Moleküler genetik devri

[Shegys]

HERAKLES Otomatik Avlı kalıcı sunucu. 19 Haziran'da açılıyor. Atius & Wizard güvencesiyle hemen kayıt ol, ön kayıt ödülleri aktif. HEMEN TIKLA!

1953 DNA çifte sarmal yapısının keşfi. (Watson ve Crick Wilkins)
(1962 yılında araştırıcılara Tıp ve fizyoloji alanında nobel ödülü kazandırmıştır.)
Mendel kuralına uymayan kalıtımın keşfi. (Ephrussi)
Hücre siklusunun keşfi. (Howard ve Pelc)
Fenil ketanurie’nin perhizle tedavisinin bulunması. (Bickel)
Hareketli genlerin keşfi. (Barbara Mc Cluick)
(Araştırmacı bu çalışmasıyla 1983 yılında Nobel ödülü kazanmıştır.)
1954 DNA tamirinin (onarımının) olduğunun keşfi. (Müller)
Lökositlerde Drumstick (Davul tokmağı) bulunduğunun gözlenmesi. (Dewitson ve Smith)
Bu durum interfaz evresindeki hücrede X kromozomundaki anormalliği belirler.
Turner sendromunda X kromatininin bulunmadığının keşfi.( Dolani) (45, XO) 1 X kromozomunun eksikliğini belirler.
1955 İnsülin hormonunun aminoasit sırasının belirlenmesi. (Sanger)
Lizozomların keşfi. (de Duve)
1956 İnsanda kromozom sayısının 2n=46 olduğunun bulunması. (Tjio, Levan, Fod ve Hemarton)
Tüpte DNA sentezinin (İnvitroDNA) gerçekleştirilmesi. (Kounberg)
1957 Hemoglobin molekülünün keşfi. (Ingram)
DNA replikasyonunun yarımuhazakar (semikonservatif) olduğunun bulunması. (Taylor, Delbruck, Stent)
1958 3H-Timidin (β ışını yayar) ile işaretli Bellavalia (Liliaceae) kromozomlarında kardeş kromatidlerin farklı boyandığının ve kromatid değişiminin olduğunun saptanması. (Taylor)
Ribozomların keşfi. (Roberts ve Dintzis)
HLA antijenlerinin keşfi (Human Leucocyt Antigen=İnsan lökosit antijeni)
Tek hücrenin klonlanması. (Stanford,Punch)
Sineptonemal kompleksin keşfi. (Moses)
1959 İnsanda kromozom anormalliklerinin (aberasyonlarının) bulunması. (Lejeure, Turpinn, Jacobs v.d)
İzoenzimlerin (izozim) keşfi. (Vesell, Market)
Farklı genlerce kodlanan,görevleri aynı veya benzer enzimlere İZOENZİM denir.
Farmakogenetiğin (ilaçların etkisini araştıran genetik dalı) doğuşu.(Matnlisky,Vogal)
1960 Phytohemaglutin’in (barbunyadan elde edilmiştir) hücre bölünmesini uyarıcı (stimüle edici) etkisinin bulunması ile lenfosit kültürlerinin yapılmaya başlanması. (Nowel,Moovehead,Hunger fordl)
1961 Politen kromozomlarında puflaşmanın gözlenmesi. (Beermann)
Dev kromozomlarda RNA sentezinin fazla olduğu bölgelerde puf bölgeler oluşur.ş
Kodonun (genetik kodda 3 nükleotidlik birim=triplet) keşfi.(Crick, Brenner, Watson, Tobin)
Genetik kodun çözülmesi (anlaşılması). (Nirenberg, Mathaei, Ochoa)
Lac operonunun (Bakterilerde laktoz enziminin) çalışmasının düzenlenmesinin açıklanması. (Jacoh ve Monod)
DNA’nın 1 ipliği ile RNA molekülünün eşleştiğinin keşfi. (Spiegelmann)
Hücre hibridizasyonunun (somatik hücrelerin birleştirilmesi) bulunması. (Barsaki, Ephrussi)
1962 Dişideki 2X kromozomlarından birinin inaktive olduğunun açıklanması. (Lyonizasyon) (Lyor, Beutler, Russel, Ohra)
Pheledelphia kromozomunun (Ph kromozomu) (22. kromozomun uzun kolunun delesyona uğramasıyla ortaya çıkan 22q- kromozomu) keşfi. (Nowel, Hugerford)
Xg kan grubunun keşfi. (Mann, Race, Sanger)
Fenilketanurii hastalığının kalıtsal olduğunun bulunması. (Guthrie, Bickel)
İmmünglobülin (Antikor) molekülünün moleküler özelliğinin belirlenmesi.(Edelman, Franklin)
İnsan kromozomlarının 3H-Timidin ile işaretlenmesi.(German, Miller)
Replikonun bulunması.(Jacob ve Brenner)
Replikon=DNA molekülünün replikasyon orjin merkezine replike olduğu yer.
Thaldomid embriyopatisinin aydınlığa kavuşturulması.(Lenz, Mc Bridge)
Histonun DNA’dan ayrılması sonucunda RNA (mRNA) sentezinin arttığının bulunması. (Bonner)
1963 Kromozoma bağlı hastalığın bulunması.
Kromozom delesyonu sonucu oluşan hastalıkların bulunması.
Mitokondride DNA bulunduğunu gösterilmesi. (Nass ve Nass)
1964 Spontan (doğal) kromozom X instabilitesinin (dengesinin) ortaya konması. (German, Schröeder)
1965 Kültürdeki eukaryotik hücrenin sınıflandırılmış hayat süresinin olduğunun ortaya atılması.(Hücresel senesens=Kalıtsal olarak yaşlanma) (Hayflick ve Moorenead)
Sandai virüsü ile hücre birleştirilmesinin keşfi.(Herris Watkins)
Drosophila’nın rRNA geninin kromozomun nükleolus yapıcı bölgesinde olduğunun keşfi.(Spiegelmann)
Amniotik sıvıda hücre kültürünün yapılması. (Klinger)
İnsanın düşüklerinde kromozomal anormalliklerin (aberasyonların) bulunması. (Carr, Benırschke)
1966 İnsanda Mendel kurallarına uyan fenotiplerin kataloglanması. (Mc Cluick)
1968 HLA-D doku antijeninin bulunması. (Capellini ve Awos)
Tekrarlama DNA baz sırasının bulunması. (Britten ve Kohne)
AB0 kan grubu antijenlerinin biyokimyasal temelinin bulunması. (Watkins)
Xeroderma pigmentosum’da DNA tamirinin eksik olduğunun saptanması. (Cleaver)
Restüdiksiyon endonükleazın özelliğinin ortaya konması. (Nathuns, Smith ve Arber)
(1978 yılında bu araştırmacılar Nobel Tıp ödülü almışlardır.)
İnsanda autozomal gen dokususunun keşfi.(Daurhav, Mc Cluick)
1970 Ters transkriptaz enziminin bulunması.(Reserve trans.) (Baltımove ve Temin]
Lizozomal enzim eksikliğinden ileri gelen kalıtsal hastalığın bulunması. (Neufeld Dorfman)
Bu tip hastalığa Tay Sachs hastalığını örnek verebiliriz.
Kromozomlarda bandlama metodunun bulunması (Zech, Caspeuson, Lubs, Drets, Show, Schnodl, Evans)
Y kromatidinin bulunması. (Pearsen, Bobrow, Vosa)
Bağışıklık eksikliğini gidermek için Thymus bezi transplantasyonunun yapılması. (Bakkum)
İnvitro (tüpte) gen sentezinin yapılması. (Khorana)
1972 HLA antijeni ile arasında ilişkinin bulunması.
1973 Plasmidler yadımı ile prokaryotik ve ökaryotik canlıların DNA’larında klonlama tekniğinin geliştirilmesi. (Nathans ve Cheng)
Eukaryotik genler içinde intronların (anlamsız bölge) bulunduğunun saptanması. (Nathans)
Kardeş kromatid değişiminin 5’broma 2 deksiüridin (Brd.U) kulanılarak saptanması. (Latt)
Translokasyonlu Phledelphia kromozomunun keşfi. (Rowley)
Kromatidin ince yapısının ve nükleozomların keşfi. (Komberg, Olins ve Olins)
Ters tekrarlı DNA bölgelerinde Palindrom oluşumunun keşfi. (Thomas ve Wilson)
1975 Monoklonal Antikor Tekniği’nin bulunması. (Nielson-Jerne, Koehler, Milstein)
(Araştırmacılar bu araştırmaları 1984 yılında Nobel Tıp ödülü aldılar.)
1976 фX 174 fajında üst üste çakışan genlerin olduğunun saptanması.(Barel, Aır, Hutchison)
İnsan sütrüktürel genlerinin (protein genleri) autozom üzerindeki yerlerinin bulunması. (Baltimure)
1977 Eukaryotik canlı DNA’larının genlerinin içerisindeki exon,intron bölgelerin tam olarak belirlenmesi.
Memeli DNA’sı içeren ilk rekombinant DNA molekülünün elde edilmesi.
DNA’ların baz sıralarını saptayan metodun bulunması. (Sanger, Maxam ve Gilbert)
Nükleozomların X ışını difraksiyon (kırılım) metotodu ile incelenmesi. (Finch ve ark.)
1978 β-globülin (hem yapısında) gen yapısının ortaya konması. (Leder, Weisman, Thilmon v.d)
Bakterilerde transpozisyon (DNA parçasının taşınması) mekanizmasının ortaya konması.
Rekombinant DNA teknolojisi ile somatostatin (büyümeyle ilgili hormon) üretilmesi.
1979 DNA teknolojisi ile ilk teşhislerin yapılması. (Kan)
İn vitroda genin tam olarak sentezlenmesi. (Khorana)
1981 Mitokondri DNA’sının sıralarının belirlenmesi. (Anderson ve ark.)
1982 Tümör supressor genlerinin keşfi. (Klinger)
İlk gen teknolojisi ürünü olan insülin'in eczanelerde satışa sunulması.
Hepatit-B yüzey antijeni aktarılmış mayalarda Hepatit-B yüzey antijenlerinin sentezlenmesi.
Bu yolla Hepatit-B aşısının gen teknolojisiyle üretilebileceği gösterilmiştir.
1983 İnsan hücresindeki Onkogen’lerin (kanser yapıcı) bulunması. (Varmus-Brishop)
(Araştırmacılar bu buluşlarıyla 1989 yılında Nobel ödülü almışlardır.)
Gen teknolojisi tekniğiyle üretilmiş İnterferon’un klinik testlerde kullanılması.
1984 Huntington corea hastalığına sebep olan genin yerinin belirlenmesi. (Gusella)
1985 Polimeraz Zincir Reaksiyonu’nun (PCR) keşfi. (Saiki, Mullis ve ark.)
Pıhtılaşma faktörü olan faktör-8 geninin özelliğinin belirlenmesi. (Gitschier)
AIDS virüsünün kalıtım maddesinin (RNA) baz sıralarının belirlenmesi.
Autozomal resesif bir kalıtsal hastalık olan Cyctik fibrosis (bronşial salgının yoğun olması sonucu oluşan bronş tıkanıklığı hastalığı) geninin yerinin belirlenmesi.
Çok değişkenlik gösteren DNA segmentlerinin bulunması.
1986 İnsan genlerinin klonlanması.
Kromozom üzerindeki insan geninin ilk yapısal analizinin yapılması. (Poyer-Pokora ve ark.)
Drosophila’nın embriyonik gelişimi ile ilgili genlerin belirlenmesi.
Katalitik enzim işi gören RNA’ların saptanması. (Cech)
1987 HLA molekülünün yapısal analizi. (Björkman, Stromeger ve ark.)
Duchenne kas distrofisi (yalancı kas gelişmesi=özellikle uyluk kaslarının tam olarak gelişmemesi fakat dıştan gelişmiş gibi görünmesi) geninin klonlanması.
1988 İnsan genom projesinin başlaması.
Kromozomların telomer (uç kısmı) yapısının belirlenmesi.
1989 Mikrodiseksiyon yolu ile insan kromozomlarının belirli yerlerinin klonlanması.
1991 Cyctik fibrosis [Mucovisidose] hastalığına sebep olan genin klonlanması.
(Bu gen böyle hastaların %85’inde pankreas yetmezliğine neden olmuştur.)
Polimorfik DNA işaretleri olarak mikrosatellitlerin [kısa çok tekrarlılık özelliği gösteren DNA bölgeleri] yoğun biçimde kullanılması.
1992 Patojenik mutasyonların yeni bir sınıfı olan tri nükleotid yayılmasının bulunması.
İnsanın Y ve 21.kromozomunun komple gen haritasının yapılması.
X kromozomunun inaktivasyon merkezinin belirlenmesi.
Maya kromozomunun tüm baz sırasının belirlenmesi.
1993 Hungtington corea hastalığının (Kore hastalığı) geninin klonlanması.
1994 İnsan genomunun fiziksel haritasının yapılması.
Achandroplasi (dominant gene bağlı cücelik) ve bazı kalıtsal hastalık sebebi olan
Fibroblast büyüme faktörü reseptör genindeki mutasyonun belirlenmesi.
Göğüs kanserine neden olan genin (BRCA-1) belirlenmesi.