HERAKLES Otomatik Avlı kalıcı sunucu. 19 Haziran'da açılıyor. Atius & Wizard güvencesiyle hemen kayıt ol, ön kayıt ödülleri aktif. HEMEN TIKLA!
Koçbeyli, Afyonkarahisar'ın Çay ilçesine bağlı bir beldedir.
Belediye başkanı: Resul Yıldızhan'dır.Koçbeyli Kasabası, eski adı Şeviklidir. Cerit Yörüklerinden olarak bilinen Şevikli sakinlerinin yaylak kışlak hayatı yaşadıkları bilinmektedir. 1991 yılında belediye olmuştur.
Dulkadiroğullarına mensup oldukları bilinen Ceritlerin Suriyede bir müddet yaşadıkları coğrafyanın göçebe kültürüne uygun olmaması sebebi ile tekrar Anadoluya geldikleri ama iskan politikası sebebi ile defalarca Suriyeye sürüldükleri en sonunda Suriyede çıkan bir isyanı Osmanlı adına bastırdıkları için istedikleri yerlere göç etmelerine izin verildiği bilinmektedir (Faruk SÜMER).
Dulkadiroğluları Maraş bölgesinde Turnadağ savaşına kadar bir devlet olarak yaşamışlar, annesi de bir Dulkadiroğlu olan yeğenleri Yavuz Sultan Selim Han tarafından İran seferi dönüşünde Osmanlıya dahil olunmuşlardır. Osmanlıya katılan en son beylik Dulkadiroğullarıdır.
Koçbeyli Ceritlerinin bu süreçte nerede oldukları tam olarak bilinmemektedir. Anadoluya dağılmış olan Ceritlerden mi yoksa Turnadağ savaşı sonrası mı bu bölgeye geldikleri konusunda kesin bir bilgi henüz mevcut değildir.
Karaca Beğ önderliğinde atlılarla bir süre bölgelerinde hüküm sürmüşler zamanla bu bölgeye yerleşerek yaylak kışlak hayatına uygun olan bu yerde kültürlerini devam ettirmişlerdir. Osmanlıya sipahi yetiştirdikleri için temettuat defterinde hanelerin kaydı bulunmamaktadır.
Karye toprağı ve Musalla ve Halillü ve Bodrum ve Şevikli ve Karşıyaka namı diğer Derbent ve Armudlu ve Sarılar mezraları Eşkinci Tımarları[1] bulunmuş olduğundan Karye-i Mezbur ahalileri bunlar ile ziraat etmekte oldukları Yani vergi ödemedikleri için sözlü aktarım dışında yazılı bir kayıt Osmanlı zamanındaki evraklarda rastlanamamıştır.[1] Eşkinci; II. Sultan Mahmud zamanında yeniçeri ocağından ayrılmak suretiyle teşkil olunan askeri sınıfa verilen ad. M.Z. Pakalın, a.g.e., s.,560. [2] ML_VRD_TMT_d_08381 numaralı temettuat defteri" Abdullah Kündeyi, AKÜ Yüksek Lisans Tezin'den alıntı.
Kara çadır kültürünü 2000 yılına kadar sürdüren Koçbeyli yörükleri zamanla hayvancılığın değersizleşmesi, çevrenin hızla ormanlaşması ve yeni neslin farklı hayat tarzlarını benimsemesi ile kültürlerini terk etmişlerdir. Bugün yaşlıların ağzında dolanan birçok kelimenin Eski Türkçede de aynen kullanıldığını da göz önünde bulundulursa Yörük hayatının Koçbeyli'de kültür ve dili sakladığı söylenebilir.
Koçbeyli Kasabası Karakuş dağlarının eteklerinde kurulmuştur. Duğusu, güneyi ve güney batısı sıradağlarla çevrilidir. Batısında Karamık Gölü vardır. Kasaba ile göl arasında bulunan ovalık bölge geçmişte kışlak olarak kullanılmakta imiş. Şimdi ise tarla haline gelmiştir. Göl SEKA Selüloz fabrikasının kapanmasına kadar bölge halkı için önemli bir geçim kaynağı olmuştur. Selülozun hammaddelerinden olan kamış bitkisinin bol miktarda yetiştiği gölde ayrıca Turna balığı, Sazan balığı da avlanmaktadır. Göl kenarında bulunan lokantalar balık severlere otantik bir ortamda balık yeme fırsatı sunmaktadır. Kuş cenneti statüsündeki gölde birçok kuş türü hayatını sürdürmektedir. Özellikle çeşitli ördek türlerine ev sahipliği yapması sebebi ile bilim adamları tarafından bir gözlem yeri olarak kullanılmaktadır.
Küçük ve Büyük Derbentler vasıtası ile yer altından bir gülü -Eğirdir Gölünü- besleyen sayılı göllerden bir tanesidir. Doğal turizm açısından potansiyele sahip olan göl girişimcilerini beklemektedir.
Kasabada üç adet cami, Ortaokul, Lise hatta Su Ürünleri Fakültesine dönüştürülebilecek büyük bir alana sahip bir ilkokul, bir sağlık ocağı, bir belediye binası ve iki adet mezarlık bulunmaktadır. Ellerinde dokuma sanatının en güzel örnekleri olan halılar barındıran haneler vardır. Bölge 1970'li 1980'li yıllarda halıcılıkta yol kat etmiş ama ekonomik getirisinin azlığı sebebi ile yakın zamana kadar evlerde muhafaza edilen el tezgahları sökülerek dokuma zanaatı unutulmuştur.
Kasabanın doğusunda bulunan dağlardaki palamut ağaçları doğal bir orman niteliğindedir. Kuzey doğusunun da devlet eli ile ormanlaştırılması ile erozyon olayları neredeyse son bulmuş ve kasaba güzel bir görünüme kavuşmuştur.
Bölge halkının en büyük geçim kaynağı özellikle Rusyada çalışan inşaat sektörü işçilerinin dövizleridir. Bunun dışında birkaç sülale keçiciliğe devam etmektedir. Keçicilikten biraz fazla sayılabilecek koyunculuk yapılmakta ve bunların ticareti ile insanlar hayatlarını idame ettirmektedirler. Bölgede arpa ve buğday tarımının dışında gelir getirici bir tarım yapıldığı söylenemez. Yeni yeni vişne ağaçlarının yaygınlaştığı görülse de tarımda sulamanın olmaması sebebi ile istenen verim alınamamaktadır. Haşhaş yetiştiriciliğine uygun olan bölgenin son yıllarda az miktarda -ki bu da kendi yiyecekleri kadardır- haşhaş yetiştirdikleri görülmektedir.
İçme suyundaki arsenik miktarının fazlalığı sebebi ile ciddi bir içme suyu problemi yaşanmaktadır. Arsenikli suyu içmeye devam eden bölge sakinlerinde kanser gibi hastalıkların hızla yayıldığı, böbrek ve sindirim sistemlerinde ciddi rahatsızlıkların yaşandığı bildirilmektedir. Araştıtılmaya muhtaç başka yaygın bir hastalık da ruhi problemlerdeki artıştır. Kasaba halkı meczup derecesinde hastalıkları bilmekte birlikte depresyonla yeni yeni karşılaşmaktadır. Sosyolojik ve tıbbi bir araştırma konusu olabilecek ilginç konulardan birisidir.
Bölge mikroponomik açıdan zengin bir yer şekillerine sahiptir. Eğirdir gölünü besleyen gölden neden sulama sistemlerinde faydalanılmadığı bölge sakinleri ve bölgeye gelen yabancılar tarafından sorgulanmakta ve siyasilerin buna bir çözüm üreteceği beklentisi bölge halkında bir umut olarak muhafaza edilmektedir.
Bölge halkına rehberlik edildiğinde ciddi bir alabalık yetiştirme potansiyelinin olduğu ve bölgeyi ihya edecek kadar bir ekonomik canlılık getireceği uzmanlar tarafından dile getirilmektedir.
Görev Yapmış Belediye Başkanları:
Yakup Gülbahar (DYP),Ahmet Koçer (ANAP),İrfan Doğan (ANAP),Yakup Gülbahar (2. defa) (DYP),Resul Yıldızhan (CHP).
Belediye başkanı: Resul Yıldızhan'dır.Koçbeyli Kasabası, eski adı Şeviklidir. Cerit Yörüklerinden olarak bilinen Şevikli sakinlerinin yaylak kışlak hayatı yaşadıkları bilinmektedir. 1991 yılında belediye olmuştur.
Dulkadiroğullarına mensup oldukları bilinen Ceritlerin Suriyede bir müddet yaşadıkları coğrafyanın göçebe kültürüne uygun olmaması sebebi ile tekrar Anadoluya geldikleri ama iskan politikası sebebi ile defalarca Suriyeye sürüldükleri en sonunda Suriyede çıkan bir isyanı Osmanlı adına bastırdıkları için istedikleri yerlere göç etmelerine izin verildiği bilinmektedir (Faruk SÜMER).
Dulkadiroğluları Maraş bölgesinde Turnadağ savaşına kadar bir devlet olarak yaşamışlar, annesi de bir Dulkadiroğlu olan yeğenleri Yavuz Sultan Selim Han tarafından İran seferi dönüşünde Osmanlıya dahil olunmuşlardır. Osmanlıya katılan en son beylik Dulkadiroğullarıdır.
Koçbeyli Ceritlerinin bu süreçte nerede oldukları tam olarak bilinmemektedir. Anadoluya dağılmış olan Ceritlerden mi yoksa Turnadağ savaşı sonrası mı bu bölgeye geldikleri konusunda kesin bir bilgi henüz mevcut değildir.
Karaca Beğ önderliğinde atlılarla bir süre bölgelerinde hüküm sürmüşler zamanla bu bölgeye yerleşerek yaylak kışlak hayatına uygun olan bu yerde kültürlerini devam ettirmişlerdir. Osmanlıya sipahi yetiştirdikleri için temettuat defterinde hanelerin kaydı bulunmamaktadır.
Karye toprağı ve Musalla ve Halillü ve Bodrum ve Şevikli ve Karşıyaka namı diğer Derbent ve Armudlu ve Sarılar mezraları Eşkinci Tımarları[1] bulunmuş olduğundan Karye-i Mezbur ahalileri bunlar ile ziraat etmekte oldukları Yani vergi ödemedikleri için sözlü aktarım dışında yazılı bir kayıt Osmanlı zamanındaki evraklarda rastlanamamıştır.[1] Eşkinci; II. Sultan Mahmud zamanında yeniçeri ocağından ayrılmak suretiyle teşkil olunan askeri sınıfa verilen ad. M.Z. Pakalın, a.g.e., s.,560. [2] ML_VRD_TMT_d_08381 numaralı temettuat defteri" Abdullah Kündeyi, AKÜ Yüksek Lisans Tezin'den alıntı.
Kara çadır kültürünü 2000 yılına kadar sürdüren Koçbeyli yörükleri zamanla hayvancılığın değersizleşmesi, çevrenin hızla ormanlaşması ve yeni neslin farklı hayat tarzlarını benimsemesi ile kültürlerini terk etmişlerdir. Bugün yaşlıların ağzında dolanan birçok kelimenin Eski Türkçede de aynen kullanıldığını da göz önünde bulundulursa Yörük hayatının Koçbeyli'de kültür ve dili sakladığı söylenebilir.
Koçbeyli Kasabası Karakuş dağlarının eteklerinde kurulmuştur. Duğusu, güneyi ve güney batısı sıradağlarla çevrilidir. Batısında Karamık Gölü vardır. Kasaba ile göl arasında bulunan ovalık bölge geçmişte kışlak olarak kullanılmakta imiş. Şimdi ise tarla haline gelmiştir. Göl SEKA Selüloz fabrikasının kapanmasına kadar bölge halkı için önemli bir geçim kaynağı olmuştur. Selülozun hammaddelerinden olan kamış bitkisinin bol miktarda yetiştiği gölde ayrıca Turna balığı, Sazan balığı da avlanmaktadır. Göl kenarında bulunan lokantalar balık severlere otantik bir ortamda balık yeme fırsatı sunmaktadır. Kuş cenneti statüsündeki gölde birçok kuş türü hayatını sürdürmektedir. Özellikle çeşitli ördek türlerine ev sahipliği yapması sebebi ile bilim adamları tarafından bir gözlem yeri olarak kullanılmaktadır.
Küçük ve Büyük Derbentler vasıtası ile yer altından bir gülü -Eğirdir Gölünü- besleyen sayılı göllerden bir tanesidir. Doğal turizm açısından potansiyele sahip olan göl girişimcilerini beklemektedir.
Kasabada üç adet cami, Ortaokul, Lise hatta Su Ürünleri Fakültesine dönüştürülebilecek büyük bir alana sahip bir ilkokul, bir sağlık ocağı, bir belediye binası ve iki adet mezarlık bulunmaktadır. Ellerinde dokuma sanatının en güzel örnekleri olan halılar barındıran haneler vardır. Bölge 1970'li 1980'li yıllarda halıcılıkta yol kat etmiş ama ekonomik getirisinin azlığı sebebi ile yakın zamana kadar evlerde muhafaza edilen el tezgahları sökülerek dokuma zanaatı unutulmuştur.
Kasabanın doğusunda bulunan dağlardaki palamut ağaçları doğal bir orman niteliğindedir. Kuzey doğusunun da devlet eli ile ormanlaştırılması ile erozyon olayları neredeyse son bulmuş ve kasaba güzel bir görünüme kavuşmuştur.
Bölge halkının en büyük geçim kaynağı özellikle Rusyada çalışan inşaat sektörü işçilerinin dövizleridir. Bunun dışında birkaç sülale keçiciliğe devam etmektedir. Keçicilikten biraz fazla sayılabilecek koyunculuk yapılmakta ve bunların ticareti ile insanlar hayatlarını idame ettirmektedirler. Bölgede arpa ve buğday tarımının dışında gelir getirici bir tarım yapıldığı söylenemez. Yeni yeni vişne ağaçlarının yaygınlaştığı görülse de tarımda sulamanın olmaması sebebi ile istenen verim alınamamaktadır. Haşhaş yetiştiriciliğine uygun olan bölgenin son yıllarda az miktarda -ki bu da kendi yiyecekleri kadardır- haşhaş yetiştirdikleri görülmektedir.
İçme suyundaki arsenik miktarının fazlalığı sebebi ile ciddi bir içme suyu problemi yaşanmaktadır. Arsenikli suyu içmeye devam eden bölge sakinlerinde kanser gibi hastalıkların hızla yayıldığı, böbrek ve sindirim sistemlerinde ciddi rahatsızlıkların yaşandığı bildirilmektedir. Araştıtılmaya muhtaç başka yaygın bir hastalık da ruhi problemlerdeki artıştır. Kasaba halkı meczup derecesinde hastalıkları bilmekte birlikte depresyonla yeni yeni karşılaşmaktadır. Sosyolojik ve tıbbi bir araştırma konusu olabilecek ilginç konulardan birisidir.
Bölge mikroponomik açıdan zengin bir yer şekillerine sahiptir. Eğirdir gölünü besleyen gölden neden sulama sistemlerinde faydalanılmadığı bölge sakinleri ve bölgeye gelen yabancılar tarafından sorgulanmakta ve siyasilerin buna bir çözüm üreteceği beklentisi bölge halkında bir umut olarak muhafaza edilmektedir.
Bölge halkına rehberlik edildiğinde ciddi bir alabalık yetiştirme potansiyelinin olduğu ve bölgeyi ihya edecek kadar bir ekonomik canlılık getireceği uzmanlar tarafından dile getirilmektedir.
Görev Yapmış Belediye Başkanları:
Yakup Gülbahar (DYP),Ahmet Koçer (ANAP),İrfan Doğan (ANAP),Yakup Gülbahar (2. defa) (DYP),Resul Yıldızhan (CHP).
