Ayyıldız2 | 2008 TR Yapısı • 1-99 Orta Emek Destan • Oto Avsız • 10 Temmuz 21:00 HEMEN TIKLA!
Musul Atabeyliğinin kurucusu. Babası Büyük Selçuklu İmparatorluğu'nun Halep Valisi Aksungurdur. Babasının ölümünde yedi yaşında bir çocuk olan Zengî, Kür-Boğa, Mûsâ et-Türkmânî, Çökürmüş, Çavlı, Mevdûd ve Aksungur Porsukî gibi emirler tarafından eğitilip yetiştirildi.
1111 ve 1113 senelerinde Emîr Mevdûdun Haçlılar üzerine tertip ettiği seferlere katıldı. Taberiye Muhasarasında büyük bir kahramanlık göstererek Mevdûdun itimadını kazandı. Mevdûdun ölümünden sonra Musula tayin olunan Aksungur Porsukî tarafından, Aşağı Irak bölgesinde Selçuklu hâkimiyetini tesis için Vâsıta gönderildi. Abbâsî Halîfesi El-Müsterşid-billaha karşı isyan eden Hille Emîri Dübeys bin Sadakanın kuvvetlerini bozguna uğrattı. Bu başarısı üzerine Vâsıt ve Basra kendisine iktâ olarak verildi. Irak Selçuklu Sultanı Mahmut 1118-1131 yılında İmâdeddîn Zengîyi oğlu Alparslan'ın atabeyliği vazifesi ile beraber Musul valiliğine tayin etti (1127). Atabeg Zengî, aynı yıl Halepi aldı.
Bu sırada Haçlılar, Akdenizin Suriye sahilini tamamen ele geçirmişlerdi. Şamdan, Rakka ve Rahbeye uzanan yoldan başka bütün ticari yollar kesilmişti. Haçlılar ile uzun yıllar mücadele eden Dımaşk Atabeyi Tuğteginin ölümü, Müslümanları büyük bir liderden mahrum bırakmıştı. Bu boşluğu doldurmak isteyen Atabeg İmâdeddîn Zengî, Haçlıların elindeki Barin Kalesi üzerine yürüdü. Yardıma gelen Kudüs Kralı Fulku ağır bir yenilgiye uğrattı. Trablus Kontu Raymond ve birçok şövalyeyi esir aldı. Durumun ümitsizliğini gören Barin Kalesi müdafileri kaleyi teslim ettiler. Zengînin bu faaliyetleri üzerine Bizans İmparatoru İkinci Yohannes, Antakya önlerine kadar geldi. Bölgedeki Haçlı kuvvetleriyle birleşerek Buzaa, Kefertab ve Esarib kalelerini zaptetti. Ancak Halep ve Şeyzer kalelerini kuşatmalarından bir netice elde edemediler. Bu sırada Haçlı komutanlarıyla anlaşmazlığa düşen Bizans İmparatoru, Suriyeden çekildi. Bu fırsatı kaçırmayan Atabeg Zengî, Antakya kontluğu topraklarına girerek kaybettiği yerleri tekrar kazandı.
Kuzey Irak, Sûriye ve El-Cezîre bölgelerini fetheden Musul Atabegi, 1140 yılında Irak Selçuklu Sultanı Mesudun emri üzerine Haçlıların elindeki Urfa üzerine yürüdü. Üç piskopos tarafından korunan ve Haçlılar için fevkalâde önemli olan bu kaleyi kısa bir sürede fethettikten sonra, komutanlarından Ali Küçükü buraya vâli tâyin etti. Ondan şehri imar etmesini ve herkese adâletli davranmasını emretti. 1146 yılında Caber Kalesini kuşatan İmâdeddîn Zengî, 14 Eylül gecesi kendi hizmetkârları tarafından uyurken öldürüldü. Rakkada, Sıffin şehitleri yanına defnedildi.
İmâdeddîn Zengî, idari işlerde titiz, siyasi ve askerî kabiliyeti yüksek bir zattı. Haçlılarla yılmak bilmeyen mücadelesi, Barin ve Urfayı fethetmesi ile Müslümanların büyük bir kahramanı oldu. Bu, Haçlıların bölgede ilk mağlubiyetiydi. Musul ve Halepte kurduğu hanedanın, Halepteki kolu Eyyubilerin hâkimiyetini kabul etmesine, Musuldaki kolu da Moğolların istilâsına kadar devam etti.
1111 ve 1113 senelerinde Emîr Mevdûdun Haçlılar üzerine tertip ettiği seferlere katıldı. Taberiye Muhasarasında büyük bir kahramanlık göstererek Mevdûdun itimadını kazandı. Mevdûdun ölümünden sonra Musula tayin olunan Aksungur Porsukî tarafından, Aşağı Irak bölgesinde Selçuklu hâkimiyetini tesis için Vâsıta gönderildi. Abbâsî Halîfesi El-Müsterşid-billaha karşı isyan eden Hille Emîri Dübeys bin Sadakanın kuvvetlerini bozguna uğrattı. Bu başarısı üzerine Vâsıt ve Basra kendisine iktâ olarak verildi. Irak Selçuklu Sultanı Mahmut 1118-1131 yılında İmâdeddîn Zengîyi oğlu Alparslan'ın atabeyliği vazifesi ile beraber Musul valiliğine tayin etti (1127). Atabeg Zengî, aynı yıl Halepi aldı.
Bu sırada Haçlılar, Akdenizin Suriye sahilini tamamen ele geçirmişlerdi. Şamdan, Rakka ve Rahbeye uzanan yoldan başka bütün ticari yollar kesilmişti. Haçlılar ile uzun yıllar mücadele eden Dımaşk Atabeyi Tuğteginin ölümü, Müslümanları büyük bir liderden mahrum bırakmıştı. Bu boşluğu doldurmak isteyen Atabeg İmâdeddîn Zengî, Haçlıların elindeki Barin Kalesi üzerine yürüdü. Yardıma gelen Kudüs Kralı Fulku ağır bir yenilgiye uğrattı. Trablus Kontu Raymond ve birçok şövalyeyi esir aldı. Durumun ümitsizliğini gören Barin Kalesi müdafileri kaleyi teslim ettiler. Zengînin bu faaliyetleri üzerine Bizans İmparatoru İkinci Yohannes, Antakya önlerine kadar geldi. Bölgedeki Haçlı kuvvetleriyle birleşerek Buzaa, Kefertab ve Esarib kalelerini zaptetti. Ancak Halep ve Şeyzer kalelerini kuşatmalarından bir netice elde edemediler. Bu sırada Haçlı komutanlarıyla anlaşmazlığa düşen Bizans İmparatoru, Suriyeden çekildi. Bu fırsatı kaçırmayan Atabeg Zengî, Antakya kontluğu topraklarına girerek kaybettiği yerleri tekrar kazandı.
Kuzey Irak, Sûriye ve El-Cezîre bölgelerini fetheden Musul Atabegi, 1140 yılında Irak Selçuklu Sultanı Mesudun emri üzerine Haçlıların elindeki Urfa üzerine yürüdü. Üç piskopos tarafından korunan ve Haçlılar için fevkalâde önemli olan bu kaleyi kısa bir sürede fethettikten sonra, komutanlarından Ali Küçükü buraya vâli tâyin etti. Ondan şehri imar etmesini ve herkese adâletli davranmasını emretti. 1146 yılında Caber Kalesini kuşatan İmâdeddîn Zengî, 14 Eylül gecesi kendi hizmetkârları tarafından uyurken öldürüldü. Rakkada, Sıffin şehitleri yanına defnedildi.
İmâdeddîn Zengî, idari işlerde titiz, siyasi ve askerî kabiliyeti yüksek bir zattı. Haçlılarla yılmak bilmeyen mücadelesi, Barin ve Urfayı fethetmesi ile Müslümanların büyük bir kahramanı oldu. Bu, Haçlıların bölgede ilk mağlubiyetiydi. Musul ve Halepte kurduğu hanedanın, Halepteki kolu Eyyubilerin hâkimiyetini kabul etmesine, Musuldaki kolu da Moğolların istilâsına kadar devam etti.
