HERAKLES Otomatik Avlı kalıcı sunucu. 19 Haziran'da açılıyor. Atius & Wizard güvencesiyle hemen kayıt ol, ön kayıt ödülleri aktif. HEMEN TIKLA!
Bir eşvayı değişmeyen bir noktaya göre olan uzaklıklarını ve aralarındaki duruş ayrımlarını canlandıracak biçimde oranlarını göstererek resmetmeye prespektif denir. Doğanın içinden resim yapmaya alışan öğrenciler, resme konu olan eşyayı olduğu gibi değil, göründüğü gibi ve görünüşündeki oranlarına göre dış sınırları ve ana çizgileriyle bir yüzey üzerinde göstererek, yani perspektif kurallarına uyarak resim çizmeye hazırlanmış olurlar. Ancak bundan sonra modelin alt. üst, iç ve dış durumunu, uzaklık ve yakınlığını, derinliğini, yapısını, özelliklerini doğru gösteren güzel resimleri meydana getirebilirler. İlk ve orta dereceli okullarda şimdiye değin uygulanmak istenen tarihsel konstruktif perspektif yolunu tutmak yanlıştır. Çünkü bunun amaçları ve görevi başka olduğu gibi, mahiyeti de bu okullara devam eden öğrencilerin çalışma biçimine ve sorunları kavrama yeteneklerine uygun değildir. Konstruktif perspektif, bir sürü hazır ve tamam biçimlerle işe başlar: metodu mantıksaldır ve bundan dolayı da matematik bakımından itiraz kabul etmez. Buna karşılık serbest perspektif, çocuk psikolojisi bakımından okullarda uygulanması gereken yolu izler. Serbest perspektifin görevi, mekanı kavrama ile ilgili görme algısını planlı olarak geliştirmektir. Bu perspektif çıkış noktası olarak mekan içindeki eşyayı ve mekanın bütününü çocuğun nasıl kavradığını göz önünde tutar. Çocuğu mekanla ilgili problemleri kavramaya yavaş yavaş alıştırır.
Çocuk, görme duygusu ile birlikte harekete geçen göz sinirlerinin etkinliği, dokunma ve hareket organlarının çalışması ile iki yoldan giderek mekanı ve onun içindeki eşyayı kavrayabilir. Bundan dolayı küçük çocuklar tarafından yapılan resimlerde tarihsel konstruktif perspektif kurallarına uygun nitelikler bulunmaz. Onların mekana ve içindeki eşyaya ilişkin olarak edindikleri tasarımları yansıtan resimleri mücessem biçimlere benzer. Bu durum, çocukların mekanı ve içindeki eşyayı mücessem olarak kavramaya eğilimli olduklarını anlatır. Çocuk, birkaç taş parçası bulunca bunlarla bina modelleri yapmaya eline biraz çamur geçince bunu yoğurarak mücessem bir biçim meydana getirmeye, kalem ve fırça bulunca da resim yapmaya çalışır. Modelajın mı resimden önce, resmin mi modelajdan önce geldiği bir tartışma konusudur. Bilinen taraf, 6-7 yaşındaki çocuğun modelajı resme yeğ tuttuğu ve resimlerine de bu karakteri vermeye çalıştığıdır. Çocuk, 9-10 yaşına geldikten sonra ancak serbest perspektife uygun resim çizmeye başlar. Bu durum ayni zamanda çocukların perspektif alıştırmalarına hangi yaşta başlamaları gerektiğini de anlatır.Serbest perspektif alıştırmalarına çocukların tasarım, anı ve özellikle gözleme dayanarak çizdikleri resimlerden başlamalıdır. Örneğin onların karşısına model olarak konan bir sandığın çeşitli durumuna göre görünüşünü (önden, yandan, alttan, üstten, ön kenarı, arka kenarı, yan kenarları gibi) inceletmeli, ölçü alarak da sandığın resmini göründüğü gibi çizmelerini istemelidir. Sandık örneğinde olduğu gibi hareket ederek bir yaprağın çeşitli görünüşlerini anlatan (yaprağı göz düzeyinde, bunun altında ve üstünde tutarak) resimler çizdirmelidir. Bu arada ufuk çizgisi, göz düzeyi ve bunun üzerinde bulunan kaçış noktası ya da esas nokta gibi kavram ve alıştırmalar, bunlarla ilgili resim yapan kimseye ayni uzaklıkta bulunan ve ayni büyüklükte olan eşyanın birbirine eşit göründüğü; bütün dikey çizgilerin resimde dikey gösterildiği, bütün paralel çizgilerin ufuk çizgisi üzerinde yer alan kaçış noktasında birleştiği gözleme ve dengeye dayanarak öğretilmelidir.
Çocuk, görme duygusu ile birlikte harekete geçen göz sinirlerinin etkinliği, dokunma ve hareket organlarının çalışması ile iki yoldan giderek mekanı ve onun içindeki eşyayı kavrayabilir. Bundan dolayı küçük çocuklar tarafından yapılan resimlerde tarihsel konstruktif perspektif kurallarına uygun nitelikler bulunmaz. Onların mekana ve içindeki eşyaya ilişkin olarak edindikleri tasarımları yansıtan resimleri mücessem biçimlere benzer. Bu durum, çocukların mekanı ve içindeki eşyayı mücessem olarak kavramaya eğilimli olduklarını anlatır. Çocuk, birkaç taş parçası bulunca bunlarla bina modelleri yapmaya eline biraz çamur geçince bunu yoğurarak mücessem bir biçim meydana getirmeye, kalem ve fırça bulunca da resim yapmaya çalışır. Modelajın mı resimden önce, resmin mi modelajdan önce geldiği bir tartışma konusudur. Bilinen taraf, 6-7 yaşındaki çocuğun modelajı resme yeğ tuttuğu ve resimlerine de bu karakteri vermeye çalıştığıdır. Çocuk, 9-10 yaşına geldikten sonra ancak serbest perspektife uygun resim çizmeye başlar. Bu durum ayni zamanda çocukların perspektif alıştırmalarına hangi yaşta başlamaları gerektiğini de anlatır.Serbest perspektif alıştırmalarına çocukların tasarım, anı ve özellikle gözleme dayanarak çizdikleri resimlerden başlamalıdır. Örneğin onların karşısına model olarak konan bir sandığın çeşitli durumuna göre görünüşünü (önden, yandan, alttan, üstten, ön kenarı, arka kenarı, yan kenarları gibi) inceletmeli, ölçü alarak da sandığın resmini göründüğü gibi çizmelerini istemelidir. Sandık örneğinde olduğu gibi hareket ederek bir yaprağın çeşitli görünüşlerini anlatan (yaprağı göz düzeyinde, bunun altında ve üstünde tutarak) resimler çizdirmelidir. Bu arada ufuk çizgisi, göz düzeyi ve bunun üzerinde bulunan kaçış noktası ya da esas nokta gibi kavram ve alıştırmalar, bunlarla ilgili resim yapan kimseye ayni uzaklıkta bulunan ve ayni büyüklükte olan eşyanın birbirine eşit göründüğü; bütün dikey çizgilerin resimde dikey gösterildiği, bütün paralel çizgilerin ufuk çizgisi üzerinde yer alan kaçış noktasında birleştiği gözleme ve dengeye dayanarak öğretilmelidir.
