HERAKLES Otomatik Avlı kalıcı sunucu. 19 Haziran'da açılıyor. Atius & Wizard güvencesiyle hemen kayıt ol, ön kayıt ödülleri aktif. HEMEN TIKLA!
Bu kavram, insanın ruhsal ve törel davranışı ile ilgili bir görüştür. Her konuda insanı en yüksek değer olarak kabul eder. Batı dünyasının ileri kültürü ve uygarlığı bu görüşe dayanır. Hümanizm kavramı, tarihsel gelişim dönemi içinde değişik aşamalardan geçmişse de, hangi açıdan bakılırsa bakılsın pedagojik yönden büyük önem taşır. Genellikle, hümanizmin insanın üstün değerde görülmesi demek olduğu, insanın yalnızca canlı bir varlık doğanın bir öğesi olmayıp, bütün öte ki varlıklardan ayrı kabul edilmesi anlamına geldiği söylenebilir. İnsanın bu değeri, nesnel ve dünyasal ölçülerle hesaplanamaz. Hümanizm bir çok dönemlere ayrılır. Bunların başlıcaları rönesans ile sonradan ortaya atılan yeni hümanizm dönemleridir.
Hümanizm görüşü, Ortaçağda görüldüğü üzere her türlü serbest düşünceye, insanca düşünceye engel olan skolastik felsefenin değerden düşmesine ve ortadan kalkmasına sebep olmuştur. Bu akım önce Lâtin ve Yunan edebiyatına ve felsefesine eğilim biçiminde on birinci yüzyılda belirmeye başlamış, on-üçüncü yüzyılda Dante'nin, özellikle şair Petrarque'in çalışmaları ile yeni bir biçim almıştır. Önce daha çok Lâtinceyi ve klâsik edebiyatı benimseme olarak kendini gösterdi, ama sonra Yunan-Lâtin eğitim ülküsü ile birlikte klâsik kültür hazinesinin tamamını almaya yöneldi. Floransa'da eski Yunanca ve Lâtin ce ders veren kürsüler kurulduktan sonra hümanizm akımı on beşinci yüzyılda İtalya'dan Batı Avrupa'ya. Fransa ve Hollanda'ya, öteki ülkelere yayıldı; modern Avrupa kültürü nün temelini meydana getirdi. Bundan sonra o temele dayanılarak eğitime aristokratik bir biçim vermek, klâsik değerler dünyasını yeniden canlandırmak yolu tutuldu ve bu amacı gerçekleştirmeye elverişli karakterde okullar açıldı. Bunların öğretim programlarında eski Yunanca ve Lâtinceye yer ve önem verildi. Hümanist kişiler akademiler, enstitüler, dernekler ve bilimsel yayın yapan büyük yayınevleri kurdular. Bunlar özellikle Venedik ve Paris'te görüldü. Ayni zamanda yeni eğitim ve öğretim metodlar ortaya çıktı. Yeni bir eğitim töresi yaratıldı, bütün bilim alanlarını kapsayan yeni öğretim kitapları yazıldı ve öğretim dinin etkisinden kurtulma yoluna girdi. İnsan sevgisini ülkü olarak kabul eden eğitim ilkesine bağlı hümanizm taraflıları, tekniğin ansızın ve hızla gelişmesi uygarlığın büyük ilerlemeler göstermesi, toplumsal yaşayışın değişmesi gibi büyük olayların doğurduğu koşulları da göz önünde tu tarak hümanizm akımına yeni bir biçim ver meye çalıştılar. Bunun sonucu olarak üniversitelerde yeni bir eğitim ülküsü ortaya çıktı.Geleneklerin engellerinden kaçınmak için yeni üniversiteler kuruldu ve yeni görüş bu üniversitelerden yayıldı. Yüksek okulların bu akıma kapalı olduğu yerlerde özel bilim ve kültür merkezleri kuruldu ve bu kuruluşların başına üstün insanlar geçti. Üniversiteler yeni bir düzene girdi ve yeni eğitim ilkeleri üstünlük kazandı. Eğitim ve öğretimin üstün değeri kabul edildi. Bu da çok sayıda öğretmenin yetiştirilmesini gerekli kıldı. Hümanist okullar açıldı. Yüksek öğretime hazırlayan «Akademik liseler» kuruldu ve buralardan üniversitelere geçildi.Bütün bunlardan anlaşıldığına göre, hümanizm daha çok eğitim alanında etkili olmuş ve bu yoldan yeni bir kültürün doğmasını sağlamıştır. Çağımızın ileri uygarlığı ve kültürü bu temele dayanır. Eğitimde, bütün hedeflerin insana yöneldiği ve asıl amacın insan olduğu ilkesi hümanizm akımı ile gerçekleşme yoluna girmiştir. Felsefede, insanlık için bir değer taşımayan metafizikle ilgili konulara yer vermeyen pragmatizm de bazı İngiliz ve Amerikalı filozoflar tarafından hümanizm olarak nitelenmiştir.
Hümanizm görüşü, Ortaçağda görüldüğü üzere her türlü serbest düşünceye, insanca düşünceye engel olan skolastik felsefenin değerden düşmesine ve ortadan kalkmasına sebep olmuştur. Bu akım önce Lâtin ve Yunan edebiyatına ve felsefesine eğilim biçiminde on birinci yüzyılda belirmeye başlamış, on-üçüncü yüzyılda Dante'nin, özellikle şair Petrarque'in çalışmaları ile yeni bir biçim almıştır. Önce daha çok Lâtinceyi ve klâsik edebiyatı benimseme olarak kendini gösterdi, ama sonra Yunan-Lâtin eğitim ülküsü ile birlikte klâsik kültür hazinesinin tamamını almaya yöneldi. Floransa'da eski Yunanca ve Lâtin ce ders veren kürsüler kurulduktan sonra hümanizm akımı on beşinci yüzyılda İtalya'dan Batı Avrupa'ya. Fransa ve Hollanda'ya, öteki ülkelere yayıldı; modern Avrupa kültürü nün temelini meydana getirdi. Bundan sonra o temele dayanılarak eğitime aristokratik bir biçim vermek, klâsik değerler dünyasını yeniden canlandırmak yolu tutuldu ve bu amacı gerçekleştirmeye elverişli karakterde okullar açıldı. Bunların öğretim programlarında eski Yunanca ve Lâtinceye yer ve önem verildi. Hümanist kişiler akademiler, enstitüler, dernekler ve bilimsel yayın yapan büyük yayınevleri kurdular. Bunlar özellikle Venedik ve Paris'te görüldü. Ayni zamanda yeni eğitim ve öğretim metodlar ortaya çıktı. Yeni bir eğitim töresi yaratıldı, bütün bilim alanlarını kapsayan yeni öğretim kitapları yazıldı ve öğretim dinin etkisinden kurtulma yoluna girdi. İnsan sevgisini ülkü olarak kabul eden eğitim ilkesine bağlı hümanizm taraflıları, tekniğin ansızın ve hızla gelişmesi uygarlığın büyük ilerlemeler göstermesi, toplumsal yaşayışın değişmesi gibi büyük olayların doğurduğu koşulları da göz önünde tu tarak hümanizm akımına yeni bir biçim ver meye çalıştılar. Bunun sonucu olarak üniversitelerde yeni bir eğitim ülküsü ortaya çıktı.Geleneklerin engellerinden kaçınmak için yeni üniversiteler kuruldu ve yeni görüş bu üniversitelerden yayıldı. Yüksek okulların bu akıma kapalı olduğu yerlerde özel bilim ve kültür merkezleri kuruldu ve bu kuruluşların başına üstün insanlar geçti. Üniversiteler yeni bir düzene girdi ve yeni eğitim ilkeleri üstünlük kazandı. Eğitim ve öğretimin üstün değeri kabul edildi. Bu da çok sayıda öğretmenin yetiştirilmesini gerekli kıldı. Hümanist okullar açıldı. Yüksek öğretime hazırlayan «Akademik liseler» kuruldu ve buralardan üniversitelere geçildi.Bütün bunlardan anlaşıldığına göre, hümanizm daha çok eğitim alanında etkili olmuş ve bu yoldan yeni bir kültürün doğmasını sağlamıştır. Çağımızın ileri uygarlığı ve kültürü bu temele dayanır. Eğitimde, bütün hedeflerin insana yöneldiği ve asıl amacın insan olduğu ilkesi hümanizm akımı ile gerçekleşme yoluna girmiştir. Felsefede, insanlık için bir değer taşımayan metafizikle ilgili konulara yer vermeyen pragmatizm de bazı İngiliz ve Amerikalı filozoflar tarafından hümanizm olarak nitelenmiştir.
Son düzenleme:
