- Katılım
- 27 Kas 2013
- Konular
- 7,500
- Mesajlar
- 24,372
- Çözüm
- 1
- Online süresi
- 13d 20h
- Reaksiyon Skoru
- 3,056
- Altın Konu
- 0
- Başarım Puanı
- 549
- MmoLira
- 31,714
- DevLira
- 0
ROHAN2 WORLD 1-120 TR TİPİ OFFICIAL YOHARA, BALATHOR VE AMON! 80. GÜNÜNDE! +10.000 ONLİNE! HİLE VE BOT %100 ENGELLİ HEMEN TIKLA!
Çocuklarda Zaman Kavramı;
Birbuçuk iki yaşlarında çocuk yakın geçmiş ve gelecek zamanı büyüklükleri taklit ederek kullanabilir. Örneğin,baba gitti,kardeş geldi gibi. İki-dört yaşlarında çocuk daha çok şimdiki zamanla ilgilenir. Sonra geleceği ve daha sonra da geçmişi belirleyen sözcüklere yer verir.
Çocuklar zamanın devamlılığını anlamakta güçlük çekerler. Bir araştırmada (Truner,1975) iki tane kendiliğinden hareket eden oyuncak araç,aynı zamanda hareket etmeye başlamış ve aynı zamanda hareketleri sona ermiştir. Fakat bu oyuncaklardan bir tanesinin hızı diğerinden fazladır. Dolayısıyla oyuncağın biri ötekinden daha uzağa gider. Küçük çocuk zaman, mesafe ve hareket eden objenin hızı arasındaki ilişkiyi kavramadığından bu farklılığı kabul edemez. Ancak altı-yedi yaşlarındaki çocuklar iki objenin aynı anda başlayıp,aynı anda durduğunu kabul eder. Fakat mesafeyi anlayamadıkları görülür. Çocukların,yaş ile büyüklük arasındaki ilişkiyi de anlamada güçlükleri vardır. Bir ağaç diğerlerinden kısa ise,türü ne olursa olsun ağacın daha yaşlı olduğu kanısındadır. O büyüklüğün yaşa işaret ettiğini düşünür.
Çocuk zaman kavramını anladığı zaman bazı olaylara günün belirli zamanları arasında ilişki kurmaya başlar. Okula gitme, öğle yemeği,oyun saati vb. Zaman kavramı geliştirilirken çocuk önce tam saatleri öğrenir.
Çocuk bebeklikten zaman kavramını tam bilmeyerek ve anlamayarak çıkar. İki-dört yaşları arasında günlük etkinlikleri zamanla bağdaştırmaya başlar; böylece akşam yemeğinin ne zaman olacağını,babasının eve ne zaman geleceğini ve yatma zamanını bilir. Zamanı günlük etkinliklerle bağdaştırmaya bir örnek verelim: Dört yaşındaki Ayşe annesine sorar Serap teyzem ne zaman gelecek? annesi iki gün sonra cevabını verir. yani 2 gün ne zaman? Anne açıklama yapar,sen şimdi yatacaksın,kalkacaksın,bir daha yatıp kalktıktan sonra. Ayşe anladığını belirtir,hımm der ve ekler ne çok yatıp kalkmam gerekiyor o gelene kadar. Bebeklikteki zaman kavramı daha çok şimdi ile sınırlıdır. Çocuk iki yaşında iken çok az sayıda geleceği belirleyen sözcükler kullanır. Geçmiş ise otuzaltı ay dolaylarında oluşur. Şu halde 18-48 aylar arasında önce şimdiyi,sonra geleceği (otuz ay civarında) ve en son geçmişi belirleyen sözcükler kullanır. Aynı şekilde okul önce çocuk öğleden evvel ve sonra ile haftanın günlerini ayırmada güçlük çeker.
Çocuk zaman kavramını anlamaya başladığında bazı olaylar ile günün belirli zamanları arasında bağlantı kurar; okula gitme,öğle yemeği,oyun saati gibi.Çocuk zaman kavramını geliştirirken önce saatleri,daha sonra yarım saatleri ve en son çeyrek saatleri öğrenir. Anaokulu döneminde haftanın ilk ve son günlerinin adları öğrenilirse de hafta ortasındaki günler hala karşılaştırılır. Saate bakarak zaman anlama ise genellikle okul çağından önce başlamaz.
Çocuğun saati söyleyebilmesi zaman kavramını geliştirmiş olduğu anlamına gelmez.,çünkü zaman kavramını edinmek bir saat üzerindeki sayıları öğrenip söylemekten öte bir işlemdir. Şöyle ki,eğer çocuk belirli bazı saatleri belirli olaylarla ilişkilendirme dışında saat sayıların (şekillerin) neyi temsil ettiğini anlamazsa,zaman kavramı oluşmamıştır.
Bu durumda zaman kavramı,mekan ve nicelik kavramları gibi kendiliğinden ortaya çıkmaz,çocuk tarafından oluşturulur. Bu işlemde zaman,hız ve hareket ile bağlanmalıdır. İncelemeler çocukların 7 yaşlarına kadar hız hareket ve zaman kavramlarını bağdaştıramadıklarını göstermektedir. Örneğin 6 yaşındaki bir çocuk oludan eve gitmesinin on dakika aldığını,eğer koşarsa daha çabuk gideceğini ancak, o zaman daha uzun zaman alacağını söyler. Bu örnekte çocuğun zamanı,katedilen mesafe ve hıza ilişkin yanılgılarını şu şekilde sıralayabiliriz:
Daha hızlı gidersen daha uzağa gidebilirsin,
Daha çok yol gidersen daha fazla zamana gereksinim vardır.
Eğer hızlı gidersen daha çok zaman gerekir,çünkü daha fazla mesafe katedersin. Piaget zaman kavramının kazanılmasını mesafe,zaman,hareket ve hızla bağlantılı olarak incelemektedir. Zaman kavramının kazanılmasında hareket ve hız kavramının da gelişmesi gerekmektedir.
Birbuçuk iki yaşlarında çocuk yakın geçmiş ve gelecek zamanı büyüklükleri taklit ederek kullanabilir. Örneğin,baba gitti,kardeş geldi gibi. İki-dört yaşlarında çocuk daha çok şimdiki zamanla ilgilenir. Sonra geleceği ve daha sonra da geçmişi belirleyen sözcüklere yer verir.
Çocuklar zamanın devamlılığını anlamakta güçlük çekerler. Bir araştırmada (Truner,1975) iki tane kendiliğinden hareket eden oyuncak araç,aynı zamanda hareket etmeye başlamış ve aynı zamanda hareketleri sona ermiştir. Fakat bu oyuncaklardan bir tanesinin hızı diğerinden fazladır. Dolayısıyla oyuncağın biri ötekinden daha uzağa gider. Küçük çocuk zaman, mesafe ve hareket eden objenin hızı arasındaki ilişkiyi kavramadığından bu farklılığı kabul edemez. Ancak altı-yedi yaşlarındaki çocuklar iki objenin aynı anda başlayıp,aynı anda durduğunu kabul eder. Fakat mesafeyi anlayamadıkları görülür. Çocukların,yaş ile büyüklük arasındaki ilişkiyi de anlamada güçlükleri vardır. Bir ağaç diğerlerinden kısa ise,türü ne olursa olsun ağacın daha yaşlı olduğu kanısındadır. O büyüklüğün yaşa işaret ettiğini düşünür.
Çocuk zaman kavramını anladığı zaman bazı olaylara günün belirli zamanları arasında ilişki kurmaya başlar. Okula gitme, öğle yemeği,oyun saati vb. Zaman kavramı geliştirilirken çocuk önce tam saatleri öğrenir.
Çocuk bebeklikten zaman kavramını tam bilmeyerek ve anlamayarak çıkar. İki-dört yaşları arasında günlük etkinlikleri zamanla bağdaştırmaya başlar; böylece akşam yemeğinin ne zaman olacağını,babasının eve ne zaman geleceğini ve yatma zamanını bilir. Zamanı günlük etkinliklerle bağdaştırmaya bir örnek verelim: Dört yaşındaki Ayşe annesine sorar Serap teyzem ne zaman gelecek? annesi iki gün sonra cevabını verir. yani 2 gün ne zaman? Anne açıklama yapar,sen şimdi yatacaksın,kalkacaksın,bir daha yatıp kalktıktan sonra. Ayşe anladığını belirtir,hımm der ve ekler ne çok yatıp kalkmam gerekiyor o gelene kadar. Bebeklikteki zaman kavramı daha çok şimdi ile sınırlıdır. Çocuk iki yaşında iken çok az sayıda geleceği belirleyen sözcükler kullanır. Geçmiş ise otuzaltı ay dolaylarında oluşur. Şu halde 18-48 aylar arasında önce şimdiyi,sonra geleceği (otuz ay civarında) ve en son geçmişi belirleyen sözcükler kullanır. Aynı şekilde okul önce çocuk öğleden evvel ve sonra ile haftanın günlerini ayırmada güçlük çeker.
Çocuk zaman kavramını anlamaya başladığında bazı olaylar ile günün belirli zamanları arasında bağlantı kurar; okula gitme,öğle yemeği,oyun saati gibi.Çocuk zaman kavramını geliştirirken önce saatleri,daha sonra yarım saatleri ve en son çeyrek saatleri öğrenir. Anaokulu döneminde haftanın ilk ve son günlerinin adları öğrenilirse de hafta ortasındaki günler hala karşılaştırılır. Saate bakarak zaman anlama ise genellikle okul çağından önce başlamaz.
Çocuğun saati söyleyebilmesi zaman kavramını geliştirmiş olduğu anlamına gelmez.,çünkü zaman kavramını edinmek bir saat üzerindeki sayıları öğrenip söylemekten öte bir işlemdir. Şöyle ki,eğer çocuk belirli bazı saatleri belirli olaylarla ilişkilendirme dışında saat sayıların (şekillerin) neyi temsil ettiğini anlamazsa,zaman kavramı oluşmamıştır.
Bu durumda zaman kavramı,mekan ve nicelik kavramları gibi kendiliğinden ortaya çıkmaz,çocuk tarafından oluşturulur. Bu işlemde zaman,hız ve hareket ile bağlanmalıdır. İncelemeler çocukların 7 yaşlarına kadar hız hareket ve zaman kavramlarını bağdaştıramadıklarını göstermektedir. Örneğin 6 yaşındaki bir çocuk oludan eve gitmesinin on dakika aldığını,eğer koşarsa daha çabuk gideceğini ancak, o zaman daha uzun zaman alacağını söyler. Bu örnekte çocuğun zamanı,katedilen mesafe ve hıza ilişkin yanılgılarını şu şekilde sıralayabiliriz:
Daha hızlı gidersen daha uzağa gidebilirsin,
Daha çok yol gidersen daha fazla zamana gereksinim vardır.
Eğer hızlı gidersen daha çok zaman gerekir,çünkü daha fazla mesafe katedersin. Piaget zaman kavramının kazanılmasını mesafe,zaman,hareket ve hızla bağlantılı olarak incelemektedir. Zaman kavramının kazanılmasında hareket ve hız kavramının da gelişmesi gerekmektedir.
