Ayyıldız2 | 2008 TR Yapısı • 1-99 Orta Emek Destan • Oto Avsız • 10 Temmuz 21:00 HEMEN TIKLA!
cotto diye okunan 1276-1337'de italya floransa'da yaşamış olduğu tahmin edilen mimar ve ressam. duccio ile kıyaslandğında onu belli başlı noktalarda takip eden ama aynı zamanda varlığı yadsınamayacak ölçüde onu aşan duvar resmi ustasıdır.
önemli çalışmalarından biri 14.yy başında santa maria del arenada yapmış olduğu duvar resimleridir. duccio ile kıyaslandığında resimlerinde sadeleştirme görülür, duccio ise bilinen konuyu olabildiğince detaylı tasvir etmiştir. giotto nun etkisi seyirci ile resim arasında kurulmuş olan bağdan kaynaklanır, duccio nun resimlerine baktığımızda kuş bakışı etki hakimken giotto nun resminde seyirci kendini olayın içinde hisseder, konu seyircinin tam olarak bkaış hizasında resmedilmiştir. giotto seyirci ile resim arasındaki bir mekan ilişkisinin ilk yaratıcısıdır. bunun dışında giotto figürlerine 3 boyutluluk etkisi vermiştir, figürler hacimli ve serbest plastikler gibi etki bırakırlar. çağdaşları arasında büyük etki yaratmıştır hatta bunu öyle iyi başamıştır ki sadece ismi bile yetmektedir haşmetinden korkmaya. onun sanatı resim tarihinin bir dönüm noktasıdır. onun gerçekle olan ilişkisi daha öncekilerin gerçekle olan ilişkisinden çok çok başkadır. her sanatçı kendi gerçeğini arar. giotto nun gerçeği daha öncekilerden farklı olarak görünen, yer kaplayan, elle tutulabilen ve somut şekilde kavranabilen dünyadır, şekiller soyutluğa götüren simgeler olmaktan çıkıp görüldüğü hallerine benzetmeye çalışmıştır. daha önceki snatçıların dini tasfirlerinde kişiler sadece kutsal kitatan alınan öykünün şematik bir öğesi olarak resme girerlerken, giotto da hepsi kendi varlıklarıyla resme girmektedirler. doğada herşeyin bir yeri vardır, bu durumda her şeyin bir de mekanı vardır mottosundan hareketle resmedilen herşeyin bir sınırları belli , ya da belirsiz bir mekan içinde gösterilmesi gerekmektedir. bu mekan anlayışıyla birlikte perspektifin ilk belirtileri görülmeye başlanmıştır, sistemli sebepli üzerinde düşünülen ve bir mantalite içine yerleştirilen perspektif bu, gelişigüzel sadece görüneni resmetmeye dayalı bir perspektif değil. bu saatten sonra artık rönesans'ın bile ana sorunlarındna biri olan perspektif arayışları başlar..
dantenin de eserlerinde büyük bir ressam olarak sözünü ettiği giotto yeniçağ resim sanatının ve dolayısıyla modern sanatın bile kurucuları arasında kaya gibi sağlam yerini almış, sanatı soyut kavramlar yani sadece kafanın içindeki idea dünyasından tanrıdan ve dinden uzaklaşıp insana yönelmesini sağlamıştır..
Vatıkanda korunuyor (alttaki iki resim) ikinciside louvre'da
önemli çalışmalarından biri 14.yy başında santa maria del arenada yapmış olduğu duvar resimleridir. duccio ile kıyaslandığında resimlerinde sadeleştirme görülür, duccio ise bilinen konuyu olabildiğince detaylı tasvir etmiştir. giotto nun etkisi seyirci ile resim arasında kurulmuş olan bağdan kaynaklanır, duccio nun resimlerine baktığımızda kuş bakışı etki hakimken giotto nun resminde seyirci kendini olayın içinde hisseder, konu seyircinin tam olarak bkaış hizasında resmedilmiştir. giotto seyirci ile resim arasındaki bir mekan ilişkisinin ilk yaratıcısıdır. bunun dışında giotto figürlerine 3 boyutluluk etkisi vermiştir, figürler hacimli ve serbest plastikler gibi etki bırakırlar. çağdaşları arasında büyük etki yaratmıştır hatta bunu öyle iyi başamıştır ki sadece ismi bile yetmektedir haşmetinden korkmaya. onun sanatı resim tarihinin bir dönüm noktasıdır. onun gerçekle olan ilişkisi daha öncekilerin gerçekle olan ilişkisinden çok çok başkadır. her sanatçı kendi gerçeğini arar. giotto nun gerçeği daha öncekilerden farklı olarak görünen, yer kaplayan, elle tutulabilen ve somut şekilde kavranabilen dünyadır, şekiller soyutluğa götüren simgeler olmaktan çıkıp görüldüğü hallerine benzetmeye çalışmıştır. daha önceki snatçıların dini tasfirlerinde kişiler sadece kutsal kitatan alınan öykünün şematik bir öğesi olarak resme girerlerken, giotto da hepsi kendi varlıklarıyla resme girmektedirler. doğada herşeyin bir yeri vardır, bu durumda her şeyin bir de mekanı vardır mottosundan hareketle resmedilen herşeyin bir sınırları belli , ya da belirsiz bir mekan içinde gösterilmesi gerekmektedir. bu mekan anlayışıyla birlikte perspektifin ilk belirtileri görülmeye başlanmıştır, sistemli sebepli üzerinde düşünülen ve bir mantalite içine yerleştirilen perspektif bu, gelişigüzel sadece görüneni resmetmeye dayalı bir perspektif değil. bu saatten sonra artık rönesans'ın bile ana sorunlarındna biri olan perspektif arayışları başlar..
dantenin de eserlerinde büyük bir ressam olarak sözünü ettiği giotto yeniçağ resim sanatının ve dolayısıyla modern sanatın bile kurucuları arasında kaya gibi sağlam yerini almış, sanatı soyut kavramlar yani sadece kafanın içindeki idea dünyasından tanrıdan ve dinden uzaklaşıp insana yönelmesini sağlamıştır..
Vatıkanda korunuyor (alttaki iki resim) ikinciside louvre'da
Son düzenleme:
Şu an konuyu görüntüleyenler (Toplam : 0, Üye: 0, Misafir: 0)
Benzer konular
