HERAKLES Otomatik Avlı kalıcı sunucu. 19 Haziran'da açılıyor. Atius & Wizard güvencesiyle hemen kayıt ol, ön kayıt ödülleri aktif. HEMEN TIKLA!
Ergenlik döneminde çocuğu olan
anne-babaların çocuklarının öfkeli
davranışlarından şikayet ettiklerini
sıklıkla duyabiliriz. Anne-babalar
çocuğun bu davranışları kendilerini
kızdırmak için özellikle yaptığını dahi
düşünebilirler ve karşılıklı bağırış
çağırışlar, sarf edilen ağır sözler hem
anne-babaları hem de çocukları
çaresizlik duygusu içine iter; ancak
unutulmamalıdır ki, bu dönemdeki
ergenler yetişkinliğe hazırlanma
mücadelesi verirler. .
Öfke Nedir?
Neden hep onun istediği yere
gidiyoruz? Gitmeyeceğim artık!
Kimse beni anlamak istemiyor bu
evde!
Ben çok çalıştım! Zayıf almam hep
öğretmenin yüzünden!
İstediğim gibi giyinip okula
gidemiyorum!
Hemen her evde, ergenlerin
ağzından çıkan bu ve buna benzer
cümlelerin ortak bir yanı var; Öfke,
• Normal,
• Herkes tarafından hissedilen,
• Vazgeçilemeyen,
• Güçlü fakat kontrol edilmesi
öğrenilebilen,
• Saldırganlıktan farklı olan
(saldırganlık, öfkenin kontrol
edilemediği durumda ortaya çıkan
bir davranıştır.) bir duygudur.
Öfkenin diğer duygulardan pek farkı
olmamasına rağmen bu duygu pek
çok kişiye korkutucu gelir; çünkü bu
duygunun çevreye ve ait olduğu
bireyin kendisine yansımaları
oldukça olumsuz olabilir. Olumsuz
bir duygunun kabul edilmesi de pek
kolay olmadığı için kişi “öfkesini“,
“öfkelileri“ ve “öfkeyi“ bir türlü
anlayamaz, hatta öfkesini inkâr bile
edebilir. Halbuki, öfke de tıpkı
üzüntü ve mutluluk gibi inkâr
edilmeyi ya da kabul edilmemeyi hak
etmeyen bir duygudur. Olumlu ya da
olumsuz her duygu gibi öfkenin de
bir ömrü vardır; bu ömür
tamamlandığında öfke de ortadan
kalkar; ancak öfkenin, bu tatsız süreyi
kısaltmak ve onu daha iyi
tanımlamak açısından tüketilmelidir.
Öfke, özenle dikkate alınması
gereken bir “işaretçi“dir. Neye işaret
ettiğine gelince; öfkelenen kimsenin
hakkı yeniyor, gereksinimleri ve
istekleri karşılanmıyor, yaşamına
ilişkin bir soruna gereken önemi
kendisi vermiyor, içinde bulunduğu
bir ilişki uğruna değer ve
inançlarından ödün veriyor ya da
gelişme ve yeteneklerini ortaya
koyma şansı elinden alınıyor olabilir.
Özetlemek gerekirse, öfke iki nedenle
ortaya çıkabilir:
1. Bireyin kendisinden,
2. Karşısındaki birey(ler)in onda
oluşturduğu duygulardan
kaynaklanabilir.
Öfke, ister bireyin kendisiyle ilgili,
ister karşısındakiyle ilgili bir
nedenden kaynaklansın, özenle
üzerinde durulup çözümlenmesi
gereken bir duygudur. Öfke olgusunu
bir buzdağına benzetmek gerekirse;
buzdağının suyun üzerinde kalan
kısmı öfkedir; oysa suyun altında
kalan kısmı çok daha geniştir, yani
öfkenin ortaya çıkmasına yol açan
pek çok duygu burada gizlidir.
Suyun altında kalan temel duygular
birikip, sertleşip, katılaşınca
buzdağının tepesindeki öfkeyi
oluşturur. Sözü geçen temel
duygular kıskançlık, üzüntü, merak,
yalnızlık, itilmişlik, kaygı, hayal
kırıklığı, haksızlık, anlaşılamamak ve
sıkıntı gibi duygulardır. İnsanların
çoğu, öfkeyi buzdağının tepesinde
yaşar ve bir türlü çözümlenmemiş bu
duygulara sıkı sıkı tutunur. Oysa,
öfkenin kaynaklarını ortadan
kaldırmayı başarmak için buzdağının
altındaki temel duyguların
anlaşılması gerekir.
Ne Zaman İlgilenilmeli?
Eğer çocuğun öfkesi başkalarına
yönelik fiziksel saldırılara dönüşürse
bunun üzerinde durulmalıdır.
Ayrıca;
*Sık sık öfkeleniyor, her gün sınıf
arkadaşlarıyla tartışıyorsa,
*Aynı yaştaki diğer çocuklara göre
daha yoğun olarak öfkeleniyorsa, sık
sık ağlayıp başkalarına saldırganca
davranışlar sergiliyorsa,
*Yaşamın her alanında öfkelenecek
bir şey buluyor ve belli bir kişi ya da
olay nedeniyle değil,genel olarak
kendini öfkeli hissediyorsa,
*Olaylarla baş etme yöntemlerinde
önemli değişiklikler görülüyorsa,
örneğin daha önce hiç sıkılmadığı
şeylere öfkelenmeye başlamışsa
anne-baba olarak dikkatli olunmalı;
gerekiyorsa bir uzman desteğine
başvurulmalıdır.
anne-babaların çocuklarının öfkeli
davranışlarından şikayet ettiklerini
sıklıkla duyabiliriz. Anne-babalar
çocuğun bu davranışları kendilerini
kızdırmak için özellikle yaptığını dahi
düşünebilirler ve karşılıklı bağırış
çağırışlar, sarf edilen ağır sözler hem
anne-babaları hem de çocukları
çaresizlik duygusu içine iter; ancak
unutulmamalıdır ki, bu dönemdeki
ergenler yetişkinliğe hazırlanma
mücadelesi verirler. .
Öfke Nedir?
Neden hep onun istediği yere
gidiyoruz? Gitmeyeceğim artık!
Kimse beni anlamak istemiyor bu
evde!
Ben çok çalıştım! Zayıf almam hep
öğretmenin yüzünden!
İstediğim gibi giyinip okula
gidemiyorum!
Hemen her evde, ergenlerin
ağzından çıkan bu ve buna benzer
cümlelerin ortak bir yanı var; Öfke,
• Normal,
• Herkes tarafından hissedilen,
• Vazgeçilemeyen,
• Güçlü fakat kontrol edilmesi
öğrenilebilen,
• Saldırganlıktan farklı olan
(saldırganlık, öfkenin kontrol
edilemediği durumda ortaya çıkan
bir davranıştır.) bir duygudur.
Öfkenin diğer duygulardan pek farkı
olmamasına rağmen bu duygu pek
çok kişiye korkutucu gelir; çünkü bu
duygunun çevreye ve ait olduğu
bireyin kendisine yansımaları
oldukça olumsuz olabilir. Olumsuz
bir duygunun kabul edilmesi de pek
kolay olmadığı için kişi “öfkesini“,
“öfkelileri“ ve “öfkeyi“ bir türlü
anlayamaz, hatta öfkesini inkâr bile
edebilir. Halbuki, öfke de tıpkı
üzüntü ve mutluluk gibi inkâr
edilmeyi ya da kabul edilmemeyi hak
etmeyen bir duygudur. Olumlu ya da
olumsuz her duygu gibi öfkenin de
bir ömrü vardır; bu ömür
tamamlandığında öfke de ortadan
kalkar; ancak öfkenin, bu tatsız süreyi
kısaltmak ve onu daha iyi
tanımlamak açısından tüketilmelidir.
Öfke, özenle dikkate alınması
gereken bir “işaretçi“dir. Neye işaret
ettiğine gelince; öfkelenen kimsenin
hakkı yeniyor, gereksinimleri ve
istekleri karşılanmıyor, yaşamına
ilişkin bir soruna gereken önemi
kendisi vermiyor, içinde bulunduğu
bir ilişki uğruna değer ve
inançlarından ödün veriyor ya da
gelişme ve yeteneklerini ortaya
koyma şansı elinden alınıyor olabilir.
Özetlemek gerekirse, öfke iki nedenle
ortaya çıkabilir:
1. Bireyin kendisinden,
2. Karşısındaki birey(ler)in onda
oluşturduğu duygulardan
kaynaklanabilir.
Öfke, ister bireyin kendisiyle ilgili,
ister karşısındakiyle ilgili bir
nedenden kaynaklansın, özenle
üzerinde durulup çözümlenmesi
gereken bir duygudur. Öfke olgusunu
bir buzdağına benzetmek gerekirse;
buzdağının suyun üzerinde kalan
kısmı öfkedir; oysa suyun altında
kalan kısmı çok daha geniştir, yani
öfkenin ortaya çıkmasına yol açan
pek çok duygu burada gizlidir.
Suyun altında kalan temel duygular
birikip, sertleşip, katılaşınca
buzdağının tepesindeki öfkeyi
oluşturur. Sözü geçen temel
duygular kıskançlık, üzüntü, merak,
yalnızlık, itilmişlik, kaygı, hayal
kırıklığı, haksızlık, anlaşılamamak ve
sıkıntı gibi duygulardır. İnsanların
çoğu, öfkeyi buzdağının tepesinde
yaşar ve bir türlü çözümlenmemiş bu
duygulara sıkı sıkı tutunur. Oysa,
öfkenin kaynaklarını ortadan
kaldırmayı başarmak için buzdağının
altındaki temel duyguların
anlaşılması gerekir.
Ne Zaman İlgilenilmeli?
Eğer çocuğun öfkesi başkalarına
yönelik fiziksel saldırılara dönüşürse
bunun üzerinde durulmalıdır.
Ayrıca;
*Sık sık öfkeleniyor, her gün sınıf
arkadaşlarıyla tartışıyorsa,
*Aynı yaştaki diğer çocuklara göre
daha yoğun olarak öfkeleniyorsa, sık
sık ağlayıp başkalarına saldırganca
davranışlar sergiliyorsa,
*Yaşamın her alanında öfkelenecek
bir şey buluyor ve belli bir kişi ya da
olay nedeniyle değil,genel olarak
kendini öfkeli hissediyorsa,
*Olaylarla baş etme yöntemlerinde
önemli değişiklikler görülüyorsa,
örneğin daha önce hiç sıkılmadığı
şeylere öfkelenmeye başlamışsa
anne-baba olarak dikkatli olunmalı;
gerekiyorsa bir uzman desteğine
başvurulmalıdır.
