Dokunamam ki...!

[TarxesTR]

Dokunamam ki...!​

boz bulanık bir hayat, kar altında
avuçlarıma demir ayazı düşüren ​

intiharlar kuşanıyorum

belki bir kaçış...soyunarak sürgüne
gitmek ömrümün arka sokaklarına
bu bendeki göçebe ıssızlığı, kimliksiz adreslerde ​

​

yazgıdır o küçük dünyama
yalnızlığı ölümsüz kılan, yarası saklı düşlerim
ördü ömrümün ağlarını acıyla
yaralarım demlendi, kül rengi mahzenlerde ​

​

yitik mutluluklar diyarında
anılarımı, iklimsiz mevsimlere
tutkularımı, gölgelerin kanadına
sesimi, gecenin alaca karanlığına gömdüm ​

döküldü gözlerimden, her biri çiy tanesi umutlarım
şimdi üşüyorlar bir yerlerde
zemheridir bedenim
dokunamam ki... ​

​

yazdım adımı kumlara
dalgaları bekliyorum ​

​

gitmelere çeyrek var
haydi... ​

Müsade Özdemir​