kaptanmikro1 1
kaptanmikro1
Reklam vermek için turkmmo@gmail.com

Abdülmecid

  • Konuyu başlatan Konuyu başlatan Berkay Karsli
  • Başlangıç tarihi Başlangıç tarihi
  • Cevaplar Cevaplar 0
  • Görüntüleme Görüntüleme 189
Abdülmecid (25 Nisan 1823, – 26 Haziran 1861, ), 31. ve 110. . 'un 'dan olan oğludur. Döneminde 'nı ilan ettirmesiyle meşhurdur. 'nin son dört padişahının babası olup, en çok sayıda oğlu padişahlık yapan, padişahtır.[SUP] [/SUP]
Abdülmecid, babası gibi yakalanmıştı. 'nda öldüğünde 38 yaşındaydı. Fatih'te, Sultan Selim semtinde, Haziresi'nde, 'ne defnedildi.
[h=2]Genel[/h]Batı kültürüyle yetiştirilmiştir. İyi konuşur ve batı müziğinden hoşlanırdı. Babası gibi yenilik yanlısıydı. Babasının vefatı üzerine tahta çıktı. Abdülmecid'in tahta çıkışı sevinç uyandırmıştı. Tâlihi, , , gibi devlet adamlarına rastlamasıydı. Saltanatı sırasında en çok tutucuların muhalefetiyle karşılaştı. Aracısız halkın dertlerini halkın kendi ağzından dinleyen ilk padişahtır.
[h=2]Saltanatı[/h]

Padişah Abdülmecid cuma selamlığına çıkarken (Paolo Verona, 1840)​

1 Temmuz'da (1839) tahta çıktığında; sorunu (24 Haziran 1839) çıkmaza girmiş durumdaydı. Babasının cenaze töreni sırasında başvekil 'dan padişahın mührünü zorla alan, Meclisi Valayı Ahkâmı Adliye Reisi , kendisini ilân ettirdi (2 Temmuz 1839).
Henüz bozgunundan haberi olmayan padişah, sorunu çözmek için orduya ve donanmaya harekâtı durdurmaları için emir gönderdi. valisi 'yı bağışladığını ve anlaşmak istediğini bildirmek üzere Köse Akif Efendi'yi Mısır'a yolladı. Bu arada düşman saydığı 'nın sadarete gelmesinden korkan , donanmayı Mısır'a götürüp, 'ya teslim etti (3 Temmuz 1839). Nizip yenilgisinin haberi 'a ulaştı. , , , ve , verdikleri ortak bir notayla sorununun kendilerine danışılmadan çözülmemesini istediler (27 Temmuz 1839). Bu nota kabul edildi. Böylece , devletlerinin bir tür güdümü altına girmiş oldu.
[h=3]Tanzimat Fermanı[/h]

Abdülmecid'in tarafından 1858-1861 arasında çekilmiş bir fotoğrafı.​

ve 'te, Osmanlı devletindeki ıslahat hazırlıkları konusunda görüşmelerde bulunan hariciye nazırı , bir ıslahat programının gerekliliğine padişahı inandırdı. Hazırlanan (Hatt-ı Şerif ya da da denir) tarafından 3 Kasım'da 'de okundu. dönemini açan bu belgeyle, yargılamasız kimsenin cezalandırılamayacağı, mal ve mülkünün zorla alımına gidilemeyeceği ilkesi getiriliyor, devletle birey arasındaki ilişkileri düzenleyecek yasaların çıkarılacağı açıklanıyordu.
'nın uyandırdığı olumlu hava sorununun çözümünü kolaylaştırdı. 'nin önerisiyle, beş büyük devlet 'da bir araya geldiler. valisini destekleyen dışlanarak, 15 Temmuz 1840'ta , , , ve arasında imzalandı. valiliği veraset yoluyla 'ya bırakılarak, ele geçirdiği topraklar ve donanması geri alındı. Aynı devletler, aralarına 'yı da alarak imzaladıkları Boğazlar Sözleşmesi ile (13 Temmuz 1841) 'nin boğazlar üzerindeki egemenliği tanındı ve boğazlar yabancı savaş gemilerine kapatıldı.
Tanzimatın öngördüğü ilkeleri uygulamak için Meclis-i Âli-i Tanzimat kuruldu (1853). Her , yörelerinin gereksinmelerini bildirmek üzere ikişer temsilci 'da toplantıya çağrıldı. Merkezden her bölgeye gönderilen imar meclisleri çalışmaya başladı. Mâliye, 'daki örgütlenme temel alınarak düzenlendi. Mâli yetkililer, idare amirlerinden alınarak defterdarlara verildi. Vergilerin saptanması vilâyet meclislerine, toplanması da muhassıl adı verilen vergi memurlarına bırakıldı. İltizam yöntemi kaldırıldı. Aşar, her yerde eşit olarak alınmaya başladı. alınan vergilerin toplanmasında aracılığı kabul edildi. Ticaret meclisleri kuruldu. Fransız ceza kanunu çevrilerek uygulamaya konuldu. Meclis-i Maarif-i Umumiye toplandı (1845). İlk idâdiler açıldı. 1847'de Mekâtibi Umumiye nezareti kuruldu. 1848'de ilk muallim mektebi, aynı yıl Harbiye'de kurmay sınıfı, 1850'de Darülmaarif adı verilen lise, 1851'de ilk bilim akademisi sayılan açıldı. 1846'da binasının temeli atıldı. yasası çıkarılarak (6 Eylül 1843) kura yöntemi benimsendi, askerlik süresi 4-5 yıl olarak sınırlandı.
Abdülmecid, Tanzimat'ın uygulamasında karşılaşılan güçlükleri yerinde görmek amacıyla yurt gezilerine çıktı. 1844'te , , , , , , , 'ı ziyaret etti; 1846'da 'ye kadar uzanan bir gezisi yaptı. Her yıl Meclisi Vâlâyı Ahkâmı Adliye'yi bir nutukla açması, onun milletvekili düzenine yakın olduğu görüşünü destekler.
[h=3]Tanzimat sonrası gelişmeler ve Kırım Savaşı[/h]

"Müttefikler" : Sultan Abdülmecid, Kraliçesi ve Devlet Başkanı .​

Devletin bütün kurumlarında başlatılan yenileşme çabaları, karşılaşılan tepkiler dolayısıyla istenilen sonucu vermedi. Abdülmecid zaman zaman tutucuları görevlendirmek zorunda kaldı. Olanaksızlıklar nedeniyle yeniden iltizam yöntemine dönüldü. 1840'ta kâime-i mutebere adıyla ilk kâğıt para çıkarıldı. Devlet ıslahat işleriyle uğraştığı sırada ve 'nın çıkar çatışmaları ve kışkırtmalarıyla ve 'da ile arasında olaylar çıktı (1845).
1848 ihtilâlleri sırasında 'ya karşı bağımsızlık savaşı veren yurtseverleri Türkiye'ye sığındı. Bab-ı Âli'nin, Avusturya ve Rusya'nın baskı ve tehditlerine karşın sığınanları geri vermemesi 'da 'nin saygınlığını yükseltti. ve 'a da yansıyan ayaklanma, İngilizlerle yapılan (1 Mayıs 1849) geçici olarak sonuca bağlandı.
Bir süre sonra ortaya çıkan kutsal yerler sorunu, Osmanlı Devleti ile Rusya'yı savaşa sürükledi. Kudüs'teki katolikleri korumak için başvuran 'ya karşı, da haklarını korumak için harekete geçti. Bab-ı Âli'ye verdiği bir ile ortodokslara geniş haklar tanınmasını, bunların koruyuculuk hakkının da kendisine verilmesini istedi. Osmanlı hükûmeti bunu kabul etmeyince de Eflâk ve Boğdan'ı işgal etti. Bunun üzerine Abdülmecid, 'ya savaş açtı (4 Ekim 1853). , , , ile birlikte 'nı kazandı.
Yalnız, 'te imzalanacak barış antlaşmasından önce padişah, 'nı tamamlayan 'nı ilân etmek zorunda bırakıldı (18 Şubat 1856). Azınlıklara, savaştan önce istdiğinden daha fazla haklar veren bu belge, 'nı (30 Mart 1856)'da imzalayan , , , ve tarafından senet kabul edildi. Böylece, bir iç sorun olan ıslahat konusunda yabancılara müdahale hakkı tanınmış oldu. Buna karşılık imzacı devletlerin güvencesi altında bütünlüğünü koruyor ve devletleriyle eşit haklara sahip sayılıyordu.
Siyasi buhranları bu şekilde atlatan Abdülmecid, yeniden ıslahat işlerine döndü. 1856'da askerlik teşkilâtı yedi ordu esası üzerine kuruldu ve da askere alınmaya başlandı. Maarif-i Umumiye nezareti kuruldu (28 Nisan 1857). 'ya öğrenci gönderildi (1857). Mülkiye Mahreç Mektebi (1859), Telgraf Mektebi (1860) gibi bazı meslek okulları açıldı. Yeni toprak kanunu (Arazi kanunnamesi) yayınlandı (1857). Devletin gelir ve giderleri bir bütçeye bağlandı. Tersane yeniden düzenlendi.
Abdülmecid, çeşitli toplulukları eşitlik ilkesi içinde ve Osmanlılık düşüncesi çevresinde birleştirmeye çalıştı. Fakat, özellikle gayri müslimlerde uyanan ve batılı devletlerce desteklenen duyguları böyle bir birliğin kurulmasını olanaksızlaştırıyordu. 1856 Islahat Fermanı'yla gayri müslimlere verilen geniş ayrıcalıklar, müslümanların tepkisine yol açtığı gibi, gayrimüslimler de askere alınma kararına karşı çıktılar. Osmanlı toplumu yeniden huzursuz bir ortama sürüklendi. 'de (1857), 'da (1858) olaylar çıktı. devletleri olayların bir Avrupa kurulunca denetlenmesini istediler.

Genç Abdülmecid, David Wilkie, 1840​

Avrupa devletlerinin devletin içişlerine karışmasından hoşlanmayanlar, padişahı ve hükümet erkânını öldürüp 'i tahta çıkarmak için örgütlendiler. olarak bilinen bu örgütlenme, bir ihbar üzerine dağıtıldı (14 Eylül 1859), önderleri cezalandırıldı.
Bu sırada mâli durum da çıkmaza girmişti. Savaş giderlerini karşılamak üzere ağır koşullarla alınan dış borçların hazineye büyük yükü yanında padişahın ve sarayın sorumsuz harcamaları da durumu gittikçe ağırlaştırıyordu. Devlet, sırasında ilk kez dışarıdan borç almak zorunda kalmıştı (24 Ağustos 1854). Bunu ikinci (1855), üçüncü (1858), dördüncü (1860), borçlanmaları izledi. sarraflarından alınan borçlar da 80 milyon altın lirayı aştı. Bunlar için rehin verilen mücevherlerle borç senetlerinin bir bölümü yabancı tüccar ve bankerlerin eline geçti. Durumu sert biçimde eleştiren sadrazam azledildi (18 Ekim 1859). , , , ve Rusya Bab-ı Âli'ye bir nota vererek, Islahat Fermanı'nda söz konusu edilen ıslahatların gerçekleştirilmesini istediler (Ekim 1859). Bunların sağlanması için ayrı ayrı müdahalede bulunacaklarını da belirttiler.
Nitekim ilk adımı atarak, , ve 'daki durumunu uluslararası bir kurulun incelemesini istedi. Bu sorun çözülmeden, olayları yeniden alevlendi (1860). Ardından olayı patlak verdi. ve konsolosları bu karışıklıklar sırasında öldürüldü (1860). Hariciye nazırı Fuat Paşa, olağanüstü yetkili olarak Lübnan'a yollandı. Fransa, 'a asker çıkardı. Sonunda ayrıcalıklı sancak durumuna getirildi [9 Haziran 1868).
[h=3]Mimari çalışmalar[/h]Sultan Abdülmecid, dışardan aldığı borçların bir kısmıyla saray ve köşkler yaptırdı. (1853), (1855), (1857), (1847), (1849), (1854) (1851), döneminin başlıca yapıtlarıdır. 'ni yaptırdı (1845-1846). Yeni de aynı tarihte hizmete girdi.
İstanbul'daki semti adını ondan almıştır.
 

Şu an konuyu görüntüleyenler (Toplam : 0, Üye: 0, Misafir: 0)

Geri
Üst