HERAKLES Otomatik Avlı kalıcı sunucu. 19 Haziran'da açılıyor. Atius & Wizard güvencesiyle hemen kayıt ol, ön kayıt ödülleri aktif. HEMEN TIKLA!
Bilim ve teknik alanındaki devrim, gittikçe daha çok bilgi alma ve haberleşme aracı sağlayarak, bunun hızını arttırarak kapalı toplumlara ve kendi kendine yeten topluluklara son vermiştir. Haberleşmenin gelişmesi ve uzaklıkların aşılmasının sonucu olarak halklar arasında bağlantılar genişlemiş, çeşitli kültürlerin birbiri arasındaki temaslar artmış, dünyanın hemen her yeri erişebilir duruma girmiştir. Halklar ve kültürler arasında dostça anlaşma ve değiş tokuşta bulunma olanakları artmıştır. Bunun yanında zamanımızda çıkarların ve görüşlerin çatışması olanağı da büyümüştür. Böylece yaşadığımız dönem alabildiğine nazik ve duyarlı bir nitelik kazanmıştır.Kütle haberleşmesi ile ilgili araçların çok çeşitlenmesi ve bunların etkilerinin çok kısa zamanda gerçekleşmesi, insanların yönetilmesinde. düşüncelerinde ve duygularında çok büyük değişiklikler meydana getirmiştir. Bunun sonucu olarak da gittikçe çok sayıda insan, bütün dünyadaki insan soyunun birlik olduğu fikrini kabul etmeye doğru yönelmiştir. Haberleşme araçlarının bir etkisi, bütün insanların davranışlarında ö-nemli bir faktör haline gelmiştir. Kültür bakımından gelişmiş bir ülkenin insanı, ya da çok eski geleneklerin bütün gücünü sürdür düğü bir çevrede ömrünü geçirmiş bir Afrikalı olsun, radyo ve sinemanın her bireyin hayatında oynadığı rolü ele alalım. Bu kütle haberleşmesi araçlarının etkisi dünya ölçüsünde yaygındır ve gittikçe artmaktadır. Bunun yanında televizyonun ve basının oynadığı rol vardır. Bütün bunlar, her zaman aynı nitelikte olmasa bile çeşitli yollardan bilgi sağlar, kültürün gelişmesine yardım ederler. Burada kültürün taşıdığı anlam genellikle bu terimden anladığımız şeyden farklı olsa bile, gene de bireyin ufuklarını genişleten ve kabul ettiği değerleri araştırmasını öğreten bir hizmet söz konusudur. Kütle haberleşme araçları, gerçekleri bulup çıkarmak, karşılaş tırmalar yapmak, yargılarda bulunmak, isteklere biçim vermek ve ilgi konularını geliştirmek bakımından sayısız olanaklar hazırlar. Bir ilkokul öğrencisinin babasının yanında radyoyu dinleyerek kazandığı bilgi belki çabucak unutulur, ama bu bilgi onda tepkiler uyandırır, ilgiler yaratır, çocuğun babasına ve öğretmenine sorduğu sayısız sorular halinde kendini gösteren etkiler yapar. Gerek baba ve gerekse öğretmen, bu sorulara karşılık veremeyecek durumda olabilir, ya da karşılık vermeden önce araştırma yapmak zorunda kalabilir. Yetişkinler, ana - baba ya da öğretmen olsun, çoğunlukla bu durumun önemini kavrayamazlar.
Geçmişle ana - babasının anlattığı ve öğretmeninin öğrettiği şeylerin aslını bulup çıkarması için çocuğun önünde iki yol vardı. Bu iki elemanın, çocuğun sorularına karşılık verebilecek durumda olması ve onun bilgi alma açlığını giderebilmesi, kendilerine bir yetki kazandırıyordu. Çocuğun onlara gösterdiği saygının ballıca nedeni de bu idi. Zamanımızın çocuğu ise, onların bilmeleri gerekliğini sandığı bilgilerden yoksun oldukları zaman babasını ya da öğretmenini eleştirmekten çekinmez. Çocuğun bildiğini, ya da bildiğini sandığı şeyi onlar bilmeyebilirler. Bu yüzden çocuk onları eleştirir, öteden beri onlara karşı göstermek gereğini duyduğu saygıyı yitirebilir. Ya da çocuğun bu saygısı biçim değiştirir. Kütle haberleşme araçları ile öğrencinin ya da çocuğun kazandığı bilgiler onun zihnine uygun düşmeyebilir, karmakarışık bilgiler bir araya gelmiş olabilir. Bu durum ise eğitime yeni görevler yükler. Çok zaman bu modern teknikler, ticari çıkarların birer aletinden başka bir şey olmayabilir. Haberleşmenin böyle teknikleri içgüdüleri harekete getirir, tüketimi arttırır ve kişisel faydayı yok eder Bunların okul dışında sağladığı eğitim çeşidi ilgi çekici olduğu için yaygınlaşır, ama akla dayanmayan istekler ve motiflere dayandıkları zaman insanın davranışı özentide zararlı olurlar.Teknik gelişme kafa eğitiminin hedefini dönüşüme uğratırken kütle haberleşme araçlarının gelişmesi okul için yeni bir amaç ortaya koymaktadır. Bu önemli amaç, çocuğu yargı gücünü ve eleştirme yeteneğini geliştirmek, sansasyona karşı genç insanı silâhlandırmak, gördüğü ve işittiği her şey üzerinde düşünmeyi öğretmek ve bunların gerçek değeri konusunda yargıda bulunacak duruma getirmektir. Okulun bu yeni görevi, yazılı şeylerin edebi değerini ve yazarın düşüncelerin çocuklara öğretmekten çok daha zordur.
Geçmişle ana - babasının anlattığı ve öğretmeninin öğrettiği şeylerin aslını bulup çıkarması için çocuğun önünde iki yol vardı. Bu iki elemanın, çocuğun sorularına karşılık verebilecek durumda olması ve onun bilgi alma açlığını giderebilmesi, kendilerine bir yetki kazandırıyordu. Çocuğun onlara gösterdiği saygının ballıca nedeni de bu idi. Zamanımızın çocuğu ise, onların bilmeleri gerekliğini sandığı bilgilerden yoksun oldukları zaman babasını ya da öğretmenini eleştirmekten çekinmez. Çocuğun bildiğini, ya da bildiğini sandığı şeyi onlar bilmeyebilirler. Bu yüzden çocuk onları eleştirir, öteden beri onlara karşı göstermek gereğini duyduğu saygıyı yitirebilir. Ya da çocuğun bu saygısı biçim değiştirir. Kütle haberleşme araçları ile öğrencinin ya da çocuğun kazandığı bilgiler onun zihnine uygun düşmeyebilir, karmakarışık bilgiler bir araya gelmiş olabilir. Bu durum ise eğitime yeni görevler yükler. Çok zaman bu modern teknikler, ticari çıkarların birer aletinden başka bir şey olmayabilir. Haberleşmenin böyle teknikleri içgüdüleri harekete getirir, tüketimi arttırır ve kişisel faydayı yok eder Bunların okul dışında sağladığı eğitim çeşidi ilgi çekici olduğu için yaygınlaşır, ama akla dayanmayan istekler ve motiflere dayandıkları zaman insanın davranışı özentide zararlı olurlar.Teknik gelişme kafa eğitiminin hedefini dönüşüme uğratırken kütle haberleşme araçlarının gelişmesi okul için yeni bir amaç ortaya koymaktadır. Bu önemli amaç, çocuğu yargı gücünü ve eleştirme yeteneğini geliştirmek, sansasyona karşı genç insanı silâhlandırmak, gördüğü ve işittiği her şey üzerinde düşünmeyi öğretmek ve bunların gerçek değeri konusunda yargıda bulunacak duruma getirmektir. Okulun bu yeni görevi, yazılı şeylerin edebi değerini ve yazarın düşüncelerin çocuklara öğretmekten çok daha zordur.
