HERAKLES Otomatik Avlı kalıcı sunucu. 19 Haziran'da açılıyor. Atius & Wizard güvencesiyle hemen kayıt ol, ön kayıt ödülleri aktif. HEMEN TIKLA!
Bazı ailelerde kavga ve tartışmanın olmadığı gün neredeyse yoktur. Anne baba sanki kavga etmek için bir araya gelmişler. Her ikisi de her an kavga etmeye hazırdır. Küçük bir söz önemsiz bir davranış kavgayı tetiklemek için yerlidir. Kimi zaman saç saça baş başa kavgalar yapılır kimi zaman da dakikalarca süren tartışmalar başlar. Bazı kavgalara ağza alınmayacak küfürler eşlik eder. Kimi kavgadan sonra günlerce küs kalırken kimi de kavgadan bir saat sonra hiçbir şey olmamış gibi davranmaya başlar.
Bizde bir eve gelinlikle giren kefenle çıkar anlayışına sahip olan ailelerde kan gövdeyi götürse bile boşanma gerçekleşmez. Bu tür aileler geleneklerine sıkı sıkıya bağlıdır kendileri için değil aile şerefleri ve bağlı oldukları sosyal çevre için yaşarlar. Kadın kocasının zulmüne katlanamayacak duruma gelip baba evine sığınsa Niye kocanın evinde kalmadın? denilerek babası veya kardeşleri tarafından şiddet görür. Kimi eşler ise çocukları için boşanmayı düşünmezken kimileri de kavgalı ve tartışmalı bir ilişkiyi yaşam biçimi haline getirirler ve kendilerini böyle de mutlu hissederler.
Bazı anne baba kavgalarında anne baskınken bazıların da baba baskındır. Bazı kavgalarda ise her defasında anne dayak yemesine rağmen her kavgayı o başlatır.
Çocuğun sağlıklı bir gelişim göstermesi ve sağlam bir kişilik kazanması için ailede düzenli bir yaşam biçimi olmalıdır. Sürekli kavgatartışma ve kargaşanın yaşadığı evlerde büyüyen çocuklar geleceğe sağlıklı bakamaz ve evliliklerine dair güzel ve olumlu hayaller kuramazlar.
İnsanların çocukluk yıllarına ilişkin kötü hatıraları içerisinde anne babalarının kavgaları ilk sıralarda yer alır; çünkü anne baba kavgalarıçocuklar üzerinde derin izler bırakır. Kavga başladığında çocuk(lar) ya kavgayı durdurmaya çalışır ya da odasına giderek kulaklarını kapatır. Anne babalar çocukların kavgadan olumsuz etkilendiklerini bildikleri halde kavgadan geri durmamaktadırlar. Kimi kavgadan önce çocuğu odasına gönderir; fakat öyle gürültülü bir kavga ve tartışma olur ki çocuğun onları duymamasına ve kavgadan etkilenmemesine imkân yoktur.
Anne baba kavga ve tartışmalarının çocuklar üzerindeki olası olumsuz etkileri söyle sıralanabilir:
Kavgalar;
Arkadaşlık ilişkilerini olumsuz etkiler
Yeni sosyal ilişkiler geliştirmesini önler
Okul başarısını düşürür
Anne babadan yeteri sevgi almasını engeller
Mutsuz ve huzursuz olmasına neden olarak depresyona sürükler
Gelecekteki yaşamını olumsuz etkiler
Ayrılık kaygısı bozukluğu oluşturabilir
Saldırganlaşmasına ve öfkeli olmasına neden olabilir
Evlenmeye karşı olumsuz duygu ve düşünceler geliştirmesine yol açabilir
İleride başarısız bir evlilik yapmasına neden olabilir
Anne babasına olan sevgisini azaltır
Aile bireyleri arasındaki bağlılığı yok edebilir
Aile dayanışmasını ortadan kaldırabilir
Karşı cinse ilgi duymamasına sebep olabilir
Evden kaçma davranışını artırır vb.
Her ailede zaman zaman tartışmalar olur kavgalar yapılır ve belli bir süre eşler arasında gerginlik yaşanır. Eğer eşler çok sık kavga ediyorlarsa hem kendi ruh sağlıkları için hem de çocukların yaşamları için gerekli çözüm yollarını bulmalıdırlar. Öncellikle bir evlilik/aile terapistinden veya psikologdan yardım almalıdırlar. Buna rağmen kavgaların sıklığından ve şiddetinden azalma olmuyorsa son çare olarak boşanmalıdırlar. Boşanmak her gün kavga etmekten daha iyi bir çözümdür.
Bizde bir eve gelinlikle giren kefenle çıkar anlayışına sahip olan ailelerde kan gövdeyi götürse bile boşanma gerçekleşmez. Bu tür aileler geleneklerine sıkı sıkıya bağlıdır kendileri için değil aile şerefleri ve bağlı oldukları sosyal çevre için yaşarlar. Kadın kocasının zulmüne katlanamayacak duruma gelip baba evine sığınsa Niye kocanın evinde kalmadın? denilerek babası veya kardeşleri tarafından şiddet görür. Kimi eşler ise çocukları için boşanmayı düşünmezken kimileri de kavgalı ve tartışmalı bir ilişkiyi yaşam biçimi haline getirirler ve kendilerini böyle de mutlu hissederler.
Bazı anne baba kavgalarında anne baskınken bazıların da baba baskındır. Bazı kavgalarda ise her defasında anne dayak yemesine rağmen her kavgayı o başlatır.
Çocuğun sağlıklı bir gelişim göstermesi ve sağlam bir kişilik kazanması için ailede düzenli bir yaşam biçimi olmalıdır. Sürekli kavgatartışma ve kargaşanın yaşadığı evlerde büyüyen çocuklar geleceğe sağlıklı bakamaz ve evliliklerine dair güzel ve olumlu hayaller kuramazlar.
İnsanların çocukluk yıllarına ilişkin kötü hatıraları içerisinde anne babalarının kavgaları ilk sıralarda yer alır; çünkü anne baba kavgalarıçocuklar üzerinde derin izler bırakır. Kavga başladığında çocuk(lar) ya kavgayı durdurmaya çalışır ya da odasına giderek kulaklarını kapatır. Anne babalar çocukların kavgadan olumsuz etkilendiklerini bildikleri halde kavgadan geri durmamaktadırlar. Kimi kavgadan önce çocuğu odasına gönderir; fakat öyle gürültülü bir kavga ve tartışma olur ki çocuğun onları duymamasına ve kavgadan etkilenmemesine imkân yoktur.
Anne baba kavga ve tartışmalarının çocuklar üzerindeki olası olumsuz etkileri söyle sıralanabilir:
Kavgalar;
Arkadaşlık ilişkilerini olumsuz etkiler
Yeni sosyal ilişkiler geliştirmesini önler
Okul başarısını düşürür
Anne babadan yeteri sevgi almasını engeller
Mutsuz ve huzursuz olmasına neden olarak depresyona sürükler
Gelecekteki yaşamını olumsuz etkiler
Ayrılık kaygısı bozukluğu oluşturabilir
Saldırganlaşmasına ve öfkeli olmasına neden olabilir
Evlenmeye karşı olumsuz duygu ve düşünceler geliştirmesine yol açabilir
İleride başarısız bir evlilik yapmasına neden olabilir
Anne babasına olan sevgisini azaltır
Aile bireyleri arasındaki bağlılığı yok edebilir
Aile dayanışmasını ortadan kaldırabilir
Karşı cinse ilgi duymamasına sebep olabilir
Evden kaçma davranışını artırır vb.
Her ailede zaman zaman tartışmalar olur kavgalar yapılır ve belli bir süre eşler arasında gerginlik yaşanır. Eğer eşler çok sık kavga ediyorlarsa hem kendi ruh sağlıkları için hem de çocukların yaşamları için gerekli çözüm yollarını bulmalıdırlar. Öncellikle bir evlilik/aile terapistinden veya psikologdan yardım almalıdırlar. Buna rağmen kavgaların sıklığından ve şiddetinden azalma olmuyorsa son çare olarak boşanmalıdırlar. Boşanmak her gün kavga etmekten daha iyi bir çözümdür.
