Fizikte Planck zamanı (tP), Planck birimleri olarak bilinen doğal birimler sisteminde zaman birimidir. Işığın bir vakumda bir Planck uzunluğu mesafesini kat ettiği süredir.[1] Birim, onu ilk kullanan Max Planck'ten sonra adlandırılmıştır.
Planck zamanı şöyle ifade edilir:[2]
t_P \equiv \sqrt{\frac{\hbar G}{c^5}} ≈ 5,39106(32) × 10−44 s
Burada:
\hbar = h / 2 \pi Planck sabiti (bazen ifadede \hbar yerine h kullanılır[1])
G = yerçekimi sabiti
c = bir vakumdaki ışık hızı
s, zamanın SI birimi olan saniye.
Parantezler arasındaki iki rakam (yani 32 sayısı), yaklaşık değerin standart hatasını ifade eder.
Planck zamanı şöyle ifade edilir:[2]
t_P \equiv \sqrt{\frac{\hbar G}{c^5}} ≈ 5,39106(32) × 10−44 s
Burada:
\hbar = h / 2 \pi Planck sabiti (bazen ifadede \hbar yerine h kullanılır[1])
G = yerçekimi sabiti
c = bir vakumdaki ışık hızı
s, zamanın SI birimi olan saniye.
Parantezler arasındaki iki rakam (yani 32 sayısı), yaklaşık değerin standart hatasını ifade eder.
