HERAKLES Otomatik Avlı kalıcı sunucu. 19 Haziran'da açılıyor. Atius & Wizard güvencesiyle hemen kayıt ol, ön kayıt ödülleri aktif. HEMEN TIKLA!
Bazen yıldızları süpürürsün farkında olmadan,
Güneş kucağındadır, bilemezsin
Bir çocuk gözlerine bakar, arkan dönüktür
Göğsünde kuruludur orkestra, duyamazsın
Koca bir sevdadır yaşamakta olduğun, anlamazsın
Uçar gider, koşsan da tutamazsın
(William Shakespeare)
Rosa kendini rüyadaymış gibi hissediyordu. Ne ara böyle sırılsıklam aşık olmuştu? Ne zaman yağmıştı üzerine bardaktan boşanırcasına aşk? Ne zaman kendisinin katil olduğunu düşünen ve kendisine yalanlar söyleyen birine aşık olmuştu? Zack'in dudakları kendi dudakları üzerinde gezinirken bunun yanlış olduğunu farketti. Böyle biriyle bir daha asla olamazdı, onunla bunu yapması doğru değildi. Kendini geriye itti ve dudaklarını oğlanın dudaklarından ayırdı. Elinin tersiyle dudaklarından oğlanın ıslaklığını sildi "Bir daha asla öpme beni!" dedi . "Asla!"
Rosa oğlanın yüzüne son kez baktı ve arkasını dönerek yürümeye başladı. "Ronald acaba beklemiş midir?" diye düşündü. Ama neden bekleyecekti ki sonuçta, onu bırakıp Zack'le gitmişti. Onu ekti sayılırdı, hatta sayılmazdı cidden ekmişti. Sinema salonuna gitti ama girişte Ronald yoktu. Filme girmiştir diye düşünerek salondan içeri girdi ama hayır, orada da yoktu.
Çünkü Ronald üzülmekle meşguldu. Kafasındaki sorulara cevap bulmakla, daha doğrusu bulamamakla. Neden öpüşmüşlerdi? Hani Rosa Zack'i sevmiyordu? "Yalancı" diye düşündü içinden kıza kızarak. "O aptal bir yalancı!"
Rosalina yaptıklarından pişmanlık duyarak koşmaya başladı. Nereye koşuyordu? Bilmiyordu. Belki de bilinmezliğe doğru koşuyordu. Nefes nefese kaldığını hissettiğinde durdu ve geldiği yere baktı. Teyzesinin evini çoktan geçmişti bile, geriye döndü ve yürümeye başladı. Ta ki bir ses onu durdurana dek.
"Rosa, bekle!" Kız arkasını döndüğünde seslenen kişinin Ronald olduğunu farketti. Neden Rosa'nın teyzesinden birkaç sokak ilerideydi ki? Rosa anlamamasına rağmen durdu ve oğlana doğru yürümeye başladı.
"Neden buradasın?"
"Ronald ben seni sinemada aradım ama-"
"Neden buradasın?" diye tekrar etti Ronald. Kız oğlanın gözlerindeki üzüntüyü farketmişti.
"Teyzeme gidiyordum."
"Teyzen mi? Evi nerede ki?" dedi oğlan şaşkınlıkla. Rosa elini kaldırdı ve biraz uzaktaki kırmızı evi gösterdi. "Orası işte" Ronald şaşırarak kıza baktı ve yalan söyleyip söylemediğini anlamaya çalıştı. "Niye yalan söylesin ki?" diye düşündü. "Neden nefes nefese evimin önüne gelsin ki?" Evet şuan Rosa'nın karşısında durduğu ev Ronald'ın eviydi.
"Bizim ev de burası." dedi Ronald eliyle evi göstererek. Rosa şaşırmış bir şekilde baktı ve sonra yeniden oğlana döndü.
"Herneyse" dedi. "Beni dinlemelisin" Ronald istemediğini belli eden bir bakış yaptı ve acısını bastırmaya çabalayarak gülümsedi. Aklına öpüştükleri sahneyi getirdi. Karşısında duran kız bir yalancıydı.
"Rosa, dinlenecek bir şey yok siz öpüştünüz" Rosa bir anda şaşkınlıkla oğlanın dolan gözlerine baktı. "Öpüşmedik" dedi Rosa bir çırpıda. "O beni öptü."
"Bu onu sevdiğin gerçeğini değiştirmez." Ne kadar içini acıtsa da, oğlanın olanları kabullenmesi gerekiyordu. Rosa Zack'i seviyordu. Bunu değiştiremeyecekti. Bunu biliyordu.
"Ben onu sevmiyorum Ronald." Oğlan inanmakla inanmamak arasında ince çizgide gidip geliyordu. Kızın böylesine acıyla bakan gözleri nasıl yalan söylüyor olabilir di? Ama biraz önce dudakları oğlanın dudaklarında ıslanmamış mıydı? Ama bunu o başlatmamıştı, yine de bu kızı haklı çıkarmazdı.
"Ama kimi sevdiğimi de bilemiyorum. Ben hiçbir şey düşünemiyorum." Belki bu kabul edilebilirdi işte. Ronald derin bir oh çekti. Kendisini sevmese de en azından Zack'i de sevmiyordu. Ve şans uzaklardan Ronald'a gülümsüyordu.
"Benim gitmem gerek" dedi Rosalina oğlanın gözlerine bakarak. Ne cevap vereceğini bilmiyordu. İnanıp inanmadığını da... Her ne kadar kalbi Zack'i sevdiğini söylese de karşısındakini kaybetmek istemiyordu. Bunu hiç ama hiç istemiyordu.
"Sana inanıyorum Rosa" dedi Ronald. "Görüşürüz" Rosalina gülümsedi ve arkasını dönerek yürümeye başladı. Aklına bir söz getirdi.
"Eğer iki seçeneğiniz varsa ikincisini seçin. Eğer birinciyi gerçekten sevseydiniz, ikinci bir seçeneğiniz olmazdı." İkinci kimdi? Ronald mıydı? Ta kendisi.
* * *
Rosalina sinirle dolabındakilere bakıyordu. Nereye kaldırmıştı? Bugün tiyatro oyunu sahnelenecekti. Yaklaşık bir aydır bunun üzerinde çalışmışlardı. Bir ay boyunca Zack'le ve Ronald'la arkadaşmış gibi konuşmuştu. Ne yapması gerektiğini de bilmiyordu. Eliyle çekmeceyi açtı ve içini kurcaladı. Kolyesini bir türlü bulamıyordu. Alttaki çekmeceyi açtı ve kolyesini ararken bir kağıt buldu, bir mektup.
Teyzesinin özel eşyalarını karıştırmak istemiyordu ama merak etmişti. Elinde duran kağıdı açtı ve okumaya başladı.
Sevgili Helena,
Biliyorum yaptıklarım hiç iyi şeyler değildi. Kız kardeşinin sevgilisini elinden almaya çalıştım ve onun hayatını mahvettim. Aynı zaman da onun arkadaşının mutluluğunu ellerinden aldım. Bunlar için çok ama çok pişmanım.
Amanda'nın intikam almaktan geri kalmayacağından eminim. Birkaç gün sonra belki yaşamıyor olacağım. Sana bu mektubu neden yazdığımı soracak olursan şuan tek düşündüğüm şey kızım; Rosalina.
Lütfen ona iyi bak Helena. Benden almaya çalıştığı intikamı ondan almasına izin verme. Eğer canımı yakmak istiyorsa onu kullanmasın.
Ölümümü istediğini biliyorum ve bunu kabul ediyorum.
Marilyn
Bu mektup teyzesine yazılmıştı, annesi tarafından. Annesi ne yapmıştı? Annesi kimin intikamından Rosa'yı koruyordu? Amanda kimdi? Rosa mektubu aldığı gibi katladı ve kıyafetlerinin arasındaki bir yere gizledi. Şuan tiyatro oyununa yetişmek zorundaydı.
Çantasının içine birkaç bir şey koyup hemen evden çıktı ve Ronald'la karşılaştı. Anlaşmışlardı, o bugün kızı almaya gelecekti. Rosa oğlanı görünce gülümsedi ve beraber okula doğru yürümeye başladılar. Okula vardıklarında Rosa kantinden bir şişe su alıp hemen tiyatro klubüne gitti. Ronald sahnede onu bekliyordu. "Hadi provaya başlayalım"
Rosa "Peki öyleyse" dedi ve masada duran kağıtlardan birini Ronald'a verdi, diğerini de kendisi aldı. "Hangi sahneyi çalışacağız?" dedi kız merakla.
"Dün hangisini çalıştık?"
"En son sahneden bir öncekini"
"Ondan önceki gün?"
"Ondan öncekini" Ronald'ın heyecanla beklediği an gelmişti işte. Son sahneden önceki bütün sahneler çalışılmıştı. Ve bugün kızın dudaklarında iki kez hayat bulacaktı. Biliyordu, kız onu sevmiyordu ama deli gibi istiyordu. İçindeki bu dürtüye engel olamıyordu.
"Tamam" dedi Ronald boğazını temizleyerek. "Son sahneyi çalışalım" Kız başıyla onayladı ve elindeki kağıtta yazanları okumaya başladı. Tiyatroda pek yetenekli sayılmazdı ama elinden geleni yapıyordu.
"Söyle o zaman?" dedi Rosa sesini biraz yükselterek. "Tüm bunları neden yaptın?"
"Senin için yaptım sevgilim" dedi Ronald kıza bir adım yaklaşarak. Elini kızın yanaklarına götürdü ve önüne gelen saç tutamını arkaya attı. "Hepsini senin için yaptım"
Kız "Ama bütün bunlar..." diyecekken Ronald kızı susturdu ve kendine çekerek dudaklarını dudaklarına bastırdı. Ronald bu duyguyu daha önce tatmamıştı. Dünyadaki en güzel şeydi belki de. Sevdiği kızla öpüşüyordu ama bu sahteydi. Yalandı. Rosa ise pişmanlık hissediyordu. Zack'e ihanet ettiğini düşünüyordu ama hayır Zack bunu haketmişti. Bundan fazlasını haketmişti.
Kıpırdamayan dudaklarının kilidini açtı ve Ronald'ın istek dolu öpüşmesine aynı tutkuyla yanıt verdi. Ronald ilk defa bunu hissediyordu. Kız sevmiyorsa neden bunu yapıyordu? Belki de...
İkisi dudaklarını ayırdıklarında Ronald gülümsüyordu. Tam elindeki kağıdı okuyacakken onlara bakan birini farketti. Zack. Bal rengi gözleri öfkeyle bakıyordu ama bu Ronald'ı korkutmamıştı aksine mutlu etmişti. Kıskanıyordu. Bunu bilmek güzeldi.
"Rosa" dedi Zack sinirli aynı zaman da üzgün sesiyle. "Bu tiyatronuz için mi?" Ronald kızın gözlerine bakarak güzel bir cevap bekliyorken kız "Evet" dedi. "Bu rol içindi."
Zack sinirini unutmaya çalışarak gülümsedi ve kahrolmuş bir ifadeyle bakan Ronald'a baktı. Rosa birkaç saniye sonra Ronald'ın yanına gitti ve dudaklarına en az deminki kadar ateşli bir öpücük kondurdu. Zack şaşkın bakışlarla Rosa'yla Ronald'a bakarken kız gülümseyerek açıkladı. "Ama bu rol için değildi."
Gecikme için üzgünüm, hastane, alerji olaylarından falan baya bir aksadı gerçekten kusura bakmayın :/. Neyse, hesaplamalarımda yanılmıyorsam final 2 bölüm sonra olacak, yani iki bölüm sonra Mirror'a veda ediyorsunuz... Umarım bölümü beğenmişsinizdir, beklettiğim için tekrardan özür dilerim. İyi okumalaar
-Esra
Güneş kucağındadır, bilemezsin
Bir çocuk gözlerine bakar, arkan dönüktür
Göğsünde kuruludur orkestra, duyamazsın
Koca bir sevdadır yaşamakta olduğun, anlamazsın
Uçar gider, koşsan da tutamazsın
(William Shakespeare)
Rosa kendini rüyadaymış gibi hissediyordu. Ne ara böyle sırılsıklam aşık olmuştu? Ne zaman yağmıştı üzerine bardaktan boşanırcasına aşk? Ne zaman kendisinin katil olduğunu düşünen ve kendisine yalanlar söyleyen birine aşık olmuştu? Zack'in dudakları kendi dudakları üzerinde gezinirken bunun yanlış olduğunu farketti. Böyle biriyle bir daha asla olamazdı, onunla bunu yapması doğru değildi. Kendini geriye itti ve dudaklarını oğlanın dudaklarından ayırdı. Elinin tersiyle dudaklarından oğlanın ıslaklığını sildi "Bir daha asla öpme beni!" dedi . "Asla!"
Rosa oğlanın yüzüne son kez baktı ve arkasını dönerek yürümeye başladı. "Ronald acaba beklemiş midir?" diye düşündü. Ama neden bekleyecekti ki sonuçta, onu bırakıp Zack'le gitmişti. Onu ekti sayılırdı, hatta sayılmazdı cidden ekmişti. Sinema salonuna gitti ama girişte Ronald yoktu. Filme girmiştir diye düşünerek salondan içeri girdi ama hayır, orada da yoktu.
Çünkü Ronald üzülmekle meşguldu. Kafasındaki sorulara cevap bulmakla, daha doğrusu bulamamakla. Neden öpüşmüşlerdi? Hani Rosa Zack'i sevmiyordu? "Yalancı" diye düşündü içinden kıza kızarak. "O aptal bir yalancı!"
Rosalina yaptıklarından pişmanlık duyarak koşmaya başladı. Nereye koşuyordu? Bilmiyordu. Belki de bilinmezliğe doğru koşuyordu. Nefes nefese kaldığını hissettiğinde durdu ve geldiği yere baktı. Teyzesinin evini çoktan geçmişti bile, geriye döndü ve yürümeye başladı. Ta ki bir ses onu durdurana dek.
"Rosa, bekle!" Kız arkasını döndüğünde seslenen kişinin Ronald olduğunu farketti. Neden Rosa'nın teyzesinden birkaç sokak ilerideydi ki? Rosa anlamamasına rağmen durdu ve oğlana doğru yürümeye başladı.
"Neden buradasın?"
"Ronald ben seni sinemada aradım ama-"
"Neden buradasın?" diye tekrar etti Ronald. Kız oğlanın gözlerindeki üzüntüyü farketmişti.
"Teyzeme gidiyordum."
"Teyzen mi? Evi nerede ki?" dedi oğlan şaşkınlıkla. Rosa elini kaldırdı ve biraz uzaktaki kırmızı evi gösterdi. "Orası işte" Ronald şaşırarak kıza baktı ve yalan söyleyip söylemediğini anlamaya çalıştı. "Niye yalan söylesin ki?" diye düşündü. "Neden nefes nefese evimin önüne gelsin ki?" Evet şuan Rosa'nın karşısında durduğu ev Ronald'ın eviydi.
"Bizim ev de burası." dedi Ronald eliyle evi göstererek. Rosa şaşırmış bir şekilde baktı ve sonra yeniden oğlana döndü.
"Herneyse" dedi. "Beni dinlemelisin" Ronald istemediğini belli eden bir bakış yaptı ve acısını bastırmaya çabalayarak gülümsedi. Aklına öpüştükleri sahneyi getirdi. Karşısında duran kız bir yalancıydı.
"Rosa, dinlenecek bir şey yok siz öpüştünüz" Rosa bir anda şaşkınlıkla oğlanın dolan gözlerine baktı. "Öpüşmedik" dedi Rosa bir çırpıda. "O beni öptü."
"Bu onu sevdiğin gerçeğini değiştirmez." Ne kadar içini acıtsa da, oğlanın olanları kabullenmesi gerekiyordu. Rosa Zack'i seviyordu. Bunu değiştiremeyecekti. Bunu biliyordu.
"Ben onu sevmiyorum Ronald." Oğlan inanmakla inanmamak arasında ince çizgide gidip geliyordu. Kızın böylesine acıyla bakan gözleri nasıl yalan söylüyor olabilir di? Ama biraz önce dudakları oğlanın dudaklarında ıslanmamış mıydı? Ama bunu o başlatmamıştı, yine de bu kızı haklı çıkarmazdı.
"Ama kimi sevdiğimi de bilemiyorum. Ben hiçbir şey düşünemiyorum." Belki bu kabul edilebilirdi işte. Ronald derin bir oh çekti. Kendisini sevmese de en azından Zack'i de sevmiyordu. Ve şans uzaklardan Ronald'a gülümsüyordu.
"Benim gitmem gerek" dedi Rosalina oğlanın gözlerine bakarak. Ne cevap vereceğini bilmiyordu. İnanıp inanmadığını da... Her ne kadar kalbi Zack'i sevdiğini söylese de karşısındakini kaybetmek istemiyordu. Bunu hiç ama hiç istemiyordu.
"Sana inanıyorum Rosa" dedi Ronald. "Görüşürüz" Rosalina gülümsedi ve arkasını dönerek yürümeye başladı. Aklına bir söz getirdi.
"Eğer iki seçeneğiniz varsa ikincisini seçin. Eğer birinciyi gerçekten sevseydiniz, ikinci bir seçeneğiniz olmazdı." İkinci kimdi? Ronald mıydı? Ta kendisi.
* * *
Rosalina sinirle dolabındakilere bakıyordu. Nereye kaldırmıştı? Bugün tiyatro oyunu sahnelenecekti. Yaklaşık bir aydır bunun üzerinde çalışmışlardı. Bir ay boyunca Zack'le ve Ronald'la arkadaşmış gibi konuşmuştu. Ne yapması gerektiğini de bilmiyordu. Eliyle çekmeceyi açtı ve içini kurcaladı. Kolyesini bir türlü bulamıyordu. Alttaki çekmeceyi açtı ve kolyesini ararken bir kağıt buldu, bir mektup.
Teyzesinin özel eşyalarını karıştırmak istemiyordu ama merak etmişti. Elinde duran kağıdı açtı ve okumaya başladı.
Sevgili Helena,
Biliyorum yaptıklarım hiç iyi şeyler değildi. Kız kardeşinin sevgilisini elinden almaya çalıştım ve onun hayatını mahvettim. Aynı zaman da onun arkadaşının mutluluğunu ellerinden aldım. Bunlar için çok ama çok pişmanım.
Amanda'nın intikam almaktan geri kalmayacağından eminim. Birkaç gün sonra belki yaşamıyor olacağım. Sana bu mektubu neden yazdığımı soracak olursan şuan tek düşündüğüm şey kızım; Rosalina.
Lütfen ona iyi bak Helena. Benden almaya çalıştığı intikamı ondan almasına izin verme. Eğer canımı yakmak istiyorsa onu kullanmasın.
Ölümümü istediğini biliyorum ve bunu kabul ediyorum.
Marilyn
Bu mektup teyzesine yazılmıştı, annesi tarafından. Annesi ne yapmıştı? Annesi kimin intikamından Rosa'yı koruyordu? Amanda kimdi? Rosa mektubu aldığı gibi katladı ve kıyafetlerinin arasındaki bir yere gizledi. Şuan tiyatro oyununa yetişmek zorundaydı.
Çantasının içine birkaç bir şey koyup hemen evden çıktı ve Ronald'la karşılaştı. Anlaşmışlardı, o bugün kızı almaya gelecekti. Rosa oğlanı görünce gülümsedi ve beraber okula doğru yürümeye başladılar. Okula vardıklarında Rosa kantinden bir şişe su alıp hemen tiyatro klubüne gitti. Ronald sahnede onu bekliyordu. "Hadi provaya başlayalım"
Rosa "Peki öyleyse" dedi ve masada duran kağıtlardan birini Ronald'a verdi, diğerini de kendisi aldı. "Hangi sahneyi çalışacağız?" dedi kız merakla.
"Dün hangisini çalıştık?"
"En son sahneden bir öncekini"
"Ondan önceki gün?"
"Ondan öncekini" Ronald'ın heyecanla beklediği an gelmişti işte. Son sahneden önceki bütün sahneler çalışılmıştı. Ve bugün kızın dudaklarında iki kez hayat bulacaktı. Biliyordu, kız onu sevmiyordu ama deli gibi istiyordu. İçindeki bu dürtüye engel olamıyordu.
"Tamam" dedi Ronald boğazını temizleyerek. "Son sahneyi çalışalım" Kız başıyla onayladı ve elindeki kağıtta yazanları okumaya başladı. Tiyatroda pek yetenekli sayılmazdı ama elinden geleni yapıyordu.
"Söyle o zaman?" dedi Rosa sesini biraz yükselterek. "Tüm bunları neden yaptın?"
"Senin için yaptım sevgilim" dedi Ronald kıza bir adım yaklaşarak. Elini kızın yanaklarına götürdü ve önüne gelen saç tutamını arkaya attı. "Hepsini senin için yaptım"
Kız "Ama bütün bunlar..." diyecekken Ronald kızı susturdu ve kendine çekerek dudaklarını dudaklarına bastırdı. Ronald bu duyguyu daha önce tatmamıştı. Dünyadaki en güzel şeydi belki de. Sevdiği kızla öpüşüyordu ama bu sahteydi. Yalandı. Rosa ise pişmanlık hissediyordu. Zack'e ihanet ettiğini düşünüyordu ama hayır Zack bunu haketmişti. Bundan fazlasını haketmişti.
Kıpırdamayan dudaklarının kilidini açtı ve Ronald'ın istek dolu öpüşmesine aynı tutkuyla yanıt verdi. Ronald ilk defa bunu hissediyordu. Kız sevmiyorsa neden bunu yapıyordu? Belki de...
İkisi dudaklarını ayırdıklarında Ronald gülümsüyordu. Tam elindeki kağıdı okuyacakken onlara bakan birini farketti. Zack. Bal rengi gözleri öfkeyle bakıyordu ama bu Ronald'ı korkutmamıştı aksine mutlu etmişti. Kıskanıyordu. Bunu bilmek güzeldi.
"Rosa" dedi Zack sinirli aynı zaman da üzgün sesiyle. "Bu tiyatronuz için mi?" Ronald kızın gözlerine bakarak güzel bir cevap bekliyorken kız "Evet" dedi. "Bu rol içindi."
Zack sinirini unutmaya çalışarak gülümsedi ve kahrolmuş bir ifadeyle bakan Ronald'a baktı. Rosa birkaç saniye sonra Ronald'ın yanına gitti ve dudaklarına en az deminki kadar ateşli bir öpücük kondurdu. Zack şaşkın bakışlarla Rosa'yla Ronald'a bakarken kız gülümseyerek açıkladı. "Ama bu rol için değildi."
Gecikme için üzgünüm, hastane, alerji olaylarından falan baya bir aksadı gerçekten kusura bakmayın :/. Neyse, hesaplamalarımda yanılmıyorsam final 2 bölüm sonra olacak, yani iki bölüm sonra Mirror'a veda ediyorsunuz... Umarım bölümü beğenmişsinizdir, beklettiğim için tekrardan özür dilerim. İyi okumalaar
-Esra
