- Katılım
- 29 Ara 2011
- Konular
- 467
- Mesajlar
- 1,185
- Reaksiyon Skoru
- 63
- Altın Konu
- 0
- TM Yaşı
- 14 Yıl 5 Ay 12 Gün
- Başarım Puanı
- 130
- MmoLira
- -1
- DevLira
- 0
ROHAN2 WORLD 1-120 TR TİPİ OFFICIAL YOHARA, BALATHOR VE AMON! 80. GÜNÜNDE! +10.000 ONLİNE! HİLE VE BOT %100 ENGELLİ HEMEN TIKLA!
Samuel Beckett Biyografisi
Samuel Barclay Beckett, (d. 13 Nisan 1906, Dublin - ö. 22 Aralık 1989, Paris), İrlandalı yazar, oyun yazarı, eleştirmen ve şair. 20. yüzyıl deneysel edebiyatının önde gelen yazarlarından biridir. James Joyce'un takipçisi olduğu için "son modernistlerden", daha sonraki pek çok yazarı etkilemiş olduğu için de "ilk postmodernistlerden" biri olarak değerlendirilir. Beckett ayrıca, Martin Esslin'in "Absürd Tiyatro" olarak adlandırdığı akımın en önemli yazarı sayılmaktadır. Eserlerinin çoğunu Fransızca ya da İngilizce yazıp, diğer dile kendisi çevirmiştir. En bilinen eseri Godot'yu Beklerken'dir.
Beckett'in eserleri sade ve temel olarak minimalisttir. Bazı yorumlara göre, çağdaş insanın durumu hakkında oldukça kötümser, hatta hiççi eserler vermiştir. Gittikçe daha kısa ve özlü eserler veren Beckett, bu kötümserliği kara mizah yoluyla anlatır. "Roman ve drama türlerinde yeni formlarda oluşturduğu eserlerini, modern insanın yoksunluğu üzerine kurguladığı" için, 1969'da Nobel Edebiyat Ödülü'ne layık görülen Beckett, ayrıca 1984'te Aosdána'da Saoi seçilmiştir.
Beckett'in yazar olarak kariyeri kabaca üç döneme ayrılabilir: 1945'de II. Dünya Savaşı'nın sonuna kadar sürecek olan ilk çalışmaları; 1945'den 1960'ların ilk yıllarına kadar süren ve muhtemelen en iyi bilinen çalışmalarını çıkardığı orta dönem; 1960'ların ilk yıllarından ölümüne kadar süren son dönem. Bu son dönemde Beckett'in çalışmaları çok daha kısa olmaya yönelmiştir ve stili de çok daha minimalisttir.
İngilizce eser veren tüm modernistler dikkate alındığında, realist geleneğe karşı en süreğen saldırıyı Beckett'ın eserleri oluşturur. Beckett, insanlığın içinde bulunduğu durumun temel bileşenlerine odaklanabilmek için, geleneksel konulardan, zaman ve mekân tekliğinden arındırılmış drama ve romanın yolunu açtı. Václav Havel, Aidan Higgins ve Harold Pinter gibi yazarlar, Beckett'a olan minnettarlıklarını açıkça belirttiler. Beckett'ın asıl etkisi, 1950'lerde Beat Kuşağı ile başlayıp 1960'lardaki olaylarla devam eden deneysel edebiyat üzerinde oldu. İrlanda'da ise John Banville ve Derek Mahon gibi şairleri etkiledi.
Beckett'in ölümünden bu yana oyunlarının tüm sahnelenme hakları, yazarın yeğeni Edward Beckett tarafından yönetilen Beckett Mirası'na aittir. Bu yönetim, oyunların nasıl sahneleneceğini çok sıkı kontrol etmekle ünlüdür ve oyunlardaki sahne talimatlarına uyulmayan prodüksiyonlara kesinlikle izin vermez.
Tiyatro
Eleutheria (1947; yayımlanması 1995)
Godot'yu Beklerken (En attendant Godot) (1952)
Sözsüz Oyun I (1956)
Sözsüz Oyun II (1956)
Oyun Sonu (Fin de partie) (1957)
Krapp'ın Son Bandı (1958)
Fragment de théâtre I (1950'lerin sonlarında)
Fragment de théâtre II (1950'lerin sonlarında)
Mutlu Günler (1960)
Oyun (1963)
Geliş ve Gidiş (1965)
Soluk (1969)
Ben Değil (1972)
Bu Kez (1975)
Adımlar (1975)
Solo (1980)
Beşik (1981)
Ohio Doğaçlaması (1981)
Felaket (1982)
Ne Nerede (1983)
Radyo
Tüm Düşenler (1956)
From an Abandoned Work (1957)
Korlar (1959)
Eski Şarkı (1960)
Radyo Oyunu Taslağı I (1961)
Radyo Oyunu Taslağı II (1961)
Sözler ve Müzik (1961)
Cascando (1962)
Televizyon
Söyle Joe (1965)
Hayalet Üçlüsü (1975)
...ama bulutlar... (1976)
Quad I + II (1981)
Nacht und Träume (1982)
Roman
Dream of Fair to Middling Women (1932; yayımlanması 1992)
Murphy (1938)
Watt (1945; yayımlanması 1953)
Mercier ile Camier (1946; yayımlanması 1970)
Molloy (1951)
Malone Ölüyor (1951)
Adlandırılamayan (1953)
Acaba Nasıl? (1961)
Kurgu dışı
Proust (1931)
Three Dialogues (Georges Duthuit ve Jacques Putnam ile) (1958)
Disjecta (1983)
Kısa roman (novella) ve Öykü
Aşksız İlişkiler (1934)
The Expelled (1946)
The Calmative (1946)
The End (1946)
Hiç İçin Metinler (1954)
Le Dépeupleur (1971)
First Love (1973)
Fizzles (1976)
Compagnie (1979)
Mal vu mal dit (1981)
Worstward Ho (1984)
Stirrings Still (1988)
Şiir
Whoroscope (1930)
Echo's Bones and other Precipitates (1935)
Collected Poems in English (1961)
Collected Poems in English and French (1977)
What is the Word (1989)
Çeviri
Negro: an Anthology (Nancy Cunard, editör) (1934)
Anna Livia Plurabelle (James Joyce, Fransızca çeviri Beckett ve diğerleri) (1931)
Anthology of Mexican Poems (Octavio Paz, editör) (1958)
The Old Tune (Robert Pinget) (1963)
What Is Surrealism?: Selected Essays (André Breton) (çeşitli kısa parçalar toplamı)
Kitaplar
Beckett, Samuel. Collected Poems in English and French. New York: Grove Press, 1977.
—. Endgame and Act Without Words. New York: Grove Press, 1958.
—. How It Is. New York: Grove Press, 1964.
—. More Pricks than Kicks. New York: Grove Press, 1972.
—. Murphy. New York: Grove Press, 1957.
—. Nohow On: Company, Ill Seen Ill Said, Worstward Ho. Ed. S.E. Gontarski. New York: Grove Press, 1996.
—. Three Novels: Molloy, Malone Dies, The Unnamable. New York: Grove Press, 1995.
—. Waiting for Godot: A Tragicomedy in Two Acts. New York: Grove Press, 1954.
Samuel Barclay Beckett, (d. 13 Nisan 1906, Dublin - ö. 22 Aralık 1989, Paris), İrlandalı yazar, oyun yazarı, eleştirmen ve şair. 20. yüzyıl deneysel edebiyatının önde gelen yazarlarından biridir. James Joyce'un takipçisi olduğu için "son modernistlerden", daha sonraki pek çok yazarı etkilemiş olduğu için de "ilk postmodernistlerden" biri olarak değerlendirilir. Beckett ayrıca, Martin Esslin'in "Absürd Tiyatro" olarak adlandırdığı akımın en önemli yazarı sayılmaktadır. Eserlerinin çoğunu Fransızca ya da İngilizce yazıp, diğer dile kendisi çevirmiştir. En bilinen eseri Godot'yu Beklerken'dir.
Beckett'in eserleri sade ve temel olarak minimalisttir. Bazı yorumlara göre, çağdaş insanın durumu hakkında oldukça kötümser, hatta hiççi eserler vermiştir. Gittikçe daha kısa ve özlü eserler veren Beckett, bu kötümserliği kara mizah yoluyla anlatır. "Roman ve drama türlerinde yeni formlarda oluşturduğu eserlerini, modern insanın yoksunluğu üzerine kurguladığı" için, 1969'da Nobel Edebiyat Ödülü'ne layık görülen Beckett, ayrıca 1984'te Aosdána'da Saoi seçilmiştir.
Beckett'in yazar olarak kariyeri kabaca üç döneme ayrılabilir: 1945'de II. Dünya Savaşı'nın sonuna kadar sürecek olan ilk çalışmaları; 1945'den 1960'ların ilk yıllarına kadar süren ve muhtemelen en iyi bilinen çalışmalarını çıkardığı orta dönem; 1960'ların ilk yıllarından ölümüne kadar süren son dönem. Bu son dönemde Beckett'in çalışmaları çok daha kısa olmaya yönelmiştir ve stili de çok daha minimalisttir.
İngilizce eser veren tüm modernistler dikkate alındığında, realist geleneğe karşı en süreğen saldırıyı Beckett'ın eserleri oluşturur. Beckett, insanlığın içinde bulunduğu durumun temel bileşenlerine odaklanabilmek için, geleneksel konulardan, zaman ve mekân tekliğinden arındırılmış drama ve romanın yolunu açtı. Václav Havel, Aidan Higgins ve Harold Pinter gibi yazarlar, Beckett'a olan minnettarlıklarını açıkça belirttiler. Beckett'ın asıl etkisi, 1950'lerde Beat Kuşağı ile başlayıp 1960'lardaki olaylarla devam eden deneysel edebiyat üzerinde oldu. İrlanda'da ise John Banville ve Derek Mahon gibi şairleri etkiledi.
Beckett'in ölümünden bu yana oyunlarının tüm sahnelenme hakları, yazarın yeğeni Edward Beckett tarafından yönetilen Beckett Mirası'na aittir. Bu yönetim, oyunların nasıl sahneleneceğini çok sıkı kontrol etmekle ünlüdür ve oyunlardaki sahne talimatlarına uyulmayan prodüksiyonlara kesinlikle izin vermez.
Tiyatro
Eleutheria (1947; yayımlanması 1995)
Godot'yu Beklerken (En attendant Godot) (1952)
Sözsüz Oyun I (1956)
Sözsüz Oyun II (1956)
Oyun Sonu (Fin de partie) (1957)
Krapp'ın Son Bandı (1958)
Fragment de théâtre I (1950'lerin sonlarında)
Fragment de théâtre II (1950'lerin sonlarında)
Mutlu Günler (1960)
Oyun (1963)
Geliş ve Gidiş (1965)
Soluk (1969)
Ben Değil (1972)
Bu Kez (1975)
Adımlar (1975)
Solo (1980)
Beşik (1981)
Ohio Doğaçlaması (1981)
Felaket (1982)
Ne Nerede (1983)
Radyo
Tüm Düşenler (1956)
From an Abandoned Work (1957)
Korlar (1959)
Eski Şarkı (1960)
Radyo Oyunu Taslağı I (1961)
Radyo Oyunu Taslağı II (1961)
Sözler ve Müzik (1961)
Cascando (1962)
Televizyon
Söyle Joe (1965)
Hayalet Üçlüsü (1975)
...ama bulutlar... (1976)
Quad I + II (1981)
Nacht und Träume (1982)
Roman
Dream of Fair to Middling Women (1932; yayımlanması 1992)
Murphy (1938)
Watt (1945; yayımlanması 1953)
Mercier ile Camier (1946; yayımlanması 1970)
Molloy (1951)
Malone Ölüyor (1951)
Adlandırılamayan (1953)
Acaba Nasıl? (1961)
Kurgu dışı
Proust (1931)
Three Dialogues (Georges Duthuit ve Jacques Putnam ile) (1958)
Disjecta (1983)
Kısa roman (novella) ve Öykü
Aşksız İlişkiler (1934)
The Expelled (1946)
The Calmative (1946)
The End (1946)
Hiç İçin Metinler (1954)
Le Dépeupleur (1971)
First Love (1973)
Fizzles (1976)
Compagnie (1979)
Mal vu mal dit (1981)
Worstward Ho (1984)
Stirrings Still (1988)
Şiir
Whoroscope (1930)
Echo's Bones and other Precipitates (1935)
Collected Poems in English (1961)
Collected Poems in English and French (1977)
What is the Word (1989)
Çeviri
Negro: an Anthology (Nancy Cunard, editör) (1934)
Anna Livia Plurabelle (James Joyce, Fransızca çeviri Beckett ve diğerleri) (1931)
Anthology of Mexican Poems (Octavio Paz, editör) (1958)
The Old Tune (Robert Pinget) (1963)
What Is Surrealism?: Selected Essays (André Breton) (çeşitli kısa parçalar toplamı)
Kitaplar
Beckett, Samuel. Collected Poems in English and French. New York: Grove Press, 1977.
—. Endgame and Act Without Words. New York: Grove Press, 1958.
—. How It Is. New York: Grove Press, 1964.
—. More Pricks than Kicks. New York: Grove Press, 1972.
—. Murphy. New York: Grove Press, 1957.
—. Nohow On: Company, Ill Seen Ill Said, Worstward Ho. Ed. S.E. Gontarski. New York: Grove Press, 1996.
—. Three Novels: Molloy, Malone Dies, The Unnamable. New York: Grove Press, 1995.
—. Waiting for Godot: A Tragicomedy in Two Acts. New York: Grove Press, 1954.
- Katılım
- 15 Ara 2011
- Konular
- 50
- Mesajlar
- 421
- Reaksiyon Skoru
- 18
- Altın Konu
- 0
- TM Yaşı
- 14 Yıl 5 Ay 26 Gün
- Başarım Puanı
- 77
- MmoLira
- 0
- DevLira
- 0
Güzel PayLaşım Saol
Zaten Ödevim Vardı
Zaten Ödevim Vardı


