HERAKLES Otomatik Avlı kalıcı sunucu. 19 Haziran'da açılıyor. Atius & Wizard güvencesiyle hemen kayıt ol, ön kayıt ödülleri aktif. HEMEN TIKLA!
Vatan size minnettardır...
Sabah 07.30da kalktım (bu askerlik çekilir iş değil sabahın bu saatinde kalkılır mı yaa?)
Annemi, askere gidişimi görmek ister diye, uyandırayım dedim:
- Hııı, tamam oğlum, güle güle, çıkınca kapıyı çekersin, dedi..
Evden çıkarken apartman görevlisi Hikmet Efendi ile karşılaştım:
- Sabah sabah hayırdır?
- Askere gidiyorum, dedim
Gözleri doldu:
- Benim oğlum da Hakkâride, 6 ayı kaldı, nereye düştün, dedi
- Aksaraya dedim...
Konya Aksaray sandı...
- Allaha emanet ol, derken sesi titriyordu.
Sabah trafiğinde Aksaray askerlik şubesine gitmek epey zamanımı aldı...
Yolda çok sıkıldım, bu saatte uyanık arkadaşım olmadığı için telefonla da konuşamadım.
Her giden söylüyordu telefon yasak diye, demek böyle oluyormuş...
Askerlik şubesine geldim...
Kapıdaki üniformalı abiye müracaatı nereye yapacağımı sordum.
Eliyle bir yeri gösterdi...
Benim gibi 3 - 5 kişi bekliyordu arkalarına takıldım.
Aradan 25-30 dakika geçti hâlâ bekliyordum.
Anlatılanlar doğruymuş... Askerlikte zaman hakikaten geçmiyormuş.
Saat 12.00ye geliyordu evraklarımı verdiler.
Banka dekontunu getirmemi istediler.
Bankada sıra beklerken, sevgilimi aradım...
Onu çok özlediğimi söyledim, buradaki zorlu koşullardan bahsettim.
Esneyerek Sonra konuşalım dedi. Beni unutmaya mı başlamıştı ne?
Veznedar o sırada:
- Buyurun işlem nedir, diye sordu...
- Hesabımdan vatan borcu ödeyeceğim, dedim.
İşlemi yaptı, dekontu verdi Vatan sağ olsun dedim, cevap vermedi.
Tekrar şubeye gittim.
Artık ayaklarıma kara sular inmişti, 5 saattir askerliğin kralını yapıyordum.
Oradan oraya koştur, aç kaldım zaten, bir de hava soğuk...
Bankodaki askere dekontu verdim
- 5 dakika bekle tezkereni vereceğiz, dedi
- Şafak 5, dedim gülerek, o gülmedi.
Her fırsatta adamı eziyorlar askerde.
Komutanın odasına çağırdılar. Komutan:
- Al bakalım tezkeren, dedi.
Yarım ağızla Vatan size minnettar yavrum diye söylendi.
Vatan sağ olsun, diye bağıracaktım ki, çıkabilirsin dedi.
Askerlik şubesinden çıkarken son bir kez dönüp arkama baktım.
Ne anılarım vardı bu koca nizamiyede.
Ama artık hür generaldim.
Koşa koşa evime döndüm.
Apartmana girerken yine Hikmet Efendi ile karşılaştım...
- Ne o bey askere gitmedin mi, dedi...
- Gittik geldik Hikmet Efendi, dedim, zor oldu ama yedik askerliği... Darısı senin oğlanın başına...
Elimdeki kapı gibi tezkereyi salladım ona doğru...
Moderatör tarafında düzenlendi:
- Durum
- Üzgünüz bu konu cevaplar için kapatılmıştır...
