Carmageddon veya Destruction Derby gibi oyunların geçmişte kaldığı şu günlerde oynanış tarzıyla birlikte bu temayı özleyen oyuncuları sevindiren FlatOut serisi, serinin beğenilen yapımı Ultimate Carnagein ardından Strategy Firstün ellerine geri dönüyor. Peki Strategy First, bünyesi altındaki Team 6 Studios ile birlikte FlatOut serisini nereye götürecek? Gelin hep birlikte göz atalım.
Öncelikle seriye aşina olmamış kişilere oyunu tanıtmak gerekirse, FlatOut serisine güzelliği katan şey, bol kazalı yarışlar ve darmadağın olmuş araçlar. FlatOut 3ün menüsünde de, bizleri ilk olarak bu hurda yığınları karşılıyor.
Yarış oyunu klavyeden oynanmaz diyenlerdenseniz, oyunu ilk açtığınızda gideceğiniz durak muhtemelen ayarlar seçeneği olacaktır. Son dönemlerde çıkan PC oyunlarının genelde tuşları atanmış bir şekilde tanıyan Logitech Dual Actionumu ilk başta göremeyen FlatOut 3ün ilk etkisi de kötü oluyor. Heleki oyunu oynayanların izlenimlerini okuduktan sonra bir deneyeyim diyerekten şans verdiyseniz, korkmaya bu süreçten sonra başlayabilirsiniz.
Analog çubuklarına ufaktan dokunduğunuzda menüde bile kendinden geçen FlatOut 3ün gamepadlerle arası pek de iyi değil. Oyun içerisinde eğer gamepad kullanarak yarış yapmak istiyorsanız kendi kendini yönlendiren aracınızla birlikte tanışmanın vakti gelmiş demektir. Oldukça hassas olan kontrol ayarlarına bir çeki düzen vermeyi keşke Team 6 Studios bizlere bıraksaymış demeden geçemiyoruz.
Grafik konusuna geldiğimizde ise FlatOut 3ün övündüğü fizik motoru da fena hâlde tökezliyor. Toplamda 20.000den fazla parçalanabilir öğeyi içeren FlatOut 3de bu parçalanan öğelerin hali, çarpıştıktan sonar oluşan manzaralar göz zevkini bozmaktan daha ileriye gidemiyor. Detaydan yoksun bir grafik sunan FlatOut 3de normal yarış halindeyken aracınızı görebilmek de ayrı bir başarı istiyor. Bolca efekte bulanmış ekranınızda yol bile gözükmüyor.
Genellikle incelemelerde iyi yanlardan başlayıp kötüye doğru gidilir fakat söz konusu oyun FlatOut 3 olunca iyi yan olarak göstereceğimiz şeyler müzikler ve mod çeşitliliğinden ibaret. Oyunun tarzına giden müziklerle karşımıza çıkan FlatOut 3ün aslında parça çeşitliliği de pek yeterli değil. Menüde çalan parça kendini tekrar etse de, güzel işte ne diyelim.
Oynanış çeşitliliğini arttıran modlara geldiğimizde ise Team 6 Studios, 9 farklı çeşidi önümüze sunmuş. 50 adet görev içeren Challange modu, parçalamalı, kırmalı şekilde yarıştığınız Race modu, aracınızın başındaki şoförü fırlattığınız Stunt Man modu, 24 farklı aracın birbirini parçalamaya çalıştığı Big Battle modu, bu modun daha az araçlı olan Battle Arena hâli, yine bazı görevlerle uğraşacağınız Monster Truck modu, hızın dibine vuracağınız Speed modu, gece yarışlarını konuk eden Nightshift modu ve parçalayarak, zıplayarak puanlar toplayıp eğlenebileceğiniz Offroad modu, bu çeşitliliği oluşturan modlar oluyor.
Evet, FlatOut 3: Chaos & Destruction'un iyi yanları bu kadar. Emeği göz önüne alarak daha fazla yermeye gerek yok fakat gerçekten Team 6 Studios keşke oyunu çıkarmadan önce test etseymiş demeden de duramıyoruz. Sonuç olarak yapımcı değişikliği sonrasında heba edilmiş bir seriyle daha karşı karşıyayız.
Öncelikle seriye aşina olmamış kişilere oyunu tanıtmak gerekirse, FlatOut serisine güzelliği katan şey, bol kazalı yarışlar ve darmadağın olmuş araçlar. FlatOut 3ün menüsünde de, bizleri ilk olarak bu hurda yığınları karşılıyor.
Yarış oyunu klavyeden oynanmaz diyenlerdenseniz, oyunu ilk açtığınızda gideceğiniz durak muhtemelen ayarlar seçeneği olacaktır. Son dönemlerde çıkan PC oyunlarının genelde tuşları atanmış bir şekilde tanıyan Logitech Dual Actionumu ilk başta göremeyen FlatOut 3ün ilk etkisi de kötü oluyor. Heleki oyunu oynayanların izlenimlerini okuduktan sonra bir deneyeyim diyerekten şans verdiyseniz, korkmaya bu süreçten sonra başlayabilirsiniz.
Analog çubuklarına ufaktan dokunduğunuzda menüde bile kendinden geçen FlatOut 3ün gamepadlerle arası pek de iyi değil. Oyun içerisinde eğer gamepad kullanarak yarış yapmak istiyorsanız kendi kendini yönlendiren aracınızla birlikte tanışmanın vakti gelmiş demektir. Oldukça hassas olan kontrol ayarlarına bir çeki düzen vermeyi keşke Team 6 Studios bizlere bıraksaymış demeden geçemiyoruz.
Grafik konusuna geldiğimizde ise FlatOut 3ün övündüğü fizik motoru da fena hâlde tökezliyor. Toplamda 20.000den fazla parçalanabilir öğeyi içeren FlatOut 3de bu parçalanan öğelerin hali, çarpıştıktan sonar oluşan manzaralar göz zevkini bozmaktan daha ileriye gidemiyor. Detaydan yoksun bir grafik sunan FlatOut 3de normal yarış halindeyken aracınızı görebilmek de ayrı bir başarı istiyor. Bolca efekte bulanmış ekranınızda yol bile gözükmüyor.
Genellikle incelemelerde iyi yanlardan başlayıp kötüye doğru gidilir fakat söz konusu oyun FlatOut 3 olunca iyi yan olarak göstereceğimiz şeyler müzikler ve mod çeşitliliğinden ibaret. Oyunun tarzına giden müziklerle karşımıza çıkan FlatOut 3ün aslında parça çeşitliliği de pek yeterli değil. Menüde çalan parça kendini tekrar etse de, güzel işte ne diyelim.
Oynanış çeşitliliğini arttıran modlara geldiğimizde ise Team 6 Studios, 9 farklı çeşidi önümüze sunmuş. 50 adet görev içeren Challange modu, parçalamalı, kırmalı şekilde yarıştığınız Race modu, aracınızın başındaki şoförü fırlattığınız Stunt Man modu, 24 farklı aracın birbirini parçalamaya çalıştığı Big Battle modu, bu modun daha az araçlı olan Battle Arena hâli, yine bazı görevlerle uğraşacağınız Monster Truck modu, hızın dibine vuracağınız Speed modu, gece yarışlarını konuk eden Nightshift modu ve parçalayarak, zıplayarak puanlar toplayıp eğlenebileceğiniz Offroad modu, bu çeşitliliği oluşturan modlar oluyor.
Evet, FlatOut 3: Chaos & Destruction'un iyi yanları bu kadar. Emeği göz önüne alarak daha fazla yermeye gerek yok fakat gerçekten Team 6 Studios keşke oyunu çıkarmadan önce test etseymiş demeden de duramıyoruz. Sonuç olarak yapımcı değişikliği sonrasında heba edilmiş bir seriyle daha karşı karşıyayız.
