![[DEV]AB](/data/avatars/s/2135/2135420.jpg?1657747839){kind=avatar}
Gerek, Erzurum ilinin Horasan ilçesine bağlı bir köydür.
Gerek köyü, Erzurum'un Horasan ilçesine bağlı, ile 100, ilçeye 17 km uzaklıkta, Horasan'ın kuzeyinde, on çevre köye sınırı olan bir köydür. Sınırda; Doğuda Hacı Ahmet(sanamer), G.doğusunda Akça taş (zanzak), Kuzey doğusunda Çamlı Kale (Sıçan Kale), Güneyinde Değirmenler (Ardos), Güney batısında Yeşil dere (Aala kilise), Batısında Çayır düzü ve Kızlar kale, Kuzeyinde Verin, Tap ve Şekerli köyleri bulunmaktadır.
Köyün tarihi, Ardahan'ın muhacirleri sayılan 18 hanenin, 1893 tarihinde köye gelerek köyü Ermenilerden satın almasıyla başlar. 1914de Rus ve Ermeni baskısının başlamasıyla köy işgale uğramıştır. İnsanların bir kısmı Ruslar tarafından esir alınmış, bir kısmı ise batıya doğru göç etmişlerdir. Daha sonra Osmanlı ile Rusya arasında yapılan Moskova Antlaşması ile insanlar tekrar köye dönmüşlerdir. Hayat normale dönmeye başlamıştır. İnsanlar tarım ve hayvancılıkla hayatlarını sürdürmüşlerdir. 1920'lerde köy, Kızlarkale, Korucuk ve Narman'ın bazı köylerinden göç almıştır. 1950den sonra şehre göç yavaş yavaş başlamıştır.
Köyün gelişimini etkileyen bazı doğal afetler meydana gelmiştir. 1924te 6.8, 1952de ise 5.8 ve 30 Ekim 1983'de de 7.0 büyüklüğünde depremler meydana gelmiştir. Meydana gelen bu depremlerin içerisinde 30 Ekim 1983 depremi, köyün maddi ve manevi birçok kayıp vermesine sebep olmuştur. Bu depremde 158 kişi hayatını kaybetmiş ve köy yerle bir olmuştur. Köyde sadece okul ve camii ayakta kalmıştır. Devlet 1983-84 te insanları Horasan ilçesinde bulunan prefabrik konutlara yerleştirmiştir. Daha sonra köylünün bir kısım arazisini istimlak ederek, istimlak ettiği arazi üzerine 104 konut inşa etmiştir. Bu konutlar eski beyannameler üzerinde köylüye dağıtılmıştır. Zamanın başbakanı Turgut Özal bizzat törenle tapuları köylülere dağıtmıştır. 1986da köy, orman köyü olarak kabul edilmiştir. Bundan dolayı devlet köylüye %2 oranında orman kredisi vermiştir. Bu olay köylünün kalkınmasında ve gelişmesinde yeni bir başlangıç olmuştur. KAYNAK.VAHDETTİN ARAS & CELİL ÇİMEN
Gerek köyü, Erzurum'un Horasan ilçesine bağlı, ile 100, ilçeye 17 km uzaklıkta, Horasan'ın kuzeyinde, on çevre köye sınırı olan bir köydür. Sınırda; Doğuda Hacı Ahmet(sanamer), G.doğusunda Akça taş (zanzak), Kuzey doğusunda Çamlı Kale (Sıçan Kale), Güneyinde Değirmenler (Ardos), Güney batısında Yeşil dere (Aala kilise), Batısında Çayır düzü ve Kızlar kale, Kuzeyinde Verin, Tap ve Şekerli köyleri bulunmaktadır.
Köyün tarihi, Ardahan'ın muhacirleri sayılan 18 hanenin, 1893 tarihinde köye gelerek köyü Ermenilerden satın almasıyla başlar. 1914de Rus ve Ermeni baskısının başlamasıyla köy işgale uğramıştır. İnsanların bir kısmı Ruslar tarafından esir alınmış, bir kısmı ise batıya doğru göç etmişlerdir. Daha sonra Osmanlı ile Rusya arasında yapılan Moskova Antlaşması ile insanlar tekrar köye dönmüşlerdir. Hayat normale dönmeye başlamıştır. İnsanlar tarım ve hayvancılıkla hayatlarını sürdürmüşlerdir. 1920'lerde köy, Kızlarkale, Korucuk ve Narman'ın bazı köylerinden göç almıştır. 1950den sonra şehre göç yavaş yavaş başlamıştır.
Köyün gelişimini etkileyen bazı doğal afetler meydana gelmiştir. 1924te 6.8, 1952de ise 5.8 ve 30 Ekim 1983'de de 7.0 büyüklüğünde depremler meydana gelmiştir. Meydana gelen bu depremlerin içerisinde 30 Ekim 1983 depremi, köyün maddi ve manevi birçok kayıp vermesine sebep olmuştur. Bu depremde 158 kişi hayatını kaybetmiş ve köy yerle bir olmuştur. Köyde sadece okul ve camii ayakta kalmıştır. Devlet 1983-84 te insanları Horasan ilçesinde bulunan prefabrik konutlara yerleştirmiştir. Daha sonra köylünün bir kısım arazisini istimlak ederek, istimlak ettiği arazi üzerine 104 konut inşa etmiştir. Bu konutlar eski beyannameler üzerinde köylüye dağıtılmıştır. Zamanın başbakanı Turgut Özal bizzat törenle tapuları köylülere dağıtmıştır. 1986da köy, orman köyü olarak kabul edilmiştir. Bundan dolayı devlet köylüye %2 oranında orman kredisi vermiştir. Bu olay köylünün kalkınmasında ve gelişmesinde yeni bir başlangıç olmuştur. KAYNAK.VAHDETTİN ARAS & CELİL ÇİMEN
