- Katılım
- 4 Nis 2013
- Konular
- 1,555
- Mesajlar
- 2,936
- Online süresi
- 15h 13m
- Reaksiyon Skoru
- 156
- Altın Konu
- 0
- TM Yaşı
- 13 Yıl 2 Ay 16 Gün
- Başarım Puanı
- 221
- MmoLira
- 71
- DevLira
- 0
HERAKLES Otomatik Avlı kalıcı sunucu. 19 Haziran'da açılıyor. Atius & Wizard güvencesiyle hemen kayıt ol, ön kayıt ödülleri aktif. HEMEN TIKLA!
SÜMELA MANASTIRI
1. MANASTIRIN BULUNDUĞU YER
Trabzona bağlı Maçka ilçesinin 17 km. kadar güneyinde Altındere Köyü yakınlarında, Konadağın dik bir yamacına yapılmış Manastır, Ortodoks Kilisesinin Anadoludaki en önemli kutsal merkezlerinden biri sayıla gelmiştir. Aziz Lukanın yaptığına inanılan bir Hz. Meryem İkonu, kuruluşundan 1924e değin burada saklanmıştır.
2. MANASTIRIN TARİHÇESİ
Manastır efsaneye göre 385de Atinadan gelen iki keşiş tarafından kurulmuştur. 14. yüzyıl ortalarında Pontus Hükümdarı III. Aleksios Komnenos döneminde keşiş hücrelerinin eklenmesiyle genişletilerek bugünkü biçimini almıştır. Yörenin 1461de Osmanlıların eline geçmesinden sonrada Manastır padişahlarca korunmuştur.
1923teki Ahali Mübadelesi ile Rumların Anadoludan ayrılması üzerine Sümelada terk edilmiştir. Ancak 1972de bir bekçi görevlendirilerek resmen demetim altına alınan Manastır, aradan geçen zaman içinde gerek doğanın, gerekse insan elinin büyük tahribatına sahne olmuştur.
Manastır topluluğuna şu yapı evreleriyle ele almak mümkündür:
1. 4-12. yüzyıl kutsal suyun yanındaki kaya kavuğunda kilisesin kuruluşu.
2. 13-18. yüzyıl Batı kesimindeki şapel ve hücrelerin, ayazmanın, kitaplığın inşası, fresklerin yenilenmesi,
3. 19. yüzyılda bugün ayakta kalan 5 katlı balkonlu, keşiş odalarının ve diğer bölümlerinin yapımı.
Ana kilesi, birkaç küçük şapel, hücreler, çeşme ve keşiş odalarından oluşan manastır külliyesinin tam olarak sağlam hiçbir yapısı bulunmamaktadır.
3. MANASTIRIN TANITIMI
Manastır dağın güneye bakan 90 derece diklikteki kayalık yamacında bir girinti üstünde yer alır. Vadiden 200 m. yüksekteki bu doğal girinti insan eliyle işlenerek biraz daha genişçe bir teras haline getirilmiş, sonra buraya çeşitli yapılar eklenmiştir. Manastırın giriş merdivenine vadiden zikzaklı bir patikaya ulaşılır. Ana kapıya kadar çıkan 64 basamaklı merdiven kayalara oyulmuştur. Merdivenin sol (batı) yanı boyunca manastıra su getiren su kemeri uzanır. Sağ (doğu) yanı uçurumdur. Ana kapıdan sonra 92 basamaklı bir merdivenle manastırın avlusunu oluşturan terasa inilir. Solda kayaların içine oyulup önü bir duvarla kapatılmış kilise yer alır. Yaklaşık 400 m2 büyüklüğündeki bu mağara kilisenin içini ve dışını kaplayan freskler çok zaman görmüş olarak günümüze ulaşmıştır. Kilisenin ilerisinde solda servis yapıları vardır. Keşiş hücreleri, terasın sağ kenarında, uçurum boyunca uzanan Manastırın ana yapısındadır.
1930daki bir yangında ahşap döşemeleri ve çatısı yanmış, yalnızca taş duvarları kalmış olmakla birlikte, yalçın kaya duvarlarına adeta asılmış bu dört katlı yapı; vadi yönünden bakıldığında Sümela Manastırına görkemli bir görünüm kazandırır.
1972 yılında ören yeri olarak ziyarete açılan yapıda Kültür Bakanlığınca başlatılan geniş programlı restorasyon çalışması devam etmektedir.
4. KAYNAKLAR
1. Meydan Larousse, s. 131.
2. Büyük Larousse Sözlük ve Ansiklopedisi 21, s. 10869.
3. REŞAT S. OKMAN, İ., 1999, Kültür Varlıklarıyla Trabzon, T.C. Trabzon Valiliği İl Kültür Müdürlüğü Yayınları, Trabzon, s. 158.
4. ÜNAL, A. GÜNDÜZALP, N. SEVİM, A. CANALİOĞLU, U., 1995, Ofset Matbaacılık ve Ambalaj Sanayi, Trabzon, s. 27.
1. MANASTIRIN BULUNDUĞU YER
Trabzona bağlı Maçka ilçesinin 17 km. kadar güneyinde Altındere Köyü yakınlarında, Konadağın dik bir yamacına yapılmış Manastır, Ortodoks Kilisesinin Anadoludaki en önemli kutsal merkezlerinden biri sayıla gelmiştir. Aziz Lukanın yaptığına inanılan bir Hz. Meryem İkonu, kuruluşundan 1924e değin burada saklanmıştır.
2. MANASTIRIN TARİHÇESİ
Manastır efsaneye göre 385de Atinadan gelen iki keşiş tarafından kurulmuştur. 14. yüzyıl ortalarında Pontus Hükümdarı III. Aleksios Komnenos döneminde keşiş hücrelerinin eklenmesiyle genişletilerek bugünkü biçimini almıştır. Yörenin 1461de Osmanlıların eline geçmesinden sonrada Manastır padişahlarca korunmuştur.
1923teki Ahali Mübadelesi ile Rumların Anadoludan ayrılması üzerine Sümelada terk edilmiştir. Ancak 1972de bir bekçi görevlendirilerek resmen demetim altına alınan Manastır, aradan geçen zaman içinde gerek doğanın, gerekse insan elinin büyük tahribatına sahne olmuştur.
Manastır topluluğuna şu yapı evreleriyle ele almak mümkündür:
1. 4-12. yüzyıl kutsal suyun yanındaki kaya kavuğunda kilisesin kuruluşu.
2. 13-18. yüzyıl Batı kesimindeki şapel ve hücrelerin, ayazmanın, kitaplığın inşası, fresklerin yenilenmesi,
3. 19. yüzyılda bugün ayakta kalan 5 katlı balkonlu, keşiş odalarının ve diğer bölümlerinin yapımı.
Ana kilesi, birkaç küçük şapel, hücreler, çeşme ve keşiş odalarından oluşan manastır külliyesinin tam olarak sağlam hiçbir yapısı bulunmamaktadır.
3. MANASTIRIN TANITIMI
Manastır dağın güneye bakan 90 derece diklikteki kayalık yamacında bir girinti üstünde yer alır. Vadiden 200 m. yüksekteki bu doğal girinti insan eliyle işlenerek biraz daha genişçe bir teras haline getirilmiş, sonra buraya çeşitli yapılar eklenmiştir. Manastırın giriş merdivenine vadiden zikzaklı bir patikaya ulaşılır. Ana kapıya kadar çıkan 64 basamaklı merdiven kayalara oyulmuştur. Merdivenin sol (batı) yanı boyunca manastıra su getiren su kemeri uzanır. Sağ (doğu) yanı uçurumdur. Ana kapıdan sonra 92 basamaklı bir merdivenle manastırın avlusunu oluşturan terasa inilir. Solda kayaların içine oyulup önü bir duvarla kapatılmış kilise yer alır. Yaklaşık 400 m2 büyüklüğündeki bu mağara kilisenin içini ve dışını kaplayan freskler çok zaman görmüş olarak günümüze ulaşmıştır. Kilisenin ilerisinde solda servis yapıları vardır. Keşiş hücreleri, terasın sağ kenarında, uçurum boyunca uzanan Manastırın ana yapısındadır.
1930daki bir yangında ahşap döşemeleri ve çatısı yanmış, yalnızca taş duvarları kalmış olmakla birlikte, yalçın kaya duvarlarına adeta asılmış bu dört katlı yapı; vadi yönünden bakıldığında Sümela Manastırına görkemli bir görünüm kazandırır.
1972 yılında ören yeri olarak ziyarete açılan yapıda Kültür Bakanlığınca başlatılan geniş programlı restorasyon çalışması devam etmektedir.
4. KAYNAKLAR
1. Meydan Larousse, s. 131.
2. Büyük Larousse Sözlük ve Ansiklopedisi 21, s. 10869.
3. REŞAT S. OKMAN, İ., 1999, Kültür Varlıklarıyla Trabzon, T.C. Trabzon Valiliği İl Kültür Müdürlüğü Yayınları, Trabzon, s. 158.
4. ÜNAL, A. GÜNDÜZALP, N. SEVİM, A. CANALİOĞLU, U., 1995, Ofset Matbaacılık ve Ambalaj Sanayi, Trabzon, s. 27.


