Uzun ve güzel.

[herkul01]

ROHAN2 WORLD 1-120 TR TİPİ OFFICIAL YOHARA, BALATHOR VE AMON! 80. GÜNÜNDE! +10.000 ONLİNE! HİLE VE BOT %100 ENGELLİ HEMEN TIKLA!

Çözdüm artık senin için bağladığım karaları
Gözyaşımda yıkadım kalbimdeki yaraları
Aşk bir uçurumdan düşmek gibidir
O yüzden sevgiliye “yar” denilir
Bir damla gözyaşımın hakkı ödenmez
Öldürmeyen her acı beni diriltir




Tuzaklar kurduğumda sana,
yine kendim yakalanıyorum
o dipsiz rüyalara...
Sen hala uykuda...




Düş'tüm...
Düş'ümsedim...
Düş'lerimde yoruldum...
Ben bir düş'tüm... Düş’lerimden düş'tüm...




Ne acı…
Seni hiç unut(a)mamışım ki ben…
Eskiyen
eşyalarım arasına saklamışım yaşanmışlıkları…
Ertelemişim sensizliği bile bile…




Durmuyorum…
Parçalıyorum seni…
Kanıyor her bir yanım...




Şimdi
Ne şarkılar, ne satırlar dolusu cümleler..
Hiçbiri iyi gelmiyor sensizliğime..
Belki, çığlıklarımı
susturmasam, ağlasam yağmur misali damla damla…
Kim bilir, unutulursun belki o zaman…
Gece' bile fazla bu akşam bana…
Öyle siyah, öyle alacalı ki karanlık..
Uyumak istiyorum, alabildiğine..
Kapatıyorum gözlerimi, sen oluyorsun uykularım..
Açıyorum gözlerimi, yalnızlığa kapılıyor düşüncelerim…
Anlamsızlığımla eş değer oluyorsun aniden…




Bakıyorum gökyüzüne, bırakıyorum çığlıklarımı yıldızlara doğru…
Atıyorum seni özleyen her bir parçamı…
Yüreğimi arındırıyorum fazlalıklardan…
Bu kadar kolay olmamalı…
İçimdeki ses, seni çağırıyor her darbemde…




Hep kaçtım
Bir tek kendimden kurtulamadım
En çok kendimi kanattım
Her insan yangınını içinde taşırdı
Ve hiçbir kente ait değildi hiçbir acı
Çok geç anladım




Yalnız bu şehrin ayrılıkları mı vururdu insanı
Sadece bu şehirde mi uykusuz kalırdı insan aşk acısından




Hep savaştım
Bir tek kendime yenildim
Yüreğiyleydi en büyük kavgası insanın.
Kendimden başka herkesi suçladım
Oysa hiçbir kente ait değildi hiçbir acı
Ve herkes içinde taşırdı yangınını
Kül olduktan sonra anladım...




..."Kaçma acısınlar bu son haline
Cesaretin yok dönüp gelmeye
Bundan sonra çekilip bir köşeye
Sessiz ağlamak yok hıçkırmalısın...!"




Düşler avucumdan kayıp
toz zerreler halinde yere döküldü...




Çekilin görmem körüm ben
Onun için bu dünyayı ben ezerim geçerim




gidip gelmeler,
başa dönmeler,
başımı döndürüyor..
kaldığım yeri unutmasam,
hani devam etsem diyorum..?
yaşadığım hikayede sayfanın ucunu kıvırdıkça;
kırılıyorum..!




...gözyaşlarımla yıkadığım gülüşlerimin rengi soldu
şimdi bu tablonun değeri sence..ne olur..?




Varsın olmasın sonumuz, menekşemiz kurusun.
Şu üç günlük dünyada koy namımız yürüsün..




iki kutsal kalp ..
ikisi de
büyülü ..
biяi olmadan diğeri hiç
diğeri olmadan öbürü hiç




Sen.. küçük çocuk élindé ay ışığı ..
Koşup geldin Boş yurduma élimdé aşk yanıkları ..
Tuttum ellerini Sımsıcak
sımsıkı ellerim sustu, korktu Ve titredi




fazlalıkları bıraktım ..
M u t L u ` mesut yasıyorum :]




Benden Nefret Edin Çünkü Sizden Değilim!
Arkamdan Hep Küfredin Ben Kendime Kefilim!




Yazılmayacak artık sana dair..
Hiç bir cümle..
Hiçbir kelime..
Hiçbir hece..
Hiçbir harf..
Hiç bir...
Hiç..




En çok kimi özledim
En çok neyi bekledim
Şimdi düşlediklerinin neresindesin?
Dedim ya bu ikimizin hikayesi´.




Hatırlıyor musun sonunu değiştiremediğimiz filmleri
Hayatın gerçeğidir sandığımız kabullenilmiş yenikliği
Bir ağızdan söylediğimiz en kahraman repliği




Ölümüne yorgunum, ölümüne suskun!




Ne gerek vardı yokluğuna!
Varlığın yeterince acıtıyordu zaten...




Hiç bir zaman yalnız başlamazsın yolculuğa
ama yolun sonun da hep ' Tek ' kalırsın...




Beni Yıkan
Gidişin değil
Tekrar Gelişin
Oldu....



Benden bir iz kaldıysa
Ne olur iyi bak




Hayatta En Acı şey
Merhaba Diyerek Birleşen Ellerin
Elveda Diyerek Ayrılmasıdır




İsmini kalbime yazdım
seni düşünüyorum her saniye
her gece ağlıyorum
Beni Unuturda
Başkasını SEVER diye




Hiç bir zaman batan güneşin
Ardından ağlanmaz
Çünkü o
Geçmişe aittir...




Bir şeyin değeri
kaybedilince anlaşılırmış...
onu çok SEVİYORMUŞUM
kaybedince anladım...




Alışamadım hala Yokluğuna bir türlü
Yüreğime o gitti diyemiyorum
Anlatamıyorum Beni SEVMEDİĞİNİ
Korkuyorum söyleyemiyorum
O bir daha
Geri dönmeyecek diye....




Bu SENSİZ kaçıncı günüm bilmiyorum
Sadece ölmeye çalışıyorum
Gün saymıyorum Umutsuzca bekliyorum seni
Ama SENİN gibi
ÇEKİP GİTMİYORUM




Küçücük bir bakışın
Çözer beni kolayca.
Kenetlenmiş parmaklar gibi
Sımsıkı kapanmış olsun.




Bir dokunuşunla Bin Kenti yıkacak güç verirdin bana
Ama İnandıramadım seni...
Sen ,sorgularken Beni kafanda
Ben gözlerinin içine bakıyordum kuşkuyla..
Bir tek sözün Bağlardı Beni sana,
Oysa sen ,hep susmanın Koynunda..




Vakit doldu şimdi…
Prenses külkedisi
heybetli araba-balkabağı oluverdi…
Her şey kendine döndü bir anda…
oyun bitti
sadece
camdan bir ayakkabı kaldı
sana...




Bu kadar üzersen sen Beni Böyle
yarınımda değil dünde kalırsın..
Her gün ağlatırsan kırarsan Beni
Gözümden düştüğün yerde kalırsın..
habersiz sessizce çeker giderim ,
uyanır uykundan donakalırsın..
Bir veda mektubu bile bırakmam,
suçun günahınla kalakalırsın




Bu hiddet benim!
Kimse sahiplenmesin!
Bütün suçlar yine benim!
Kimse, nezaketini araya vermesin suçtan pay çıkarmasın kendine!
Hasarı tespit edin yeter!
Bedelini, fazlasına canımı ekleyip ödeyeceğim! .. Üstüm kalsın!




Geri dönüşü olmayan bir tüneldéyim
Oyunun adı hayat
Başrolde ben
Yardımcı oyuncular sevgi, aşk, acı, geçmiş...
Senaryo konusu
Her şeye rağmen mutlu olma Sanatı
ve Oyun bitti..
Perdeler indi ışıklar söndü
yoruldum Artık.




Anla artık!
Sözler var ama satırlar yetersiz
Düşünceler var ama sayfalar yetersiz.
Duygular var ama mısralar yetersiz.
Anla artık biliyorum bir sen var, bir de ben..