- Katılım
- 22 Ocak 2015
- Konular
- 4,152
- Mesajlar
- 12,387
- Online süresi
- 1m 12s
- Reaksiyon Skoru
- 1,516
- Altın Konu
- 0
- TM Yaşı
- 11 Yıl 4 Ay 24 Gün
- Başarım Puanı
- 373
- Yaş
- 35
- MmoLira
- -17
- DevLira
- 0
HERAKLES Otomatik Avlı kalıcı sunucu. 19 Haziran'da açılıyor. Atius & Wizard güvencesiyle hemen kayıt ol, ön kayıt ödülleri aktif. HEMEN TIKLA!
İçinde yaşamakta olduğumuz toplumda çoğu zaman çaresizliği öğreniriz. Diğer bir ifade ile başarı yerine başarısızlığı öğreniriz. Veya toplum bize başarısızlığı öğretir. Öğrenilmiş çaresizlik hemen hemen hepimizin hayatında vardır. Zaman ve şartlar değiştiği halde ön yargılarımız yüzünden kendimizi değiştiremez ve geliştiremeyiz. Doğuştan kartal gibi olan fert, sonradan serçe gibi yaşar ve bu yaşantısından da çok memnundur. Günümüz insanı psikolojik bir savaşla karşı karşıyadır. Birileri sanki insanlarımızı başarısızlaştırmak ve başarısız olduklarını kanıksamalarını sağlamak için çalışmaktadır. Öyle sloganlar geliştirilir ki etkilenmemek elde değildir. Bu sloganları şöyle sıralayabiliriz. Dünyayı sen mi kurtaracaksın, Dünyada değişen bir şey yok, eski hamam eski tas, Ağustosda suya girsem balta kesmez buz olur, Ne yapsam başaramıyorum, Herşey bana karşı, Biz de gençliğimizde vatanı kurtaracaktık, çok geceler sabahladık da ne oldu, gençler boşu boşuna uğraşmayın. İşte bu gibi sözler öğrenilmiş çaresizliğin ürünleri.
Önce sizlere bir ferdin nasıl başarısızlığı öğrendiğine bir örnek vereyim. Yapılan bir bilimsel çalışmada, bir köpek balığı ile normal bir balık bir akvaryumun içine konur. Köpek balığı ile normal balık arasında cam bir bölme vardır. Köpek balığı açtır. Balığı yemek için harekete geçer ama önüne engel çıkınca geri döner. Defalarca denemesine rağmen sonuç değişmez. Küçük balığı yeme hevesi her defasında camla engellenince 28 saat sonra köpek balığı pes eder. Deneyi yapan bilim adamları aradaki engeli kaldırdıklarında, küçük balık, köpek balığının yanına geldiği halde, hatta burnunun dibine girdiği halde köpek balığı küçük balığı yemez. Neticede köpek balığı açlıktan ölür. Köpek balığı başarısızlığı öğrendiği için, şartlar değiştiği halde bir daha küçük balığı yemeyi denemedi. Birçok insan da bu deneyde olduğu gibi hayatında bazı teşebbüslerde bulunur da başarısızlığa uğrarsa bir müddet sonra çaresizliği öğrenmiş olur ve artık hiç bir şeyi yapmaya teşebbüs etmez. Ömrünü öğrendiği bu acizlik içinde Böyle gelmiş böyle gider diyerek geçirir.
Fertler böyle başarısızlığı öğrendiği gibi toplumlar da öğrenirler. Hatta mahalle baskısı dediğimiz şekilde başkalarının başarısına da engel olurlar. Bu konu için de yine psikologların yaptığı bir deneyi örnek olarak verebiliriz.
Altı maymunun içinde rahat hareket edebileceği bir kafes ayarlanır. Kafesin ortasına bir merdiven ve maymunların rahatlıkla ulaşabilecekleri şekilde tavana muzlar asılır. Ayrıca içi soğuk su dolu bir kova da, yukarıya yerleştirilir. Bu kova, maymunlar tavandaki muzları yemek için merdivene çıktıklarında kafalarına soğuk su dökecek şekilde ayarlanır.
Daha önce aç bırakılan maymunlar kafese koyulurlar. Kafesteki muzları gören maymunlar onları yemek için merdivene çıkmak isterler. Her maymun merdivene çıkıp muza ulaşmak istediğinde üzerine bir kova soğuk su dökülür. Bütün maymunlar bu denemeler sonunda sırıl sıklam bir hale gelirler. Bir müddet sonra içlerinden biri tekrar merdivene çıkmak istediğinde diğerleri onu engeller, merdivene çıkmasına izin vermezler.
Kafesten bir maymun çıkarılır, yerine yeni ve aç bir maymun koyulur. Yeni kafese koyulan maymun da diğerleri gibi muzlara ulaşmak için merdivene yaklaşınca diğer maymunlar ona hücum eder ve çıkmasına izin vermezler. Tekrar bir maymun çıkarılır yeni bir maymun içeri koyulur. Bu son giren maymuna ilk müdahaleyi sonradan giren ve hiç suda ıslanmayan maymun yapar. Sırasıyla maymunlar değiştirilir. Artık kafeste eski altı maymundan hiç biri yoktur. Yeni maymunların da hiç biri muz yemeye teşebbüs etmez, ederse de hemen diğerleri tarafından etkisiz hale getirilir. Bu deneyde de topluma çaresizliğin nasıl öğretildiğini öğrenmiş oluruz. Çaresizliği, acizliği öğrenen toplumların kalkınması mümkün değildir. Böyle toplumlar güçlü toplumlar tarafından köleleştirilmeye ve sömürülmeye mahkûm olurlar.
Başarılı olmak için önce öğrenilmiş çaresizliğimizi yenmek zorundayız. Ön yargılarımızı terk ederek kendimizi geliştirmek için çabalamalıyız. Gündelik hayat değil, geleceği planlayarak yaşamalıyız. İdeallerimizden asla vazgeçmemeliyiz.
Allah yar ve yardımcınız olsun.
Önce sizlere bir ferdin nasıl başarısızlığı öğrendiğine bir örnek vereyim. Yapılan bir bilimsel çalışmada, bir köpek balığı ile normal bir balık bir akvaryumun içine konur. Köpek balığı ile normal balık arasında cam bir bölme vardır. Köpek balığı açtır. Balığı yemek için harekete geçer ama önüne engel çıkınca geri döner. Defalarca denemesine rağmen sonuç değişmez. Küçük balığı yeme hevesi her defasında camla engellenince 28 saat sonra köpek balığı pes eder. Deneyi yapan bilim adamları aradaki engeli kaldırdıklarında, küçük balık, köpek balığının yanına geldiği halde, hatta burnunun dibine girdiği halde köpek balığı küçük balığı yemez. Neticede köpek balığı açlıktan ölür. Köpek balığı başarısızlığı öğrendiği için, şartlar değiştiği halde bir daha küçük balığı yemeyi denemedi. Birçok insan da bu deneyde olduğu gibi hayatında bazı teşebbüslerde bulunur da başarısızlığa uğrarsa bir müddet sonra çaresizliği öğrenmiş olur ve artık hiç bir şeyi yapmaya teşebbüs etmez. Ömrünü öğrendiği bu acizlik içinde Böyle gelmiş böyle gider diyerek geçirir.
Fertler böyle başarısızlığı öğrendiği gibi toplumlar da öğrenirler. Hatta mahalle baskısı dediğimiz şekilde başkalarının başarısına da engel olurlar. Bu konu için de yine psikologların yaptığı bir deneyi örnek olarak verebiliriz.
Altı maymunun içinde rahat hareket edebileceği bir kafes ayarlanır. Kafesin ortasına bir merdiven ve maymunların rahatlıkla ulaşabilecekleri şekilde tavana muzlar asılır. Ayrıca içi soğuk su dolu bir kova da, yukarıya yerleştirilir. Bu kova, maymunlar tavandaki muzları yemek için merdivene çıktıklarında kafalarına soğuk su dökecek şekilde ayarlanır.
Daha önce aç bırakılan maymunlar kafese koyulurlar. Kafesteki muzları gören maymunlar onları yemek için merdivene çıkmak isterler. Her maymun merdivene çıkıp muza ulaşmak istediğinde üzerine bir kova soğuk su dökülür. Bütün maymunlar bu denemeler sonunda sırıl sıklam bir hale gelirler. Bir müddet sonra içlerinden biri tekrar merdivene çıkmak istediğinde diğerleri onu engeller, merdivene çıkmasına izin vermezler.
Kafesten bir maymun çıkarılır, yerine yeni ve aç bir maymun koyulur. Yeni kafese koyulan maymun da diğerleri gibi muzlara ulaşmak için merdivene yaklaşınca diğer maymunlar ona hücum eder ve çıkmasına izin vermezler. Tekrar bir maymun çıkarılır yeni bir maymun içeri koyulur. Bu son giren maymuna ilk müdahaleyi sonradan giren ve hiç suda ıslanmayan maymun yapar. Sırasıyla maymunlar değiştirilir. Artık kafeste eski altı maymundan hiç biri yoktur. Yeni maymunların da hiç biri muz yemeye teşebbüs etmez, ederse de hemen diğerleri tarafından etkisiz hale getirilir. Bu deneyde de topluma çaresizliğin nasıl öğretildiğini öğrenmiş oluruz. Çaresizliği, acizliği öğrenen toplumların kalkınması mümkün değildir. Böyle toplumlar güçlü toplumlar tarafından köleleştirilmeye ve sömürülmeye mahkûm olurlar.
Başarılı olmak için önce öğrenilmiş çaresizliğimizi yenmek zorundayız. Ön yargılarımızı terk ederek kendimizi geliştirmek için çabalamalıyız. Gündelik hayat değil, geleceği planlayarak yaşamalıyız. İdeallerimizden asla vazgeçmemeliyiz.
Allah yar ve yardımcınız olsun.
