilde beklemek olduğu daha uzun bir "çatışmada" ateş etmelerine izin vereceksiniz. ölü. Liberated, savaşta beceri veya stratejiyi teşvik edecek herhangi bir dodge düğmesi veya başka bir mekanik sunmuyor, bu nedenle temelde, ilk kafa vuruşunu kaçırırsanız, ekranın netleşmesine kadar siz ve kötü adamların hareketsiz durduğu yıpranma savaşı. ve sağlığınız yeniden şarj olur.

Çoğu zaman, kavgalar sıkıcıdır ve kaybetseniz bile, yapmanız gereken tek şey düşmanlarla karşılaştığınızda ve arkadan gelip gelmeyeceklerini hatırlamaktır. Bununla birlikte, bazı noktalarda, karşılaşmaların nasıl tasarlandığı sayesinde, Liberated'ın savaşları kesinlikle sinir bozucuydu. Bir karşılaşma, sadece orada duran, sizi vurmayı bekleyen her iki taraftaki düşmanları geçmiş bir asansöre binmenizi gerektirir - hayatta kalmanın tek yolu çok fazla hasar almadan önce her birini hızlı bir şekilde öldürmektir, ancak asansör şaftı tasarlanmıştır böylece size bir boncuk bulamadan onları vuramazsınız. Beceri, refleks veya akıllı konumlandırmaya gelmeyen bir kavga, ama orada dururken aptal şans, yüzüne vurma şansı olmadan her düşmanı aşağı çekmek için yavaş hedefli animasyonu ele geçirmeye çalışıyor. Kurtulmuş sadece birkaç saat sürüyor ve 10 saniyelik bir asansör yolculuğu tek başına temizlemem için 15 dakika sürdü.

Liberated'da oyunda birkaç fikir daha var, ancak az gelişmiş eklemeler olarak ortaya çıkıyorlar. Bazı noktalarda, sizi farklı hikaye dallarını aşağı çekecek seçimler yapabilirsiniz, ancak seçimler birkaç kısa seviye ekler. Eğer teslim olmak için polislerden kaçmayı seçerseniz, sizi vazgeçmiş olduğunuz yere götürecek başka bir yandan kaydırma kaçış seviyesi oynarsınız. Oyunda daha sonra, seçimler hemen hemen tamamen kuruyor, bu da işlevlerinin ne ile başlayacağı sorusunu gündeme getiriyor, çünkü anlamlı bir fark eklemiyor gibi görünüyorlar.

Ayrıca, sayıları tahmin ederek ve konumlarıyla ilgili ipuçları alarak bir kod çıkarmak veya bir devre şemasını tamamlamak için bir ızgaradaki kareleri döndürmek gibi yol boyunca bazı bulmacaları tamamlayacaksınız. Saldırgan mini oyunlar gittikçe standarttır ve en azından çekim bölümlerinden hoş bir saptırmadır, ancak oldukça nadirdir ve bir siberpunk isyanının parçası olduğunuzu düşünmek için çok fazla şey yapmazlar.

Son olarak, araba kovalamaca veya polis pusu gibi cutscenes sırasında, en azından sizi izlediğiniz anlarda en azından sizi aktif hale getiren birkaç hızlı zaman etkinliği de vardır. Oyun, bu olayların hikayenin sonucunu etkileyebileceği gibi oynuyor, ancak sonuçta bir yem ve geçiş - bir anahtar sahneyi tekrar tekrar denemek, oyunun bir başarısızlığı zorlamak için zorluk çekmeye devam ettiğini hissetti, böylece hikaye planlandığı gibi devam et.

Oynamak özellikle eğlenceli olmasa da, Liberated okumak kötü değil. Hareketli çizgi roman bölümleri elle çizilmiş ve harika görünüyor ve siyah-beyaz, noir-ish sanat tarzı 2D panellerden 3D oyun animasyonlarına iyi bir şekilde dönüşüyor. Oyun, Alan Moore, David Lloyd ve Frank Miller'ın eserleri gibi ilhamlarını kolunda giyiyor, ancak onlarla daha fazla şey yapmaması üzücü. Hikaye, bakış açısı karakterleri arasında atladığından hiçbir sebeple kıvrılmıştır - ilk cilt, şaşırtıcı bir şekilde, diğer üçü için önemli olmayan bir dizi arsa noktası sunar. Ve belirtildiği gibi, Özgürlüğün çizdiği malzemeye aşina iseniz, hikayesinin oraya gelmeden çok önce nereye gittiğini zaten bileceksiniz.

Gerçekten, Liberated'ın çizgi roman sunumu, oyun bölümlerini sonradan düşmüş gibi hissettiriyor, zayıf bir silah oyununu siyasi entrika ve kişisel özgürlüklerin korunmasına karşı güvenliği dengelemenin ahlaki kararlarıyla ilgili bir masal haline getiriyor. Özgürlüğün en iyi kısımları komik panellerdeki karakter vuruşlarıdır ve en kötüsü, daha fazla çizgi romana geri dönmek için bir avuç dopey, stilize kötü adam vurmanız gereken anlardır. Bakmak güzel, ama Liberated'ın eskimiş seviyeleri ve sık sık sinir bozucu tasarımı onu bir kafes gibi hissettiriyor.