Tycho Brahe ve ondan önceki bütün astro*nomlar teleskopun bulunmasından önceki yıl*larda yaşadılar; bu yüzden gözlemlerini çıplak gözle yapmak zorundaydılar. Teleskopu ki*min bulduğu tam olarak bilinmiyor, ama bu aygıtı ilk kez astronomi gözlemlerinde kulla*nan ünlü İtalyan bilgin Galileo Galilei'dir (1564-1642). 1609'da kendi yaptığı teleskopla gözlemlere başlayan Galileo, Güneş lekeleri, Ay'ın dağları ve "denizler"i, Jüpiter'in dört uydusu gibi çok önemli gözlemler yaptı. Ve-nüs'ün de tıpkı Ay gibi değişik evrelerden geçtiğini, yani bazen tam, bazen yarım daire gibi göründüğünü saptadı. Bu biçim değişik*likleri gezegenin Dünya'nın değil Güneş'in çevresinde dolandığını ve ışığını ondan aldığı*nı açıkça kanıtlıyordu. Böylece Galileo, Ko*pernik'in günmerkezli evren modelinin doğ*ruluğuna kesin olarak inandı.
Galileo'nun buluşlarından sonra gökyüzü*nü ve yıldızları görmek isteyen birçok kişi te*leskop yapımına girişti. İlk yapılan teleskop*larda ışığı odaklamak için mercek kullanıldı*ğından bunlara "mercekli teleskop" dendi. İşık bu merceklerden geçerken kırıldığı için bu tip gözlem araçlarının bir adı da kırılmalı teleskoptur. Çok geçmeden, ünlü İngiliz ma*tematikçi Sir Isaac Nevvton merceklerin yeri*ne çukur (içbükey) bir ayna yerleştirerek yeni bir teleskop gerçekleştirdi. Buna da "aynalı teleskop" ya da yansımalı teleskop denir. Çağdaş gözlemevlerinde kulfanılan büyük op*tik teleskopların çoğu aynalı teleskoptur. Çok uzak ve sönük yıldızları gözlemleyebilmek için teleskopların çok büyük olması gere*kir. Dünyanın en büyük aynalı teleskopu SSCB'nin Kafkasya bölgesindeki Zelençuks-kaya'dadır ve aynasının çapı 6 metredir. (Ast*ronomların kullandığı gözlem araçlarına iliş*kin bilgileri gözlemevi ve Teleskop maddele*rinde bulabilirsiniz.)
Galileo'nun buluşlarından sonra gökyüzü*nü ve yıldızları görmek isteyen birçok kişi te*leskop yapımına girişti. İlk yapılan teleskop*larda ışığı odaklamak için mercek kullanıldı*ğından bunlara "mercekli teleskop" dendi. İşık bu merceklerden geçerken kırıldığı için bu tip gözlem araçlarının bir adı da kırılmalı teleskoptur. Çok geçmeden, ünlü İngiliz ma*tematikçi Sir Isaac Nevvton merceklerin yeri*ne çukur (içbükey) bir ayna yerleştirerek yeni bir teleskop gerçekleştirdi. Buna da "aynalı teleskop" ya da yansımalı teleskop denir. Çağdaş gözlemevlerinde kulfanılan büyük op*tik teleskopların çoğu aynalı teleskoptur. Çok uzak ve sönük yıldızları gözlemleyebilmek için teleskopların çok büyük olması gere*kir. Dünyanın en büyük aynalı teleskopu SSCB'nin Kafkasya bölgesindeki Zelençuks-kaya'dadır ve aynasının çapı 6 metredir. (Ast*ronomların kullandığı gözlem araçlarına iliş*kin bilgileri gözlemevi ve Teleskop maddele*rinde bulabilirsiniz.)
