![[DEV]AB](/data/avatars/s/2135/2135420.jpg?1657747839){kind=avatar}
Dolunay, Diyarbakır ilinin Lice ilçesine bağlı bir köydür.
Rivayet edilir ki Zengê köyünün kurulduğu bölge ermenilerin yaylak olarak kullandığı topraklarmış. dört kardeşin meydana getirdiği bir topluluk olan Zengelilerin ataları göç güzergâhları üstünde bulunan Zenge'de bir gecelik konaklamak isterler. Fakat daha önce kürt aşiretlerden çok büyük ölçüde zarar görmüş olan Ermeni bölge sakinleri bu isteği reddeder. Bunun üzerine bir inatlaşma başlar. Köyün nüfusu zamanla artar. Toprak bölüşümü için çok ilginç bir method takip edilir. Buna göre dört kardeşin her biri bir yemek yapar ve yemeğin soğuduğu yer o kardeşin sahip olacağı toprağın sınırıdır. Kardeşlerin biri "yumurtalı pestil", bir diğeri Gebolé (çok zor soğuyan, öğütülmüş buğdayın ham maddesini oluşturduğu, içine daha sonra kurulmuş çökeleğin eritilmesinden elde edilen ayranımsı bir sıvı ilave edilen ve en üstüne de sos olarak eritilmiş tereyağı ve dağ kekiği eklenerek yenilen enfes yemek), bir diğer kardeş hélavî kévçukan, (üzüm şırası ve un karışımından yapılan bir yemek)ve dördüncü kardeş adını şu an hatırlayamadığım bir yemek yapar ve böylece köyün topraklarında dolaşmaya başlarlar. En çok toprak yemeği en geç soğuyan kardeşe gider, yani "Gebolé"'nin sahibine gider. 199o'lı yılların başlarına değin büyük bir gelişme gösteren, Köyün hane sayısı 200-250 civarında iken 1994'den sonra bu sayı 100-150'ye kadar düşer. Günümüzde çoğunluğunu yaşlıların oluşturduğu 500-1000 arasında değişen sayıda insan yaşamaktadır.
Rivayet edilir ki Zengê köyünün kurulduğu bölge ermenilerin yaylak olarak kullandığı topraklarmış. dört kardeşin meydana getirdiği bir topluluk olan Zengelilerin ataları göç güzergâhları üstünde bulunan Zenge'de bir gecelik konaklamak isterler. Fakat daha önce kürt aşiretlerden çok büyük ölçüde zarar görmüş olan Ermeni bölge sakinleri bu isteği reddeder. Bunun üzerine bir inatlaşma başlar. Köyün nüfusu zamanla artar. Toprak bölüşümü için çok ilginç bir method takip edilir. Buna göre dört kardeşin her biri bir yemek yapar ve yemeğin soğuduğu yer o kardeşin sahip olacağı toprağın sınırıdır. Kardeşlerin biri "yumurtalı pestil", bir diğeri Gebolé (çok zor soğuyan, öğütülmüş buğdayın ham maddesini oluşturduğu, içine daha sonra kurulmuş çökeleğin eritilmesinden elde edilen ayranımsı bir sıvı ilave edilen ve en üstüne de sos olarak eritilmiş tereyağı ve dağ kekiği eklenerek yenilen enfes yemek), bir diğer kardeş hélavî kévçukan, (üzüm şırası ve un karışımından yapılan bir yemek)ve dördüncü kardeş adını şu an hatırlayamadığım bir yemek yapar ve böylece köyün topraklarında dolaşmaya başlarlar. En çok toprak yemeği en geç soğuyan kardeşe gider, yani "Gebolé"'nin sahibine gider. 199o'lı yılların başlarına değin büyük bir gelişme gösteren, Köyün hane sayısı 200-250 civarında iken 1994'den sonra bu sayı 100-150'ye kadar düşer. Günümüzde çoğunluğunu yaşlıların oluşturduğu 500-1000 arasında değişen sayıda insan yaşamaktadır.