Yazarımız Gökhan German, Fenerbahçe Ülker'in Avrupa'da yaşadığı hayal kırıklığının nedenleriniz yazdı.
Büyük umutlarla geldi, kariyerine bakılıp takımı hemen şampiyon yapacağı düşünüldü. Ama evdeki hesap, çarşıya uymadı. Obradoviç bir efsane ama sonuçta bir insan. Yakın geçmişte yapmadığı kadar hatayı Fenerbahçe Ülkerde yaptı.
Fenerbahçe Ülker, Obradoviçle beraber Euroleague şampiyonluğu parolası ile yola çıktığında, hele ki gazozuna oynanan normal sezon maçlarında birkaç seri galibiyet alındığında herkes fazlasıyla havaya girmişti. Taraftar, basketbol camiası, hatta oyuncuların ayağının yerden kesilmesi normal karşılanabilir ama bu hataya Obradoviçin düşmemesi gerekirdi. O anlamsız galibiyetler, belki onun da gözünü boyadı, sezonun ilk maçından beri yazdığım, belirttiğim defoları o görmemekte ısrar etti. Barcelona ve CSKA galibiyetlerinden sonra, Umarım bu rakipleri şubat ve mart ayında da yeneriz diyerek dikkat çekmeye çalışmıştım ama Avrupanın en pahalı coach ve oyuncularının bulunduğu takımın yaşadığı bu hüsranın nedenlerine gelelim.
1- Oyun kurucu alınmadı
Oyun kurucun kadar konuşursun lafı boşuna denmemiş. Fenerbahçe Ülker, elindeki milyonlarca dolarlık yıldızları dümencisi olmayan bir kayığa bindirdi. O kayık başı boş bir şekilde dereyi geçti belki ama okyanusa gelemeden, iç denizlerde battı. McCalebbin 0 asistle bitirdiği maçın sayısı bir elin parmaklarından fazla. Eğer oyun kurucun asist yapmadan maçı bitiriyorsa, hedefe ulaşman imkansızlaşır. Oyun kurucun, oyunu kuramadığı için Obradoviç tamamen, birebire dayanan bir sistem geliştirmeye çalıştı. Ama bu seviyelerde bire beş hücum edip başarıya ulaşan bir takım ben hiç görmedim. Hadi sezon başında bulamadınız, Top 16 başlarken saha görüşü olan, takımı oynatabilen, kritik anları, el yakan dakikalarda sakin kalabilen bir organizatör alınması gerekirken, Top 16nın yarısında bu özelliklerin hiçbiri olmayan, üstüne üstlük Avrupa tecrübesi hiç bulunmayan Jackson transferini anlamak
imkansız.
2- Pota altı zayıf kaldı
Hücum maç, savunma şampiyonluk kazandırır lafı da boşuna denmemiş. Fenerbahçenin özellikle çember altı savunması çöktü. İlkan ve Oğuzun sakatlanması sonucu Obradoviçin göndermekten vazgeçtiği Vidmarı saymazsak, yola Zoriç, Bjelica ve Kleiza gibi yumuşak oyuncularla çıkmak büyük hataydı. Nitekim bonservisine 1 milyon Euro verilen Zoriç, 200-300 bin dolarlık, biraz hoplayıp zıplayan Amerikalılar karşısında ezildikçe ezildi. Savaşmaya gücü yetmedi. Obradoviçin Vidmarın sakatlığı sonrası ise güçlükuvvetli bir Amerikalı yerine, Zoriçten farkı olmayan, sertlikten fazlasıyla uzak Sekuliçi alması ise tam bir fiyaskoydu.
3- Şampiyon oyuncu yok
Sezon başında kadro kurarken özen göstermeyince sonra ne yaparsanız yapın kar etmiyor. Şampiyonluğa, şampiyonluğun nasıl kazanıldığını bilen oyuncularla gidilir. Obradoviç bu işin nasıl yapıldığını çok iyi biliyor ama sonuçta sahada o oynamıyor. Fenerbahçede bırakın şampiyonluğu, Final-Four oynamış sadece 2 oyuncu vardı.
4- Savunma sertliği olmadı
Fenerbahçe, sezonun ilk maçında Budivelniki 102-84 yendiğinde herkes atılan rekor sayıdan bahsediyor, havalarda uçuyordu. Ama Euroleaguede atarak değil, tutarak başarıya gidiliyor. 3. çeyrek bittiğinde Fenerbahçe potasında tam 77 sayı görmüştü. Hiç keyif almadığım o maç sonrası, Bjelica, Zoriç, Emir, Kleiza ve Bogdanoviç gibi savunmayı pek sevmeyen ve yeterli sertlik seviyesine çıkamayan oyuncularla nasıl sert, agresif müdaafa yapılacak bilemiyorum diye yazmışım. Nitekim yapılamadı da. Fenerbahçe, deplasmanlarda ortalama 90a yakın sayı yedi. Eee herkes Budivelnik değil ki 100 atıp kazanasın. Yaşanan bu hüsran benim için sürpriz olmadı.
5 Parayla saadet olmuyor
Kleiza 3.3 milyon Euro ile Avrupanın en çok kazanan basketbolcusu. O parayı Fenerbahçe futbol takımında bile kazanan yok. Ama Kleiza 3.3 milyon Euro değil, 300 bin dolarlık bir oyuncu kadar bile katkı vermedi. Fenerbahçenin bütçesinin 30 milyon Euro civarı olduğu tahmin ediliyor. Ama önemli olan bütçe ayırmak değil, o parayı nasıl harcayacağını bilmek. Maalesef Obradoviç gerek sezon başında takımı kurarken, gerekse ara dönemde yaptığı seçimlerle fazlasıyla hayal kırıklığı yarattı. Bu başarısızlığın en büyük sorumlusu da, sürekli oyuncularını suçlayan Obradoviç oldu.
6- Sorun bizdemi?
Obradoviç, Avrupanın en iyisi. Kariyerini defalarca yazdık. Ondan önce de Türkiyeye Avrupada saygınlığı bulunan birçok coach geldi. Hepsinin arkasından teneke bağlayıp gönderdik. Bize gelince mi hata yapıyorlar, parayı bulup rehavete mi kapılıyorlar yoksa bizim kulüp yapılarında ya da basketbol sistemimizde, düşünce yapımızda mı sorunlar var? Bu konuyu tartışmak için masaya yatırmalıyız.
Gökhan German
Fenerbahçe Ülker, Obradoviçle beraber Euroleague şampiyonluğu parolası ile yola çıktığında, hele ki gazozuna oynanan normal sezon maçlarında birkaç seri galibiyet alındığında herkes fazlasıyla havaya girmişti. Taraftar, basketbol camiası, hatta oyuncuların ayağının yerden kesilmesi normal karşılanabilir ama bu hataya Obradoviçin düşmemesi gerekirdi. O anlamsız galibiyetler, belki onun da gözünü boyadı, sezonun ilk maçından beri yazdığım, belirttiğim defoları o görmemekte ısrar etti. Barcelona ve CSKA galibiyetlerinden sonra, Umarım bu rakipleri şubat ve mart ayında da yeneriz diyerek dikkat çekmeye çalışmıştım ama Avrupanın en pahalı coach ve oyuncularının bulunduğu takımın yaşadığı bu hüsranın nedenlerine gelelim.
1- Oyun kurucu alınmadı
Oyun kurucun kadar konuşursun lafı boşuna denmemiş. Fenerbahçe Ülker, elindeki milyonlarca dolarlık yıldızları dümencisi olmayan bir kayığa bindirdi. O kayık başı boş bir şekilde dereyi geçti belki ama okyanusa gelemeden, iç denizlerde battı. McCalebbin 0 asistle bitirdiği maçın sayısı bir elin parmaklarından fazla. Eğer oyun kurucun asist yapmadan maçı bitiriyorsa, hedefe ulaşman imkansızlaşır. Oyun kurucun, oyunu kuramadığı için Obradoviç tamamen, birebire dayanan bir sistem geliştirmeye çalıştı. Ama bu seviyelerde bire beş hücum edip başarıya ulaşan bir takım ben hiç görmedim. Hadi sezon başında bulamadınız, Top 16 başlarken saha görüşü olan, takımı oynatabilen, kritik anları, el yakan dakikalarda sakin kalabilen bir organizatör alınması gerekirken, Top 16nın yarısında bu özelliklerin hiçbiri olmayan, üstüne üstlük Avrupa tecrübesi hiç bulunmayan Jackson transferini anlamak
imkansız.
2- Pota altı zayıf kaldı
Hücum maç, savunma şampiyonluk kazandırır lafı da boşuna denmemiş. Fenerbahçenin özellikle çember altı savunması çöktü. İlkan ve Oğuzun sakatlanması sonucu Obradoviçin göndermekten vazgeçtiği Vidmarı saymazsak, yola Zoriç, Bjelica ve Kleiza gibi yumuşak oyuncularla çıkmak büyük hataydı. Nitekim bonservisine 1 milyon Euro verilen Zoriç, 200-300 bin dolarlık, biraz hoplayıp zıplayan Amerikalılar karşısında ezildikçe ezildi. Savaşmaya gücü yetmedi. Obradoviçin Vidmarın sakatlığı sonrası ise güçlükuvvetli bir Amerikalı yerine, Zoriçten farkı olmayan, sertlikten fazlasıyla uzak Sekuliçi alması ise tam bir fiyaskoydu.
3- Şampiyon oyuncu yok
Sezon başında kadro kurarken özen göstermeyince sonra ne yaparsanız yapın kar etmiyor. Şampiyonluğa, şampiyonluğun nasıl kazanıldığını bilen oyuncularla gidilir. Obradoviç bu işin nasıl yapıldığını çok iyi biliyor ama sonuçta sahada o oynamıyor. Fenerbahçede bırakın şampiyonluğu, Final-Four oynamış sadece 2 oyuncu vardı.
4- Savunma sertliği olmadı
Fenerbahçe, sezonun ilk maçında Budivelniki 102-84 yendiğinde herkes atılan rekor sayıdan bahsediyor, havalarda uçuyordu. Ama Euroleaguede atarak değil, tutarak başarıya gidiliyor. 3. çeyrek bittiğinde Fenerbahçe potasında tam 77 sayı görmüştü. Hiç keyif almadığım o maç sonrası, Bjelica, Zoriç, Emir, Kleiza ve Bogdanoviç gibi savunmayı pek sevmeyen ve yeterli sertlik seviyesine çıkamayan oyuncularla nasıl sert, agresif müdaafa yapılacak bilemiyorum diye yazmışım. Nitekim yapılamadı da. Fenerbahçe, deplasmanlarda ortalama 90a yakın sayı yedi. Eee herkes Budivelnik değil ki 100 atıp kazanasın. Yaşanan bu hüsran benim için sürpriz olmadı.
5 Parayla saadet olmuyor
Kleiza 3.3 milyon Euro ile Avrupanın en çok kazanan basketbolcusu. O parayı Fenerbahçe futbol takımında bile kazanan yok. Ama Kleiza 3.3 milyon Euro değil, 300 bin dolarlık bir oyuncu kadar bile katkı vermedi. Fenerbahçenin bütçesinin 30 milyon Euro civarı olduğu tahmin ediliyor. Ama önemli olan bütçe ayırmak değil, o parayı nasıl harcayacağını bilmek. Maalesef Obradoviç gerek sezon başında takımı kurarken, gerekse ara dönemde yaptığı seçimlerle fazlasıyla hayal kırıklığı yarattı. Bu başarısızlığın en büyük sorumlusu da, sürekli oyuncularını suçlayan Obradoviç oldu.
6- Sorun bizdemi?
Obradoviç, Avrupanın en iyisi. Kariyerini defalarca yazdık. Ondan önce de Türkiyeye Avrupada saygınlığı bulunan birçok coach geldi. Hepsinin arkasından teneke bağlayıp gönderdik. Bize gelince mi hata yapıyorlar, parayı bulup rehavete mi kapılıyorlar yoksa bizim kulüp yapılarında ya da basketbol sistemimizde, düşünce yapımızda mı sorunlar var? Bu konuyu tartışmak için masaya yatırmalıyız.
Gökhan German